Marcos 11
CMO vs ACF
1 Jêh ri Brah Yêsu hăn ndrel mpôl oh mon jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Khân păng tât kêng ƀon Ƀêtphasê, ndrel ma ƀon Ƀêthani i gŭ ta yôk tơm Ôlive mâu hôm ngai ma ƀon Yêrusalem. Jêh ri Păng đă bar hê oh mon hăn lor, Păng lah:
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm kon seh lia bu kât ta nây, seh lia i nây ê hŏ geh bu ncho ôh, ăn khân may drih têk păng bơh ri a dja.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Lah geh bu ôp khân may: ‘Moh jan drih khân mre nây mêh?’, khân may ơh lah: ‘Kôranh ŭch ncho păng’. Jêh ri Păng đă têk mplơ̆ ta dja tay gơnh ro.”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Jêh ri khân păng hăn rŏng brŏng tât ta nây say du mlŏm kon seh lia, bu kât bơh dih mpông chuanh meng trong, jêh ri khân păng drih.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Ta nây geh bu ƀaƀă ôp ma khân păng: “Moh jan khân mre nây? Moh jan drih kon seh lia i nây mêh?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Bar hê khân păng nây ơh ma bu tâng nau i Brah Yêsu de ntĭnh nơh, jêh ri bu ăn khân păng têk.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Khân păng lôh bơh ƀon nây têk leo ăn ma Brah Yêsu, jêh ri lăk ao kuŏng khân păng nơm kalơ seh lia nây, ăn Brah Yêsu ncho hăn jât ƀon Yêrusalem.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Geh ŏk bunuyh leo băl sŏ ao kuŏng khân păng nơm lăk rŏ trong bơh năp Brah Yêsu ri, lŏng bu ƀaƀă jât te nthan si bơh mir lăk rŏ trong nây đŏng.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Dâng lĕ bunuyh i brô̆ tâng Brah Yêsu bơh năp bơh kơi, leo băl nter drơu lah:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma nau Păng mât uănh i mra mât uănh hên tâm ban ma kađăch Đavid i che hên bơh kăl e nơh!
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Brah Yêsu lĕ tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah. Jêh uănh jŭm ăp phiao bri lĕ kêng măng jêh, ndri dâng Păng plơ̆ ta ƀon Ƀêthani ndrel 12 nuyh mpôl kôranh oh mon.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Kah ôi tay khân păng lôh bơh ƀon Ƀêthani nây hăn jât ƀon Yêrusalem, Brah Yêsu ji ngot ngăn.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Păng uănh bơh ngai say tơm Rvi du tơm geh n'ha nđâr rngât, Păng hăn uănh dăch nkhêp lah geh play. Tât ta tơm nây say dơm i n'ha, ê hŏ di khay play dŭm ôh.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Jêh ri Brah Yêsu lah ma tơm Rvi i nây: “Ntơm bơh nar dja mâu hôm geh ôh bunuyh sa play may!” Nau pre lah nây, mpôl oh mon Păng tăng đŏng.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Jêh ri Brah Yêsu ndrel mpôl oh mon Păng hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem. Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah, phung i tăch rgâl ta nây Păng mprơh lĕ phiao. Păng nklơ̆ gre bu gŭ rgâl prăk, ndrel ma gre bu tăch plŭk.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Păng mâu ôh ăn bu ndjôt leo ndoh ndơ lăp glăt rŏ jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Brah Yêsu ntŭm nti ma bu lah: “Ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih lah:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Tât mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel gĭt nau i nây, khân păng leo băl gay ma joi nau mơm dâng geh nkhât lơi Brah Yêsu. Yơn ma khân păng klach Păng, yor ma phung ƀon lan ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ma nau ntŭm nti Păng nây.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Tât kêng măng Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng lôh bơh ƀon i nây plơ̆ tay ta ƀon Ƀêthani.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Kah ôi tay hăn rŏ trong, mpôl oh mon say tơm Rvi nơh, ndro ƀrŭng tât a reh su ro.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Jêh ri Pêtrôs kah gĭt nau i Brah Yêsu lah nơh, mbơh ma Păng lah: “Hơi Nơm Nti! Lŏng uănh dja, tơm Rvi i May rtăp nơh lĕ ndro ngăn mê!”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may nsing ma Kôranh Brah hŏm!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah geh du huê bunuyh lah ma yôk dja: ‘Hăn du bơh ntŭk dja tŭp a dak văch dak văr ri hŏm!’, lah bunuyh i nây mâu geh nau vĭ vĕ ta nuih n'hâm ma ndơ i nây, n'ho ma nsing ma ndơ i păng lah nây mra geh ngăn, ndri Kôranh Brah ăn nau dơi tâng nau păng lah nây ngăn ro.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ndri dâng Gâp mbơh ma khân may, moh ndơ i khân may mbơh sơm dăn, ăn khân may nsing geh ngăn, jêh ri Kôranh Brah ăn ma khân may geh ngăn ro.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Jêh ri jât, nôk khân may mbơh sơm, lah khân may geh nau ji nuih đah bu, ăn khân may geh nau yô̆, lơi hôm ôh kơp nau tih bu, ndri Kôranh Brah Bơ̆ khân may i gŭ ta kalơ trôk lơ hô yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih khân may đŏng.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Tih ma lah khân may mâu geh nau yô̆, hôm kơp nau tih bu, Kôranh Brah Bơ̆ khân may i gŭ ta kalơ trôk mâu yô̆, hôm kơp nau tih ma khân may đŏng.]”
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Brah Yêsu hăn tât ta ƀon kuŏng Yêrusalem ndrel mpôl oh mon du tơ̆ jât. Nôk Păng brô̆ rsong ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah, tât brô̆ mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung kôranh bri Yuđa mâp ôp Păng:
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 “Dăn mbơh ăn ma hên gĭt, ndơ May jan dja bơh tă nau dơi? Bu moh ăn nau dơi i nây ma May mêh?”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Brah Yêsu ơh lah: “Gâp dăn ôp du nau ma khân may ƀŏt. Lŏng khân may ơh ma Gâp đŏng, ndri mơ Gâp mbơh ma khân may tay, bơh tă nau dơi Gâp jan dja.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Dăn ơh ma Gâp, lah ndri bu moh đă Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem yŭk ma dak? Tă bơh Kôranh Brah, mâu lah tă bơh bunuyh?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Khân păng tâm nchră êng lah: “Lah bân lah: ‘Tă bơh Kôranh Brah’, Păng mra lah bân: ‘Lah ndri mơm dâng khân may mâu iăt nau păng?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Lah bân ơh lah: ‘Tă bơh bunuyh’.” Ndri khân păng klach phung ƀon lan ji nuih, yor ma ŏk bunuyh iăt nau Yôhan-Ƀaptem, kơp păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ngăn ro.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Jêh ri khân păng ơh ma Brah Yêsu: “Hên mâu gĭt ôh!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri Gâp mâu đŏng mbơh ăn ma khân may gĭt, bu moh ăn nau dơi Gâp jan dja.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?