Marcos 15

CMO vs ARC

Sair da comparação
CMO
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kah ôi tay ơm ôi mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh bri Yuđa, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ tâm mâp băl tâm nchră nau, jêh ri đă bu chăp Brah Yêsu leo njŭn Păng ma kôranh kuŏng Pilat i bunuyh phung Rôm.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh ma păng lah: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 Mpôl kôranh jan brah ntôn Brah Yêsu jan tih ŏk ntil ngăn.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Jêh ri Pilat ôp Păng du tơ̆ jât: “Lŏng khân păng ntôn May jan tih ŏk ntil ngăn, moh nau dâng May mâu ŭch ơh?”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Brah Yêsu mâu ŭch ơh đê̆ ro, ndri dâng Pilat geh nau ndrŏt hih rhŏl.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Ăp năm ta nar nhêt ƀŭn n'hot, Pilat vay mƀơk du huê bunuyh dôih bu moh i phung ƀon lan de dăn.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Geh du huê bu klô rnha Ƀaraƀas bu krŭng ta ndrung. Bu nhŭp păng ndrel mpôl bunuyh i lĕ tâm rdâng đah phung Rôm, ndrel ma lĕ nkhât bunuyh.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Phung ƀon lan leo băl hăn mâp ma Pilat dăn păng ƀơk du huê bunuyh dôih tâng ma nau vay păng jan ăn ma ƀon lan.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Pilat ôp khân păng lah: “Ndri khân ay may ŭch ăn gâp ƀơk lơi i kađăch phung Israel bơh?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 Păng lah kơt nây, yor ma păng lĕ gĭt jêh nuih n'hâm mpôl kôranh jan brah mâu nach, ndri dâng khân păng njŭn Brah Yêsu ăn ma păng nây.
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Mpôl kôranh jan brah leo băl nsôch phung ƀon lan, nkhơng ma đă Pilat ƀơk lơi Ƀaraƀas.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Jêh ri Pilat lah ma phung i nây du tơ̆ jât: “Ndri a mơm khân ay may ăn gâp jan ma Bunuyh i khân ay may kuăl lah ‘Kađăch phung Israel’ dja?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Bu nter drơu lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Pilat ôp tay lah: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng?” Phung ƀon lan nter drơu lơ ma hô lah: “Nkhât Păng ta si tâm rkăng!”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Ach ma Pilat ŭch jan tâng nau phung ƀon lan dăn nơh, gay ma ăn khân păng răm maak, păng ƀơk lơi Ƀaraƀas. Jêh ri păng đă tahen rpăt Brah Yêsu ma mŏng rse, n'ho ma jao ăn tahen nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 Jêh ri phung tahen têk leo Brah Yêsu hăn lăp ta jŏng gung nhih kôranh kuŏng. Tât ta nây kuăl lĕ phung tahen ăn tâm mâp băl.
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Bu de sŏ ao jong chăng i tâm ban ma ao kađăch nsoh ăn Ôbăl nsoh, jêh ri sŏ rtao lok ƀăr jan môk kađăch ndô ta bôk Ôbăl ri.
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Jêh ri tahen leo băl ngơi n'grơh n'grăp ma Ôbăl lah: “Hơi kađăch phung Israel! Hên yơk May.”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Jêh ri tahen de sŏ mŏng reh rpăt ta bôk Păng, soh dak diu ta Ôbăl n'ho ma jan lah chon kômŏk yơk mbah ma Păng đŏng.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Jêh n'grơh n'grăp ma Ôbăl kơt ndri, jêh ri tahen droh lơi ao chăng bơh săk Păng, plơ̆ nsoh tay ao Păng nơm nơh, jêh ri têk leo Ôbăl a ntŭk nkhât ta si tâm rkăng.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Rŏ trong nây geh du huê bu klô i tă bơh ƀon Kiren păng tă bơh bri lăp a ƀon. Tahen de nchâp ôbăl tui si tâm rkăng Brah Yêsu. Păng i nây rnha Simôn i bơ̆ Alêksăntrus, ndrel ma i bơ̆ Ruphus.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu tât ta ntŭk i bu rnha ‘Gôlgôtha’, rblang lah ‘Ntŭk nting bôk’.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Bu sŏ ndrănh play yŭng yar ƀon lai đah dak si tăng du ntil i bu kuăl lah ‘Mâr’ ăn Păng nhêt, Păng mâu ŭch ôh nhêt.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Jêh ri tahen de nkhât Ôbăl ta si tâm rkăng, n'ho ma sŏ nhŭp ndơ nchroh gay ma tâm pă băl kho ao Brah Yêsu.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Ta mong sân ôi tahen nkhât Păng ta si tâm rkăng.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Bu pla kađar du rlat nchih mbơh nau tih Păng lah: ‘Păng dja kađăch phung Israel’.
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Ta nây geh đŏng bar hê bunuyh ntŭng, bu de nkhât ta si tâm rkăng kơt Brah Yêsu đŏng, i du huê ăn bơh ma Păng, du huê jât ăn bơh chiao.
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 [Nau tât dja tâm di ma nau lĕ geh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi lah: ‘Păng i nây bu kơp ndrel bunuyh tih’.]
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Lĕ bunuyh i brô̆ rŏ nây, n'grơh n'grăp rteh bôk ma Ôbăl, n'ho ma lah: “Hơi Bunuyh lah rơih lơi nhih jan brah ma Kôranh Brah, jan tay i mhe pe nar jêh.
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 Lah ndri rklaih êng săk May nơm jŭr bơh si tâm rkăng nây hŏm!”
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel leo băl ngơi n'grơh ma Păng kơt nây đŏng, khân păng lah: “Păng lĕ kơl ăn ma bu êng êng, tih ma săk Păng nơm mâu ôh dơi kơl.
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Păng i Brah Krist jêng bunuyh lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, Păng kađăch phung Israel, ăn Păng jŭr bơh si tâm rkăng aƀaơ ri, ăn hên say n'ho ma nsing đŏng!” Bunuyh i bu nkhât kêng Brah Yêsu nây, mưch rmot Ôbăl đŏng.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Tât nar nklang bôk dô ma lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 Ta mong pe kêng măng, Brah Yêsu nter dŭt hô lah ta nau ngơi Hêbrơ: “Êloi, Êloi, Lama Sapăchthani?” Nau dja rblang lah ‘Ơ Kôranh Brah Gâp, ơ Kôranh Brah Gâp, moh nau May ntlơi Gâp?’
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bu ƀaƀă i gŭ ta nây tăng nau Păng nter nơh vĭ iăt, bu lah: “Ô, Păng kuăl Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Geh du huê bu klô hăn nchuăt sŏ bok yŭk ta dak srat put ta chông mŏng ndơ̆ ăn Păng nhêt, n'ho ma ngơi lah: “Kŏp uănh ƀŏt, gĭt Êliya hăn njŭr Păng bơh si tâm rkăng mâu lah mâu.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt hô, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ta mong nây bok i nching ta jrô dŭt kloh ueh ta trôm nhih jan brah ma Kôranh Brah dô ma hêk chuik jêng bar, ntơm bơh lơ n'ho ma tât a dŏng.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Du huê kôranh tahen Rôm i dâk bơh năp Brah Yêsu say Păng roh n'hâm kơt nây, kôranh tahen i nây ngơi lah: “Bu klô dja i Kon Kôranh Brah ngăn ya!”
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Geh mpôl bu ur ƀaƀă uănh bơh ngai. Ta mpôl bu ur i nây, geh Mari i tă bơh ƀon Mađala, geh Mari i mê̆ Yakơ jê̆, ndrel ma i mê̆ Yôsê, ndrel ma Salômê đŏng.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 Lĕ bu ur i nây tâng kơl Brah Yêsu ntơm bơh Păng gŭ ta bri Galilê. Geh ŏk bu ur êng jât, khân păng lĕ rngôch tâng Păng tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Lĕ nau i nây tât ta nar ndrăp i nar ê lor ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Lĕ tât kêng măng nar i nây jêh,
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 jêh ri geh du huê bu klô rnha Yôsep i tă bơh ƀon Arimathê, păng bunuyh lư kuŏng ta mpôl kôranh jan kar phung Israel. Păng hôm kŏp tât nau Kôranh Brah mât uănh lĕ bunuyh đŏng, ndri nuih n'hâm păng bănh ngăn hăn mâp Pilat dăn sŏ săk Brah Yêsu gay ma tŏp.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Tât păng mâp Pilat, Pilat geh nau mân ndrŏt hih rhŏl ngăn tăng nkoch lah Brah Yêsu lĕ khât hơyh kơt nây. Păng kuăl kôranh tahen i nkhât Brah Yêsu nây nơh, gay ma gĭt n'hêl lah Brah Yêsu lĕ khât ngăn mâu lah mâu.
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Jêh păng tăng lĕ nau tahen nây nkoch, păng ăn Yôsep sŏ săk Brah Yêsu.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 Yôsep rvăt bok laih nglang, jêh ri păng njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, njor put ma bok i nây tê̆ ta trôm môch lŭ du ntŭk i bu de lôk ta lŭ klêr ma jan trôm môch. Jêh ri păng rlă du mlŏm lŭ rdŏl trôm môch nây.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mari i tă bơh ƀon Mađala, ndrel ma Mari i mê̆ Yôsê lĕ gŭ ta nây đŏng, lĕ uănh say ntŭk bu tê̆ săk Brah Yêsu nơh.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.

Ler em outra tradução

Comparar com outra