Marcos 2
CUTNT vs ARIB
1 Chihno neve ro ne, chenda̱ tun Dihvo vo ya̱n Capernaum, ne ihyan ya̱n min ne, checadino ye che quenun ye a̱ma cua̱n vah.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Ndeta̱hno ndo da̱ma a̱ma ya̱hn ye nde na̱n che cuahtendi ye chendevah ametah. Rahndudo Dihvo vo Ndudo yahn Dendiohs, rihnevan ihyan chahn.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ura min ne, nda̱ cun ihyan, nda ye a̱ma sa̱hn che ndi cheche se.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Ate nducote a̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min ne, hua chi chuh ye chendevah, chenda̱ ye nduco se na̱n Dihvo vo. Tuhme nda ye sa̱hn tin vah, ne min ntihne ye a̱ma ndi ima vah cua̱hn na̱n che quenun Dihvo vo. Cuahn che ndahcondah ye a̱ma ive na̱n ima vah ne, ndedevah ye yundo na̱n che quendite combiero yahn ye, nda̱ se na̱n Dihvo vo.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Cuahn che ndihchero Dihvo vo nduhca̱ che ritahno ihyan chahn ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Min vate a̱ma o sa̱hn devano ley che dirun Moisés, ne rendedecadino se:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “¿Dehra cuande che tihca̱ ra̱hn sa̱hn tih?, te reducherino se Dendiohs che tihca̱ ra̱hn se. Ametah nde a̱ma ihyan iyehnse che co nchahco ye nunde, atena̱n Dendiohs.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Ndeta̱hno checadino Dihvo vo che tihca̱ rendedecadino sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Co ra̱hco ne che tahque ndah che ca̱hmá có sa̱hn che necuan se, cota̱h se yundo yahn se, ne ca̱ca se, che co che ca̱hmá che a nchahcó nunde yahn se.
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Ma̱n ne, ca̱va che cadino nchuhn te, u che rinducó nducoya̱ca ihyan, va vederihquentiyon yáhn ca̱va che nchahcó nunde yahn ihyan muhn iyehnse cuh ne, condihche ne.
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 ―Rá̱hn rí di, cuenecuen, cotah yundo yehn, ne conahn ndevaque.
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ndeta̱hno necuan se, cheta̱h se yundo yahn se, ne cona̱hn se. Chuh se menda̱hn yahn nducoya̱ca ihyan che chenun ye min, ne a̱ma rahn ino ye. Rendeva ye yavena̱n Dendiohs numacuahn vedeyeno, ne ra̱hn ye:
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Cuahn tun Dihvo vo cua̱hn chihto vine yahn Galilea, ne a̱ma ya̱hn ihyan rahn ye rendo da̱ma ye na̱n ye. Min ricuahn Dihvo vo ihyan chahn.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Cua̱hn na̱n che chuh Dihvo vo ne, ndihchero ye Leví, da̱ya Alfeo. Va se na̱n mesa na̱n che rica se tume ca̱de iyo. Ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 A̱ma yune cuahn che va Dihvo vo chete va̱co Leví ne, reh ye na̱n mesa nduco ihyan che rahn nduco ye. A̱ma ya̱hn sa̱hn nunde, chenun va̱n sa̱hn rica tume ca̱de iyo ma̱n, vate se nduco ye, te a̱ma ya̱hn ri se che chinduco se ihyan.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, sa̱hn fariseo ma̱n ne, ndihchero se che reh Dihvo vo, rih ye da̱ma nduco nducoya̱ca sa̱hn nunde chahn, ne ra̱hn se ri se ihyan che rahn nduco ye:
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Cuahn che chihnevan Dihvo vo che tihca̱ ra̱hn sa̱hn chahn ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn:
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 A̱ma yune ne, sa̱hn fariseo ma̱n, sa̱hn che rahn nduco Jua̱n Bautista ma̱n ne, rahte se ya̱hte. Ro min ne, cuahn a̱ma o ihyan, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 — ausente —
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 — ausente —
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 ’Ndete che nedin da̱ma nchuhn ndudo ra che ricuáhn nduco costumbre ndico yahn ne ne, anduhneca̱ ndete che neca̱hnan ne a̱ma ndi tino ra na̱n a̱ma tino ndico. Ndete che tihca̱ din ne ne, cuahn che ndeva doh tino ra me ne, nde tahque ndeh tino ndico me.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 ’Namin anduhneca̱ ndete che cuih ne vino ra chete ima ndico, te din vino me che condan ima ndico me, ne conda nde vino me ma̱n, nde ima me ma̱n. Chemin che vino ra ne, nahn che cuih ihyan chete ima ra.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 A̱ma ro che rahtetuhno ihyan ne, chuh Dihvo vo na̱n va chenda̱ta. Nducote chi cuico ihyan apóstol yahn ye ne, tico ye a̱ma o indo trico, reh ye ndute yahn.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ndihchero a̱ma o sa̱hn fariseo che tihca̱ din ye, ne ra̱hn se ri se Dihvo vo:
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 — ausente —
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Quendi Dihvo vo, ne ra̱hn ye nduco sa̱hn chahn:
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Cuedevano nchuhn te a u che rinducó nducoya̱ca ihyan che rihquentiyón nde nducuahn che redin ihyan ro che rahtetuhno ye.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?