Mateus 20
CMO vs ARIB
1 “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, tâm ban ma du huê bunuyh geh mir. Ơm ôi păng hăn, gay ma joi bunuyh jan kar ta mir play yŭng yar ƀon păng nơm.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Păng lĕ tâm di jêh du ntôr nau ăn ma dâng lĕ bunuyh jan kar i nây du mlŏm prăk kăk du nar, jêh ri đă khân păng hăn jan kar ta mir păng ri.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Klăp lah ta mong sân păng hăn tay đŏng, say bunuyh aƀă hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp, mâu geh ntŭk jan kar.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Păng lah ma khân păng: ‘Ăn khân may hăn jan kar ta mir gâp ri, gâp mra nkhôm khân may ăn tâm di’.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Jêh ri phung i nây hăn ro. Tât n'gul nar, tât mong pe kêng măng, păng hăn đă tay bu a êng kơt nây đŏng.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Tât lĕ mong prăm, păng hăn tay du tơ̆ jât, say bunuyh aƀă a êng jât hôm gŭ dơm ta ntŭk tăch drăp ri. Păng lah ma phung i nây: ‘Moh gŭ dơm khân may ta dja du nar rmăng nây?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Khân păng ơh: ‘Yorlah mâu geh bunuyh ŭch joi hên jan kar’. Păng lah ma phung i nây: ‘Khân may hăn jan kar hŏm a mir gâp ri’.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Tât kêng măng, păng i tơm mir nây lah ma bunuyh ndjôt prăk: ‘Kuăl hŏm phung jan kar, ƀơk prăk ăn khân păng, ƀơk ntơm bơh n'glĕ dŭt bu, tât ma păng i lor bu’.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Tât phung jan kar i ntơm mong prăm, bu ƀơk ăn khân păng du huê du mlŏm prăk kăk.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Jêh ri tât phung jan kar i lor bu, khân păng nklŏn geh prăk ŏk rlau bu, yơn ma geh du mlŏm prăk kăk tâm ban dơm.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Jêh khân păng sŏ prăk i nây, khân păng ngơi ƀrôk ma bunuyh i tơm mir i nây:
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Phung i jan kar n'glĕ dŭt bơh kơi, jan du mong dơm. May ƀơk prăk ăn khân păng tâm ban ma hên jan kar gŭ thŏng ta dôh nar du nar rmăng đŏng!’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Bunuyh i tơm mir nây lah ma du huê bunuyh ta khân păng i nây: ‘Ơ jăng, gâp mâu geh ôh mƀrôh may, yorlah may lĕ tâm di du ntôr nau ŭch jan kar ăn gâp du nar du mlŏm prăk kăk.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Lah ndri sŏ prăk may nây hăn hŏm, bunuyh i jan kar bơh kơi may, gâp ŭch ăn tâm ban ma may đŏng,
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 yorlah prăk gâp nơm tâng nuih n'hâm gâp nơm ŭch dŏng. Mâu lah ach ma say gâp jan ueh, may tâm mâu nach ma khân păng?’
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Geh bunuyh ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma ta jât năp tay mâu ôh geh nau khlay. Tih ma geh bunuyh êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay ƀêng ma geh nau khlay.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Nôk Brah Yêsu hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng leo 12 nuyh mpôl kôranh oh mon Păng, hăn êng, nôk hôm hăn rŏ trong, Păng lah ma khân păng kơt nđa:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Aƀaơ dja bân hăn jât ƀon Yêrusalem. Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu de njŭn ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung bân. Jêh ri khân păng i nây tê̆ dôih Gâp tât khât.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Khân păng i nây njŭn Gâp ma phung i mâu di phung Israel, ăn bu gơm n'grơh, rpăt ma mŏng rse, n'ho ma nkhât Gâp ta si tâm rkăng. Yơn ma tât pe nar Kôranh Brah ăn Gâp dâk rêh tay đŏng.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Nôk nây i ur Sêƀêđê, leo bar hê kon păng nơm hăn chon kômŏk ta jŏng Brah Yêsu ri, ŭch dăn du ntil nau.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Brah Yêsu ôp păng: “Moh nau ay ŭch?” Păng ơh: “Nôk May jêng kađăch ngăn ta nau may nơm mât uănh tay, ăn bar hê kon gâp dja jêng kuŏng rlau bu gŭ ta nâm May nơm, du huê gŭ bơh ma du huê gŭ bơh chiao May.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Yơn ma Brah Yêsu ơh: “Khân ay may mâu gĭt vât ôh, moh ndơ khân ay may dăn. Lah ndri khân may dơi sŏ dơi nhêt đŏng ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp be nhêt, geh nau khlay lah geh nau jêr jŏt kơt Gâp đŏng?” Yakơ, ndrel ma Yôhan ơh: “Ơ, hên dơi sŏ dơn.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Nau khân may sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp nhêt mra geh ngăn, tih ma i nau gŭ bơh ma bơh chiao ri, Gâp mâu ôh dơi rom, yor ma ntŭk i nây lĕ ndrăp ăn ma bunuyh i Bơ̆ Gâp nơm lĕ ŭch ăn dơm.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Tât mpôl oh mon i jât nuyh nây tăng lah kơt nây, khân păng ji nuih ma bar hê khân păng i nây.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jêh ri Brah Yêsu kuăl dâng lĕ mpôl oh mon Păng, jêh ri lah: “Khân may lĕ gĭt hơyh bunuyh i mât uănh ma phung bunuyh i mâu di phung Israel, khân păng i nây dah ŭch jan ma phung ƀon lan khân păng nơm, geh đŏng mpôl i têh kuŏng tŭn jot ma phung ƀon lan khân păng nơm.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ta mpôl khân may tay mâu ôh geh kơt nây! Ta mpôl khân may lah geh du huê ŭch jan kuŏng, ăn păng i nây jêng bunuyh sơm kơl jan kar ma khân may.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Lah geh du huê ŭch jan kuŏng rlau bu, iăt ma păng jan dâk ma khân may ƀŏt.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Tâm ban ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah văch ta neh ntu dja, mâu ôh Gâp đă bu sơm kơl jan kar ăn ma Gâp. Ƀêng ma Gâp chrao sơm kơl jan kar ăn ma bu, jêh ri Gâp jao săk Gâp nơm tât khât săk, gay ma chuai ŏk bunuyh.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Nôk khân păng lôh bơh ƀon Yêrikhô, geh ŏk bunuyh tâng Brah Yêsu.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Nôk nây geh bar hê bunuyh cheh măt gŭ ta meng trong ri. Tât khân păng tăng lah Brah Yêsu hăn rŏ trong nây, khân păng nter ro: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ƀă ơ!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Geh bunuyh ŏk buay khân păng ăn gŭ iăt săk rklăk hŏ, yơn ma lơ hô khân păng nter: “Ơ Kôranh i kon sau kađăch Đavid, yô̆ nđach hên ơ!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri kuăl bar hê bunuyh cheh măt i nây ôp: “Moh ndơ khân may ŭch ăn Gâp jan ma khân may?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Khân păng ơh: “Ơ Kôranh, ăn măt hên say ang.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Brah Yêsu yô̆ nđach khân păng hô ngăn, pah trôm măt khân păng, jêh ri trôm măt khân păng dô ma say ang ro, jêh ri khân păng tâng Brah Yêsu.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?