Mateus 27

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tât a ôi mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh phung Israel, khân păng tâm di du ntôr nau ŭch nkhât lơi Brah Yêsu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Khân păng kât Ôbăl leo njŭn a Pilat bunuyh ƀon Rôm, i kôranh kuŏng mât uănh bri Yuđa.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Nôk nây Yuđas-Isakariyôt i nơm leo bu hăn nhŭp Brah Yêsu nơh say bu tê̆ dôih Brah Yêsu, păng nduih tôr lăn ta nuih n'hâm. Păng sŏ prăk i 30 kăk ri nơh mplơ̆ ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung kôranh phung Israel,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 jêh ri lah ma khân păng: “Gâp lĕ tih njŭn bunuyh mâu geh nau tih ăn khân may nkhât păng.” Khân păng ơh: “Gĭt eh may! I nây jêng nau may nơm!”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Yuđas-Isakariyôt mƀăr mbrach prăk i nây ta nhih jan brah, jêh ri du lôh bơh nây hăn nkhât yông ko săk păng nơm.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Mpôl kôranh jan brah dônh prăk i nây, jêh ri lah: “Prăk dja bân mâu ôh di tê̆ ta keh prăk Kôranh Brah, yorlah prăk khlay mham.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Jêh khân păng tâm nchră ri, khân păng sŏ prăk i nây rvăt mir bunuyh mon glah ma ăn tŏp khât phung bu năch êng.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Kơt ndri dâng bu kuăl ntŭk i nây n'ho ma tât nar dja lah ‘Mir mham’.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Nau i nây jêng di đah nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh rnha Yêrêmi lĕ nchih: ‘Bu lĕ sŏ prăk 30 kăk i phung Israel lĕ lah khlay păng,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 jêh ri bu sŏ prăk i nây rvăt neh bunuyh mon glah, kơt Kôranh Brah lĕ đă jêh ma gâp’.
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Brah Yêsu dâk bơh năp kôranh kuŏng Pilat, Pilat ôp Păng kơt nđa: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh: “Ơ kơt nau may lah nau i nây.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Yơn ma nôk mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh phung Israel ntôn Brah Yêsu, Păng mâu ơh ôh.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Pilat lah Păng: “May mâu tăng ƀah, dâng lĕ nau khân păng ntôn May nây?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Păng mâu ơh ôh, du tong Păng mâu ơh đŏng, n'ho ma tât kôranh kuŏng nây ndrŏt hih rhŏl ngăn.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Tâm ăp năm nhêt ƀŭn n'hot, kôranh kuŏng i nây vay mƀơk du huê bunuyh dôih tâng phung ƀon lan dăn.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Nôk nây geh du huê bunuyh dôih bu lư gŭ ndrung, rnha păng Ƀaraƀas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Jêh phung ƀon lan tâm rgum băl, Pilat ôp khân păng: “Bu moh khân ay may ŭch ăn gâp mƀơk? Mƀơk Ƀaraƀas, mâu lah Yêsu i bu kuăl Brah Krist?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Păng lah kơt nây, yor ma păng lĕ gĭt jêh nuih n'hâm mpôl kôranh jan brah mâu nach, ndri dâng khân păng njŭn Brah Yêsu ăn ma păng nây.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Nôk Pilat hôm gŭ ta ntŭk phat dôih nây, ur păng đă bu hăn mbơh ma păng: “Lơi ôh jan ma bunuyh i nây, Păng mâu ôh geh nau tih. Yor ma bunuyh i nây măng to nơh gâp mbơi djơh hô ngăn.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh phung Israel nchâp ƀon lan dăn mƀơk Ƀaraƀas, jêh ri dăn nkhât lơi Brah Yêsu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kôranh kuŏng Pilat ôp khân păng du tơ̆ jât: “Bar hê khân păng dja, bu moh khân ay may ŭch ăn gâp mƀơk?” Khân păng ơh: “Ƀaraƀas!”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilat ôp tay khân păng: “Lah ndri Yêsu i bu kuăl Brah Krist dja, mơm khân ay may ŭch ăn gâp jan?” Dâng lĕ khân păng nter drơu: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pilat ôp tay lah: “Bunuyh dja moh nau djơh Păng lĕ jan?” Phung ƀon lan nter drơu lơ ma hô lah: “Đă bu nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Pilat gĭt păng nơm mâu hôm dơi, say ƀon lan uh ah lơ ma hô đŏng. Jêh ri păng sŏ dak rao ti ta năp phung bunuyh ŏk, n'ho ma lah: “Nau dja dŭt ta khân ay may nơm yơ̆, gâp mâu ôh geh dôih đah nkhât bunuyh dja.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Dâng lĕ phung ƀon lan ơh drơu: “Lah Păng mâu geh nau tih, ăn dôih i nây tŭp ta hên nơm, ndrel ma kon sau hên nơm mham Păng i nây!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ach ma Pilat ŭch jan tâng nau phung ƀon lan dăn nơh, păng mƀơk lơi Ƀaraƀas. Jêh ri păng đă tahen rpăt Brah Yêsu ma mŏng rse, n'ho ma jao ăn tahen nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng.
26 — ausente —
27 Phung tahen kôranh kuŏng Pilat leo Brah Yêsu hăn lăp ta jŏng gung nhih kôranh kuŏng nây, jêh ri dâng lĕ tahen ta nây gŭ jŭm Păng.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Khân păng droh lơi bok ao Ôbăl, jêh ri sŏ ao chăng kuŏng i tâm ban ma ao kađăch nsoh ta Ôbăl.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Khân păng sŏ rtao lok ƀăr jan môk kađăch ndô ta bôk Brah Yêsu ri, ndrel ma sŏ mŏng jan mŏng kađăch ăn ti bơh ma Păng kuăn, jêh ri chon kômŏk mbah mưch rmot Ôbăl n'ho ma lah: “Hơi kađăch phung Israel! Hên yơk May!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Khân păng rsoh dak diu ta Ôbăl, ndrel ma sŏ mŏng i nây mbang bôk Ôbăl jât.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Jêh mưch rmot ma Ôbăl kơt ndri, jêh ri tahen droh lơi ao i nây bơh săk Păng, plơ̆ nsoh tay ao Păng nơm nơh, jêh ri têk leo Ôbăl a ntŭk si tâm rkăng.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Nôk lôh bơh ƀon, phung tahen mâp du huê bu klô rnha păng Simôn tă bơh ƀon kuŏng Kiren, bu đă ôbăl tui si tâm rkăng Brah Yêsu
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 tât ta du ntŭk rnha ‘Gôlgôtha’, rblang lah ‘Ntŭk nting bôk’.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Jêh ri bu sŏ ndrănh play yŭng yar ƀon lai đah dak play măt tăng ngăn ăn Brah Yêsu nhêt, jêh Păng chiăm đê̆, Păng mâu ŭch nhêt ôh.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Jêh bu pŏng Ôbăl ta si tâm rkăng, bu tâm pă bok ao Păng ma ndơ nchroh.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Khân păng gŭ rơp gơp ta nây njrăng Brah Yêsu.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Ta kalơ bôk Brah Yêsu ri, khân păng pla du rlat kađar nchih mbơh nkoch nau bu ntôn Păng, lah kơt nđa: ‘Dja rnha Yêsu, kađăch phung Israel’.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Nôk nây bu nkhât ndrel Brah Yêsu bar hê bunuyh ntŭng đŏng, i du huê ăn bơh ma Păng, du huê jât ăn bơh chiao.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Lĕ bunuyh i brô̆ rŏ nây, n'grơh n'grăp rteh bôk rŭl dŭl mưch ma Ôbăl
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 n'ho ma lah: “Hơi Bunuyh i lah rơih lơi nhih jan brah ma Kôranh Brah, jan tay i mhe pe nar jêh. Lah ndri rklaih êng săk May nơm, lah May Kon Kôranh Brah ngăn, jŭr bơh si tâm rkăng nây hŏm!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma mpôl kôranh phung Israel leo băl ngơi n'grơh ma Păng kơt nây đŏng, khân păng lah:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Păng dơi kơl ŏk bu aƀă êng, tih ma mâu ôh dơi rklaih săk Păng nơm! Lah Păng i kađăch phung Israel ngăn, ăn Păng jŭr bơh si tâm rkăng aƀaơ dja, jêh ri hên iăt ma Păng đŏng!
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Păng lĕ nsing ma Kôranh Brah, lah Kôranh Brah ŭch, ăn Kôranh Brah rklaih Păng aƀaơ dja ro, yorlah Păng lah: ‘Gâp i Kon Kôranh Brah’.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Bol lah bar hê bunuyh ntŭng i bu nkhât ndrel Brah Yêsu ta ri, mưch rmot Ôbăl kơt nây đŏng.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ntơm bơh nar nklang bôk lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê, n'ho ma tât mong pe kêng măng.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Klăp lah ta mong pe kêng măng, Brah Yêsu nter dŭt dăng ta nau ngơi Hêbrơ: “Êli! Êli! Lama Sapăch Thani?” Rblang nau nây: ‘Ơ Kôranh Brah Gâp ơi! Ơ Kôranh Brah Gâp ơi! Moh nau May ntlơi Gâp?’
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Bu ƀaƀă i gŭ ta nây tăng nau Păng nter nơh vât vĭ, bu lah: “Păng kuăl Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Dô ma geh du huê bunuyh ta phung khân păng nchuăt sŏ bok yŭk ta dak srat put ta chông mŏng ndơ̆ ăn Păng nhêt.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Yơn ma bunuyh aƀă lah: “Kŏp uănh ƀŏt, gĭt Êliya hăn rklaih Păng mâu lah mâu.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jêh ri Brah Yêsu nter tay dŭt dăng, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Ta mong nây bok i nching ta mpông jrô dŭt kloh ueh ta trôm nhih jan brah ma Kôranh Brah, dô ma hêk chuik jêng bar, ntơm bơh lơ n'ho ma tât a dŏng, neh ntu n'găr, lŭ klêr đang.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Ntu môch pơk bŏng rưk ƀưk, khât phung bunuyh kloh ueh ŏk i vay gŭ sŏng ta bơh năp Kôranh Brah dâk rêh.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Jêh Brah Yêsu dâk rêh, phung khân păng lôh bơh ntu môch, lăp ta ƀon Yêrusalem i ƀon kloh ueh, nhhơ ăn ŏk bunuyh say.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Nôk kôranh tahen Rôm, ndrel ma phung tahen kŏp njrăng Brah Yêsu ta nây, say n'găr neh ntu, ndrel ma say dâng lĕ nau geh kơt nây, khân păng klach nsŏr hô ngăn, jêh ri lah: “Bu klô dja i Kon Kôranh Brah ngăn ya!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Ta ntŭk nây geh ŏk bu ur i tâng Brah Yêsu tă bơh bri Galilê, i kơl Păng đŏng, khân păng gŭ uănh Păng dâng lĕ nau i nây bơh ngai.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ta nây geh Mari tă bơh ƀon Mađala, Mari i mê̆ Yakơ, Yôsep, jêh ri geh nđâp ma i mê̆ Yakôp, Yôhan đŏng.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Tât kêng măng geh du huê bunuyh ndrŏng rnha păng Yôsep, tă bơh ƀon Arimathê, păng jêng mpôl oh mon Brah Yêsu đŏng.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Păng hăn mâp Pilat dăn sŏ săk jăn Brah Yêsu, Pilat đă bu ăn ma păng.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Jêh ri păng sŏ săk jăn Brah Yêsu put đah bok laih kloh nglang.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Păng njor săk Brah Yêsu nây ta trôm ntu môch mhe, ntu i păng lĕ đă bu lôk ta lŭ klêr ma ndrăp ma săk păng nơm. Jêh ri păng rlă du mlŏm lŭ kuŏng rdŏl trôm môch ri, păng nơm sât yot klăk.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mari tă bơh ƀon Mađala, ndrel ma Mari du huê êng jât gŭ ta nây đŏng, khân păng gŭ tâm sŏng mpông môch ri.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Tât ôi tay ri, ta nar Saƀăt i nar rlu phung Israel, mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi khân păng leo băl hăn mâp Pilat
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 mbơh ma păng: “Ơ kôranh, hên hôm kah gĭt nau Bunuyh mƀrôh i nây lah nôk Păng hôm rêh nơh: ‘Jêh Gâp khât, tât pe nar Gâp dâk rêh tay’.
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Lah ndri dăn kôranh đă tahen ăn njrăng ngăn môch i nây ăn lôch pe nar. Klach lah mpôl oh mon Păng hăn sŏ ntŭng săk Păng nây, jêh ri mbơh nkoch ma phung ƀon lan lah Păng lĕ dâk rêh. Lah ndri nau mƀrôh aƀaơ dja djơh rlau ma bơh kơi nơh jât.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilat lah ma khân păng: “Khân may sŏ tahen, đă bu njrăng ngăn ăn dŭt ueh dô, dah ŭch khân may nơm!”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Jêh ri khân păng hăn a môch, njâr ntu môch pla ndơ ver kalơ jât gay ma lơi ăn bu lăp, ndrel ma ăn tahen gŭ njrăng.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra