Lucas 24

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta nar tŏl nguai pơh nây, ƀhit ang bri hôm ngo, mpôl bu ur i nây leo băl hăn ta môch, ndjôt ndơ ƀô kah ndơ i khân pre lĕ jêh ndrăp ri nơh ma tê̆ ta săk Brah Yêsu [geh bunuyh aƀă hăn ndrel đŏng].
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Tât ta nây khân păng say lŭ i rdŏl ntu môch nơh lĕ rlă jêh.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Jêh ri khân păng lăp ta trôm ntu nây, uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu hôm ôh say.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Dôl mpôl bu ur mân rvê ma nau nây, jêh ri dô ma say geh bar hê bunuyh nsoh n'gut ao nglang chrat ngăn, dâk ta meng khân păng ri.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Khân păng klach nsŏr ngăn, gŭ kŭnh bôk jât neh su, jêh ri mpôl i bar hê nây lah ma khân păng: “Moh joi khân ay re Bunuyh rêh ta ntŭk bunuyh khât dja?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Păng mâu hôm ôh ta dja, Păng lĕ dâk rêh jêh. Khân ay mâu kah gĭt nau Păng lĕ ngơi nôk gŭ ta bri Galilê nơh?
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Păng lah: ‘Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau bu njŭn Gâp ta phung tih, nđâp ma nau bu nkhât Gâp ta si tâm rkăng iăt ma geh ngăn, yơn ma tât pe nar bơh kơi Gâp dâk rêh tay’.”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Jêh ri mpôl bu ur i nây kah gĭt ro nau Brah Yêsu ngơi nơh.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Khân păng dâk sât bơh môch nây, mbơh nkoch nau i nây ăn ma 11 nuyh mpôl kôranh oh mon, ndrel ma dâng lĕ oh mon êng đŏng.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Bu ur i mbơh nkoch nau nây ăn ma mpôl kôranh oh mon, ta nây geh Mari tă bơh ƀon Mađala, geh Yôănna, ndrel ma Mari i mê̆ Yakơ, nđâp ma bu ur aƀă êng đŏng i hăn nây.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Mpôl kôranh oh mon mâu ôh iăt nau khân păng mbơh nkoch nây, khân păng lah mpôl nây ngơi nklă dơm.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Yơn ma Pêtrôs dâk bơh nây, păng nchuăt jât môch ri, tât ta ri păng kŭnh uănh ta trôm, say dơm bok bu put Brah Yêsu hôm ta ri, jêh ri păng plơ̆ sât jât jay dja, mân rvê ma nau i nây.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Ta nar nây đŏng, geh bar hê oh mon hăn jât ƀon Êmos, ngai 11 kilômet ma ƀon kuŏng Yêrusalem.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Khân păng tâm nkoch bri i lĕ nau geh nây.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Dôl khân păng tâm nkoch nau i nây, Brah Yêsu hăn dăch khân păng, brô̆ ndrel khân păng,
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 tih ma khân păng mâu ôh năl Păng, yorlah Kôranh Brah mâu ăn năl.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Brah Yêsu ôp khân păng: “Moh nau nkoch khân mre dôl brô̆ rŏ trong ri hiah?” Jêh ri khân păng nsrŭng du ndŏm, muh măt sơh rơih ơyh.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Geh du huê rnha Klêupas ơh lah: “Dâng lĕ bunuyh ta Yêrusalem, ndrel ma dâng lĕ bu năch i hăn nhêt ƀŭn n'hot ta Yêrusalem gĭt nau geh dja bar pe nar a lor nơh dadê, mơm dâng du huê May ri lĭch gĭt?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Brah Yêsu ôp: “Moh nau hă?” Păng ơh: “Nau Yêsu i tă bơh ƀon Nasaret nơh hiơ. Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, nau Păng nti geh nau dơi ngăn, ndrel ma jan ndơ ueh ndơ khlay kuŏng ta năp Kôranh Brah, ndrel ma ta bơh năp phung ƀon lan đŏng.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh mât uănh hên, njŭn Păng ăn bu nkhât lơi Păng, nkhât Păng ta si tâm rkăng đŏng.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Lŏng hên de nană ma nơm Păng, hên vay nơm Păng ro jêng Nơm Rklaih dâng lĕ phung ƀon lan Israel bơh phung rlăng bân, aƀaơ dja geh nau kơt nây jât, ntơm bơh nar nây, lĕ geh pe nar ma nar dja jêh.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ndrel ma geh bu ur mpôl hên aƀă, jan ăn hên geh nau ndrŏt dŭt hô đŏng, khân păng brô̆ ta môch ƀhit ang bri hôm ngo,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 uănh săk Brah Yêsu ta ri mâu ôh say. Khân păng plơ̆ sât bơh ri mbơh nkoch ma hên lah say tông păr, jêh ri tông păr de mbơh lah Brah Yêsu rêh.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Jêh ri geh mpôl hên aƀă hăn ta môch ri đŏng, say tâm ban kơt nau mpôl bu ur mbơh nơh ngăn, tih ma mâu geh ôh bunuyh say Păng.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Jêh ri Brah Yêsu lah ma khân păng: “Hơi bunuyh mâu geh nau mân! Khân may mâu dơh iăt ôh dâng lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih jêh ma Brah Krist.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Iăt ma Brah Krist i Nơm Rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl dơn nau jêr jŏt nây lor ƀŏt, ri mơ dâng Kôranh Brah ăn Păng nau chrat ang, ăn Păng mât uănh dâng lĕ ndơ.”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Jêh ri Brah Yêsu rblang lĕ nau bu nchih ma săk Păng ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi, ntơm bơh samƀŭt i Môsê nchih, tât ma dâng lĕ samƀŭt i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh nchih đŏng.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Jêh ri ƀon i oh mon ŭch hăn nây lĕ bơi tât. Jêh ri Brah Yêsu ndra jan ŭch hăn n'hot jât năp jât.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mpôl oh mon nây kŏn Păng, khân păng lah: “Gŭ bêch ndrel hên ta dja ƀŏt heh, nar lĕ dêh bri lĕ ŭch măng đŏng.” Jêh ri Brah Yêsu veh bêch ndrel khân păng ta ri.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Dôl Brah Yêsu gŭ sông sa ndrel khân păng ta nsưng ri, Păng sŏ nŭmpăng lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri gĭch pă ăn ma khân păng sa.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Nôk nây măt khân păng dô ma say ang ro, uănh năl Brah Yêsu, tih ma Brah Yêsu roh klăk bơh khân păng.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Jêh ri khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Nôk Păng ngơi đah bân, n'ho ma rblang Nau Kôranh Brah Ngơi rŏ trong nơh, Păng pơk bôk tôr bân, ta nuih n'hâm bân răm maak ngăn.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Jêh ri khân păng dâk plơ̆ sât brŭl jât Yêrusalem ro, tât ta nây say 11 nuyh mpôl kôranh oh mon gŭ tâm rƀŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng đŏng.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Mpôl i nây mbơh ma khân păng: “Brah Yêsu lĕ dâk rêh ngăn, Păng nhhơ săk ăn ma Simôn say.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Jêh ri bar hê oh mon nây mbơh nkoch lĕ nau geh rŏ trong nơh, ndrel ma nau khân păng gĭt năl n'hêl Brah Yêsu, dôl Păng gĭch nŭmpăng ăn ma khân păng.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Dôl bar hê oh mon nây hôm mbơh nkoch nau i nây, dô ma say Brah Yêsu dâk ta nklang khân păng dâng lĕ mpôl oh mon nây, jêh ri lah ma khân păng: “Ăn nau ueh lăng đăp mpăn gŭ ndrel khân ay may.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Lĕ khân păng klach nsŏr hô ngăn, nđôn lah chiak nhhu.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Mơm nuih n'hâm khân ay may dâng geh ma phơr, dâng geh ma mâu iăt Gâp rêh ngăn?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Lŏng khân ay may uănh rmanh ta jŏng ti Gâp dja, gay ma gĭt n'hêl lah Gâp ngăn ro, lŏng pah săk Gâp, gay ma gĭt geh săk ngăn. Chiak nhhu lĭch ôh bŭt nting bŭt mlay kơt Gâp dja.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Jêh Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng nhhơ jŏng ti rmanh ăn ma khân păng say.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Mpôl oh mon ê hŏ ôh iăt, nuih n'hâm khân păng maak, yơn ma ê hŏ lăng vât ôh. Jêh ri Brah Yêsu ôp ma khân păng: “Khân ay may ta dja geh ndơ sông sa đŏng?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bu de sŏ ka gŭch du gŏl, ndơ̆ ăn Păng,
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 jêh ri Brah Yêsu sŏ sa ta năp dâng lĕ khân păng.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Păng lah ma khân păng: “Dja nau Gâp mbơh ma khân ay may dôl Gâp hôm gŭ ndrel khân ay may nơh, aƀaơ dja Gâp mbơh tay ma khân ay may du tơ̆ jât: Dâng lĕ nau bu nchih lah ma Gâp kăl e nơh geh ta samƀŭt Nau Vay Môsê, ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, ndrel ma ta samƀŭt Nau Mprơ Ơm, păng geh ngăn kơt nây ro.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Jêh ri Brah Yêsu pơk bôk tôr khân păng ăn gĭt vât lĕ ndơ i lĕ geh nchih ma Păng nơm ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Brah Yêsu lah: “Lĕ geh nchih nđa: Iăt ma Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl ri geh nau jêr jŏt, ndrel ma nau khât, yơn ma ta pe nar bơh kơi Păng dâk rêh đŏng.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Lĕ geh nchih đŏng: Ăn oh mon Brah Krist mbơh nkoch ta rnha săk Păng ăn ma bunuyh ta Yêrusalem lor, jêh ri dâng lĕ bunuyh ăp n'gor bri đŏng, mbơh nkoch đŏng ma nau rgâl nuih n'hâm djơh, ndrel ma nau Kôranh Brah yô̆ nđach ma khân păng mâu hôm kơp nau tih.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Khân ay may lĕ say ma măt jêh nau jêr jŏt, nau khât, ndrel ma nau dâk rêh Gâp, lah ndri ăn khân ay may mbơh nkoch nau khlay i nây ma bu.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Gâp ăn đŏng Brah Huêng Ueh gŭ ta khân ay may tay, kơt nau Bơ̆ lĕ jêh ton. Khân ay may gŭ ta Yêrusalem hŏ, n'ho ma tât Kôranh Brah ăn bêng khân ay may ma nau dơi i tă bơh Brah Huêng Ueh.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Jêh ri Brah Yêsu leo mpôl oh mon nây hăn dăch ma ƀon Ƀêthani, tât ta nây Brah Yêsu yơr ti ăn nau geh jêng ma khân păng.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Dôl Brah Yêsu ăn nau geh jêng ma mpôl oh mon i nây, Kôranh Brah n'hao Păng nkhah bơh khân păng nây hao sât ta ƀon ueh ta kalơ ri.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Jêh ri mpôl oh mon yơk mbah ma Păng, jêh ri khân păng răm maak dŭt hô plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Khân păng hăn ta jŏng gung nhih jan brah ƀaƀơ, leo băl rnê ma Kôranh Brah.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra