1 Tessalonicenses 2
COE vs ARA
1 Asarepajʉ̃'ʉ, chʉ'ʉ majapãijana. Chʉkʉnapi mʉsanʉkona pa'ichejare sani pa'ijʉ Dios chʉ'ore chʉ'vajʉna asa chẽa Jesure jovosinajejʉ chʉkʉna chʉ'vate'emanesi'e masime mʉsanʉkona.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ũcuachi'a aperʉmʉ chʉkʉna Filipos vʉ'ejoopo sani pa'ijʉ repajoopo pa'inare rʉa cu'ache cutucojñojʉ cu'ache cho'ocojñosi'e asasinaa'me mʉsanʉkona. Jã'ata'ni Diopi cho'okaiʉna Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'o chʉ'vavajʉchʉma'ñe mʉsanʉkona pa'icheja sani ũcua chʉ'vasinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Reparʉmʉ chʉkʉna vajʉchʉjʉ cu'ache cuasajʉ tĩiñe che'choma'ñe rũhiñe chʉ'vasinaa'me mʉsanʉkonare. Ũcuachi'a te'eʉ'terejẽ'e cacʉ'oche cuasama'ñe chʉ'o ũcuarepare che'chosinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Dios chʉkʉna'te Ũcuaʉ chʉ'ore Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'ore pãire chʉ'vajʉ paapʉ chini jo'kasi'kʉa'mʉ. Jã'ata'ni pãipi chʉkʉnani pojoa'jʉ chini chʉ'vamanaa'me chʉkʉna. Mai rekoñoã pa'iche Ñakʉji Diopi pojoa'kʉ chini chʉ'vanaa'me chʉkʉna.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ie masime mʉsanʉkona: Diopi ñakʉna chʉkʉna Jesucristo'te cuasache kʉachʉ'ore chʉ'vajʉ jorejʉ põsena'me kuri kooñu chini chʉ'vamanesinaa'me. Ũcuachi'a pãipi chʉkʉnani chiapʉ chini chʉ'vamanesi'ea'me.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Chʉkʉna Jesús saosinajejʉ chʉ̃'ʉre'onata'ni, “Ña kʉkʉjʉ̃'ʉ chʉkʉna'te”, chiijʉ chʉ̃'ʉmanaa'me mʉsanʉkonare, chekʉnare ũcuachi'a.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Jã'aja'ñe i'kama'ñe pe'kerʉ pa'ijʉ che'chosinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare. Vĩjachĩire pʉka'ko kuirako jojacheja'che cho'okaijʉ pa'isinaa'me chʉkʉna mʉsanʉkonare.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Jã'aja'ñe cho'ojʉ mʉsanʉkonare oinajejʉ re'oja'che pa'ijʉ Dios chʉ'o chʉ'vasinaa'me chʉkʉna. Ũcuachi'a mʉsanʉkonare cuasajʉ che'chesosinajejʉ cheke chʉkʉna'te peore cho'ore'ochetʉ'ka re'oja'che cho'okaisinaa'me chʉkʉna.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Chʉ'ʉ cuasana, ¿Chʉkʉna cho'osi'e cuasama'ñe mʉsanʉkona? Mʉsanʉkona pa'icheja sani pa'ijʉ Diopi chʉ̃'ʉʉna Jesure cuasache kʉachʉ'o chʉ'varʉmʉ mʉsanʉkonare rʉa oinajejʉ te'eʉ'terejẽ'e karache'te cho'ocuhejʉ ãujẽ'e sẽema'ñe pa'ijʉ umucujñana'me ñami cho'oche cho'ojʉ pa'isinaa'me, chʉkʉna chiimajñarʉãre kooñu chini.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ũcuaja'che chʉkʉna mʉsanʉkonare jmamakarʉjẽ'e cu'ache cho'oma'ñe re'oja'chechi'a cho'osi'e masime. Dios chiichechi'a cho'osinaa'me chʉkʉna. Dios ñakʉ'te mʉsanʉkonare Repaʉ'te cuasanare re'oja'chechi'a cho'okaisinaa'me chʉkʉna.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 — ausente —
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 — ausente —
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Dios chʉkʉna'te, “Chʉ'vajaikaijʉ̃'ʉ ie chʉ'o”, chiisi'e chʉkʉnapi sani Repaʉ chʉ'ore chʉ'vajʉna mʉsanʉkonapi asa jachama'ñe pojojʉ, “Ie chʉ'o pãipi cuasajʉ i'kachema'mʉ; Dios chʉ'orepaa'me ie”, chini cuasajʉna, pojojʉ Diore cuhama'ñe, “Re'orepamʉ, Ja'kʉ”, chiinaa'me chʉkʉna. Repaʉ Dios mʉsanʉkonare Jesucristoni cuasajʉ jovo Ũcuaʉ chʉ'o che'chenare pa'iche re'oja'che care'vakaiʉ pa'imʉ cu'ache cho'oche'te jo'kaso re'oja'chere cho'ojʉ paapʉ chini.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Mʉsanʉkonapi Dios chʉ'ore asa chẽa Jesucristoni cuasajʉ re'oja'che pa'ijʉna chekʉna mʉsanʉkona pa'icheja cana cu'ache cho'osinaa'me mʉsanʉkonare, Judea cheja cana, judíopãi, aperʉmʉ Jesucristo'te cuasakuanupʉ'te cu'ache cho'osi'eja'che.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 — ausente —
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 — ausente —
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Chʉ'ʉ majapãijana, chʉkʉna eto saocojñosirʉmʉ mʉsanʉkonani jo'e ñaʉakʉna si'arʉmʉ cuasajʉ rʉa oijʉ pa'isinaa'me chʉkʉna. Ñaʉakʉna oijʉ jmamakarʉ pani jo'e si'ache cho'osinaa'me chʉkʉna, mʉsanʉkonani sani ñañu chini. Jã'ata'ni saicu'akʉna saima'ñe pa'ime chʉkʉna, saineenata'ni.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Chʉ'ʉ Pablo, rʉa jeerʉmʉ sasa chini cho'okʉ pa'isi'kʉa'mʉ. Rʉarepañoã chʉ'ʉ saipi'rarʉmʉchi'a vati ai si'arʉmʉ saiʉ̃sesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?