Marcos 6

CMO vs NAA

Sair da comparação
CMO
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ntŭk nây plơ̆ sât ta ƀon bri Păng nơm ta ƀon Nasaret, mpôl oh mon tâng Păng đŏng.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Tât nar Saƀăt i nar rlu phung Israel ri, Păng lăp ta trôm nhih rƀŭn ntŭm nti bu, geh ŏk bunuyh i tăng nau Păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, khân păng ôp ndrăng khân păng lah: “Bơh tă gĭt nau Păng i nây hiah? Nau mân gĭt blao Păng nây bơh tă sŏ? Ndơ ueh ndơ khlay Păng dơi jan nơh bơh tă dơi?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Păng nây mâu di i kon Mari jan kar tơm si, i nô Yakơ, Yôsep, Yuđas, ndrel ma Simôn ƀah? I oh bu ur Păng gŭ ta ƀon dja ndrel bân đŏng!” Ndri dâng khân păng ji nuih, kŏ nuih kŏ n'hâm mâu ŭch iăt nau Păng.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i bu yơk, yơn ma bunuyh ta ƀon păng nơm, ta mpôl băl, ndrel ma ta jay păng nơm vay mưch rmot păng.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Lah ndri ta ƀon nây Păng mâu ôh dơi jan ndơ ueh ndơ khlay ŏk, man ma tê̆ ti kalơ bunuyh ji aƀă dơm gay ma ăn bah ji.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Păng ndrŏt hih rhŏl ngăn yor ma mâu say khân păng geh nau nsing kơt nây.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Păng kuăl 12 nuyh mpôl oh mon văch a Păng, jêh ri đă khân păng hăn bar hê bar hê rŏ ƀon êng êng, n'ho ma ăn nau dơi ta khân păng mprơh brah djơh đŏng.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Păng ntĭnh ma khân păng: “Hơi oh nô, lơi ôh ndjôt ndoh ndơ hăn trong, ndjôt mŏng jra hŏ, lơi ndjôt ndơ sông sa, dŭng cheng, mâu lah prăk rial nkăr săk,
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 hăn nsoh ntô jot, lơi ôh nsoh ao kuŏng bar blah.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Păng lah ma khân păng jât: “Moh jay khân may lăp nây, gŭ ta jay nây hŏ n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
10 E recomendou-lhes:
11 Lah geh ƀon i mâu rom mâu iăt khân may, lôh bơh ƀon i nây, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Jêh ri mpôl oh mon Păng lôh bơh nây hăn ntŭm nti đă bu rgâl nuih n'hâm djơh.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Mpôl khân păng dơi mprơh brah djơh ŏk lôh bơh bunuyh, n'ho ma tŏ dak ngi ta bunuyh ji ŏk ngăn ăn bah bơh nau ji.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Jêh ri kađăch Hêrôt-Ŏntipas gĭt ro nau Brah Yêsu jan, yor ma lư săk Brah Yêsu nây hô ngăn. Geh bu ƀaƀă ngơi lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh tay, ndri dâng Păng i nây geh nau dơi jan lĕ nau kơt nây.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Bu aƀă êng lah: “Păng i nây i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh rnha Êliya.” Bu aƀă jât lah: “Păng i nây du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tâm ban ma bunuyh ntơyh rnôk kăl e nơh đŏng.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Lŏng kađăch Hêrôt ri, jêh păng gĭt lĕ nau i nây, păng lah: “Păng dja ngăn Yôhan i gâp đă tahen koh tong ko nơh, aƀaơ păng lĕ dâk rêh tay.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Kađăch Hêrôt lah ndri, yorlah bơh ntơm nơh păng đă tahen nhŭp Yôhan kât krŭng ta ndrung ri, yor ma nau pit ur i oh păng rnha Philip, jêh ri kađăch Hêrôt sŏ ndă i ur Philip rnha Hêrôđias jan ur sai.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Jêh gĭt ndri Yôhan lĕ jêh lah kađăch Hêrôt: “Mâu ôh di đah nau vay may sŏ ur oh jan ur may.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Jêh ri Hêrôđias ji nuih ŭch nkhât lơi Yôhan nây, mâu dơi ôh, yor ma kađăch Hêrôt mâu ăn.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Kađăch Hêrôt klach Yôhan-Ƀaptem, kơp păng bunuyh sŏng bunuyh kloh ueh. Ndri kađăch Hêrôt ŭch nking păng bơh Hêrôđias. Kađăch Hêrôt ŭch ngăn tăng nau păng ngơi, yơn ma nau ngơi i nây jan ăn ta nuih n'hâm kađăch Hêrôt geh nau mân rvê hô ngăn.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Geh du nar ri di nar kah gĭt nar deh kađăch Hêrôt, păng ndrăp nau nhêt sông kuŏng ngăn. Păng jă bunuyh i kơl păng mât uănh, jă kôranh tahen, ndrel ma bunuyh têh bunuyh ndrŏng i gŭ ta bri Galilê nây. Ta nar nây ro geh nau bu ur Hêrôđias dơi jan.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Jêh ri i kon drôh Hêrôđias lăp rŏm ta ntŭk nhêt sông nây, tât kađăch Hêrôt, ndrel ma dâng lĕ bu năch i gŭ ta nây say, khân păng răm ngăn, jêh ri kađăch lah ma păng: “Moh ndơ ay ŭch, dăn ma gâp dô, gâp ăn ma ay ro!”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 N'ho ma ton lah: “Moh ntil ndơ ay dăn ma gâp, gâp ăn ma ay ro, bol lah plah du đah bri i gâp mât uănh kađôi.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Bu drôh nây lôh ƀhŭch bơh ntŭk nây hăn ôp i mê̆ păng: “Hơi mê̆, moh ndơ gâp dăn êh?” I mê̆ păng ơh: “Dăn i bôk Yôhan-Ƀaptem!”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Jêh ri păng plơ̆ brŭl bơh nây mbơh ma kađăch nây ro: “Gâp ŭch dăn i bôk Yôhan-Ƀaptem tê̆ kalơ ngan thang aƀaơ ri ro!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Jêh tăng nau dăn i nây kađăch nduih tôr hô ngăn, tih ma mâu rlăch ôh, yor ma kađăch lĕ jêh ton bơh năp phung bu năch i gŭ ta nây.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Kađăch đă ro du huê tahen hăn sŏ i bôk Yôhan. Tât ta ndrung ri, păng koh tong ko Yôhan,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 sŏ i bôk tê̆ kalơ ngan thang, jêh ri ndơ̆ ăn ma bu drôh nây. Bu drôh i nây ndjôt ndơ̆ ăn ma i mê̆ păng nơm.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Tât mpôl oh mon Yôhan gĭt nau i nây, khân păng leo băl hăn sŏ i săk păng njor ta trôm môch lŭ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Jêh mpôl kôranh oh mon Brah Yêsu plơ̆ sât bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch ma Brah Yêsu dâng lĕ ndơ i khân păng jan, ndrel ma nau khân păng geh ntŭm nti nơh.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ta ntŭk nây geh ŏk bunuyh hăn lôh lăp, ndri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng gay ma sông sa mâu ôh dơi ru. Jêh ri Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng: “Hô̆ hăn leo băl joi ntŭk ƀah ngai ma phung ƀon lan, rlu du ndŏm ƀŏt.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Jêh ri khân păng lôh bơh ntŭk nây jŭr ncho duk hăn jât ntŭk êng ƀah ma bu.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Khân păng ncho duk rŏ dak nây geh ŏk bunuyh say gĭt năl khân păng i nây. Tât ƀon lan gĭt ntŭk Păng hăn ri, jêh ri leo băl lôh tă bơh ƀon êng êng, nchuăt grŭng lor bơh năp ri.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nôk Brah Yêsu jŭr bơh duk nây say phung ƀon lan ŏk mpưm ngăn, Păng geh nau yô̆ nđach ma khân păng ngăn, say khân păng i nây tâm ban ma phung be biăp i mâu geh bunuyh mât uănh. Ndri Păng ntŭm nti ŏk ntil nau ăn ma khân păng.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tât nar lĕ dêh, mpôl oh mon hăn mbơh ma Brah Yêsu lah: “Ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu ôh geh ndơ sa, nar lĕ bơi nhŏp đŏng.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 May đă khân păng plơ̆ sât joi ndơ rvăt ma sông sa rŏ jay rŏ ƀon i dăch dăch oi ta dja.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Brah Yêsu ơh ma khân păng lah: “Khân may ăn bu sông sa heh!” Khân păng ơh lah: “Ndri hên sŏ prăk 200 prăk kăk, hăn rvăt nŭmpăng ăn ma phung ƀon lan de sa bơh?”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Uănh ƀŏt heh, dah ŏk geh nŭmpăng khân may?” Tât ma gĭt nây khân păng mbơh ma Păng: “Geh prăm mlŏm nŭmpăng, bar mlŏm ka dơm.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Jêh ri Brah Yêsu mbơh ma mpôl oh mon Păng, đă phung ƀon lan gŭ du mpôl du mpôl, kalơ rêp nse nây.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ndri khân păng gŭ, mpôl aƀă geh 100 nuyh, mpôl aƀă geh 50 nuyh.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah. Lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa, n'ho ma pă ka i bar mlŏm nây ăn dâng lĕ bunuyh đŏng.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Jêh ri mpôl oh mon rgum nŭmpăng, ndrel ma ka i hôm rmeh nây geh 12 sah.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Phung ƀon lan i sa nây nơh kơp i bu klô ŏk 5000 nuyh.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Du ndŏm nây, Brah Yêsu đă mpôl oh mon Păng hăn lor ncho duk mpeh jât kăl ti dak ri, jât ƀon Ƀêtsaida ri, jêh ri Păng đă dâng lĕ phung ƀon lan i gŭ ta nây plơ̆ sât.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jêh đă ndri Brah Yêsu lôh bơh nây hăn hao kalơ yôk mbơh sơm ta ri.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Tât nar lĕ nhŏp duk i oh mon ncho nây nchô ma ta nklang dak nglao kuŏng ri, i Brah Yêsu ri hôm gŭ êng kalơ kơh.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Păng uănh say mpôl oh mon Păng vah duk ran huan jêr ngăn hăn rlơ̆ jât tơm sial. Tât bri lĕ bơi ang Brah Yêsu brô̆ kalơ dak nglao kuŏng ri brô̆ dăch kêng oh mon Păng, jêh ri Păng ŭch hăn n'hot.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Tât say Păng brô̆ kalơ dak nglao nây, khân păng nter drơu, nđôn lah chiak nhhu.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Lĕ khân păng say dadê klach nsŏr ngăn, ndri Brah Yêsu ngơi ma khân păng ro: “Lơi klach ôh, ăn nuih n'hâm bănh, Gâp ya!”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Jêh ri Păng hao ncho duk ndrel khân păng, sial dô ma bah rngŏn njŭp ro. Ndrŏt hih rhŏl ngăn mpôl oh mon ta nây,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 yorlah khân păng mâu hŏ ôh dơi gĭt nau nŭmpăng nơh, khân păng hôm dăng ko.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma oh mon tât mpeh kăl ti dak ri, ta bri Gênêsaret. Khân păng nsrŭng ta nây kât duk ta meng dak ri,
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 jêh ri khân păng hao kalơ kơh. Tât ma say, dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây gĭt năl Păng ro,
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 ndri bu hăn nchuăt tă bơh ăp ntŭk ƀon, leo băl tung bunuyh ji hăn ta ntŭk i bu lư lah Păng gŭ ri.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Ăp ntŭk i Brah Yêsu hăn, bol lah ta bri ta ƀon, mâu lah ta ƀon kuŏng kađôi, bu leo bunuyh ji ăn gŭ ta ntŭk bu tăch drăp, jêh ri dăn bonh Păng sơm ma geh pah chiăng ao kuŏng Păng đê̆ đê̆ eng, ndri dâng lĕ bunuyh i geh pah ao kuŏng Păng bah dadê ro nau ji.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra