João 4
DAF vs ARC
1 — ausente —
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 ‑A 'dho ‑sü 'ka ‑a ‑dhɛ ‑gun ‑bha ꞊dhɛ ‑yö bɔ Samadhi ‑sɛ ꞊në‑ 'gü.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ꞊loo 'pödhɛ do 'bha 'ö "sɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Sisiaa, 'ö ‑ya ‑sü 'ka 'bhlaadhɛ 'ö Zakɔbö ‑ya nu ö gbö Zosɛfu ‑dhɛ yi 'bha 'ka bha‑ "sɔɔ bha‑ 'gü,
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 ‑a "tʋ̈ng bha‑ 'gü kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö ꞊loo Zakɔbö ‑bha ‑klɔng "dhiʋ̈ kö‑ 'gü ꞊ya ga, 'yö dho 'yö ‑ya ‑klɔng bha‑ "kpʋng "dhiʋ̈.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 'Yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Yö bhi kö 'i ‑kë Zuifö 'ka ‑yö kë ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ 'yö 'i‑ pö a i gba "yi 'ka "kɛɛ kö ma ‑zë a ‑kë Samadhi dhebhɔ 'ka!»
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë 'nu ꞊dhɛ 'pë 'ö Atanna ‑ya ꞊gbaɔ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑gɔ bha 'i‑ ‑dɔ, 'ö 'mɛ 'ö "yi ‑gbadhɛ sië i ‑gɔ kö 'ö‑ mü bha 'i‑ dɔ, kö bhi ꞊në 'i dho "yi ‑gbadhɛ yö ‑zë ‑gɔ 'nu 'yö "yi ziösü nu i ‑dhɛ.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑a "yi 'kö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a nu ‑kɔ kë ꞊dhɛ n ‑dhɛ kö ‑klɔng ‑tɔ 'ka ‑pë 'yaa i ‑gɔ, "kɛɛ kö ‑klɔng ya ‑yö ꞊gblɛɛn.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ("Ɛɛn ‑a "yi 'dhɛ 'kö "dhʋ̈‑ suu‑ mü ꞊dhɛ? "Ɛɛn yö ‑zë ꞊bhlëë ꞊në 'kpii‑ 'ö ‑ziö ‑a 'dhɛ 'ö) yi "bhɛma Zakɔbö ‑ya pɔn yi ‑dhɛ, 'ö yöö ꞊dede 'ö‑ 'bha mü, 'ö‑ bhang ‑nu waa‑ ‑bha ‑tuʋ̈ ‑nu 'wo‑ 'bha mü 'pö ya‑ ‑ta ‑ee? "Ɛɛn bhi ꞊në bhi ‑zë i ꞊bhlëë 'dhö 'kpii‑ 'ö ‑ziö yi "bhɛma Zakɔbö ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ i ‑mɔɔ ‑bha 'i "yi suu "wɛɛ nu yi ‑dhɛ bha‑ ‑wɔn 'gü ‑ee?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ 'ö "yi 'dhɛ 'kö ya‑ mü, "yi mü ‑dhɔ ‑dho ‑a mɛ kë ‑deewo,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 "kɛɛ mɛ "ʋʋ mɛ 'ö "yi 'a dho‑ nu‑ ‑dhɛ bha‑ mü, "yi mü ‑dhɔ 'yii 'dho‑ ‑mɛ kë 'zü tongtongdhö; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "yi 'dhɛ 'a dho‑ nu‑ ‑mɛ ‑dhɛ bha ‑yö ‑dho kë "yi ziösü 'ö ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a ‑kë mɛ ‑dhɛ bha‑ 'ka 'ö‑ ‑gɔ ‑yö bhɔ‑ ‑mɛ 'gü.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö dhebhɔnë bha 'ö‑ pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, ‑bhö ‑a "yi suu bha‑ nu n ‑dhɛ 'sa kö "yi mü ‑dhɔ 'ya 'dho n kë 'zü, "ɛɛn kö 'ma 'dho nu "yi 'tɔ ‑dhɛ ya‑ 'gü 'zü ‑dhe!» (‑Yö ‑kë 'gü ꞊dhɛ "yi ꞊dede kwa‑ mü sië ya ꞊në Yesu ‑ya ‑dhiang zë bha.)
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhö 'dho kö 'i i ꞊gɔn ‑dhɛ kö kɛng 'ka nu!»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Maa gwaan‑ ‑bha.»
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bha gwaan‑ 'kpɔ "sɔɔdhu, mɛ 'dhɛ 'i‑ ‑kɔ ‑bha ꞊dɛɛ 'yënng‑ ya‑ 'gü bha i ꞊gɔn 'yaa ‑mü, 'bhii ꞊sua kë.»
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 'Yö dhebhɔnë ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, 'ma‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑mü i 'ka, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn "pɛpɛ 'ö gun ma ‑tosɛa 'gü 'bha‑ ꞊gban pö.)
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 "Kɛɛ ‑a pö 'ö Zuifö ‑nu 'ka‑ wo ꞊dhɛ Atanna ‑dhɔkë ꞊dhɛ 'ö 'dhö ‑yö Zedhizadhɛmö ꞊naa, "kɛɛ kö yi "bhɛma ‑nu ‑zë ‑wo wo ‑bha ‑dhɔkë ‑tɔn ya ꞊në‑ ꞊gbin‑ bha (bhi ‑zë i i ‑bha ‑pö 'gü ꞊dhɛ?).»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 'Yö dhebhɔnë ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «A‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ Atanna ‑bha ‑Yamɛ 'wo‑ Klisi ‑kë bha ‑yö ‑dho nu. ꞊Dhɛ ꞊ya nu yö ꞊në dho 'wɔn ꞊gban 'klɔɔ‑ pö yi ‑dhɛ.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma 'a dhiang zë sië i ‑dhɛ ya ma ꞊në 'wo n ‑dhɛ "dhʋ̈.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 ‑A "tʋ̈ng ꞊dede bha‑ 'ka 'yö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo go 'pödhö 'wo nu. ‑Kpan 'wo‑ wo‑ ‑bha kö waa‑ dhebhɔnë bha ‑wo dhiang zë sië bha 'yö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn, "kɛɛ ‑a ‑nu 'bha 'wii ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑wa dhɛɛ" 'kpɔ kö ‑wa pö: «I ‑bha ‑më ꞊në‑ ‑gɔ?» "ɛɛn «ka ‑më ‑dhiang ꞊në‑ zë sië?».
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö dhebhɔnë bha 'ö ö bha "yigbɔ to 'mü 'yö ö yee ‑kë 'ö dho 'pödhö 'yö‑ pö 'pömɛ ‑nu ‑dhɛ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 «‑Ka nu kö 'ka ‑dhɛ 'bha ‑ga! 'Mɛ 'ö ya 'wɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ‑ya ꞊gban ‑dɔ, ꞊yaa‑ ꞊gban pö n ‑dhɛ "pɛɛpɛdhö ("kɛɛ kö 'mii‑ yö ‑zianwo do)! Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha 'yaa ‑mü "wɛ ‑ee?»
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo dɔ ‑bɛang ‑bha 'wo dho Yesu ‑dhɛ 'gü.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 "Tʋ̈ng 'ö kë sië‑ 'ka "dhʋ̈ bha kö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu ‑zë ‑wo ‑gban sië‑ ‑bha pë ‑bhö ‑wɔn ꞊në‑ 'ka 'wo‑ pö: «Yi Dëmɛ, ‑bhö pëbhee 'në 'bha ‑zë ‑bhö.»
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 "Kɛɛ 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'Pë 'ö n ‑bhöpë 'ka 'kaa‑ dɔ.»
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 'Yö‑ ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo ‑ya wo 'ko ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «"Ɛɛn mɛ 'bha ꞊në ꞊ya nu‑ ‑dhɛ ‑bhöpë 'ka 'nu ‑ee?»
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Mɛ 'ö n bɔ bha‑ ‑zʋ "piʋ̈ ‑wɔn kë ‑sü waa‑ yë 'ö‑ nu n ‑dhɛ ‑a "dhiʋ̈ ‑ta ‑sü bha ꞊në ꞊dhɛ n ‑bhöpë 'dhö.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 "Ɛɛn 'waa‑ pö kwa ‑wʋ 'gü ꞊dhɛ «"Su ꞊ya 'to ‑yiisiö kö 'kwa ‑mlü "kan ‑ee?») "Kɛɛ ma ‑zë a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ka ka "yan "dhiʋ̈ "wlü kö 'ka ‑dhɛ ‑ga. 'Mɛ 'wo nu sië ‑yɛɛdhö bha ‑kaa ‑nu ‑ta ‑ga, ‑wo ꞊dhɛ 'bhlaadhɛ 'ö‑ ‑mlü ꞊ya ‑pë kë ꞊në‑ 'dhö bha.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 'Mɛ 'ö ‑mlü ta ꞊yaa‑ "kan kö ‑ya dɔ ꞊gbaandhö kö yë 'ö‑ ‑kë bha ꞊yaa‑ ꞊saa ꞊në‑ 'sü bha, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da. ‑Kɔ do bha‑ 'gü 'mɛ 'ö 'dhang ‑bho Atanna "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu ꞊loo 'ko ‑ta, ‑a ꞊nii ‑yö ‑da 'pö ‑a ‑nu ‑bha ‑da ‑tosɛa 'ö 'yaa yën ‑a kë ‑dhɛ 'gü ‑sü bha‑ ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, kö 'mɛ 'ö ‑mlü bɔ waa‑ 'mɛ 'ö‑ ‑kan, ‑a ‑nu ꞊nii ‑yö ‑da ꞊dhɛ 'ko 'dhö.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 ‑A ‑wɔn 'gü "gwënng 'wo‑ ‑da 'wo‑ pö: «Mɛ 'bha ꞊në ‑mlü bɔ 'yö mɛ 'bha ‑ya ‑kan» bha 'yaa ꞊sua 'ka,
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bhlaadhɛ 'a ka bɔ‑ 'gü ‑mlü "kan ‑dhɛ 'gü bha 'kii‑ ‑yë 'bha kë, mɛ "wɛɛ ‑nu ꞊në 'wo‑ ‑ke ‑kë 'yö ka ‑zë ka dɔ‑ ‑nu "gblʋʋ ‑ta bha.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samadhi ‑pö bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo dho Yesu ‑dhɛ 'gü bha ꞊dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ꞊loo mü, ‑a mɛ 'gbɛ ꞊dede kë 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ ‑a pö 'ö dhebhɔnë bha 'ö‑ wo ꞊dhɛ «'Wɔn "pɛpɛ 'a‑ ‑kë ꞊yaa‑ ꞊gban‑ pö n ‑dhɛ bha‑ ‑wɔn 'gü.»
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'mɛ 'wo nu bha 'wo ‑gban Yesu ‑bha ꞊dhɛ ‑yö ‑dhɛkpaɔyi 'bha kë wo "piʋ̈ mü. 'Yö to 'mü 'yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë ‑a ‑nu ‑dhɛ 'gü.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Dhiang ‑nu 'ö Yesu ꞊dede 'ö‑ zë‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'mɛ 'wo 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ‑wo kë ‑kë 'gbɛ, 'wo ‑ziö 'mɛ 'wo 'dhang bho dhebhɔnë bha‑ ‑wʋ "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ‑ta.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 'Yö 'wo‑ pö dhebhɔnë bha‑ ‑dhɛ 'wo‑ pö: «'Dhang 'yi‑ bho sië‑ "dhiʋ̈ ꞊taamasü ya‑ 'gü ya‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'wɔn 'i‑ ‑gɛn dɔ yi ‑dhɛ bha‑ 'ka 'zü, "kɛɛ yii ꞊dede 'ya‑ ‑wʋ ma, 'ya‑ 'wɔn dɔ 'pö ꞊dhɛ yö ꞊në Atanna ‑ya bɔ ꞊dedewo tɛan‑ 'ka kö ‑yö mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dha.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ kë ‑dhɛ bha‑ 'gü, 'yö waa‑ ꞊kengmɛ ‑nu 'wo go 'mü 'wo dho Gadhidhe ‑sɛ ('ö ‑kë ‑a ‑kpɔ 'gü ‑sɛ 'ka bha‑) 'gü.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 'Ö gun "dhʋ̈ kö ꞊yaa‑ pö 'nu ꞊dhɛ «Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ꞊bhlëë 'yaa kë ö ‑dɩ ꞊plöö».
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊ya 'dho ꞊ya ꞊loo Gadhidhe ‑sɛ bha‑ 'gü, ‑a "sɛ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'ö ‑wɩ ‑nu 'ka "dhʋ̈ bha ‑wo kë ‑dɔ ‑gɔ zian‑ ‑së 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ woo ‑dɩ 'pö ‑wo kë ‑dho Pakö troo ‑ta Zedhizadhɛmö 'ö 'wo 'wɔn ‑nu "pɛpɛ 'ö gun‑ kë sië 'mü bha‑ ‑dhɛ yö.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö ö yee ‑kë 'zü ‑deewo 'ö dho Kana ‑pö 'ö "yi ‑gla we 'gü ‑a 'gü "tʋ̈ng 'bha 'gü bha‑ 'gü. ‑Gblüdë ‑bha ‑yamɛ ꞊bhlëësü do 'bha ‑yö ‑gun 'pö‑ bha‑ 'gü 'ö‑ gbö do 'gü 'yaa gun ‑së 'pödhɛ "wɛɛ 'dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Kapɛɛnaɔmö bha‑ 'gü.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 ꞊Dhɛ 'ö mɛ bha ꞊yaa‑ ma ꞊dhɛ Yesu ꞊ya 'go Zude ‑sɛ 'gü ꞊ya nu Gadhidhe, 'yö dho‑ "piʋ̈, 'yö ꞊bhɛa‑ ‑dhɛ kö wɛng 'wo 'dho Kapɛɛnaɔmö kö ‑ya gbö kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö‑ gbö 'gü 'yaa ‑së ꞊dedewo, kö ꞊ya wɔ 'ya‑.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ka ‑zë ka "yan 'yii ‑da "dhabhliwɔn "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu 'gü, 'dhang ‑bho n "dhiʋ̈ ‑sü 'yii 'dho kë ka ‑gɔ tongtongdhö.»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 'Yö ‑gblüdë ‑bha ‑yamɛ bha 'ö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ‑bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö i nu kö 'kwa 'dho, 'yii kë "dhʋ̈ n gbö bha yöö ga.»
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «‑Bhö 'dho, i gbö bha ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈!»
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 ꞊Dhɛ 'ö gun 'dho sië, ‑yö ‑to zian ‑ta 'yö ‑kpan ‑a ‑bha gwëëzë ‑nu ‑bha kö ‑wo nu sië ‑dɔ ‑gɔ zian ‑dhɛ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑kpan ‑bha 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, i gbö ꞊ya dha!»
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 'Yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «‑Yö ö ‑dɩ ‑slɔɔ ‑më "tʋ̈ng 'gü?» 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ: «‑Yö ‑kë "dhʋ̈ yaan "dhiʋ̈ kö 'yënng‑ ꞊ya 'kpɔ mɛ ‑gɔ 'ka ‑dee 'gü. Pɛng‑ ‑zɔɔ kwi 'gü "tʋ̈ng bha ꞊në‑ 'gü.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ pö "dhʋ̈ 'yö gɔndënë bha‑ ‑zʋ ‑yö ‑bö ꞊dhɛ "tʋ̈ng ꞊dede bha ꞊në Yesu ‑ya pö‑ 'ka ö ‑dhɛ ꞊dhɛ ö gbö ꞊ya kë "klʋ̈ʋ̈klʋ̈. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö waa‑ "piʋ̈mɛ ‑nu ꞊gban "pɛpɛ 'wo 'dhang bho Yesu "dhiʋ̈.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesu 'ö go Zude 'ö dho Gadhidhe, "dhabhliwɔn ꞊plɛ ‑naa 'ö‑ ‑kë 'yö bha.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?