Mateus 21
DAD vs ARIB
1 Idi Jerusalem kelẽ difiye ken, Moul Arei bun Betfage fonõ wõ den, Jesus in dõ fiya tar uru sur feid fen,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 ĩ idi irokenẽdin, “Fonõ wagein ifaref tokõ weleg, ulõ wesig fen, kaisã bagai donki ifõya naal ado uledigouf. Idi biru weledig fen, wageun gurig usig.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Taka nem ã ereb yeĩf, ĩ urokenẽgouf, Odug ĩ kabĩ ifenẽdiyou fenẽ orof, ago ge di, kaisã bagai sur fediyouf.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Profet eig ye wogõ yen anĩ kisi falauf nigin agef wõ yen:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Saion nẽ tamo kayau urokenẽgouf,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 In dõ fiya tar dilen, Jesus iron kilei age difen.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Idi donki naal ado dirousi di, tetedin idi neid gabar du difedi di, Jesus anĩ tetedin ibodon.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Tamo kayau musei, idi neid gabar naabur du difedin, tunĩ idi aa were kokour dife, naabur du difedin.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Tamo kayau uyu dilen ado, dume dõ difen diweig diron,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Sain Jesus Jerusalem ulõ yesi di, taun anĩ bun tamo kayau ganan terẽ de fen, toti difen, “Tamo eĩ aim?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Tamo kayau diron, “Eĩ Jesus, profet Nasaret taun Galili teneub bun tamal.” Jesus king gen Jerusalem namen ilen.|src="cn01782b.tif" size="span" ref="21:1-11"
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jesus tempel modoũ bun ile, wõ ye fen, na dale dile disi dife mog, an tamo kayau adok irudidin. Ĩ moni solo fediya neid tebol ado kuburir na sur fediya neid fatar eleg feledin.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya irok, ‘Neu fõ ĩ kosẽ nẽ fõ douf,’ anĩ ere, ã ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Meleid ifofakeleya, yeid kirorõya, Jesus wagen tempel bun disi di, ĩ el fedin.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Anĩ ere, Jesus ereb biya bagai age fe di, kesu nanaal tempel modoũ bun diweig diron, “Hosiana, Dawid Naal bun,” age de di, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo geid, idi anĩ dileid fen, seye den.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Idi Jesus to difiyen, “Kesu nanaal enidi ereb def, õ karĩ wof de?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Agef fen, Jesus an tamal idi itorneĩd, taun anĩ itor ken, Betani fonõ ilen, an bõ tekelei ibodon.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Bonimei bagai, Jesus Jerusalem kel ile fen, naab luwen naũ fen.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Mala irakelen, aa fig naab yerin ilen, Jesus iyok iselen fele fen, aa fig biya sã ege aarau dogol. Jesus aa fig irokenen, “Õ baban to bagai umauf!” Kaisã bagai, aa fig gariri kelen.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 In dõ fiya tar anĩ dile mã, idi terẽ de kulõ de fen, diron, “Naig fe di, aa fig kaisã bagai gariri kelen?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Jesus aitedin yale iron, “Aya ã momoi arokeneik, ã wauĩ momoi ge mã, wauĩ to ilef isi fouf, ã aa fig enĩ bun age afel dogol to ago gouf, sã arei enĩg urokenẽgouf, ‘Kusu fen, maaĩwõ irãyõf,’ are ĩ dõf age fouf.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ã momoi gouf are, ereb taka nigin tog fen, kosẽ gouf, ã walogouf.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Jesus tempel modoũ namen ulõ yeis fen, an tamo kayau od ifelneĩd mog, pris odudug, tamo kayau neid mudur adodo, ĩ wagen disi to difen, “Ere igirĩya bunem õ ereb ereb enĩ ago wof? Aim õ igirĩya enĩ ifonon?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Jesus aitedin yale iron, “Ayag to fiya tekelei afeneĩf. Ã solog urokanagauf are, ereb igirĩya bunem ereb ereb enĩ age afef, aya ã arokeneĩf.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Jon nẽ naan igunẽdin, are nainenem isin? Are saa ilun tamal de, tamo bunem?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Anĩ ere, ada ‘Tamo bunem’ tauf, ada tamo kayau nigin kumĩ tafedif, ere nigin, tamo kayau idi ganan Jon nigin profet taka dedig.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Anĩ nigin, idi Jesus ait solo de diron, “Amã keleĩ sã.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Ã ere kisi gef? Tamo taka ĩ naal uru adon. Tama ĩ kesu matu garan ile iron, ‘Neu kesu, gama wain kabier ule, kabĩ walouf.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Ĩ aiten yalen, ‘Aya tuwauf,’ dum ĩ in kisi falei ye fen, ilen.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Agef fen, tama kesu taka garan ile, od tekelei anĩ irokenen. Kesu aiten yalen, ‘Dei, aya age afouf,’ anĩ ere, ĩ ileya sã.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 “Idi uru atun, aim anĩ tama oron anĩ age fen?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Ere nigin, Jon naan igunẽdiya tamo ĩ, madur ibodõya nẽ naab ifelneĩf nigin ã garan isin, ã ĩ nigin to momoi gen, anĩ ere, takis yaleya tamo, kayau bouweid na nẽ sur difedig geid, idi momoi den. Ã ĩ ulegeneg, ã wauĩ to falei ge fen, ĩ to momoi wiyẽgen.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Yaab od taka nigin wedereĩ unog. Teneub marau taka ĩ yogon kabier aa wain itenen, ĩ kau ifõ kalĩ felen, wain sumin asi fiya nigin ku yalen, kabĩ lo fiya nẽ fõ inon. Agef fen, ĩ mala solo yalouf nigin wain kabĩ, kabĩ lo difedig tamo tunĩ imeid bun ino fen, uyu takã ilen.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Sain biya bure fele di, teneub marau wain biya fito fiya nigin in ferfer susur fe di, kabĩ lo difedig tamo garan dilen.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 “Kabĩ lo difedig tamo, teneub marau nẽ ferfer dirouneĩd fen, taka dun, taka dukesin, taka meein tulu difen.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Age dife di, teneub marau ferfer tunĩ sur fedin, are idi musei uyulil sur fedin wal fiya. Age fe di, kabĩ lo difedig tamo uruwa age difen gen, baban yogon ferfer bun age difedin.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Dum bagai, teneub marau yogon naal idi garan sur fiyen. Ĩ iron, ‘Idi neu kesu nigin fau karĩ difiyẽf.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 “Anĩ ere, kabĩ lo difedig tamo, naal anĩ dile fen, idi abob dirokenen, ‘Eĩ inim wain kabĩ akorouf. Usig, ada ĩ taukeis fen, yogon akor talouf.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Age de fen, idi ĩ dale, wain kabĩ mayarẽ dira ken, dukesin.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Age fiya nigin, sain wain kabĩ nẽ marau isiyouf, ĩ kabĩ lo difedig tamo ere naig fediyouf?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Idi Jesus aiten dalen, “Teneub marau, idi sane bagai sane ye fen, idenkesiyouf, ĩ wain kabĩ anĩ, kabĩ lo difedig tamo tunĩ imeid bun ino fen, na yaledi di, idi wain mayof sain bun fito de fen, yogon biya difenẽf.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od Negur nẽ Itotoya bun yenek anĩ to uwesegen de?
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Anĩ nigin, aya ã arokeneik, Negur nẽ tano ã bun tamal son yeĩ yale, tamo kayau idi aayũ faat biya yũf anidi ifenẽdiyouf.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Aib taka meein anĩ teten kubũ youf, mered fe fisik fouf, takag, aib taka meein anĩ ĩ teten kubũ youf, ĩ danĩf aas lauf.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Sain pris odudug, Farisia tamo geid, Jesus nẽ yaab od karĩ den, idi kelein, Jesus idi nigin wogõ yen.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Idi Jesus irounẽya nigin naab dimiren, anĩ ere, idi tamo kayau nigin kumĩ den, ere nigin, tamo kayau idi Jesus nigin profet taka dedig.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?