Lucas 6

CMO vs ARC

Sair da comparação
CMO
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Geh du nar Saƀăt i nar rlu phung Israel, Brah Yêsu ndrel oh mon Păng hăn glăt rŏ mir Ba Prăng, dôl brô̆ rŏ mir i nây mpôl oh mon Păng roih ba tro ma sa.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Jêh ri geh phung Pharisi aƀă say jan kơt nây, lah khân păng: “Moh kô̆ khân may jan kar ta nar Saƀăt nây mêh? Bol lah khân may roih đê̆ đê̆ kơt nây, hôm e kơp tih đah nau vay ma nar rlu phung bân đŏng.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Brah Yêsu ôp rlơ̆ khân păng: “Lah ndri khân may lĕ chuêl ƀah, nau khân may vay rŏ ta Nau Kôranh Brah Ngơi? Nôk Đavid ê hŏ jêng kađăch, păng, ndrel ma bunuyh gŭ ndrel păng ji ngot,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 jêh ri păng lăp ta trôm ntŭk chun bok Kôranh Brah, sŏ sa nŭmpăng i bu tê̆ nhhơr ăn Kôranh Brah nây, n'ho ma pă bunuyh i gŭ ndrel păng nây sa đŏng. Bu mâu đŏng lah păng bol lah tâng ma nau vay geh mpôl jan brah dơm dơi sa nŭmpăng i nây.”
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Brah Yêsu lah tay: “Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah de njuăl, ndri dâng Gâp jêng kôranh ma nar Saƀăt i nar rlu moh ndơ i dơi ăn bu jan, mâu lah mâu dơi ăn bu jan ta nar i nây.”
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Geh du nar Saƀăt êng jât, Brah Yêsu lăp nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel. Ta ntŭk nây geh du huê bu klô siăr ti bơh ma.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Geh phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma phung Pharisi kŏp uănh Brah Yêsu. Phung i nây ŭch joi nau ma ntôn Brah Yêsu, nkhêp lah Păng jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, yorlah khân păng nti ta nau vay phung Israel mâu ăn ôh jan bah bunuyh ji ta nar Saƀăt, ndri dâng khân păng uănh jât Păng ler nger ngăn.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Yơn lah Brah Yêsu gĭt nuih n'hâm nau mân khân păng, jêh ri Păng lah ma bunuyh siăr ti nây: “Hơi oh, may dâk hăn ta nklang bu to!” Bunuyh siăr ti i nây dâk ro.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Jêh ri Brah Yêsu ôp khân păng: “Gâp ôp khân may, tâng nau vay phung bân ta nar Saƀăt bunuyh dơi jan ndơ ueh mâu lah ndơ djơh? Dơi rklaih nau rêh bunuyh mâu lah nkhât păng?”
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Brah Yêsu uănh jât dâng lĕ bunuyh i gŭ ta nây, yơn ma mâu geh ôh du huê ơh, jêh ri lah ma bunuyh rven ti nây: “Lŏng may rok ti may nây hŏm.” Jêh ri păng rok, ti păng bah kơt ơm ro.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Phung i ŭch joi nau ma ntôn Brah Yêsu nây ji nuih dŭt hô, jêh ri tâm nchră băl gay ma lơh Brah Yêsu.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Nôk nây Brah Yêsu hao kalơ yôk gay ma mbơh sơm. Păng mbơh sơm ma Kôranh Brah ta ntŭk nây du năng raang.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Kah ang ôi tay Păng kuăl rgum mpôl i vay tâng Păng văch ta ri, jêh ri kơih 12 nuyh bu klô, i Păng kuăl lah ‘kôranh oh mon’ Păng.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ta nây geh rnha Simôn, jêh ri Brah Yêsu kuăl rnha mhe păng, Pêtrôs, ndrel ma i oh păng rnha Ŏndrê, jêh ri bunuyh aƀă êng jât rnha Yakơ, rnha Yôhan, rnha Philip, rnha Ƀartôlômê,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 rnha Mathay, rnha Thômas, rnha Yakơ i kon Alphai, rnha Simôn i bu kuăl ‘gơyh’
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 rnha Yuđas i kon Yakơ, ndrel ma rnha Yuđas-Isakariyôt, jêng bunuyh njŭn Brah Yêsu ăn ma phung rlăng Păng ta nar jât năp tay.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Jêh ri Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon Păng jŭr bơh lơ yôk nây, hăn tât ta ntŭk lŏng ri. Ta ntŭk nây geh ŏk mpôl oh mon iăt nau Păng, ndrel ma phung ƀon lan ŏk ngăn, khân păng tă bơh ƀon kuŏng Yêrusalem, ndrel ma bơh ƀon êng êng ta bri Yuđa, bơh bri rgŏ dak văch dak văr dăch kêng ƀon kuŏng Tirus ƀon kuŏng Siđôn.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Khân păng văch gum ta ri ŏk ngăn, gay gŭ iăt nau Brah Yêsu nti, ndrel ma ăn Păng jan bah nau ji kuet khân păng nơm đŏng. Bunuyh i brah djơh lơh, kơt lah bunuyh brŭt ndrăng văch ta ri, jêh ri bah đŏng.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Lĕ bunuyh tâm mpet ngăn ran pah Brah Yêsu, jêh ri bu bah dadê, yorlah Păng geh nau brah ta săk Păng nơm.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Jêh ri Brah Yêsu uănh jât mpôl oh mon Păng, Păng lah:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Ueh maak ngăn ma khân ay may aƀaơ dja gŭ ta nau ji ngot,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Ueh maak ngăn ma khân ay may, lah geh bu rngơ̆ bu biănh mâu rom khân ay may, mâu lah rak suai, ach ma khân ay may iăt tâng nau Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Nôk kăl e nơh tâm ban kơt nây đŏng, u che mpôl rngơ̆ biănh i nây jan djơh ma mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah. Lah geh kơt ndri răm ntlô̆ hŏm, răm maak hŏm, yorlah jât năp tay khân ay may geh nau nkhôm kuŏng ngăn ro ta ƀon ueh ta kalơ.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Tih ma rêh rnhăl ngăn ma khân ay may i bunuyh lĕ ndrŏng kuŏng aƀaơ dja,
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Rêh rnhăl ngăn ma khân ay may aƀaơ dja lĕ hơm jêh,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Rêh rnhăl ngăn ma khân ay may i geh ŏk bunuyh rnê, yor ma u che khân păng lĕ rnê ma bunuyh ntơyh nklă nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh đŏng.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 Jêh ri Brah Yêsu ngơi jât: “Lŏng dâng lĕ bunuyh i iăt nau Gâp, Gâp đă khân ay may rŏng ma bunuyh rlăng, jêh ri jan ueh ma bunuyh biănh đah khân ay may đŏng.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Ăn khân ay may dăn Kôranh Brah ăn geh jêng ma bunuyh rak suai khân ay may, jêh ri mbơh sơm dăn Kôranh Brah jan ueh ma bunuyh i jan jêr ma khân ay may.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Lah bu tap tâm bom khân ay may du ding, jêh ri rle ăn bu tap tay du ding jât. Lah bu sŏ ao kuŏng lơi ôh buay mâu ăn bu sŏ ao jê̆ jât.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Moh ndơ bu dăn khân ay may, ăn ndơ i nây ma bu, lah geh bu sŏ ndoh ndơ khân ay may lơi hôm mplơ̆ ôh.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Moh nau ŭch ăn bu jan ma khân ay may, ăn khân ay may jan ma bu lor.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 Lah khân ay may rŏng dơm ma bunuyh rŏng khân ay may lor, Kôranh Brah mâu ôh rnê khân ay may, yorlah bunuyh tih blao tâm rŏng ndrăng bunuyh tih đŏng.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Lah khân ay may jan ueh dơm ma bunuyh jan ueh đah khân ay may, Kôranh Brah mâu ôh rnê khân ay may, yorlah bunuyh tih blao jan ueh ndrăng bunuyh tih đŏng.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Lah khân ay may ăn bu manh drăp, mâu lah prăk ma bunuyh i dơi ntrŏ dơm, Kôranh Brah mâu ôh rnê khân ay may, yorlah bunuyh tih tâm ăn manh hôm tâm trŏ đŏng.
34 E, se emprestardes
35 Kơt ndri Gâp ŭch ăn khân ay may jan tih băl đah khân păng. Ăn khân ay may rŏng ma bunuyh rlăng, jan ueh ma păng, ndrel ma ăn păng manh drăp ndơ, jêh ri lơi hôm ôh nkah tôr ma drăp ndơ i nây. Lah jan ndri khân ay may tay geh nau nkhôm kuŏng, n'ho ma jêng kon Kôranh Brah nơm i brah dŭt kuŏng, yorlah Kôranh Brah jan ueh đŏng ma bunuyh mâu gĭt tôr ma Păng, ndrel ma bunuyh djơh.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Lah ndri ăn khân ay may geh nau yô̆ nđach, tâm ban ma Kôranh Brah Bơ̆ khân ay may ta kalơ trôk Păng geh nau yô̆ nđach ma khân ay may.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Jêh ri lơi ôh uănh nau tih bu, gay ma lơi ăn Kôranh Brah uănh nau tih khân ay may. Lơi phat dôih bu, gay ma lơi ăn Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may. Ăn khân ay may yô̆ nđach nau tih bu, ndri dâng Kôranh Brah yô̆ nđach nau tih khân ay may đŏng.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ăn ndơ ma bu, jêh ri Kôranh Brah ăn ndơ ma khân ay may, Păng sŏl nsruh, jêh ri tê̆ bêng rmeh ma khân ay may đŏng, yorlah dah ŏk khân ay may ăn ma bu, Kôranh Brah ăn kơt nây đŏng.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Brah Yêsu ngơi nau ntât du nau êng jât ma khân păng đŏng: “Lah geh bar hê bunuyh cheh măt tâm têk ndrăng khân păng nơm, blao đŏng lah mâu? Păng tŭp ta trôm ntu lĕ bar hê ro.
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Mâu geh ôh phung nti gĭt rlau ma nơm nti, yơn ma lah păng nti lĕ ăp phiao, păng jêng tâm ban ma nơm sơm nti păng đŏng.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Nau tih bân jêng tâm ban ma ndơ ta trôm măt, mơm khân ay may uănh say ndruyh ta trôm măt oh nô khân ay may dơm, tih ma uănh mâu say mŏng rlat ta trôm măt khân ay may nơm?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Lah mâu dơi say mŏng rlat ta trôm măt khân ay may nơm, mơm dơi lah ma oh nô: ‘Ăn gâp nkhĕ ndruyh nây’? Ơ bunuyh mƀrôh! Ăn sŏ rlat ta trôm măt khân ay may nơm nây lor ƀŏt, ri mơ say n'hêl ndruyh ta trôm măt oh nô, dâng blao nkhĕ ndruyh nây.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Mâu prot ôh geh tơm si, i tơm ueh, i play mâu ueh, mâu lah i tơm mâu ueh, i play ueh.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Bu dơi gĭt năl tơm si yor ma play păng. Bu mâu prot pĕ play ngle bơh tơm rsŏp, play yŭng yar ƀon bơh tơm nam.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Bunuyh kơt ndri đŏng, bunuyh ueh păng jan moh ntil ndơ ueh, yorlah ta nuih n'hâm săk jăn păng nơh ueh, tih lah bunuyh djơh, păng jan ntil ndơ djơh, yorlah ta nuih n'hâm săk jăn păng nơh djơh, ndri dâng lĕ ntil bŏr mbung bunuyh ngơi, ndrel ma ndơ păng jan, lôh tă bơh nuih n'hâm săk jăn păng nơm.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Mơm khân ay may kuăl Gâp ‘Ơ kôranh! Ơ kôranh!’, tih ma mâu jan tâng nau Gâp đă?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Gâp mbơh ăn khân ay may: Bunuyh i brô̆ iăt nau Gâp ngơi, jêh ri jan tâng nau Gâp lah, bunuyh i nây mơm jêng tâm ban ma păng?
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Bunuyh i nây jêng tâm ban ma bunuyh jan jay. Păng kuyh ntu jru, jêh ri păng tăm meh ta trôm ntu nây, lah geh dak kuŏng hoch thăng rŏ jay i nây kŏ mâu dơi rngônh đŏng, yorlah lĕ jan dŭt nâp.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Bunuyh i tăng nau Gâp, jêh ri mâu jan tâng nau Gâp lah, bunuyh i nây jêng tâm ban ma bunuyh jan jay n'gŏn dơm ta kalơ neh. Lah tât geh dak kuŏng hoch thăng rŏ nây, jay i nây rlŏm, n'ho ma djơh lĕ phiao ro.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra