Mateus 13
DAD vs ARIB
1 Naa de anĩ bun, Jesus aaben tamal kutũ yeis ile, daliyou sirin ibodon.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Guru fiya odug kalilĩ difiyẽ di, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag namen isil ibodon.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem irokeneĩd fen, iron, “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilala di, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, bali sile feledin.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi biya imadin, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti age fef ilauf.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 In dõ fiya tar ĩ wagen disi to difiyen, “Ere nigin õ yaab od nem tamo kayau urokenẽdif?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Jesus aitedin yalen, “Saa tano nẽ waa keleĩ youf nigin are mogo ã ifenein, anĩ ere, tamo kayau to ifenẽdin.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ereb taka aib ĩ ado are, anĩ wal fiya ifenẽf, anĩ ĩ musei adouf. Ereb taka aib ĩ sã, ereb ereb ĩ ado areg ĩ bun yalelauf.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Anĩ nigin, aya yaab od nem arokenẽdif, ere nigin,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Idi bun, Asaia nẽ profet od kisi felef:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ere nigin, tamo kayau enei, idi waud katĩ felen,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Anĩ ere, ãgenei meleĩ nigin el fedif, ere nigin, ã ulegef, ãgenei wedereĩ nigin el fedif, ere nigin, ã karĩ gef.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Anĩ aya ã momoi arokeneik, profet musei, madur tamo geid, ã ulegef anĩ dilou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi meledim to dilen, takag, karĩya ã karĩ gef anĩ karĩ dou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi wederedim to karĩ den.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Yaab od bun, faat irarãya tamo nẽ gariya anĩ karĩg:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Taka ĩ, saa tanon nẽ od karĩ ye fen, ĩ weder to fokõ yef, sane taka isi, faat yogon wau bun iraran anĩ son fiyek. Are faat naab luwen iraran anĩ age fiya.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Takag, faat meein tuar kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, kaisã bagai ĩ od anĩ yale fen, wau bun kulĩ yef.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Anĩ ere, ĩ warumutei sã, anĩ nigin, ĩ sain meluk to ibodõf. Sain, biya od nigin morõ be, kafĩ fiya be isif, ĩ kaisã bagai irofosif.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Takag, faat taka malũ duri atun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ yef, anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Takag, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, fokõ yef, are ĩ biya yũf, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti agef imauf.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Jesus yaab od taka irokenẽdin, “Saa tano ĩ, tamo taka yogon kabĩ bun, wit faat biya iraran gen.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Anĩ ere, tamo adok mulaĩ den mog, yogon kiwai isin, lili wit kabier irara ken, agef yen ilen.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Sain wit bali fokũ ye fen, biya olili den, agef mog, lilig wowã den.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Marau nẽ kabĩ tamo, ĩ wagen disin diron, ‘Tamo biya, õ faat biya on kabier to uraran de? Lili anĩ nainenem disin?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Ĩ aitedin yalen, ‘Kiwai takam age fen.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Ĩ aitedin yalen, ‘Sã, ere nigin, lili kususu ge mã, ã wit ado kususu gouf.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Malakaĩ, weim difar mog, fau kusu fiya sain bun. Sain anĩ bun, aya kususu fiya tamo arokenẽdiyouf: Lili ketem kurug fen, ufafãg, dum yakur feid isaikalauf nigin; agog fen, wit kurug, neu kin gurig uleg.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jesus yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, masted faat tamo takam yale fen, yogon kabier itenen gen.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Anĩ ĩ faat ganan nigin naal bagai, anĩ ere, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediya aa wõ youf. Age fe di, ninã ilun temeleid disi, were bun dibodõf.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesus baban yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, yis kayau takam yale fen, flawa odug ado falei fe di, ganan gẽ yedig gen.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesus od enĩ ganan, yaab od nem tamo kayau wogõ fiyẽdin. Ĩ od ganan to kurõ falaisi irokenẽdin, yaab od nem dogol.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Anĩ bunem, Negur profet bunem eig ye wogõ yen anĩ, agef kisi felen:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Jesus tamo kayau itorneĩd fen, fõ namen ilen. In dõ fiya tar ĩ wagen disi fen, diron, “Kabier lili nẽ yaab od anĩ, amã faded wamã.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus aitedin yalen, “Tamo tekelei faat biya iraran, are Tamo Naal.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Kabĩ are tenebur tamo kayau, faat biya anĩ, are Negur nẽ tano nẽ gere tar, lili are Satan nẽ gere tar,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 kiwaim lili iraran, are Satan. Kusu fiya are saa teneub ado idiyẽf bun, kususu fiya tamo are idi engel.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Anĩ nigin, lili kususu feid, yã yakur feid isaikalauf, age fiya gen, saa teneub ado idiyẽf bun, age fouf.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Tamo Naal ĩ, yogon engel sur fediyouf, idi yogon tano bun ereb ereb ganan mosor dinodig ado, tamo kayau ganan sane age difedig gei difeid fen, dalelnẽdiyouf.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Idi yã mala bobo rouf bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Age fe di, madur tamo idi, gaa gen nedi Temeid nẽ tanon fula difouf. Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Saa tano ĩ, safina biya bagai kabier inokon gen. Tamo taka fotou fe fen, baban kabier inokon. Agef fen, wau al fef ile, safina adok ĩ ado anĩ, na nigin sur fe fen, akor anĩ na yalen.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Takag, saa tano ĩ, na yaleya tamo, maaĩ tuwa meli bagai pel biya, na nigin imirek gen.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ĩ meein medeĩya taka moni odug nẽ anĩ fotou fe fen, ile, safina adok ĩ ado anĩ na nigin sur fe fen, meein medeĩya anĩ na yalen.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Takag, saa tano ĩ, kakãg daliyou bun gau bou fire fire gei fiya nigin dirãdig gen.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Sain kakãg isokose di, gau yaleya tamo dĩ dife, ubun ise di, anĩ idi dibod ken, gau biya gei de, karam namen difeid fen, sesen anĩ are dirarailen.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Age fiya bagai, saa teneub ado idikalauf bun eig fouf. Engel idi disi fen, idi madur tamo atun sesen anidi gei de dale,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 yã mala bobo ref bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus to fedin, “Ã od enĩ ganan wedereĩ fokõ yef de?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Jesus idi irokenẽdin, “Anĩ nigin, lo ifelnẽdiya tamo ganan saa tano nigin ifelnẽdin are, idi fõ tama gen, ĩ safina biya nẽ aaben tamal safina mata tubu ado irou isidig.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jesus yaab od eneidi bure fel fen, anenem iyok ilen.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 In fõ gariyan isi fen, ĩ an tamo kayau dogo neid uub fõ bun ifelnẽdin, age fe di, idi terẽ den. Idi to difen, “Tamo eĩ, kisi biya ado memelik nẽ totol enei, nain yalen?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Ĩ kapenta naal sã de? In sina Maria sã de? In tura tar Jems, Josef, Simon, Judas ado sã de?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 In main tar ganan, ada weim to tabodok de? Tamo enĩ enei ganan nain yalen?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ĩ an memelik musei to inon, ere nigin, idi to momoi den.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?