Lucas 9

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Geh du nar ri Brah Yêsu kuăl i 12 oh mon, jêh ri ăn nau dơi ma khân păng, dơi ntrŭt brah djơh, ndrel ma dơi jan bah bunuyh geh nau ji êng êng đŏng.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Păng đă khân păng hăn mbơh ăn bu gĭt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan bah nau ji kuet bu ăn bah đŏng.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Dôl khân may brô̆ ƀon êng êng, mâu ăn ôh leo ndjôt ndơ ta săk, bol lah mŏng jra, dŭng cheng, ndơ sa, prăk kayh, mâu lah kho ao.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Moh jay khân may lăp, gŭ ta jay i nây hŏ, n'ho ma tât khân may lôh bơh ƀon i nây.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Lah ƀon i nây mâu ôh rom khân may, ăn lôh bơh ntŭk nây hŏm, jêh ri rtôh neh môi bơh jŏng khân may nơm, gay ma nhhơ lah ƀon i nây Kôranh Brah tê̆ dôih.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Jêh ri mpôl oh mon nây hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ŏk ƀon, ndrel ma jan bah bunuyh ji ăp ntŭk đŏng.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Tât Hêrôt-Ŏntipas i kôranh mât uănh bri Galilê nây tăng lư dâng lĕ nau Brah Yêsu jan ri, păng iăt mâu gĭt, lĭch mâu gĭt, yorlah geh bunuyh aƀă nkoch lah: “Yôhan-Ƀaptem lĕ dâk rêh.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Bu aƀă êng lah: “Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, rnha păng Êliya, lĕ nhhơ săk ăn ma bu say.” Bu aƀă êng jât lah: “Geh du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh, lĕ dâk rêh jêh.”
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Lŏng kađăch Hêrôt lah: “Lah Yôhan-Ƀaptem lĕ gâp koh tong ko păng jêh, lah ndri bu moh păng i jan nau i ri?” Jêh ri păng joi nau ŭch mâp Brah Yêsu đŏng.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Jêh mpôl kôranh oh mon Păng sât tă bơh ntŭk êng êng, khân păng nkoch bri ăn ma Brah Yêsu dâng lĕ nau khân păng jan. Jêh ri Brah Yêsu jă êng khân păng hăn ta du ƀon, rnha ƀon Ƀêtsaida,
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 jêh ƀon lan lĕ gĭt, khân păng leo băl hăn tâng Brah Yêsu. Brah Yêsu rom khân păng i nây, jêh ri mbơh nkoch ăn khân păng iăt nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh, ndrel ma jan ăn bah bunuyh geh nau ji kuet đŏng.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Tât dêh nar 12 nuyh mpôl kôranh oh mon i nây hăn ta Brah Yêsu, lah ma Păng: “Hơi Kôranh, đă May mbơh ăn ƀon lan sât joi ntŭk bêch, joi ndơ sông sa rŏ jay rŏ ƀon dăch dăch oi ta dja, yorlah ta dja ntŭk rdah ngai bơh ƀon mâu geh ôh ndơ sa.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Brah Yêsu lah ma khân păng i nây: “Khân may ăn bu sông sa heh.” Mpôl kôranh oh mon ơh: “Hên geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka dơm, kôranh mê, ơm jêng tŏng lah? Lah ndri kơi rvăt mơ tŏng ma ăn khân păng i nây sa.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Khân păng ngơi ndri, yorlah ta ntŭk i nây klăp lah geh 5000 nuyh bu klô. Jêh ri Brah Yêsu lah ma oh mon: “Khân may đă bu gŭ du mpôl du mpôl ăn geh klăp lah 50 nuyh.”
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Mpôl oh mon jan kơt nau Păng đă, jêh ri dâng lĕ bu gŭ dadê.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Jêh ri Brah Yêsu sŏ prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka ri, Păng n'gơr măt jât lơ trôk mbơh sơm ndơ sông sa i nây ma Kôranh Brah, lôch jêh Păng gĭch nŭmpăng i nây ndơ̆ ăn oh mon, đă khân păng pă ăn bu sa.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Jêh tâm pă ndơ sa i ri, dâng lĕ bunuyh gŭ sa ta nây hơm dadê, jêh ri rgum ndơ rmeh sa i nây hôm geh 12 sah.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Geh du nar Brah Yêsu mbơh sơm êng, ta nây geh mpôl oh mon dơm gŭ ndrel Păng, phung ƀon lan mâu geh ôh. Brah Yêsu ôp mpôl oh mon i nây: “Lĕ phung ƀon lan lah Gâp bu moh?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Mpôl oh mon ơh: “Aƀă lah May jêng Yôhan-Ƀaptem i lĕ dâk rêh, aƀă lah jêng Êliya i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ plơ̆ ta dja, aƀă jât lah May jêng du huê bunuyh i êng i ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ dâk rêh.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Brah Yêsu ôp jât: “Lah ndri khân may eh, Gâp bu moh khân may lah mêh?” Pêtrôs ơh: “May Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl.”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Brah Yêsu buay, mâu ăn ôh khân păng nkoch nau nây ma bu.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Păng lah: “Nar jât năp tay, bol lah Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, Gâp mra geh nau jêr jŏt dŭt hô. Mpôl bu ranh, mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti, mƀăr lơi Gâp, n'ho ma nkhât lơi. Yơn ma tât pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Jêh ri Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Bu moh păng i ŭch tâng Gâp, ăn mƀăr lơi ndơ săk păng nơm ŭch, jêh ri tui si tâm rkăng păng nơm ăn ăp nar, jêng geh nau khlay iăt dâng lĕ nau Kôranh Brah đă, bol lah tât khât săk kađôi, ri mơ dơi tâng Gâp ngăn.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Yorlah bu moh i ŭch prăp ma nau rêh păng nơm, păng i nây mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, yơn ma bu moh khât yor ma tâng Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro ngăn ta nar jât năp tay.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Lah du huê bunuyh păng geh dâng lĕ neh ntu dja jêng drăp ndơ păng nơm dadê, tih ma săk păng nơm khât roh hêng mâu geh ôh nau rêh n'ho ro, lah ndri moh ndơ geh nau khlay ma păng?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Lah bu moh i đit prêng mâu bănh mbơh tâng Gâp, đit prêng nau Gâp nti, lah ndri Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah đit prêng mâu gĭt năl ma păng i nây đŏng, ta nar Gâp plơ̆ văch geh nau ueh chrêk lơp Gâp nơm, geh nđâp ma nau ueh chrêk lơp Bơ̆ Gâp, ndrel ma nau ueh chrêk lơp phung tông păr kloh ueh.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Gâp mbơh ăn ma khân ay may gĭt n'hêl nanê̆ ngăn, geh bunuyh aƀă ta dja păng mâu mra khât ôh, lor ma say Kôranh Brah mât uănh khân păng.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Klăp lah geh pham nar jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây, jêh ri Păng leo Pêtrôs, leo Yôhan, ndrel ma Yakơ, hao kalơ yôk gay ma mbơh sơm.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Nôk Păng mbơh sơm, i muh măt Păng geh rgâl, ao Păng jêng nglang ang chrat ngăn.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Dô ma say đŏng geh bar hê bu klô ngơi ndrel Păng, Môsê, ndrel ma Êliya, khân păng i nây jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh kăl e nơh.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Bar hê i nây geh nau ueh chrêk lơp ngăn ta khân păng, khân păng nkoch ma nau Brah Yêsu khât ta ƀon kuŏng Yêrusalem hôm đê̆ nar jât năp tay, khât tâng nau Kôranh Brah ŭch.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Lŏng Pêtrôs, ndrel ma bar hê băl păng nây hăk bêch dadê. Tât kah bêch ri khân păng say nau ueh nau chrêk lơp Brah Yêsu, ndrel ma say bar hê bunuyh gŭ ndrel Păng đŏng.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Tât ma Môsê, ndrel ma Êliya du lôh bơh Brah Yêsu ri, Pêtrôs ngơi ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, bân gŭ ta dja ueh ngăn mê, ăn hên jan pe mlŏm chun, du mlŏm ăn ma May, du mlŏm ăn ma Môsê, du mlŏm jât ăn ma Êliya.” Nau Pêtrôs ngơi i nây păng nơm mâu ôh gĭt săk, păng dah ma ngơi dơm.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nôk Pêtrôs hôm e ngơi nây, geh tŭk nkŭm bơh lơ khân păng ri, khân păng jêng lăp gŭ ta trôm tŭk jan ăn khân păng klach dadê ngăn.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh tŭk nây: “Păng dja Kon Gâp, i Gâp lĕ kơih Păng, iăt nau Păng dô.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Jêh tăng ngơi kơt nây say Brah Yêsu du huê êng dơm gŭ ta ri. Lĕ nau i say nây nơh, khân păng mâu ôh nkoch ăn ma bu êng gĭt, tât jŏ bơh năp mơ.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Tât ôi tay, Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng jŭr bơh lơ yôk ri, ta nây geh ŏk bunuyh văch ran Păng.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Jêh ri geh du huê bu klô ta phung bunuyh ŏk i nây nter kuăl Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti! Dăn May yô̆ nđach ma kon gâp ơ, yorlah gâp geh du huê kon dja dơm mê.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Geh brah djơh nguai lơh păng du tơ̆ du tơ̆, ăn păng nter mpŏt nslŏng nslăng ngăn, lôh mpŭnh dak diu ta mbung, săk jăn lôh bŭr lôh môr, tât ma păng lĕ huăr ngăn, ri mơ brah djơh i ri lôh du n'hâm mê.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Mpôl oh mon May lĕ gâp đă đŏng, khân păng ntrŭt mâu ôh dơi lôh.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Brah Yêsu lah ma dâng lĕ bunuyh: “Hơi bunuyh djơh, bunuyh mâu iăt! Dah hôm jŏ ăn Gâp nsrôyh gŭ ndrel khân ay may i bunuyh dăng ko? Leo hŏm kon may i nây a dja.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nôk kon păng brô̆ ê hŏ tât a Brah Yêsu, brah djơh nklơ̆ păng chôt nslŏng nslăng ro. Jêh ri Brah Yêsu mbram brah djơh ri, jan kon păng bah, leo păng ma bơ̆ păng nơm.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Lĕ bunuyh ta nây ndrŏt hih rhŏl dadê ngăn say nau dơi Kôranh Brah kơt nây.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Ăn khân ay may ndjôt iăt nau dja, nkah săk lơi chuêl ôh, bơi tât bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ta ti bunuyh nhŭp.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Jêh tăng nau Brah Yêsu ri nơh, mpôl oh mon mâu vât ôh nau Păng lah nây, yorlah Kôranh Brah ê hŏ ăn khân păng vât ôh, khân păng klach mâu bănh ôp đŏng.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Geh du nar mpôl oh mon gŭ tâm rlăch băl ma nau khân păng ŭch gĭt ma mpôl khân păng nơm, bu moh păng i kuŏng rlau bu.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt nau khân păng mân nây, jêh ri Păng leo du huê kon se jê̆ gŭ dăch kêng Păng nơm.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Jêh ri Păng lah: “Bu moh rom du huê kon se jê̆ yor ma ŭch iăt nau Gâp, tâm ban ma rom Gâp nơm đŏng. Jêh ri bu moh păng i rom Gâp tâm ban ma rom Bơ̆ Gâp i tơm njuăl Gâp nơh đŏng. Bu moh păng i jê̆ ta nâm bu dâng lĕ ta mpôl khân ay may, păng i nây jêng kuŏng rlau bu.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Jêh ri Yôhan mbơh ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, hên say du huê bunuyh ntrŭt brah djơh ma moh rnha May. Jêh ri hên buay păng, yorlah păng mâu geh ôh mpôl bân.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi buay păng ôh, bu moh păng i mâu tâm rdâng đah khân ay may, bunuyh i nây jêng mpôl băl mpeh ma khân ay may.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Tât bơi di nar Brah Yêsu hao sât ta ntŭk Kôranh Brah ta kalơ, Păng nsrôyh hăn jât ƀon Yêrusalem.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât du ƀon ta bri Samari, Păng đă bunuyh aƀă hăn lor gay ma ndrăp ntŭk vơt dơn Păng.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Tih ma ta ƀon i nây bu mâu ôh rom Brah Yêsu gŭ ta ri, yorlah khân păng gĭt jêh Brah Yêsu ŭch hăn n'hot jât ƀon kuŏng Yêrusalem.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Tât khân păng say kơt nây, bar hê oh mon, Yakơ, ndrel ma Yôhan, khân păng lah: “Hơi Kôranh, May ŭch bơh, ăn hên kuăl ŭnh tă kalơ trôk tŭp ta ƀon dja, su lơi phung i nây, jan kơt Êliya păng jan kăl e nơh?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Brah Yêsu uănh jât khân păng n'ho ma r'ŏt khân păng: [“Khân may mâu gĭt moh huêng gŭ ta trôm săk khân may,
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 yorlah Gâp i Kon Bunuyh, tă bơh Kôranh Brah văch, gay ma rklaih bunuyh, mâu ŭch ôh lơh hêng bunuyh.”] Jêh ri leo băl n'hot jât ƀon êng jât.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Dôl Brah Yêsu brô̆ rŏ trong ri, geh du huê bu klô lah ma Păng: “Hơi Kôranh, ah ntŭk May hăn? Gâp hăn tâng May đŏng.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Brah Yêsu lah ma păng: “Lŏng srot geh trôm ntŭk păng gŭ, siŭm nar geh rsuăn đŏng, tih ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah mâu geh ôh ntŭk Gâp nơm ngăn ma dŏm bôk.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jêh ri Brah Yêsu lah ma du huê bunuyh êng jât: “Hô̆, hăn tâng Gâp!” Bunuyh i nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn gâp kŏp bơ̆ gâp khât, ndrel ma tŏp păng ƀŏt.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Brah Yêsu lah ma păng: “Bunuyh mâu iăt nau Gâp tâm ban ma bunuyh lĕ khât, ăn khân păng tâm tŏp êng ndrăng khân păng nơm, may ma hăn mbơh nau Kôranh Brah ŭch mât uănh bunuyh.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Geh du huê bunuyh jât lah ma Păng đŏng: “Hơi Kôranh, gâp ŭch tâng May đŏng, yơn ma ăn gâp hăn ntĭnh rnăk vâl gâp ƀŏt.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Brah Yêsu lah ma păng: “Bu moh i kuăn n'gŏl chuŏr, jêh ri n'gâl jât kơi, bunuyh i nây mâu ôh ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra