Marcos 10

CMO vs ARC

Sair da comparação
CMO
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jêh ri Brah Yêsu lôh bơh ƀon nây, hăn jât bri Yuđa mpeh bơh kăl ti dak rlai Yôrđăn, jêng mpeh bơh lôh nar. Phung ƀon lan leo băl ran a Brah Yêsu du tơ̆ jât, jêh ri Păng ntŭm nti tay tâng ma nau vay Păng.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Geh phung Pharisi aƀă hăn lăp gŭ dăch ŭch ôp rlong Păng, jêh ri khân păng ôp Păng: “Hơi Nơm Nti! Ah tâng ma nau vay phung bân, sai dơi ntlơi ur đŏng bơh?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Păng ơh lah: “Ndri mơm Môsê đă khân may ta nau vay păng?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Khân păng ơh: “Môsê nchih lah, ăn i sai jan samƀŭt nau tâm ntlơi, jêh ri dơi mprơh i ur păng nơm.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ach ma khân may dăng ko hô ir, dâng Môsê nchih nau vay kơt nây.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Bơh ntơm kăl e, Kôranh Brah de njêng dâng lĕ ta neh ntu dja, Păng njêng bunuyh đŏng, geh bu klô geh bu ur.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Môsê nchih: ‘Ndri dâng geh bu klô lôh du bơh mê̆ bơ̆ [hăn gŭ a ur],
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 jêh ri bar hê khân păng jêng ur sai jêng du rnglay săk’. Ndri khân păng mâu hôm ôh jêng bar hê tay, lĕ jêng du rnglay săk dơm.
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Lah ndri bar hê ur sai i Kôranh Brah de rnglăp nây lơi ăn ôh bunuyh tâm nkhah.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Jêh ri tât sât gŭ ta du mlŏm jay, mpôl oh mon ôp Brah Yêsu ma nau i nây du tơ̆ jât.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Păng lah ma khân păng: “Bu moh ntlơi ur, jêh ri sŏ tay ur êng jât, bu klô i nây jêng bunuyh lŏm ur.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Lah bu ur i lĕ ntlơi sai, jêh ri sŏ sai êng jât, bu ur i nây jêng bunuyh lŏm sai.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Geh du nar ri bu leo kon se jê̆ jê̆, đă Brah Yêsu pah ăn nau geh jêng ma kon se i nây, tih ma mpôl oh mon lah buay khân păng.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Brah Yêsu nuih mbu, tât say kơt nây, Păng lah: “Ăn phung kon se văch ta Gâp, lơi ôh buay khân păng, yorlah khân păng mâu ôh n'hao êng săk khân păng nơm, yơn ma nsing ma mê̆ bơ̆ hô ngăn. Bunuyh i Kôranh Brah ŭch mât uănh, khân păng geh kơt ndri đŏng.
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mâu rom nau Kôranh Brah mât uănh tâm ban ma kon se jê̆ rom, bunuyh i nây Kôranh Brah mâu rom đŏng, mâu ăn păng lăp ta nau Kôranh Brah nơm mât uănh đŏng.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Jêh ri Brah Yêsu pư ut mpôl kon se nây, n'ho ma mbơh sơm tê̆ ti ăn nau geh jêng ma khân păng đŏng.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Jêh ri Brah Yêsu ndrăp ma lôh bơh nây hăn rŏ trong, geh du huê bu klô nchuăt ran tât ta nây, chon kômŏk bơh năp Păng, n'ho ma ôp lah: “Hơi Nơm Nti ueh, mơm gâp jan mêh, gay ma geh nau rêh n'ho ro?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Brah Yêsu ơh lah: “Mơm dâng may kuăl Gâp ‘ueh’ kơt nây mêh? Mâu geh ôh du huê bunuyh ueh, geh du huê Kôranh Brah dơm ueh.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 May lĕ gĭt jêh ta nau vay phung bân lah: ‘Lơi nkhât bu, lơi lŏm ur lŏm sai, lơi ntŭng, lơi ngơi nchơt, lơi mƀrôh gay ma sŏ drăp ndơ bu, jêh ri yơk ma mê̆ bơ̆ hŏ’.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Bu klô i nây ơh ma Păng: “Hơi Nơm Nti! Dâng lĕ nau i nây gâp lĕ ndjôt ntơm bơh jê̆ ngăn.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Jêh tăng păng ơh kơt ndri, Brah Yêsu uănh jât păng nây, rŏng ma bu klô nây, Brah Yêsu ngơi lah: “Hôm du ntil may mâu hŏ jan, tăch lĕ drăp ndơ may, pă ăn ma mpôl o ach, ri mơ may geh ndơ khlay ta ƀon ueh ta kalơ. Jêh ri hăn tâng Gâp.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Jêh bu klô nây tăng lah kơt nây, muh măt păng sơh r'ơih, jêh ri plơ̆ sât, nuih n'hâm păng rvê nhhuach hô ngăn, yor ma dŭt ŏk drăp ndơ păng.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Brah Yêsu uănh jŭm Păng nơm, jêh ri lah ma mpôl oh mon Păng: “Jêr ngăn ma bunuyh ndrŏng ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng.”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 Mpôl oh mon ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ma nau Păng ngơi i nây. Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng jât: “Hơi oh nô, nau Kôranh Brah mât uănh jêr ngăn lăp!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Ma bunuyh ndrŏng lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh, jêr rlau đah ăn seh samô lăp ta trôm nglai.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Mpôl oh mon ndrŏt hih rhŏl lơ hô jât, jêh ri ôp ndrăng khân păng nơm: “Lah bunuyh ndrŏng lĕ geh jêr jêh ma ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng, lah ndri bunuyh a êng hôm dơi ăn Kôranh Brah mât uănh đŏng mâu lah mâu?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Brah Yêsu n'gâl uănh jât khân păng lah: “Nau dja bunuyh jan mâu ôh dơi, yơn ma Kôranh Brah hôm dơi jan, yorlah dâng lĕ ndơ Păng jan dơi dadê.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “Lĕ May say jêh hên, hên lĕ ntlơi ndoh ndơ hên nơm lĕ phiao, hăn tâng May.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Brah Yêsu ơh lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, bu moh ntlơi nhih jay, oh nô, oh nur, mê̆ bơ̆, oh kon, mâu lah mir ba, yor ma tâng Gâp, ndrel ma tâng nau mhe mhan ueh,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 ndri dâng Kôranh Brah nkhôm ta nau rêh jêng păng i nây aƀaơ dja ăn ŏk ngăn ngên ma nhih jay, oh nô, oh nur, mê̆ bơ̆, oh kon, ndrel ma mir ba. Păng bu jan nau krit jêr đŏng, yơn ma nar jât năp tay păng dơn nau rêh n'ho ro.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Lŏng ŏk bunuyh i bơh năp plăch bơh kơi, bunuyh i bơh kơi plăch bơh năp chrao. Geh ŏk bunuyh ta neh ntu dja bu gĭt khân păng geh nau khlay ngăn, yơn ma jât năp tay mâu geh ôh nau khlay, tih ma geh ŏk bunuyh êng jât ta neh ntu dja bu gĭt khân păng mâu geh ôh nau khlay, yơn ma ta jât năp tay geh nau khlay chrao.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng hăn hao jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Păng hăn bơh năp bu, lŏng mpôl oh mon rvê rôt ôt ngăn, lĕ bu i hăn tâng bơh kơi klach đŏng. Jêh ri Brah Yêsu leo 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây hăn ntŭk êng ƀah ma bu, nkoch ma nau i geh tât ma săk Păng nơm tay:
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 “Aƀaơ dja bân hao jât ƀon kuŏng Yêrusalem. Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, bu de njŭn ăn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung bân. Jêh ri khân păng i nây tê̆ dôih Gâp tât khât, njŭn Gâp ma phung i mâu di phung Israel.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Lĕ phung i nây gơm n'grơh Gâp, soh dak diu ta Gâp, rpăt Gâp ma mŏng rse, jêh ri nkhât lơi Gâp, yơn ma lôch pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh tay.”
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Jêh ri rŏ trong nây bar hê oh nô khân păng Yakơ, ndrel ma Yôhan i kon Sêƀêđê dăn ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Dăn May yô̆ ăn tâng nau hên dăn đŏng ơ.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Brah Yêsu ôp khân păng: “Moh ndơ ŭch Gâp jan ăn ma khân may mêh?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Khân păng ơh lah: “Nôk May jêng kađăch mât uănh bri Kôranh Brah tay, ăn hên gŭ kêng May nơm mât uănh ndrel May, du huê gŭ bơh ma, du huê gŭ bơh chiao ơ.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Brah Yêsu ơh nau ntât lah: “Bar hê khân may nây mâu gĭt ôh moh ndơ dăn. Ndri khân may dơi sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp be dơi đŏng? Khân may dơi dơn đŏng nau ƀăptem i Gâp dơn lah mâu?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Khân păng ơh: “Ơ, hên dơi sŏ dơn.” Brah Yêsu lah: “Khân may sŏ dơn nhêt ndrănh play yŭng yar ƀon ta kchok i Gâp nhêt, ndrel ma dơn nau ƀăptem i Gâp dơn tay ngăn đŏng.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 Tih ma i nau gŭ bơh ma bơh chiao ri, Gâp mâu ôh dơi rom, yor ma ntŭk i nây lĕ ndrăp ăn ma bunuyh i Kôranh Brah nơm ŭch ăn dơm.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tât ma mpôl oh mon i jât nuyh nây tăng lah kơt nây, khân păng ji nuih đah Yakơ, ndrel ma Yôhan.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jêh ri Brah Yêsu kuăl lĕ rngôch mpôl oh mon Păng, Păng lah: “Khân may lĕ gĭt jêh bunuyh i jan kađăch ma phung bunuyh i mâu di phung Israel, khân păng i nây dah ŭch jan ma phung ƀon lan khân păng nơm. Geh đŏng mpôl i têh kuŏng tŭn jot phung ƀon lan khân păng nơm.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 Ta mpôl khân may lơi ôh jan kơt nây! Ta mpôl khân may lah geh du huê ŭch jan kuŏng, ăn păng i nây jêng bunuyh sơm kơl jan kar ma khân may.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Lah geh du huê ŭch jan kuŏng rlau bu, iăt ma păng jan dâk ma dâng lĕ bunuyh êng ƀŏt,
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 yor ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah jŭr ta neh ntu dja, mâu ôh Gâp đă bu sơm kơl jan kar ăn ma Gâp. Gâp chrao sơm kơl jan kar ăn ma bu, jêh ri Gâp sơm săk Gâp nơm tât khât săk, gay ma chuai dâng lĕ bunuyh.”
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon hăn tât ta ƀon Yêrikhô. Nôk khân păng lôh bơh ƀon Yêrikhô nây, phung ƀon lan brô̆ ndrel drưm. Geh đŏng du huê bu klô cheh măt, rnha Ƀartimê i kon Timê gŭ kŏp dăn prăk bu ta meng trong ri.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Tât păng tăng bu lah: “Yêsu ƀon Nasaret brô̆ tât ta dja,” păng nter lah: “Hơi Kôranh Yêsu i kon sau kađăch Đavid! Dăn yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Ŏk bunuyh lah păng gŭ rklăk hŏ lơi hôm nter, yơn ma păng nter lơ ma nteh nteh lah: “Hơi kon sau kađăch Đavid! Dăn yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Jêh ri Brah Yêsu nsrŭng plơ̆ lah: “Đă păng hăn a dja.” Jêh ri bu đă bunuyh cheh măt nây lah: “Lơi hôm rvê, dâk hŏm, Păng kuăl may hơi.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Bunuyh cheh măt i nây mƀăr chrŏp ao kuŏng, dâk đơp hăn ran dưh a Brah Yêsu ri.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Jêh ri Brah Yêsu ôp păng: “Moh ndơ ŭch Gâp jan ăn ma may mêh?” Bunuyh cheh măt i nây ơh lah: “Hơi Nơm Nti! Đă May jan trôm măt gâp ăn say ang ơ.”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Brah Yêsu lah ma păng: “May hăn sât ăn ueh lăng yơ̆! Nau may nsing ma Gâp lĕ jan bah may jêh!” Dô ma uănh say ang ro, n'ho ma hăn tâng Brah Yêsu.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra