Mateus 9

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Brah Yêsu ncho duk plơ̆ sât ta ƀon Kapơnŭm ntŭk ƀon Păng gŭ.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Ta nây geh bu tung du huê bunuyh rven jŏng rven ti bêch ta nkŏ hăn ta Brah Yêsu. Păng say khân păng geh nau nsing, jêh ri lah ma bunuyh rven i nây: “Ơ oh, ăn may răm hŏm. Gâp lĕ yô̆ may, mâu hôm ôh kơp nau tih ta may.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Ta nây geh phung nơm nti nau vay phung Israel aƀă lah êng ta nuih n'hâm khân păng nơm: “Mơm Păng ngơi kơt nây, Păng i nây mưch rmot Kôranh Brah ngăn hay!”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Brah Yêsu lĕ say nau mân phung i nây, Păng lah: “Mơm dâng khân may geh nau mân djơh kơt nây?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Ăn khân may gĭt nau dja, lah Gâp lah ma bunuyh rven i nây: ‘Nau tih may lĕ Gâp yô̆ hơi’, mâu lah ‘May dâk brô̆ hŏm’, lah ndri moh nau lah i dơh rlau hă?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Gâp ŭch ăn khân may gĭt say Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dơi yô̆ nau tih bunuyh ta neh ntu dja.” Jêh ri Brah Yêsu uănh jât bunuyh rven i nây lah: “May dâk hŏm, ndjôt nkŏ may nây sât a jay may nơm ri.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Jêh ri bunuyh rven i nây dâk ro, sât a jay păng nơm ri.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Say kơt nây, phung ƀon lan ndrŏt hih rhŏl dadê, khân păng rnê Kôranh Brah, yorlah lĕ Păng ăn nau dơi kơt nây ma bunuyh ta neh ntu.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jêh ri Brah Yêsu hăn bơh ntŭk nây, Păng say Mathay gŭ kŏp sŏ prăk ƀon lan ma ăn kôranh mât uănh. Brah Yêsu lah ma păng: “Hơi nô, hô̆ brô̆ tâng Gâp.” Păng dâk bơh nây, jêh ri tâng Brah Yêsu ro.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Ta nar nây Mathay jă Brah Yêsu sông sa ta jay păng nơm. Geh ŏk phung bunuyh kŏp sŏ prăk ƀon lan ma ăn kôranh mât uănh, nđâp ma phung bunuyh jan tih êng hăn gŭ sông sa ndrel Brah Yêsu, ndrel ma phung oh mon Păng đŏng.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Tât ma phung Pharisi say kơt nây, khân păng ôp phung oh mon Brah Yêsu: “Mơm dâng kôranh khân may gŭ sông sa ndrel bunuyh kŏp sŏ prăk ƀon lan, nđâp ma phung bunuyh jan tih êng kơt nây?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Brah Yêsu tăng kơt nây, jêh ri ôp khân păng: “Bunuyh geh săk jăn ueh mâu ŭch ôh ma kôranh dak si, bunuyh i geh nau ji dơm ŭch.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Ăn khân may vât ta trong lĕ nchih kơt nđa: ‘Gâp ŭch bunuyh blao yô̆ nđach, mâu ŭch ôh ma ndơ jan brah’. Gâp văch ta dja mâu ôh gay ma kuăl bunuyh sŏng, ŭch kuăl bunuyh tih, gay ma kơl khân păng.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Nôk nây geh mpôl oh mon Yôhan-Ƀaptem hăn mâp Brah Yêsu, ôp Păng: “Hên, ndrel ma phung Pharisi geh nau vay ăt sông sa ŏk nar gay ma mbơh sơm, mơm dâng mpôl oh mon may mâu jan kơt nây?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Nôk tâm nđăp ur sai, bu năch vay gŭ rngot ăt sông sa đŏng bơh? Mâu vay ôh. Gâp tâm ban ma bu klô nđăp ur sai. Tât di nar ri tay bu tâm nkhah Gâp đah mpôl oh mon Gâp, ri mơ khân păng ăt sông sa.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Bu mâu vay ôh sŏ bok mhe ê hŏ pih mbôl ta ao lĕ sat. Lah jan kơt nây bok i sat ri lơ ma hô hêk rlau ơm ngăn, yor ma i bok mhe nây jêng rôt nôk jêh pih.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Kơt ndri đŏng, bu mâu vay ôh tê̆ ndrănh play yŭng yar ƀon mhe ta dŭng ntô ơm, lah jan kơt nây ndrănh play yŭng yar ƀon mhe jan ăn dŭng ntô i nây prek, ndrănh hŭk đŏng, jêh ri dŭng ntô i nây jêng sat đŏng, yorlah dŭng ntô ơm mâu hôm ôh toch. Bu tê̆ ndrănh play yŭng yar ƀon mhe ta dŭng ntô mhe, ndri ndơ bar ơ̆ nây hôm.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nôk Brah Yêsu hôm ngơi nau i nây, dô ma geh du huê kôranh nhih rƀŭn phung Israel hăn chon kômŏk bơh năp Brah Yêsu, lah ma Păng: “Kon bu ur gâp mhe khât ndơh nơh pơ. Dăn May hăn pah ti ta păng ơ, jêh ri păng dâk rêh ro.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Brah Yêsu dâk hăn ndrel păng, mpôl oh mon Brah Yêsu hăn đŏng.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Brah Yêsu n'gâl jât kơi, say bu ur i nây, jêh ri lah ma păng: “Ay răm hŏm ơ oh, nau ay nsing jan bah ay hơi.” Nau ji rih păng bah ta nây ro.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Jêh ri Brah Yêsu tât ta jay kôranh nhih rƀŭn nây, Păng say phung geh nau rngot ôh n'hôm ôh rlet grŭ gră yă yŏr ngăn
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Păng lah ma phung i nây: “Khân ay may du lôh a dih! Mâu khât ôh kon se bu ur dja, man ma hăk bêch dơm.” Dâng lĕ bu ta nây gơm mưch ma Brah Yêsu dadê.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Tât lôh lĕ phiao phung i nây a dih, Brah Yêsu lăp ta trôm jay, nhŭp ti kon se bu ur i nây, jêh ri kon se i nây dâk ro.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Jêh ri nau i nây lư lam bri i nây ngăn ro.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Nôk Brah Yêsu hăn bơh ntŭk nây, geh bar hê bunuyh cheh măt tâng bơh kơi Brah Yêsu, khân păng nter: “Ơ Kon Sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach hên ƀă ơ!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Tât Brah Yêsu lĕ lăp du mlŏm jay, bar hê bunuyh cheh măt nây hăn a Păng. Jêh ri Brah Yêsu ôp khân păng: “Ah khân may lĕ nsing ma Gâp đŏng, Gâp dơi jan trôm măt khân may ăn say ang?” Khân păng ơh: “Ơ, hên lĕ nsing, Kôranh.”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Jêh ri Brah Yêsu pah ta trôm măt khân păng ri lah: “Ăn geh ngăn, kơt nau khân may lĕ nsing.”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Jêh ri trôm măt khân păng say ang ngăn ro. Brah Yêsu buay dăng ngăn ma khân păng: “Lơi ôh ăn bu gĭt nau dja.”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Yơn ma bar hê khân păng i nây, hăn mbơh nkoch nau nây ma bu lam bri nây ngăn.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ndŭt sât bar hê khân păng nây, geh bu leo du huê bunuyh mlo brah djơh lăp hăn a Brah Yêsu.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Tât Brah Yêsu lĕ mprơh brah djơh lĕ du lôh bơh bunuyh mlo i nây, bunuyh i nây blao ngơi ro. Lŏng phung ƀon lan i gŭ ta ri ndrŏt hih rhŏl lĕ nau ngăn, khân păng lah: “Ntơm bơh kăl e nơh mâu ôh prot say geh nau brah kơt nây ta bri Israel dja.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Yơn ma phung Pharisi lah: “Dâng Păng dơi mprơh brah djơh nây, ach ma kôranh mpôl brah djơh ăn nau dơi ta Păng.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Jêh ri Brah Yêsu hăn rŏ ƀon kuŏng ƀon jê̆, ntŭm nti bu ta nhih rƀŭn khân păng nơm, ndrel ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma nau Kôranh Brah mât uănh, nđâp ma jan bah dâng lĕ nau ji ăp ntil đŏng.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Tât ma say phung ƀon lan, Brah Yêsu geh nau yô̆ nđach ma khân păng dŭt hô, yorlah khân păng rvê ta nuih n'hâm mâu hôm geh suan, tâm ban ma phung be biăp i mâu geh bunuyh mât uănh.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Hơi oh mon, geh ŏk bunuyh ŭch iăt nau mhe mhan ueh, khân păng tâm ban ma ba lĕ dŭm i ŏk ngăn. Bunuyh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh tâm ban ma bunuyh rek, tih ma bunuyh i nây đê̆ dơm.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Lah ndri dăn Kôranh Brah nơm i tơm ba nây njuăl bunuyh a êng jât, kơl rek ba dŭm i nây.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra