Marcos 9

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bunuyh aƀă i gŭ ta dja mâu khât ôh, ê lor ma say nau dơi Kôranh Brah mât uănh.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Geh prao nar bơh kơi nây Brah Yêsu jă Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan hao kalơ yôk prêh, mâu ôh leo bu a êng hăn. Ta nây săk jăn Păng rgâl bơh năp khân păng,
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 i bok ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn, mâu geh ôh bunuyh ta neh ntu dja dơi jan tâm ban kơt nây.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ta nây pe nuyh mpôl oh mon dô ma say bunuyh bar hê i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e, rnha Êliya, ndrel ma Môsê gŭ ngơi ndrel Brah Yêsu ta nây đŏng.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Jêh say lĕ nau i nây, Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Nau Pêtrôs ngơi kơt nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, dah ma lôh mbung ngơi, yor ma khân păng klach hô ngăn.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Jêh ri geh tŭk nkŭm kalơ khân păng lĕ rngôch, tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây lah: “Păng dja Kon Gâp i Gâp rŏng hô ngăn, iăt nau Păng dô!”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Du ndŏm ta nây, mpôl oh mon uănh jŭm khân păng nơm ri, mâu hôm ôh say bunuyh, say du huê Brah Yêsu dơm gŭ ndrel khân păng ta nây.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon Păng jŭr tă bơh yôk, Păng buay khân păng mâu ôh ăn nkoch nau i khân păng say nơh ma bu, n'ho ma tât Păng i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk rêh tay.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ndri khân păng iăt tâng nau Păng lah, tâm ôp ndrăng khân păng nơm: “Ndri ‘Nau dâk rêh tay’, moh nau khlay hiah?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Jêh ri khân păng ôp Brah Yêsu: “Moh nau dâng phung nơm nti nau vay phung bân nti lah Êliya iăt ma păng văch lor ta dja, Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl văch bơh kơi ro?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Păng ơh ma khân păng lah: “Di ngăn nau pre lah, Êliya văch lor, gay ma kơi ndrăp ăn ăp dâng lĕ rngôch, tih ma mơm dâng bu nchih ta trôm samƀŭt lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah geh nau jêr jŏt dŭt hô, bu mưch rmot đŏng?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Gâp mbơh ma khân may, Êliya lĕ jêh văch gŭ ta neh ntu dja hơyh, lŏng bu aƀă jan jêr ma ôbăl i nây ăp mpơ̆ lơ̆ ntil, dah ŭch bu jan tâng ma nau bu geh nchih lor ma păng nơh.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma pe nuyh oh mon ri plơ̆ tât ta ntŭk oh mon dâng lĕ i gŭ ta nây, say ŏk phung ƀon lan jŭm oh mon Păng nây, geh nơm nti nau vay phung Israel ƀaƀă tâm rlăch đah khân Păng đŏng.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Tât phung ƀon lan say Brah Yêsu dâng lĕ khân păng ndrŏt rôh prôh nchuăt ran ôp ueh lăng Păng.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Păng ôp khân păng: “Moh nau tâm rlăch khân mre đah khân păng ndơh nơh?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung ƀon lan nây ơh ma Păng: “Hơi Nơm Nti! Gâp leo kon bu klô gâp i brah djơh lăp ta săk păng, jan ăn păng mlo mâu blao ngơi.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Tât brah djơh i nây lơh ntơ̆ ntơ̆ kon gâp chôt ta neh dăng jŏng dăng ti, lôh mpŭnh dak diu, rchiăt sêk rchiăt neng, ndri mê̆. Gâp đă mpôl oh mon May mprơh đŏng, khân păng mprơh mâu ôh dơi lôh.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Hơi phung bunuyh mâu geh nau nsing ma Kôranh Brah! Dah hôm jŏ ăn Gâp gŭ ndrel khân ay may hiah? Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh ndrel khân ay may? Leo kon se nây jât Gâp dja.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Jêh ri bu leo păng hăn a Brah Yêsu. Tât say Brah Yêsu, brah djơh jan ăn kon se nây chôt nslŏng nslăng ro, rlĭ rlang ta neh n'ho ma lôh mpŭnh dak diu.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Brah Yêsu ôp i bơ̆ păng: “Dah jŏ ntơm geh nau tât i nây ma păng?” “Ntơm bơh hôm jê̆ ngăn.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Brah djơh jan păng chôt ta ŭnh tŭp ta dak nâng ngăn, ŭch nkhât păng. Lah May dơi jan, dăn May kơl hên, yô̆ nđach ma hên ƀă ơ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Brah Yêsu ơh lah ma păng: “Moh nau may lah ‘Lah May dơi jan’, kơt nây? Gâp dơi jan dâng lĕ ntil ndơ ăn ma bu moh i nsing ma Gâp.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Jêh tăng lah ndri i bơ̆ kon se nây nter [hor dak măt] lah: “Gâp nsing hơyh! Dăn kơl gâp ăn geh nau nsing ngăn!”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Ta nây Brah Yêsu say phung ƀon lan nchuăt ran a Păng, ndri Păng r'ŏt brah djơh lah: “Hơi brah djơh i jan ăn kon se dja tâk tôr, mlo! Gâp đă may lôh bơh kon se dja hŏm, lơi hôm ôh lăp ta păng jât!”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Brah djơh nây nter ro, jan ăn kon se nây nslŏng nslăng dŭt hô ngăn, jêh ri lôh ƀhŭch. Jêh nây kon se bêch la-or tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ŏk bunuyh lah păng lĕ khât ngăn.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Yơn ma Brah Yêsu nhŭp ti păng, rdŏk păng, kon se nây dâk đơp.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Jêh ri Brah Yêsu hăn lăp ta du mlŏm jay, mpôl oh mon ôp êng Păng: “Mơm dâng hên mâu dơi mprơh brah djơh ăn lôh hiah?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gay ma dơi mprơh brah djơh kơt nây, mbơh sơm [, ndrel ma ăt sông sa] mơ pa heh.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ntŭk nây, hăn glăt rŏ bri Galilê mâu ŭch ôh ăn bu gĭt
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Păng ntŭm nti ma mpôl oh mon Păng kơt nđa: “Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu mra njŭn ăn ma bunuyh i nkhât lơi Gâp, yơn ma lôch pe nar bơh kơi jêh bu nkhât, Gâp dâk rêh tay.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Mpôl oh mon Păng mâu vât ôh nau Păng ngơi, khân păng mâu bănh ôp Păng đŏng.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon hăn tât ta ƀon Kapơnŭm ta bri Galilê. Khân păng lăp ta du mlŏm jay, jêh ri Păng ôp ma mpôl oh mon: “Moh nau tâm nchră khân mre nôk hăn rŏ trong nơh?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Khân păng iăt săk răk klăk, yorlah nôk hăn rŏ trong nơh, khân păng tâm rlăch ŭch gĭt n'hêl ta mpôl khân păng, bu moh i kuŏng rlau bu.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Jêh ri Brah Yêsu gŭ n'guch, Păng kuăl lĕ 12 nuyh mpôl oh mon nây, Păng lah: “Bu moh i ŭch kuŏng rlau bu, păng i nây njŭr săk păng nơm ăn jê̆ ta nâm bu, n'ho ma jan dâk bu dâng lĕ đŏng.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Păng leo du huê kon se jê̆, ăn dâk ta nklang khân păng, Păng ut kon se i nây, lah ma mpôl oh mon:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Bu moh i rom ma du huê kon se jê̆ kơt dja, yor ma ŭch iăt nau Gâp, păng tâm ban ma rom Gâp đŏng, jêh ri bu moh păng i rom Gâp, mâu ôh dơn rom ma du huê Gâp dơm, rom ma Kôranh Brah i tơm njuăl ăn Gâp jŭr ta dja đŏng.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu lah: “Hơi Nơm Nti! Hên say du huê bunuyh mprơh brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Brah Yêsu lah: “Lơi ôh buay păng. Mâu geh ôh bunuyh dơi jan nau dơi ma moh rnha Gâp, jêh ri ƀêng ma ngơi djơh ma Gâp.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Ndri bu moh mâu rdâng đah bân, păng i nây gŭ mpeh ma bân ro.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Jêh ri jât lah bu moh ăn dak du keo ma khân may, yor ma khân may jêng mpôl oh mon Gâp i Brah Krist, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, păng i nây geh ndơ nkhôm ro.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Brah Yêsu lah jât: “Bu moh leo du huê kon se jê̆ i nsing ma Gâp jan nau tih, ndri ueh rlau lah bu sŏ mpăl lŭ kât ta tong ko păng, nklăch păng ta dak văch dak văr ri, ma đah ăn rong păng rêh.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Lah say ti khân may leo jan nau tih koh mƀăr lơi ti i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding ti dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah ti, jêh ri gŭ ta ntŭk i geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Lah say jŏng khân may leo jan nau tih, koh mƀăr lơi jŏng i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding jŏng dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar đah jŏng, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng].
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Lah say trôm măt khân may leo jan nau tih rvek mƀăr lơi trôm măt i nây. Ueh rlau ma rong du ding trôm măt lăp gŭ ta ƀon ueh Kôranh Brah, ma đah bar đah trôm măt, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 jêng ntŭk i geh nau rêh rnhăl rhai sa săk bunuyh n'ho ro, ntŭk geh ŭnh hit mâu blao nhhŏt đŏng.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Kôranh Brah rlong dâng lĕ bunuyh ma nau jêr jŏt tâm ban ma lăp ta ŭnh hit. Ndơ i nây tâm ban ma nau nhhơr ma Kôranh Brah dâng lĕ geh pot lai ma boh.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Boh jêng du ntil ndơ tê̆ trao ma kah ngăn, lah boh i nây mâu hôm geh kah, mơm hôm blao jan gay ma ăn plơ̆ kah jât? Ăn khân may gĭt ma nau khlay boh dja, jêh ri gŭ ndrel băl ăn geh nau ueh lăng đăp mpăn.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra