Marcos 5

CMO vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma oh mon Păng tât kăl ti dak nglao kuŏng Galilê ri, dăch ntŭk ƀon Garasin. Ntŭk ƀon i nây bu mâu ôh tâng nau vay phung Israel.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Jêh Brah Yêsu jŭr bơh duk nây, du ƀlât ta nây geh du huê bu klô brah djơh gŭ ta săk păng, păng lôh bơh ntŭk môch ŭch hăn mâp Brah Yêsu.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Păng i nây gŭ ta ntŭk môch dơm, mâu geh ôh bunuyh dơi nhŭp dơi kât păng, kât đah rse rvăk kŏ mâu khan đŏng.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Bol lah bu lĕ nkông jŏng ti, kât păng đah rse rvăk ŏk tơ̆, păng lơh nklah tăch lĕ phiao ndơ i bu nkông bu kât păng nây, mâu geh ôh bunuyh dơi đăp păng.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Dâng măng dâng nar păng gŭ rŏ môch rŏ yôk, nđâp ma nter, jêh ri sŏ lŭ mplônh tor êng săk păng nơm đŏng.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Tât păng say Brah Yêsu bơh ngai, păng nchuăt ran chon kômŏk kŭnh bôk bơh năp Brah Yêsu ro,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 păng nter dŭt nteh nteh ngăn: “Hơi Brah Yêsu kon Kôranh Brah dŭt prêh ta kalơ trôk, mơm May jan ma gâp mêh? Khât ôm lôm lă, ăn May ton ma gâp ta bơh năp Kôranh Brah, dăn May lơi ôh nkrit gâp!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Dâng brah djơh lah kơt nây, ach ma Brah Yêsu lĕ jêh lah păng: “Mpôl brah djơh, du hŏm bơh bunuyh dja!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Jêh ri Brah Yêsu ôp păng: “Mơm rnha may mêh?” “Gâp rnha ‘Mpôl tahen ŏk rbăn’, yor ma băl hên ŏk ngăn.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Păng bonh Brah Yêsu hŏl rđŏk: “Lơi dâng mprơh hên du lôh bơh bri dja.”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Kêng ntŭk nây geh sŭr du phung kuŏng gŭ sa mpa rŏ njŏng yôk.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Phung brah djơh i nây dăn tay dŭt hô ngăn: “Dăn May njuăl ăn hên lăp ta sŭr phung i ri ơ!”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jêh ri Brah Yêsu ăn khân păng lăp ta sŭr ri. Jêh ri mpôl brah djơh i ri lôh bơh bunuyh i nây lăp gŭ ta sŭr ri lĕ rngŏt. Sŭr phung i nây klăp lah ŏk 2000 mlŏm, jêh ri nchuăt rbŭl jât sop rƀŏng jât dak nglao ri, lăp ta dak rmok khât lĕ phiao.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Jêh ri mpôl i chiăp sŭr nây, nchuăt mbơh nkoch nau i nây ma bu rŏ ƀon rŏ mir. Bu i tăng ran uănh nau tât i nây.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Khân păng ran tât a Brah Yêsu, jêh ri say bunuyh i tă brah djơh lăp ŏk ngăn nơh gŭ ta ri, nsoh bok ao n'ho ma kah gĭt săk đŏng, jêh say lĕ nau nây khân păng klach dadê ngăn.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Mpôl i say n'hêl ma măt lĕ nau tât i geh ta bu klô i nây, ndrel ma sŭr phung nây đŏng, khân păng mbơh nkoch ma phung ƀon lan ta nây ăn gĭt.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Jêh ri ƀon lan bonh Brah Yêsu đă Păng du bơh bri ƀon khân păng nây.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Jêh ri Brah Yêsu nchô ma hăn hao kalơ duk ri. Bu klô i brah djơh lăp a lor nơh dăn tâng Păng.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yơn ma Brah Yêsu mâu rom ôh, ƀêng Păng ma đă: “Hăn may sât a jay may nơm ri, mbơh nkoch ma băl mpôl may lĕ nau i Kôranh Brah lĕ jan ma may nơh, ndrel ma nau i Kôranh Brah yô̆ nđach may.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Jêh ri bu klô i nây hăn ro, ntơm mbơh ăn ma ƀon lan ta bri Đêkapôlis ăn khân păng gĭt dâng lĕ nau i Brah Yêsu jan ma păng. Jêh tăng nau păng mbơh nkoch nây ndrŏt hih rhŏl ngăn ƀon lan.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Jêh ri Brah Yêsu ncho duk tât kăl ti dak ri, Păng gŭ ta meng dak nglao kuŏng, ta nây geh ƀon lan ŏk mpưm ngăn hăn gŭ njueng jŭm Păng.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jêh ri geh du huê bu klô rnha Jairus hăn ta nây đŏng, păng kôranh nhih rƀŭn phung Israel. Tât păng say Brah Yêsu păng ran păn ta jŏng,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 păng bonh jă Brah Yêsu hô ngăn, păng lah: “Hơi Nơm Nti, kon bu ur gâp ji hô ngăn lĕ bơi khât mê. Dăn May hăn tê̆ ti ta păng ơ, ăn bah nau ji lơi ăn păng khât!”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Jêh ri Brah Yêsu hăn ndrel păng. Geh ŏk ngăn phung ƀon lan hăn tâng Păng đŏng, tât ma tâm mpet băl hô ngăn.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ta mpôl nây geh đŏng du huê bu ur ji rih lĕ jŏ 12 năm hơi.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Ndri păng nsrôyh ngăn ăt nau ji i ŏk phung nơm dak si de săm, tih ma mâu ôh dơi bah. Păng huach lĕ drăp ndơ păng, mâu say bah đê̆ ro, nau ji păng lơ ma hô lơ ma hô ngăn.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Tât păng gĭt lư Brah Yêsu hăn ta nây, păng ran chŭl lăp ta nklang băl ŏk pah i ao kuŏng Brah Yêsu bơh kơi.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Păng mân êng: “Lah gâp geh pah i ao Păng, nau ji gâp bah ro.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Jêh păng pah ao Brah Yêsu nây, mham păng bah ndal ta nây ro, mâu hôm trôh ôh. Jêh ri păng gĭt êng ta săk nau ji păng lĕ bah ngăn.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Nôk nây Brah Yêsu gĭt ro geh lôh nau brah tă bơh săk Păng, jêh ri Păng rle jât phung ƀon lan nây lah: “Bu moh pah ao Gâp hiah?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Mpôl oh mon Păng ơh: “Hơi Kôranh, May say hơi geh bunuyh ŏk ngăn tâm mpet băl geh pah May dadê. Mơm dâng May ôp lah: Bu moh pah Gâp?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Jêh ri Brah Yêsu uănh jŭm Păng nơm, ŭch gĭt bu moh i pah ao Păng a ndơh nơh.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Bu ur i nây klach nsŏr ngăn, say nau dơi ta săk păng nơm, păng păn ta jŏng Brah Yêsu jêh ri mbơh lĕ nau i nây, mâu păng mo ôh.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Brah Yêsu lah ma bu ur nây: “Hơi oh! Nau ay nsing ma Gâp jan bah ay hơi, sât ăn ueh lăng đăp mpăn yơ̆. Nau ji ay ăn bah đŏng!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Nôk Brah Yêsu hôm e ngơi nây, geh bunuyh aƀă tă bơh jay Jairus mbơh lah: “Kon bu ur may lĕ khât mê. Moh nau hôm rkhuak Nơm Nti nây jât mêh?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Brah Yêsu tăng đŏng nau i bu mbơh nây, lơ Păng ma lah ma Jairus: “Lơi dâng klach ôh, ăn may nsing ma Gâp dơm.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jêh ri Brah Yêsu hăn, mâu ôh rom bu aƀă hăn tâng Păng. Păng rom pe nuyh Pêtrôs, Yakơ, ndrel ma Yôhan i oh Yakơ dơm.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tât ta jay Jairus i kôranh nhih rƀŭn nây, Brah Yêsu tăng bu nhŭm vơl dŭt nteh uh ah gah gai ngăn.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Brah Yêsu lăp ta trôm jay lah ma khân păng: “Moh nau nhŭm khân ay may uh ah gah gai nây? Mâu khât ôh kon se dja, man ma hăk bêch dơm!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Jêh tăng nau nây khân păng gơm mưch ma Brah Yêsu. Jêh ri Brah Yêsu mprơh khân păng lôh a dih lĕ rngôch, Păng jă i mê̆ bơ̆ kon se nây, ndrel ma pe nuyh mpôl oh mon Păng lăp ta trôm jrô ntŭk kon se bêch nây.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jêh ri Păng nhŭp ti kon se nây, n'ho Păng lah: “Talitha kumi” - rblang lah ‘Hơi oh, ay dâk hŏm!’
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Dô ma kon se bu ur nây dâk đơp, brô̆ ro. Bunuyh i gŭ ndrel ta nây ndrŏt hih rhŏl dŭt hô ngăn. Kon se nây lĕ geh 12 năm hơi.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Yơn ma Brah Yêsu buay khân păng, mâu ôh ăn mbơh nkoch ma bu gĭt nau dja, jêh ri đă khân păng sŏ ndơ ăn kon se nây sông sa.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra