Mateus 21

CMO vs ACF

Sair da comparação
CMO
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nôk Brah Yêsu hăn bơi ma tât ƀon kuŏng Yêrusalem, lĕ tât ta ƀon Ƀêtphasê ta yôk tơm Ôlive, Păng đă bar hê mpôl oh mon Păng hăn lor,
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Păng lah: “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm me seh lia bu kât nđâp ma kon păng đŏng. Khân may droh têk lĕ bar a Gâp dja.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Lah geh bu ôp khân may, khân may lah ma păng kơt nđa: ‘Kôranh ŭch dŏng păng dâng lĕ bar’, bu mra ăn khân may têk ro.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Dâng lĕ nau dja geh, gay ma tâm di đah nau mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih lah:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 ‘Ăn mbơh nkoch hŏm ma phung ƀon lan ta ƀon Yêrusalem:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Jêh ri bar hê mpôl oh mon i nây hăn jan kơt nau Brah Yêsu đă.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Khân păng têk me seh lia, nđâp ma i kon păng, jêh ri ntă ao kuŏng khân păng nơm ta kalơ lĕ bar mlŏm seh nây, ăn Brah Yêsu ncho lăp ta ƀon.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Phung ƀon lan dŭt ŏk ngăn ta ƀon nây, khân păng droh ao kuŏng khân păng nơm lăk ta trong. Bunuyh aƀă te nthan si bơh mir lăk rŏ trong nây đŏng.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Bunuyh ŏk ngăn brô̆ tâng Brah Yêsu bơh năp bơh kơi, leo băl nter drơu lah:
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Nôk Brah Yêsu lăp ta ƀon Yêrusalem, dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây geh nau ndrŏt dŭt hô ngăn, khân păng mâu ôh vât, ôp: “Bu moh Păng i nây?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Phung bunuyh i tâng Brah Yêsu lah: “Păng dja Yêsu bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tă bơh ƀon Nasaret bri Galilê.”
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jêh ri Brah Yêsu ndrel mpôl oh mon Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah. Phung i tăch rgâl ta nây Păng mprơh lĕ phiao. Păng nklơ̆ gre bu gŭ rgâl prăk, nđâp ma gre bu tăch plŭk.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Brah Yêsu lah khân păng i nây: “Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih kơt nđa: ‘Kôranh Brah lah:
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Nôk nây geh bunuyh cheh măt, ndrel ma bunuyh kuet rven hăn a Brah Yêsu ta jŏng gung nhih jan brah ri, jêh ri Păng jan bah dadê.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel, say Brah Yêsu jan ndơ i nây lĕ nau ngăn, jêh ri tăng phung kon se nter ta jŏng gung nhih jan brah lah: “Rnê ma Kôranh Brah ma i kon sau kađăch Đavid!” Khân păng ji nuih hô ngăn.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Khân păng ôp Brah Yêsu: “May tăng đŏng nau phung kon se nter nây?” Brah Yêsu ơh: “Tăng đŏng. Lah ndri khân may lĕ uănh đŏng ta Nau Kôranh Brah Ngơi nchih kơt nđa:
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Jêh ri Brah Yêsu ntlơi khân păng gŭ ta nây. Păng lôh bơh ntŭk nây hăn ta ƀon Ƀêthani, gŭ ta ƀon nây du măng.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Tât ơm ôi, ôi tay Brah Yêsu plơ̆ tay ta ƀon Yêrusalem. Nôk nây Păng ji ngot.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Păng say tơm play Rvi du tơm rŏ trong, jêh ri Păng hăn dăch tơm play i nây joi play, yơn ma mâu ôh geh play, geh n'ha dơm. Păng lah ma tơm play i nây: “Ntơm bơh nar dja, may tơm play i dja lơi hôm ôh geh play!” Jêh ri dô ma ndro ro tơm Rvi i nây.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Tât ma mpôl oh mon say kơt nây, khân păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, khân păng ôp: “Mơm ndro ndal tơm Rvi i dja hiah?”
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah khân may lĕ geh nau nsing nâp mâu geh nau vĭ vĕ ta nuih n'hâm, mâu ôh dơn kơt ma Gâp jan tơm play Rvi dja dơm khân may dơi jan, yơn ma lah khân may đă yôk dja: ‘Du hŏm bơh ntŭk dja, ăn tŭp a dak văch dak văr ri’, păng geh kơt nây ngăn ro.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Moh ndơ khân may mbơh sơm dăn Kôranh Brah ma nuih n'hâm geh nau nsing, khân may geh ngăn ro.”
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Jêh ri Brah Yêsu lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah. Nôk Păng nti bu, geh mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl bu ranh phung ƀon lan hăn a Brah Yêsu ôp Păng: “Mbơh ăn ma hên gĭt, ndơ May jan dja bơh tă nau dơi? Bu moh ăn nau dơi i nây ma May mêh?”
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Brah Yêsu ơh: “Gâp ôp du nau ma khân may ƀŏt, lŏng khân may ơh ma Gâp đŏng, ndri mơ Gâp mra mbơh ma khân may, bơh tă nau dơi ma ndơ i Gâp jan.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Lah ndri bu moh đă Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem yŭk ma dak? Tă bơh Kôranh Brah, mâu lah tă bơh bunuyh?” Khân păng tâm nchră êng: “Lah bân lah: ‘Tă bơh Kôranh Brah’, Păng mra lah bân: ‘Lah ndri mơm dâng khân may mâu iăt nau păng?’
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Lah bân ơh: ‘Tă bơh bunuyh’, ndri bân klach phung ƀon lan ji nuih, yor ma ŏk bunuyh iăt nau Yôhan-Ƀaptem kơp păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ro.”
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Jêh ri khân păng ơh ma Brah Yêsu: “Hên mâu ôh gĭt!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri Gâp mâu mbơh ăn ma khân may gĭt đŏng, bu moh ăn nau dơi Gâp jan dja.”
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 “Mơm khân may vât ma nau ntât bar hê kon bu klô? Geh du huê bu klô geh bar hê kon bu klô, păng lah ma kon bôk dak: ‘Ơ nô, nar dja đă may hăn jan kar ta mir play yŭng yar ƀon ri’.
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 I kon păng ơh: ‘Gâp mâu ŭch hăn ôh!’, yơn ma bơh kơi nây păng rgâl nau mân, jêh ri hăn ta mir.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Jêh ri i bơ̆ ngơi kơt nây đŏng ma kon a êng, kon i nây ơh: ‘Ơ gâp hăn bơ̆!’, yơn ma păng mâu hăn ôh.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Lah ndri dâng lĕ bar hê kon i nây, bu moh i iăt nau bơ̆ păng?” Khân păng ơh: “I nô.” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, mpôl kŏp sŏ prăk phung ƀon lan gay ma ăn kôranh mât uănh, ndrel ma bu ur văng târ, khân păng i nây lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh lor bơh năp khân may.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Yorlah Yôhan-Ƀaptem lĕ văch ntŭm nti nau gŭ rêh tâng nau Kôranh Brah ŭch ma khân may, tih ma khân may mâu ŭch ôh iăt păng. Mpôl kŏp sŏ prăk phung ƀon lan i nây, ndrel ma bu ur văng târ i nây, khân păng iăt nau păng. Lŏng khân may bol lah lĕ say dâng lĕ nau i nây kađôi, khân may hôm e mâu ŭch ôh rgâl nuih n'hâm gĭt mân ma păng, mâu ŭch nsing ma păng đŏng.”
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 “Dăn iăt du nau ngơi ntât êng jât. Geh du huê bu klô tăm du lôk mir tơm play yŭng yar ƀon. Păng jan n'gar jŭm mir nây, jan du ntŭk ma bu njot play i nây, ndrel ma jan du mlŏm chuanh nkơng đŏng gay ma njrăng. Jêh ri ăn bu mât mir i nây, đă bu pă play ma păng ăp năm. Păng nơm ri hăn gŭ bri êng.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Tât di khay dŭm play yŭng yar ƀon ri, păng đă dâk păng aƀă hăn tâm mâp ma mpôl mât mir i nây, gay ma sŏ play i bu pă nây.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Mpôl mât mir i nây nhŭp khân păng, i du huê mbang, i du huê nkhât lơi, jêh ri i du huê jât ntŭp ôbăl ma lŭ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Jêh ri păng đă tay dâk păng a êng jât hăn, ŏk rlau dâk i bơh kơi nơh. Yơn ma mpôl mât mir lơh khân păng kơt dâk i bơh kơi nơh jât.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Kêng ma dŭt păng đă i kon bu klô păng nơm hăn bơh kơi bu, păng mân êng lah: ‘Bu klach yơk ma kon gâp ro’.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Yơn ma tât mpôl mât mir say păng, khân păng tâm lah: ‘Păng i nây ro ntrŏ ndơn mir i dja nar jât năp tay. Hăn bân nkhât lơi păng i nây dôh, sŏ mir i dja ma bân ro’.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Jêh ri bu de nhŭp i kon păng nơm i tơm mir nây, mƀăr ôbăl bơh dih mir i nây, nkhât lơi ôbăl.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 Lah tât păng nơm i tơm mir hăn, mơm păng jan ma mpôl mât mir i nây?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Khân păng ơh ma Păng: “Păng nkhât nkrit lơi mpôl djơh i nây ro, mâu ôh geh rong, jêh ri joi nkhôm ăn bu êng jât mât mir păng, mpôl i pă play ma păng tât di khay pĕ play.”
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ndri khân may mâu geh rŏ samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih lah:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Kơt ndri dâng Gâp lah ma khân may, Kôranh Brah sŏ lơi nau Păng nơm mât uănh tă bơh khân may ăn phung bunuyh êng i ăn geh play ma Păng.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Lah ndri moh nau bu ntât dja? Lŭ blon i nây jêng ntât ma Gâp. Bu moh i chôt ta lŭ blon i nây, păng i nây lêk rhŏch ro. Jêh ri lah lŭ blon i nây tŭp kalơ du huê bunuyh, bunuyh i nây hăch lĕ phiao.”
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nôk mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi tăng nau ntât kơt nây, khân păng gĭt lah Brah Yêsu lah ntrŏng jât khân păng ngăn ro.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Khân păng ŭch nhŭp Brah Yêsu, tih ma khân păng klach ma phung ƀon lan, yorlah phung ƀon lan kơp Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra