Marcos 12

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Brah Yêsu ngơi nau ntât ma khân păng lah: “Geh du huê bu klô tăm tơm play yŭng yar ƀon du lôk mir. Păng jan n'gar jŭm mir nây, jan du ntŭk ma bu njot play i nây, ndrel ma jan du mlŏm chuanh nkơng đŏng gay ma njrăng. Jêh ri ăn bu mât mir i nây, đă bu pă play ma păng ăp năm, i păng nơm ri hăn gŭ bri êng.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Tât di khay dŭm play yŭng yar ƀon ri, păng đă du huê dâk păng hăn tâm mâp ma mpôl mât mir i nây, gay ma sŏ play i bu pă nây.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ƀêng ma bu de nhŭp lơh ôbăl, jêh ri mprơh ôbăl ăn sât dơm.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Păng i nơm tơm mir nây, đă du huê dâk jât hăn đŏng, mpôl i mât mir nây mbang bôk ôbăl nây, n'ho ma rak suai ôbăl jât.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Jêh ri păng đă du huê dâk jât hăn. Mpôl i mât mir i nây nkhât ôbăl nây. Jêh ri dâk păng aƀă êng jât bu de lơh kơt nây đŏng, aƀă bu de mbang, aƀă bu de nkhât lơi.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Păng i nơm tơm mir nây hôm geh du huê bunuyh êng jât gŭ ndrel păng, jêng du huê kon bu klô i păng nơm rŏng hô ngăn. Kêng ma dŭt păng đă i kon nây hăn bơh kơi bu, păng mân êng lah: ‘Bu klach yơk ma kon gâp ro’.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Tih ma mpôl i mât mir nây tâm lah ndrăng khân păng nơm: ‘Păng i nây ro ntrŏ ndơn mir i dja nar jât năp tay, hăn bân nkhât lơi păng i nây dôh, ndri mơ mir i dja n'ho geh ma bân ro’.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Jêh ri bu de nhŭp i kon păng nơm i tơm mir nây, nkhât lơi ôbăl mƀăr bơh dih mir i nây.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ndri mơm păng i tơm mir nây jan? Păng hăn nkhât lơi mpôl i mât mir nây ro, jêh ri jao mir tơm play yŭng yar ƀon i nây ăn ma bu êng jât.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ndri khân may mâu geh rŏ samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih lah:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Kôranh Brah nơm jan nau i nây lĕ nau ngăn,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Tât ma mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh bri Yuđa gĭt lah păng ngơi ntât nau i nây lah ma săk khân păng nơm, jêh ri khân păng ŭch nhŭp Brah Yêsu, tih ma khân păng klach ma phung ƀon lan, ndri khân păng lôh du bơh Păng nây dơm.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Jêh ri khân păng đă phung Pharisi ƀaƀă, ndrel ma mpôl i tâng kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas hăn gŭ dăch kêng Brah Yêsu gay ma tăng nau Păng ngơi ndơ tih, ndri dâng khân păng joi nau ma ntôn Păng.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Jêh ri khân păng hăn tât ta nây ôp Păng: “Hơi Nơm Nti! Hên gĭt May bunuyh sŏng ngăn, May mâu ôh klach ma bunuyh, mâu ôh kơih bunuyh, May nti nau Kôranh Brah ăn di. Dăn mbơh ma hên tâng nau vay bân, di đŏng ăn prăk i kôranh kađăch ta ƀon Rôm đă bân ăn nây mâu lah mâu?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Di ma bân ăn mâu lah mâu?” Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt nuih n'hâm ndŏp mpôn khân păng, Păng lah: “Moh nau khân may ŭch ôp rlong ma Gâp kơt nây mêh? Lŏng sŏ prăk i ăn ma kađăch i nây du mlŏm ăn Gâp uănh.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Jêh ri bu sŏ prăk du kăk ndơ̆ ăn Brah Yêsu. Păng ôp ma khân păng: “Ndri ta kalơ prăk kăk dja bu moh rup, bu moh rnha?” Khân păng ơh lah: “Rup, ndrel ma rnha kôranh kađăch ta ƀon Rôm!”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri ndơ kôranh kađăch ta ƀon Rôm mplơ̆ ăn ma păng, ndơ Kôranh Brah mplơ̆ ăn ma Kôranh Brah nơm.” Khân păng ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ma nau Brah Yêsu ơh.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Jêh ri geh phung Sađôsi hăn mâp Păng, phung i nây jan kôranh ta bri Yuđa đŏng, tih ma khân păng mâu iăt ôh bunuyh lĕ khât hôm dâk rêh jât. Khân păng geh du nau ôp ma Brah Yêsu:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Hơi Nơm Nti, Môsê kăl e nơh lĕ nchih jêh ta samƀŭt ăn ma bân phung Israel lah kơt nđa: ‘Lah bu klô sŏ ur, jêh ri păng khât, lah păng mâu geh kon, đă i oh oh păng ri ntrŏ sŏ ur păng gay ma geh kon ma păng’.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Ntât lah geh pơh nuyh oh nô bu klô. I nô bôk dak nây sŏ ur, jêh ri khât mâu bă kon ôh.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Jêh ri i oh groi bơh kơi păng nây ntrŏ sŏ i mi nây, jêh ri khât mâu bă kon đŏng. I oh tŏl pe bơh kơi sŏ i mi nây khât kơt ri đŏng.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Dâng lĕ pơh nuyh oh nô khân păng nây mâu bă kon dadê. Dŭt ma dêl bu ur i nây khât đŏng.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tât nar bunuyh dâk rêh tay, ndri bu moh ôp păng ‘Ur’? Yorlah lĕ pơh nuyh khân păng nơh lĕ tă sŏ păng dadê.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Khân may mâu vât ôh Nau Kôranh Brah Ngơi, nđâp ma mâu vât đŏng nau dơi Kôranh Brah, ndri dâng nau mân khân may mâu di ôh.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Nôk bunuyh khât, jêh ri dâk rêh tay, khân păng mâu hôm ôh sŏ ur sŏ sai jât. Khân păng jêng tâm ban ma tông păr Kôranh Brah gŭ ta ƀon ueh kalơ.”
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 “Lŏng ma nau bunuyh khât dâk rêh tay, Môsê lĕ nchih lah ta plăng trong pŭm lok i geh hit ŭnh, ndri khân may vay rŏ đŏng lah mâu? Ta nây Kôranh Brah lah ma păng: ‘Gâp jêng Brah Abrahăm yơk mbah, jêng Brah Isăk yơk mbah, jêng Brah Yakôp yơk mbah’.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Nôk Kôranh Brah ngơi nau i nây, khân păng pe nuyh i nây lĕ khât ŏk năm jêh. Yơn ma bơh Nau Kôranh Brah Ngơi i nây gĭt năl khân păng hôm rêh ma Kôranh Brah. Kôranh Brah mâu ôh di Brah ma bunuyh khât, Păng Brah ma bunuyh rêh. Tih ngăn nau khân may mân nây!”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Jêh ri tât brô̆ du huê nơm nti nau vay phung Israel, tăng khân păng tâm rlăch đah Brah Yêsu, jêh ri tăng nau Brah Yêsu ơh nây di ngăn, păng hăn dăch ôp Brah Yêsu: “Dâng lĕ nau vay bân, moh nau vay i khlay rlau bu mêh?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Brah Yêsu ơh: “‘Hơi phung Israel iăt hŏm! Geh Kôranh Brah i Brah bân du huê dơm i Kôranh Brah ngăn ngên.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Ăn rŏng ma Kôranh Brah i Brah khân ay may nơm, ma lĕ nuih n'hâm, ma lĕ huêng, ma lĕ n'hâm suan, ndrel ma lĕ nau mân’, dja nau vay ntil nguai.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Nau vay ntil bar ‘Ăn rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk khân ay may nơm đŏng’. Mâu geh ôh nau vay i khlay rlau ma bar ơ̆ nau vay dja.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Nơm nti nau vay nây lah ma păng: “Ơ Nơm Nti, di ngăn nau May lah nây mêh. Geh du huê Kôranh Brah dơm, mâu hôm geh ôh brah êng jât.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Bân rŏng ma Păng ăn lĕ nuih n'hâm, ăn lĕ ma nau mân gĭt blao, ndrel ma ăn lĕ brăt suan, jêh ri rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk bân nơm đŏng, nau i nây khlay rlau ngăn ma lĕ rngôch ndơ bu nhhơr, nđâp ma lĕ mpômpa (siŭm) gŭch ma jan brah i nây.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Tât Brah Yêsu tăng păng ơh gĭt blao kơt nây, Brah Yêsu lah: “May mâu geh gŭ ngai đah nau Kôranh Brah mât uănh may.” Bơh kơi nây mâu hôm geh ôh du huê bunuyh bănh ôp Brah Yêsu nau êng jât.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Brah Yêsu hôm ntŭm nti bu ta jŏng gung nhih jan brah, Păng lah: “Mơm dâng phung nơm nti nau vay phung bân kuăl Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ri lah kon sau kađăch Đavid dơm?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Lŏng kađăch Đavid, Brah Huêng Ueh i kloh ueh ăn păng nkoch:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Lah lĕ kađăch Đavid nơm kuăl Brah Krist lah kôranh păng nơm kơt nây, yơn ma kon sau mâu geh kuŏng rlau ma u che, lah ndri Brah Krist mơm hôm blao kon sau Đavid jât?”
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Brah Yêsu ntŭm nti ma khân păng: “Ăn khân ay may njrăng đah phung nơm nti nau vay phung bân nây, yorlah khân păng ŭch nsoh ao jong i ueh, jêh ri brô̆ rsong, gay ma ăn bu gĭt lah khân păng geh nau khlay ngăn, ŭch ăn bu mbah kŭnh bôk ma khân păng rŏ ntŭk bu tăch rgâl drăp ndơ, mâu lah rŏ trong kuŏng.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Khân păng ŭch gŭ bơh năp bu ta ntŭk bu lư ta nhih rƀŭn phung bân, jêh ri lah nhêt kuŏng sông kuŏng nây ŭch gŭ ta ntŭk bu yơk đŏng.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Tih ma khân păng mƀrôh bu ur ndrô lĕ khât sai, gay ma sŏ pit drăp ndơ nhih jay khân păng. Jêh ri khân păng jan mbơh sơm dŭt jŏ ngăn ăn bu êng tăng, gay ma nhhơ khân păng nơm jêng bunuyh rŏng ma Kôranh Brah ngăn. Phung i nây Kôranh Brah tê̆ dôih dŭt jru ro ta nar jât năp tay.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jêh ri Brah Yêsu hăn gŭ bơh năp hŭp tê̆ nhhơr ma Kôranh Brah ta jŏng gung nhih jan brah, Păng uănh phung ƀon lan sŏ prăk tê̆ ta trôm hŭp nây. Păng say ŏk bunuyh ndrŏng tê̆ prăk ŏk ŏk ngăn.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Jêh ri say du huê bu ur ndrô khât sai o ach. Tât ta nây bu ndrô i nây sŏ prăk bar mlŏm kăk jê̆ dơm i mâu lăng geh khlay ôh tê̆ ta trôm hŭp nây đŏng.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Brah Yêsu kuăl mpôl oh mon Păng, jêh ri lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, Kôranh Brah kơp bu ur ndrô o ach dja tê̆ prăk ŏk rlau dâng lĕ bu i tê̆ prăk ta hŭp dja,
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 yorlah dâng lĕ mpôl i nây, prăk i khân păng tê̆ ta trôm hŭp nơh, sŏ prăk rmeh bơh săk khân păng nơm. Lŏng i bu ur ndrô de nây, păng bunuyh o ach hô ngăn, bol lah prăk i nây gay ma siăm nau rêh păng nơm kađôi lĕ, păng hôm sŏ lĕ phiao tê̆ nhhơr ma Kôranh Brah đŏng.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra