Lucas 23

CMO vs ARC

Sair da comparação
CMO
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jêh ri lĕ mpôl i nây dâk njŭn Brah Yêsu ma kôranh kuŏng bri Yuđa, rnha păng Pilat, păng phung Rôm.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Tât ta nây khân păng lah ntôn Brah Yêsu: “Hơi kôranh, hên say bunuyh dja leo phung ƀon lan jan ndơ mâu ueh, nkhăng bu mâu ăn prăk ma kôranh kađăch ta ƀon kuŏng Rôm, ndrel ma kơp êng săk Păng nơm lah Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl, jêh ri Brah Krist jêng kađăch đŏng.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Kôranh Pilat ôp Brah Yêsu: “Ngăn lah May kađăch phung Israel ƀah?” Brah Yêsu ơh: “Ơ, kơt nau may lah nau i nây.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Kôranh Pilat lah ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung ƀon lan: “Gâp mâu ôh say Bunuyh dja geh nau tih!”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Khân păng lah lơ ma dăng: “Bunuyh dja leo nti phung ƀon lan jan nau uh ah lam bri Israel, ntơm bơh bri Galilê, tât ma ntŭk dja ro.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Tât ma Pilat tăng kơt nây, păng ôp: “Lah ndri Păng Bunuyh bri Galilê bơh?”
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Jêh Pilat gĭt lah Brah Yêsu bunuyh bri Galilê, njŭn Brah Yêsu ma Hêrôt-Ŏntipas, yorlah păng mât uănh bri nây, nôk nây păng geh gŭ ta ƀon kuŏng Yêrusalem đŏng.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Tât păng say Brah Yêsu, păng răm ngăn, yor ma lĕ tăng nau bu nkoch ma Brah Yêsu, ndri păng ŭch mâp Brah Yêsu lĕ jŏ. Păng rnơm lah say Brah Yêsu jan du nau ueh nau khlay.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Păng ôp Brah Yêsu ŏk ntil ngăn, yơn ma Brah Yêsu mâu ơh ôh.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel, gŭ ta nây đŏng, lah ntôn Brah Yêsu dŭt dăng dăng ngăn.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Hêrôt i nây, ndrel ma tahen păng gơm n'grơh mưch rmot Brah Yêsu. Păng sŏ ao ueh n'gut ta Brah Yêsu ri, jêh ri njŭn tay Păng ma kôranh Pilat.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Bơh ntơm Hêrôt i nây, đah Pilat bunuyh tâm rlăng băl, yơn ma ntơm nar nây bar hê khân păng jêng mât jăng ndrel.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Jêh ri Pilat kuăl mpôl kôranh jan brah, mpôl kôranh phung Israel a êng jât, ndrel ma lĕ phung ƀon lan văch ta păng.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 Păng lah: “Bunuyh i khân may njŭn ăn gâp phat dôih dja, khân may ntôn ma Păng lah jêng bunuyh leo phung ƀon lan tâm rdâng ma bri dak. Lĕ gâp ôp jêh Păng ta năp khân may nơm, yơn ma mâu ôh say geh nau tih kơt khân may ntôn nây.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Bol lah Hêrôt uănh bunuyh dja mâu say geh nau tih đŏng, ndri păng plơ̆ njŭn tay Păng ta dja, n'hêl nanê̆ bunuyh i dja mâu ôh geh nau tih tât ma khât săk.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Lah ndri gâp đă bu rpăt Păng ma rse, jêh ri ƀơk ăn Păng sât.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [Tâm ăp năm bu jan nhêt ƀŭn n'hot dja, Pilat vay ƀơk du huê bunuyh dôih ăn ma phung ƀon lan.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Yơn ma geh dâng lĕ bunuyh nter drơu dŭt dăng lah: “Nkhât lơi Bunuyh dja, ƀơk Ƀaraƀas ma hên.”
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Ƀaraƀas geh ndrung, yor ma păng jan nau uh ah ta ƀon Yêrusalem, ndrel ma nôk nây păng nkhât bunuyh đŏng.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Pilat ŭch ƀơk Brah Yêsu, dâng geh ma păng ngơi ma phung i nây du tơ̆ jât.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Yơn ma phung i nây hôm nter drơu lah: “Nkhât lơi Păng ta si tâm rkăng! Nkhât lơi Păng ta si tâm rkăng!”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Pilat lah tay ma phung i nây du tơ̆ jât: “Bunuyh dja moh nau tih ta Păng? Gâp mâu ôh say Păng geh nau tih tât ma khât săk. Gâp man ma đă bu rpăt Păng ma rse, jêh ri ƀơk ăn Păng sât.”
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Yơn ma phung i nây nter lơ ma dăng, jŏl dăn nkhât Brah Yêsu ta si tâm rkăng, ndri dâng nter phung ƀon lan [ndrel ma mpôl kôranh jan brah nây] dâng geh ma dơi.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Jêh ri Pilat tê̆ dôih jan tâng nau phung i nây dăn,
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 păng ƀơk Ƀaraƀas bơh ndrung. Ƀaraƀas i nây gŭ ndrung, yor ma jan nau uh ah, ndrel ma nkhât bunuyh đŏng. Lŏng i Brah Yêsu ri Pilat ăn Păng ma tahen, ăn jan tâng nau phung i nây dăn nơh.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Jêh ri tahen leo Brah Yêsu jât ntŭk nkhât Păng, dôl hăn rŏ trong nây, geh mâp ma du huê bu klô, rnha păng Simôn tă bơh ƀon kuŏng Kiren, păng sât tă bơh mir. Jêh ri tahen de nhŭp păng đă tui si tâm rkăng tâng bơh kơi Brah Yêsu.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ŏk ngăn bunuyh hăn tâng Brah Yêsu, nđâp ma mpôl bu ur nhhiăng nhŭm ma Brah Yêsu ntŭr ntang ntơh khân păng nơm, yor ma khân păng rngot hô ngăn.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Brah Yêsu uănh jât mpôl bu ur i nây, lah ma khân păng: “Hơi bu ur Yêrusalem! Lơi ôh nhŭm rngot ma Gâp, ăn nhŭm rngot ma săk khân ay nơm, ndrel ma kon khân ay nơm hŏ.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Yorlah nar jât năp tay bu mra lah ro: ‘Ueh maak ngăn ma bu ur mâu bă kon, ma bu ur mâu gŭ oh, ndrel ma bu ur mâu geh mpu toh kon’.
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Nôk nây tay bu lah ma yôk kuŏng: ‘Rlŏm hŏm ta kalơ săk hên dja’, lah ma yôk jê̆: ‘Dăn brôi kalơ hên dja hŏm’. Khân păng lah ndri yor ma mâu hôm ŭch ôh geh nau krit jât, nôk phung rlăng lơh hêng ƀon kuŏng dja.
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Gâp mâu geh tih ôh, Gâp tâm ban ma si rêh i bu mâu ôh vay su ta ŭnh, tih ma bu hôm ŭch nkhât Gâp ta si tâm rkăng. Bunuyh ta ƀon Yêrusalem lĕ geh nau tih jêh, khân păng tâm ban ma si ndro ndrăp ma su lơi ta ŭnh. Lah si rêh lĕ dah dja jêh bu jan, lah ndri si ndro rlau ma dja ƀah bu jan.”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Geh bar hê bunuyh dôih đŏng, tahen leo khân păng gay ma nkhât ndrel Brah Yêsu ri.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Tât ta ntŭk bu kuăl lah ‘Gôlgôtha’, geh nau khlay lah ‘Yôk nting bôk’, tahen pŏng Brah Yêsu ta si tâm rkăng ta ntŭk nây, ndrel ma bar hê bunuyh dôih đŏng, du huê bu pŏng bơh chiao, du huê bu pŏng bơh ma.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Jêh ri Brah Yêsu mbơh sơm: “Hơi Bơ̆! Yô̆ nđach ma khân păng ƀă, yorlah khân păng mâu gĭt ôh ndơ i khân păng jan dja.”
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Phung ƀon lan gŭ uănh ta nây đŏng, jêh ri mpôl kôranh phung Israel gơm n'grơh lah ma Brah Yêsu: “Lah Păng Brah Krist i kađăch lĕ Kôranh Brah de kơih ngăn, ăn Păng rklaih êng săk Păng nơm, yor ma Păng lĕ rklaih ma bunuyh êng êng jât.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Mpôl tahen gơm n'grơh ma Brah Yêsu đŏng, khân păng sŏ dak srat ăn Brah Yêsu nhêt
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 n'ho ma lah: “Lah May Kađăch phung Israel ngăn, rklaih êng săk May nơm hŏm!”
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kalơ bôk Brah Yêsu ri geh bu pla du rlat kađar nchih lah: “Dja jêng Kađăch phung Israel.” [Nau lah i dja geh nchih ma nau ngơi Grek, nau ngơi Latăng, nau ngơi Hêbrơ].
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Du huê bunuyh dôih i bu nkhât ndrel Brah Yêsu nây, păng gơm n'grơh lah Brah Yêsu kơt nđa: “May vay lah săk May nơm jêng Brah Krist, lah ndri sŏ nau dơi Brah Krist May nơm rklaih săk May nơm hŏm, jêh ri sơm rklaih hên ƀă đŏng.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Yơn ma du huê bunuyh dôih i êng lah păng: “May bơi khât, hôm mâu klach Kôranh Brah tê̆ dôih ma may bơh? May bu tê̆ dôih kơt Păng đŏng.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Bân dja bu tê̆ dôih lĕ di hơi, yorlah bân nơm lĕ jan tih. Lŏng Păng i nây mâu geh ôh jan tih.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Jêh ri bunuyh nây lah ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh! Tât May jêng Kađăch ngăn ta bri May nơm, dăn May kah gĭt ma gâp ƀă.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Brah Yêsu lah ma păng: “Hơi oh, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma may, nar dja ro may hăn gŭ ndrel Gâp ta ƀon ueh ta kalơ.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Nôk nây klăp lah nar nklang bôk, jêh ri lam bri dak i nây trôk geh ngo dadê n'ho ma tât mong pe kêng măng.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 Ta mong i nây nar jêng ngo, jêh ri bok nching ta trôm nhih jan brah ta bơh năp jrô dŭt kloh ueh, hêk chuik ta plăng nklang n'gul jêng bar blah bok.
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Jêh ri Brah Yêsu nter dŭt dăng ngăn, Păng lah: “Hơi Bơ̆! Gâp njŭn huêng Gâp ma may.” Jêh ngơi kơt nây, Păng roh n'hâm klŏk.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Tât ma kôranh tahen i leo nkhât Brah Yêsu say nau kơt nây, păng rnê ma Kôranh Brah lah: “Bunuyh dja Păng sŏng ngăn, mâu geh tih ôh.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Lŏng lĕ bunuyh i văch gum ta nây, tât ma say nau kơt nây, khân păng leo băl sât a jay khân păng nơm ri ntŭr ntang ntơh khân păng nơm, yor ma rngot hô ngăn.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Dâng lĕ bunuyh i dêh dăch đah Brah Yêsu ri, ndrel ma mpôl bu ur i tâng Brah Yêsu tă bơh bri Galilê, khân păng gŭ uănh nau i nây bơh ngai.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Geh du huê bunuyh ta mpôl kôranh jan kar phung Israel, rnha Yôsep, păng tă bơh ƀon Arimathê, ta bri Yuđa, păng jêng bunuyh sŏng ta bơh năp Kôranh Brah.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 Păng gŭ kŏp nau Kôranh Brah mât uănh đŏng. Păng mâu geh ôh tâm di nau đah mpôl kôranh jan kar phung Israel êng jât, mâu geh lăp ndrel khân păng ta nau nkhât Brah Yêsu đŏng.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Jêh ri păng hăn mâp Pilat, dăn sŏ săk Brah Yêsu ma tŏp. Jêh Pilat ăn
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 păng hăn njŭr săk Brah Yêsu bơh si tâm rkăng, păng put ma bok laih nglang, jêh ri njor Brah Yêsu ta trôm môch lŭ klêr i lĕ jêh bu lôk. Trôm môch i nây ê hŏ geh ôh tê̆ bunuyh khât.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Nar nây jêng nar ndrăp ma nar Saƀăt i nar rlu phung Israel. Phung Israel kơp nar Saƀăt ntơm kêng măng nôk nar ntơm nhŏp, mong i nây lĕ bơi tât đŏng.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Mpôl bu ur i tâng Brah Yêsu tă bơh bri Galilê nơh, khân păng hăn tâng Yôsep đŏng. Khân păng say môch i nây, ndrel ma say bu njor Brah Yêsu ta trôm ri đŏng.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Jêh ri khân păng leo băl plơ̆ sât ta jay. Tât a jay ri khân păng ndrăp dak ngi ƀô kah, ndrel ma ndơ ƀô kah êng jât, gay ma hâng tê̆ ta săk Brah Yêsu. Lăp nar Saƀăt khân păng gŭ rlu tâng ma nau vay phung Israel.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra