Lucas 19
CMO vs ARIB
1 Jêh ri Brah Yêsu lăp ta ƀon Yêrikhô ri, Păng hăn rŏ ƀon i nây.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Geh du huê bu klô rnha Sakhê, păng jêng kôranh ma mpôl kŏp sŏ prăk bơh bu ma ăn kôranh mât uănh, păng ndrŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Păng ŭch ngăn say Brah Yêsu, tih ma săk păng nơh dêh, ndrel ma geh bunuyh ŏk ir, kơt ndri păng uănh Brah Yêsu mâu dơi say ôh.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Jêh ri păng nchuăt bơh năp ri, hao kalơ tơm Rvi, kŏp uănh Brah Yêsu hăn rŏ nây.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Brah Yêsu brô̆ rŏ trong nây, tât ta tơm si nây Păng n'gơr uănh jât lơ, jêh ri lah ma Sakhê: “Hơi nô Sakhê, may jŭr hŏm, yorlah Kôranh Brah đă Gâp gŭ bêch ta jay may nar dja.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Jêh ri păng jŭr ro, rom Brah Yêsu păng răm maak ngăn.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Dôl say kơt nây, bu ŏk bâr njâr sêk ngăn, bu lah: “Yi! Uănh Păng i nây! Hăn ta jay bunuyh tih.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tât ta jay nây Sakhê dâk lah ma Brah Yêsu: “Hơi Kôranh, gâp pă drăp ndơ gâp n'gul ăn ma mpôl o ach, lah gâp lĕ sŏ prăk bu rlau keh nơh, gâp tŏm ma bu nguai lôh puăn.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Brah Yêsu lah ma păng: “Nar dja nau rklaih lĕ tât jêh ma bunuyh ta jay dja, yorlah may dja nsing ma Kôranh Brah, tâm ban ma che Abrahăm bân đŏng.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah de njuăl văch gay ma joi, ndrel ma rklaih bunuyh tih i roh yot nuih n'hâm ngai bơh Kôranh Brah tâm ban ma du mlŏm be biăp hiơt.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ta ntŭk khân păng gŭ nây mâu geh ngai bơh ƀon Yêrusalem. Jêh khân păng tăng Brah Yêsu ngơi kơt ndri, khân păng gĭt vĭ lah Brah Yêsu hăn jât ƀon i nây gay ma jêng kađăch. Ndri Brah Yêsu ngơi ntât du nau jât
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 lah: “Geh du huê bu klô jêng bunuyh ndrŏng, păng deh ta rnoi deh kađăch, păng ndrăp hăn ta bri ngai gay ma bu ntăm păng jêng kađăch ta bri păng nơm, tât ma lĕ jêng jêh, jêh ri tay păng plơ̆ sât đŏng.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ê lor păng ma hăn, păng kuăl dâk jât nuyh, jêh ri ăn prăk jât kăk kuŏng ma khân păng du huê du huê du kăk, păng lah: ‘Prăk dja ăn khân mre ma joi sa, n'ho ma tât gâp plơ̆ sât tay’.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Tih ma geh bunuyh ŏk ta bri i nây mâu ŭch ôh ma păng, jêh ri khân păng njuăl bunuyh a êng jât hăn tâng bơh kơi đă mbơh nau kơt nđa: ‘Hên mâu ŭch ôh ăn bunuyh dja jan kađăch ma hên’.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Tât păng lĕ geh jan kađăch, păng plơ̆ sât bơh ri, jêh ri păng kuăl lĕ dâk i păng ăn prăk nây nơh ôp, gay ma ŭch gĭt dah ŏk geh lôh kon prăk du huê du huê.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Dâk i lor bơh năp bu nây păng mbơh: ‘Hơi kôranh, prăk i may ăn ma gâp nơh, geh lôh kon jât kăk kuŏng jât’.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Jêh ri kađăch i nây lah ma păng: ‘May jan ueh ngăn, hơi dâk ueh, gâp mra ăn may mât uănh jât ơ̆ ƀon, yorlah nau kar jê̆ dja may jan răp jăp ngăn’.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Jêh ri dâk tŏl bar lah: ‘Hơi kôranh, prăk i may ăn ma gâp nơh, geh lôh kon prăk prăm kăk jât’.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jêh ri kađăch nây lah ma păng: ‘Ndri gâp ăn may mât uănh prăm mlŏm ƀon’.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Jêh ri dâk i du huê ri jât hăn mbơh ma kađăch: ‘Hơi kôranh, dja prăk i may ăn ma gâp nơh hôm kơt ơm, gâp nklŏm prăp păng ma bok prăp ăn ueh dơm.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Gâp klach may, yorlah may jêng bunuyh janh. May sŏ ndơ i mâu di ndơ may nơm, kăch ba i may nơm mâu geh tuch’.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Jêh ri păng lah ma dâk i nây: ‘Hơi dâk djơh! Gâp mra tê̆ dôih may tâng nau may lah nơh. May lĕ gĭt jêh gâp jêng bunuyh janh, gâp sŏ ndơ i mâu di ndơ gâp nơm, kăch ba i mâu geh gâp nơm tuch.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Lah ndri khân may sŏ prăk gâp nây ăn ta ntŭk jay bu manh prăk, tât gâp sât bơh ri tay, bu trŏ prăk ơm, ndrel ma geh lôh kon prăk đŏng’.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Jêh ri păng lah ma mpôl i gŭ ta nây: ‘Sŏ lơi prăk i nây bơh păng, ăn ma bunuyh i geh jât kăk nây’.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Mpôl khân păng nây lah: ‘Hơi kôranh, păng lĕ geh jât kăk jêh’.
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Păng ơh: ‘Gâp mbơh ma khân ay may, bu moh jan răp jăp ma ndơ păng geh, bu mra ntop ăn ma păng, bu moh mâu jan răp jăp ma ndơ păng geh, bol lah ndơ i đê̆ păng geh bu mra sŏ lơi bơh păng đŏng.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Jêh ri đŏng, mpôl i mâu ăn gâp jan kađăch nơh, ăn khân may nkhât lơi khân păng ăn lĕ phiao bơh năp măt gâp’.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Lôch jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây, jêh ri Păng hăn jât, hao jât ƀon kuŏng Yêrusalem ri.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Bơi tât ƀon Ƀêtphasê, đah ma ƀon Ƀêthani, ta yôk i bu kuăl lah yôk tơm Ôlive ri, Brah Yêsu đă bar hê oh mon hăn lor,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Păng lah ma khân păng: “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm kon seh lia bu kât ta nây, seh lia i nây ê hŏ geh bu ncho ôh, ăn khân may drih têk păng bơh ri a dja.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Lah geh bu ôp khân may: ‘Moh jan drih khân mre nây mêh?’, khân may ơh lah: ‘Kôranh ŭch ncho păng’.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Jêh ri bar hê oh mon i nây hăn a ri, tât a ri say kơt nau Brah Yêsu mbơh nơh ngăn.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Dôl bar hê oh mon i nây drih kon seh lia i nây, geh khân păng i tơm seh lia ri lah: “Moh jan drih khân mre nây mêh?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Mpôl oh mon ơh: “Kôranh ŭch ncho păng.” Jêh ri khân păng i tơm seh lia nây ăn khân păng têk.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Jêh ri khân păng têk seh lia i nây ăn ma Brah Yêsu, lăk ao kuŏng khân păng nơm ta kalơ ndŭr kơi kon seh lia nây pư ăn Păng ncho.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jêh ri Brah Yêsu ncho seh lia hăn rŏ trong nây, tât say Păng, bu droh ao kuŏng khân păng nơm lăk rŏ trong ri dadê.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Brah Yêsu bơi tât ta ntŭk trong jŭr rŏ yôk tơm Ôlive, ta ntŭk nây geh phung oh mon ŏk ngăn răm maak rnê ma Kôranh Brah dŭt nteh nteh ngăn, yor ma lĕ ndơ ueh ndơ khlay khân păng lĕ say Brah Yêsu jan nơh.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Khân păng lah:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Geh phung Pharisi aƀă gŭ ndrel ƀon lan nây lah ma Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, buay oh mon May nây lơi ăn khân păng ngơi kơt ndri!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Brah Yêsu ơh ma phung Pharisi: “Gâp mbơh ma khân may, lah khân păng dja gŭ iăt săk răk klăk, lŭ dja mra nter rnê ma Gâp ro.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Brah Yêsu bơi tât ƀon kuŏng Yêrusalem, Păng uănh say ƀon i nây, jêh ri Păng nhŭm rngot ma ƀon i nây,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Păng lah: “Hơi bunuyh ta Yêrusalem! Nhhuach ngăn, Gâp ŭch ngăn khân ay may vât nau đăp mpăn Kôranh Brah ŭch ăn ma khân ay may ta nar dja, tih ma aƀaơ dja nau khlay i nây nking ndŏp mâu ôh ăn khân ay may vât.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Nar jât năp tay mra geh phung rlăng gŭ njueng jŭm khân ay may, tôh n'hao neh ăn prêh gay ma hao kalơ mpêr ƀon, lơh khân ay may ăp njônh ăp njănh.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Bu lơh hêng khân ay may lĕ phiao, lĕ oh mon kon sau khân ay may. Mâu hôm ôh geh lŭ blon tâm rdăp kalơ lŭ blon ta ƀon dja jât, yorlah khân ay may mâu gĭt năl mong Kôranh Brah văch gay ma rklaih khân ay may.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Brah Yêsu tât ta ƀon Yêrusalem, jêh ri Păng lăp ta jŏng gung nhih jan brah ri, ta ntŭk nây Păng say bunuyh gŭ tăch rgâl drăp ndơ, jêh ri Păng ntrŭt phung i nây lôh bơh ntŭk nây ro,
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Păng lah: “Ta samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ jêh nchih:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Jêh ri Brah Yêsu gŭ nti bu ta jŏng gung nhih jan brah ăp nar ăp nar. Yơn ma mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma mpôl kôranh ƀon lan aƀă êng jât, khân păng leo băl joi nau gay ma nhŭp nkhât lơi Brah Yêsu.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Tih ma mâu blao ôh, khân păng klach phung ƀon lan tâm lơh đah khân păng, yorlah lĕ phung ƀon lan gŭ iăt nau Păng rơp hơp dadê ngăn.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?