Lucas 18

CMO vs ARC

Sair da comparação
CMO
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jêh ri Brah Yêsu ntŭm nti mpôl oh mon Păng, ăn mbơh sơm ƀaƀơ, lơi ôh dâl nuih n'hâm.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Păng ngơi ntât: “Ta du ƀon geh du huê kôranh phat dôih, păng bunuyh mâu ôh gĭt klach ma Kôranh Brah, mâu kă mâu rnam ma bunuyh đŏng.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Ta ƀon nây geh đŏng du huê bu ur ndrô khât sai đă păng phat dôih ƀaƀơ ngăn. Bu ur ndrô i nây lah: ‘Hơi kôranh, đă may sơm phat dôih ma bunuyh i jan tih ma gâp ơ’.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Păng rlăch mâu ŭch phat dôih ăn ma bu ur nây lĕ jŏ nar ngăn, yơn ma jât năp tay păng mân êng ta nuih n'hâm ri: ‘Bol lah gâp mâu gĭt klach ma Kôranh Brah, mâu gĭt srim mâu gĭt rmach ma bunuyh kađôi lĕ,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 gâp hôm phat dôih ăn ma bu ur ndrô dja đŏng, yorlah păng brô̆ rkhuak gâp ƀaƀơ ngăn. Lah gâp mâu ôh phat dôih ăn ma păng, păng hôm đă gâp jŏl ko đŏng, ăn gâp dâl’.”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Brah Yêsu lah jât: “Lŏng iăt moh nau kôranh phat dôih djơh dja păng ngơi nơh.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Kôranh Brah rlau ma nây, Păng sơm kơl ăn ma khân ay may i bunuyh lĕ Păng kơih, i joi kuăl Păng dâng măng dâng nar. Ah Păng jan mbrĕ mbrơi ma khân ay may bơh?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Mâu ôh, Gâp mbơh ma khân ay may, Kôranh Brah sơm kơl ăn ma Păng gơnh ro. Yơn ma dôl Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah plơ̆ văch ta neh ntu dja, hôm say bunuyh geh nau nsing kơt nđa đŏng lah mâu?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Jêh ri Brah Yêsu ngơi du nau ntât jât ăn ma bunuyh i kơp êng săk păng nơm jêng bunuyh sŏng ta bơh năp Kôranh Brah, jêh ri mưch ma bu êng.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Păng lah kơt nđa: “Geh bar hê bu klô hăn mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah. Du huê phung Pharisi, du huê jât mpôl kŏp sŏ prăk bơh bu ma ăn kôranh mât uănh.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Păng i Pharisi ri dâk du huê êng păng nơm mbơh sơm bơh dja lah: ‘Hơi Kôranh Brah, gâp lah ueh ma May, yorlah gâp mâu ôh kơt bunuyh aƀă êng, lĕ mpôl i nây jêng bunuyh ntŭng, bunuyh kue, bunuyh lŏm ur lŏm sai, jêh ri gâp mâu tâm ban ma bunuyh kŏp sŏ prăk bu i nây đŏng.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Lŏng gâp dja ăt sông sa rlau ma bunuyh êng du pơh ăt bar nar, jêh ri sŏ ndơ geh jât ơ̆ rhuăt nguai nhhơr ma Kôranh Brah lĕ ndơ gâp mhe geh đŏng’.
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Lŏng păng i kŏp sŏ prăk bu ri, dâk bơh ngai mâu bănh đŏng n'gơr măt jât lơ ma Kôranh Brah. Păng ntŭr ntang ntơh păng nơm yor ma păng rngot ma nau tih păng nơm, păng lah: ‘Hơi Kôranh Brah, dăn May yô̆ nđach ma gâp, gâp jêng bunuyh tih’.
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Gâp mbơh ma khân may, khân păng plơ̆ sât ta jay, Kôranh Brah kơp du huê bunuyh dja jêng bunuyh lĕ sŏng, lĕ yô̆ nau tih păng, tih ma du huê phung Pharisi i nây Kôranh Brah mâu ôh kơp jêng bunuyh sŏng, mâu ôh yô̆ nđach nau tih păng. Yorlah bu moh i n'hao êng săk păng nơm, Kôranh Brah njŭr lơi, bu moh i njŭr săk păng nơm, Kôranh Brah de n'hao păng.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Geh du nar bu leo kon se jê̆ jê̆ hăn ta Brah Yêsu, gay ma đă Păng pah ti ta kon se i nây ăn nau geh jêng ma khân păng. Tât ma mpôl oh mon say kơt nây, khân păng buay lơi hăn dăch a Brah Yêsu.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Yơn ma Brah Yêsu kuăl mpôl kon se i nây hăn a Păng, jêh ri Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Ăn phung kon se văch ta Gâp, lơi ôh buay păng, yorlah khân păng mâu ôh n'hao êng săk khân păng nơm, yơn ma nsing ma mê̆ bơ̆ hô ngăn, bunuyh i Kôranh Brah ŭch mât uănh khân păng geh kơt ndri đŏng.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mâu ôh tâm ban ma kon se jê̆ dja, mâu geh ôh Kôranh Brah rom păng ma mât uănh.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Geh du huê kôranh phung Israel ôp Brah Yêsu kơt nđa: “Hơi Nơm Nti ueh, mơm gâp jan mêh, gay ma geh nau rêh n'ho ro tay?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Brah Yêsu ơh ma păng: “Mơm dâng may kuăl Gâp ‘ueh’ kơt nây mêh? Mâu geh ôh du huê bunuyh ueh, geh du huê Kôranh Brah dơm ueh.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 May lĕ gĭt jêh ta nau vay phung bân lah: ‘Lơi lŏm ur lŏm sai, lơi nkhât bu, lơi ntŭng, lơi ngơi nchơt, jêh ri yơk ma mê̆ bơ̆ hŏ’.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Bu klô i nây ơh ma Brah Yêsu: “Dâng lĕ nau vay i nây gâp ndjôt ntơm bơh jê̆ ngăn.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Tât Brah Yêsu tăng kơt nây, jêh ri Păng lah ma bu klô i nây: “Hôm du ntil may mâu hŏ jan, tăch lĕ drăp ndơ may, pă ăn ma mpôl o ach, ri mơ may geh ndơ khlay ta ƀon ueh ta kalơ, jêh ri dâng hăn tâng Gâp.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Jêh tăng kơt nây, păng rvê nhhuach hô ngăn, yorlah păng jêng bunuyh ndrŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Dôl Brah Yêsu say bunuyh ndrŏng nây [geh nuih n'hâm rvê], Păng lah: “Jêr ngăn ma bunuyh ndrŏng ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng,
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 jêr rlau ma ăn seh samô lăp ta trôm nglai.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Bunuyh i tăng nau Brah Yêsu lah nây, khân păng ôp: “Lah bunuyh ndrŏng lĕ geh jêr jêh ma ăn Kôranh Brah mât uănh khân păng, lah ndri bunuyh a êng hôm dơi ăn Kôranh Brah mât uănh đŏng lah mâu?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Ndơ bunuyh jan mâu blao, Kôranh Brah jan hôm blao, bunuyh mâu ôh blao rklaih êng săk păng nơm, yơn ma Kôranh Brah hôm blao rklaih.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Pêtrôs lah ma Brah Yêsu: “May lĕ say hên jêh, lĕ ndơ hên geh hên mƀăr lơi, jêh ri tâng May, lah ndri mơm hên mêh?”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, bu moh mƀăr nhih jay, ur kon, mê̆ bơ̆, ndrel ma oh nô, yor ma ăn Kôranh Brah mât uănh ma păng,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 bunuyh i nây păng dơn ndơ geh ŏk rlau i nây ta nôk aƀaơ dja, ndrel ma geh nau rêh n'ho ro đŏng ta nar jât năp tay.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Brah Yêsu leo lĕ 12 kôranh oh mon hăn ta ntŭk êng ndrel Păng nơm. Păng lah ma khân păng nây: “Aƀaơ dja bân hăn ta ƀon kuŏng Yêrusalem, yorlah lĕ nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ nchih kăl e nơh nkoch ma Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, nau i nây tât ngăn ro.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Yorlah bu njŭn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma phung i mâu di phung bân. Phung i nây gơm n'grơh Gâp, rak suai, ndrel ma soh dak diu ta Gâp đŏng.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Bu rpăt Gâp ma mŏng rse, jêh ri nkhât lơi Gâp, yơn ma pe nar bơh kơi nây Gâp dâk rêh jât.”
33 e, havendo-
34 Lĕ mpôl kôranh oh mon mâu vât ôh nau Brah Yêsu ngơi i nây, khân păng mâu vât moh nau Păng ŭch lah, yorlah nau i nây hôm mo ma khân păng ngăn.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Dôl Brah Yêsu hăn bơi tât ƀon Yêrikhô, geh du huê bunuyh cheh măt gŭ dăn bu ta meng trong ri.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Dôl păng tăng nteh bunuyh phung hăn rŏ trong nây, păng ôp bu: “Moh geh nau hiah?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Bu mbơh ma păng: “Nơm nti Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, Păng hăn rŏ trong dja.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Jêh ri bunuyh cheh măt ntơm nter: “Hơi Kôranh Yêsu kon sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Bu i brô̆ bơh năp nây buay păng đă gŭ iăt săk hŏ, yơn ma păng lơ ma nter dŭt nteh nteh: “Hơi kon sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach ma gâp ƀă ơ!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Brah Yêsu nsrŭng, jêh ri đă bu leo bunuyh nây a Păng. Bunuyh cheh măt nây hăn tât ta ri, jêh ri Brah Yêsu ôp:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Moh may ŭch ăn Gâp jan ma may mêh?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Hơi Kôranh, ăn măt gâp say ang.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Brah Yêsu lah ma păng: “Ang hŏm, nau may nsing ma Gâp lĕ rklaih may jêh.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Jêh ri măt păng dô ma say ang ro, păng tâng Brah Yêsu bơh kơi, nkre ma rnê ma Kôranh Brah. Lĕ bunuyh i say nau nây khân păng rnê ma Kôranh Brah dadê đŏng.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra