Mateus 22

CMO vs NAA

Sair da comparação
CMO
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Brah Yêsu ngơi ntât ma khân păng du tơ̆ jât:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Ta nau Kôranh Brah mât uănh tâm ban ma du huê kađăch ndrăp nau nhêt sông kuŏng ma nđăp kon ndăm păng nơm.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Jêh ri păng đă phung dâk păng hăn kuăl bunuyh i lĕ păng jă lăp nhêt sông sa tâm nđăp i nây, yơn ma khân păng mâu ŭch ôh văch.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Păng đă tay phung dâk a êng jât hăn, lah ma phung dâk i nây: ‘Ăn khân may mbơh ma bunuyh i lĕ jêh jă: ‘Gâp lĕ jêh ndrăp phiao piăng trao, gâp lĕ mbang ndrôk, ndrel ma mpômpa (siŭm) i gâp pêt, lah ndri hăn nhêt sông hŏm!’’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Yơn ma bu mâu ôh geh dôh tôr, aƀă lôh a mir, aƀă hăn tăch drăp,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 aƀă jât nhŭp lơh phung dâk păng, n'ho ma nkhât lơi khân păng.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kađăch ji nuih hô ngăn, jêh ri đă phung tahen hăn nkhât lơi phung i nkhât dâk păng nây, n'ho ma su ƀon khân păng lĕ phiao.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Jêh ri păng lah ma phung dâk păng: ‘Nau nhêt sông tâm nđăp bân ndrăp lĕ jêh phiao, yơn ma dâng lĕ phung i nây mâu geh ôh di lăp ta ntŭk dja.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Lah ndri khân may hăn hŏm rŏ meng trong, jă dâng lĕ bunuyh i khân may mâp ăn khân păng lăp nhêt sông sa ndrel ta dja dadê’.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Jêh ri phung dâk păng hăn rŏ trong, jă dâng lĕ bunuyh i khân păng mâp, nđâp ma bunuyh ueh bunuyh djơh, geh bêng jay (rông), tâm nđăp ri ngăn.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Nôk kađăch lăp ta trôm jay tâm nđăp uănh bu năch gŭ sông sa ta nây, păng say geh du huê bu klô nsoh n'gut mâu ôh tâm di ma nau nhêt sông tâm nđăp.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Păng lah ma bu klô i nây: ‘Ơ jăng! Mơm may lăp ta ntŭk dja nsoh n'gut mâu tâm di đah nau nhêt sông tâm nđăp?’ Bu klô i nây joi nau ma ơh mâu hôm ôh blao.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Kađăch lah ma phung kơl jan kar ma păng: ‘Nhŭp kât jŏng ti păng, mƀăr păng bơh dih ta ntŭk ngo, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk’.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Bunuyh Kôranh Brah kuăl ŏk ngăn, yơn ma đê̆ dơm Păng kơih.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Nôk nây phung Pharisi hăn tâm nchră băl, joi nhŭp nau tih ta nau Brah Yêsu ngơi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Jêh ri khân păng đă mpôl oh mon khân păng, ndrel ma mpôl i tâng kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas hăn a Brah Yêsu. Tât ta nây khân păng ôp: “Hơi Nơm Nti! Hên gĭt May bunuyh sŏng ngăn, May nti nau Kôranh Brah ăn tâm di ngăn, May mâu ôh klach ma bunuyh, mâu ôh kơih bunuyh.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Lah ndri dăn May mbơh ăn hên, mơm nau May mân? Di đŏng tâng nau vay bân ăn prăk i kôranh kađăch ta ƀon kuŏng Rôm đă bân ăn ma păng nây mâu lah mâu?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Brah Yêsu lĕ gĭt nau mân djơh ta khân păng, ndri Păng lah: “Ơ phung jan iăt nau Kôranh Brah dơm! Moh nau khân may ŭch ôp rlong ma Gâp kơt nây mêh?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Nhhơ ntil prăk i bu ăn ma kôranh kađăch ri, ăn Gâp uănh!” Jêh ri khân păng sŏ prăk du mlŏm prăk kăk ntil i nây ndơ̆ ăn Brah Yêsu.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Brah Yêsu ôp khân păng: “Ndri ta kalơ prăk kăk dja bu moh rup? Bu moh rnha?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Khân păng ơh: “Rup, ndrel ma rnha kôranh kađăch ta ƀon Rôm!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri, ndơ kôranh kađăch ta ƀon Rôm mplơ̆ ăn ma păng, ndơ Kôranh Brah mplơ̆ ăn ma Kôranh Brah nơm.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Tât tăng nau Brah Yêsu ơh kơt nây, khân păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, jêh ri du lôh bơh Brah Yêsu nây.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Nôk nar nây geh phung Sađôsi hăn a Brah Yêsu, phung i nây mâu iăt ôh lah bunuyh khât dâk rêh, khân păng ôp Brah Yêsu:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Hơi nơm nti, Môsê kăl e nơh lĕ nchih jêh ta samƀŭt ăn ma bân phung Israel lah kơt nđa: ‘Lah bu klô sŏ ur, jêh ri păng khât, lah păng mâu geh kon, đă i oh nô păng ri ntrŏ sŏ ur păng, jêh ri kơp kon khân păng jêng kon ma păng i lĕ khât nây’.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ntât lah ta phung hên geh oh nô pơh nuyh, i nô bôk dak sŏ ur, jêh ri khât mâu ôh geh kon, i ur nây ăn i oh păng trŏ sŏ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Oh tŏl nguai, oh tŏl bar, n'ho ma tât i oh mpŭt, khân păng nđăp đah bu ur i nây dadê, tih ma dâng lĕ khân păng nây khât mâu geh kon dadê.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 N'glĕ dŭt n'glĕ dêl bu ur i nây khât đŏng.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Lah ndri ta nar bunuyh khât dâk rêh tay, bu ur i nây bre moh ur? Yorlah dâng lĕ pơh nuyh khân păng lĕ sŏ păng dadê.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may lĕ vât tih jêh, yorlah khân may mâu gĭt ôh ta Nau Kôranh Brah Ngơi, nđâp ma nau dơi Kôranh Brah.
29 Jesus respondeu:
30 Nôk bunuyh lĕ khât, jêh ri dâk rêh tay, khân păng mâu hôm ôh sŏ ur sŏ sai jât. Khân păng jêng tâm ban ma tông păr Kôranh Brah gŭ ta ƀon ueh kalơ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 — ausente —
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Phung ƀon lan tăng nau Păng ntŭm nti kơt nây, khân păng geh nau ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ta săk khân păng ri.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nôk phung Pharisi gĭt Brah Yêsu dơi đah phung Sađôsi, khân păng rgum băl.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Jêh ri ta phung khân păng geh du huê bunuyh geh nau mân gĭt blao mpeh ma nau vay phung Israel, ôp rlong Brah Yêsu:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Ơ Nơm Nti! Ta nau vay bân moh ndơ i khlay rlau bu mêh?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Brah Yêsu ơh: “‘Ăn rŏng ma Kôranh Brah i Brah khân ay may nơm, ma lĕ nuih n'hâm, ma lĕ huêng, ndrel ma lĕ nau mân’.
37 Jesus respondeu:
38 I nây nau vay i dŭt kuŏng, nau vay khlay rlau bu ngăn.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nau vay bơh kơi nau vay i nây geh nau khlay tâm ban kơt nây đŏng: ‘Ăn rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk khân ay may nơm đŏng’.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Yorlah dâng lĕ nau vay bân a êng, ndrel ma dâng lĕ nau i mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih, jêng lôh tă bơh bar nau vay i nây.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Nôk phung Pharisi hôm gŭ gum ta ri, Brah Yêsu ôp khân păng:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Mơm khân may gĭt Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl, Păng bu moh kon sau?” Khân păng ơh: “Păng kon sau kađăch Đavid.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Lah Brah Krist i kon sau kađăch Đavid, mơm dâng kađăch Đavid ngơi ma Brah Huêng Ueh kuăl Brah Krist: ‘Kôranh’?
43 E Jesus perguntou:
44 Yorlah kađăch Đavid lĕ nchih kơt nđa:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Lah lĕ kađăch Đavid nơm kuăl Brah Krist kôranh păng nơm kơt nây, yơn ma kon sau mâu geh kuŏng rlau ma u che, lah ndri Brah Krist mơm hôm blao jêng kon sau kađăch Đavid jât?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Mâu geh ôh bunuyh dơi ơh ma Brah Yêsu, jêh ri ntơm bơh nôk nây mâu hôm ôh geh bunuyh a êng bănh ôp Păng.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra