João 9
CMO vs ARIB
1 Nôk Brah Yêsu hăn rŏ trong, Păng say du huê bu klô cheh măt ntơm bơh ndŭl me.
1 E passando Jesus, viu um homem cego de nascença.
2 Mpôl oh mon ôp Brah Yêsu: “Ơ Nơm Nti, bơh tă nau tih i nây, dâng păng cheh măt ntơm bơh ndŭl me kơt nây? Tă bơh păng nơm jan tih, mâu lah tă bơh mê̆ bơ̆ păng jan tih?”
2 Perguntaram-lhe os seus discípulos: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Brah Yêsu ơh: “Mâu ôh tă bơh nau tih păng nơm, mâu đŏng nau tih mê̆ bơ̆ păng. Păng cheh măt yorlah Kôranh Brah ŭch ăn bu say nau dơi Păng nơm ta bunuyh i nây.
3 Respondeu Jesus: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi para que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Iăt ma bân hôm jan kar ma Kôranh Brah Nơm tơm njuăl Gâp văch, nôk trôk hôm ang. Măng bơi tât, jêh ri lah trôk lĕ măng mâu hôm ôh geh bunuyh dơi jan kar.
4 Importa que façamos as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Nôk Gâp hôm gŭ ta neh ntu dja, Gâp tâm ban ma nau ang ma dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja.”
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Jêh Brah Yêsu ngơi kơt nây, Păng soh dak diu ta neh, lai dak diu i nây ma neh, hâng ta măt bunuyh cheh nây.
6 Dito isto, cuspiu no chão e com a saliva fez lodo, e untou com lodo os olhos do cego,
7 Jêh ri Brah Yêsu đă păng: “Hăn hŏm, hăn rpôh măt may nây ta dak nglao Silom ri” - rblang ngơi lah ‘Silom’ nây ‘Bu đă hăn’, jêng dak nglao i bu jan. Bunuyh cheh măt nây hăn rpôh ro, jêh ri măt păng say ang păng sât bơh ri.
7 e disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé {que significa Enviado}. E ele foi, lavou-se, e voltou vendo.
8 Phung chiao meng, ndrel ma phung vay say păng gŭ dăn prăk bu a lor nơh, khân păng tâm lah: “Bu klô i nây ƀah gŭ dăn bu a lor nơh?”
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto, quando mendigo, perguntavam: Não é este o mesmo que se sentava a mendigar?
9 Geh bunuyh aƀă lah: “Păng i nây ro.” Bunuyh aƀă jât lah: “Mâu, mâu di păng ôh, păng tâm trŭp măt dơm.” Yơn ma păng nơm i tă cheh măt nây lah: “Gâp ya.”
9 Uns diziam: É ele. E outros: Não é, mas se parece com ele. Ele dizia: Sou eu.
10 Bu ôp păng: “Mơm dâng ang măt may i nây nơh?”
10 Perguntaram-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?
11 Păng mbơh ma bu: “Geh du huê bunuyh rnha Yêsu, Păng sŏ dak bŏk hâng ta măt gâp, jêh ri đă gâp hăn rpôh ta dak nglao Silom. Gâp hăn rpôh, măt gâp say ang ro.”
11 Respondeu ele: O homem que se chama Jesus fez lodo, untou-me os olhos, e disse-me: Vai a Siloé e lava-te. Fui, pois, lavei-me, e fiquei vendo.
12 Bu ôp bunuyh cheh măt nây: “Ah Păng aƀaơ?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Gĭt eh!”
12 E perguntaram-lhe: Onde está ele? Respondeu: Não sei.
13 Jêh ri bu leo bunuyh i tă cheh măt i nây hăn ta phung Pharisi.
13 Levaram aos fariseus o que fora cego.
14 Nôk Brah Yêsu lai dak diu Păng nơm ma neh, ndrel ma jan ăn măt bunuyh say ang nây nơh jêng ta nar Saƀăt i nar rlu phung Israel,
14 Ora, era sábado o dia em que Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 kơt ndri dâng phung Pharisi ôp bunuyh tă cheh măt i nây: “Mơm dâng ang măt may nây nơh?” Bunuyh cheh măt nây mbơh ma phung Pharisi: “Păng sŏ dak bŏk hâng ta măt gâp, jêh ri gâp rpôh, măt gâp say ang ro.”
15 Então os fariseus também se puseram a perguntar-lhe como recebera a vista. Respondeu-lhes ele: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me e vejo.
16 Phung Pharisi aƀă tâm lah ndrăng khân păng: “Bunuyh i nây mâu geh ôh lôh tă bơh Kôranh Brah, yorlah Păng mâu jan tâng nau vay ta nar Saƀăt i nar rlu.” Aƀă jât lah: “Lah Bunuyh tih, mơm dâng Păng dơi jan nau khlay kơt nđa?” Jêh ri khân păng jêng tâm nkhah mpôl.
16 Por isso alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus; pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.
17 Jêh ri khân păng ôp tay bunuyh i tă cheh măt nây jât: “Lah ndri ah may, Păng i tơm jan măt may say ang nây, bu moh may lah mêh?” Bunuyh cheh măt nây ơh: “Păng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.”
17 Tornaram, pois, a perguntar ao cego: Que dizes tu a respeito dele, visto que te abriu os olhos? E ele respondeu: É profeta.
18 Yơn ma mpôl kôranh phung Israel ê hŏ iăt ôh lah bunuyh i nây bơh ntơm nơh păng cheh, aƀaơ dja lĕ say ang, khân păng kuăl i mê̆ bơ̆ păng ƀŏt.
18 Os judeus, porém, não acreditaram que ele tivesse sido cego e recebido a vista, enquanto não chamaram os pais do que fora curado,
19 Brô̆ tât ta nây, khân păng ôp: “Bunuyh dja kon khân ay may ngăn? Khân ay may lah păng cheh măt ntơm bơh ndŭl me, aƀaơ dja mơm dâng măt păng jêng ang?”
19 e lhes perguntaram: É este o vosso filho, que dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?
20 Mê̆ bơ̆ păng ơh: “Păng kon hên ngăn, hên lĕ gĭt n'hêl păng cheh măt ntơm bơh ndŭl me ngăn đŏng,
20 Responderam seus pais: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;
21 yơn ma bơh tă măt păng dâng say ang hên mâu gĭt ôh. Bu moh jan ăn măt păng say ang nây, hên mâu gĭt đŏng. Khân may ôp êng săk păng nơm ta nây, păng lĕ kuŏng, lĕ blao mbơh nkoch êng săk păng nơm.”
21 mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe abriu os olhos, nós não sabemos; perguntai a ele mesmo; tem idade; ele falará por si mesmo.
22 Dâng mê̆ bơ̆ păng ngơi kơt nây, khân păng klach mpôl kôranh phung Israel, yorlah mpôl kôranh phung Israel lĕ tâm di nau, lah bu moh kơp Brah Yêsu jêng Brah Krist, bu mprơh lơi ăn lôh bơh ntŭk nhih rƀŭn phung Israel khân păng nơm.
22 Isso disseram seus pais, porque temiam os judeus, porquanto já tinham estes combinado que se alguém confessasse ser Jesus o Cristo, fosse expulso da sinagoga.
23 Kơt ndri dâng mê̆ bơ̆ păng lah: “Khân may ôp êng săk păng nơm ta nây eh, yorlah păng lĕ kuŏng.”
23 Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.
24 Jêh ri bu kuăl tay bunuyh tă cheh măt nây ôp tay du tơ̆ jât, bu lah păng: “Hên đă may ngơi nau ngăn hŏm ta năp măt Kôranh Brah! Hên lĕ gĭt jêh Bunuyh i nây, Păng Bunuyh jan tih ngăn.”
24 Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Bunuyh i tă cheh măt nây ơh ma khân păng: “Gâp mâu gĭt ôh Păng bunuyh jan tih, mâu lah mâu. Yơn ma gâp gĭt săk gâp nơm, bơh ntơm nơh măt gâp cheh, aƀaơ dja măt gâp lĕ say ang.”
25 Respondeu ele: Se é pecador, não sei; uma coisa sei: eu era cego, e agora vejo.
26 Khân păng ôp tay păng: “Lah ndri mơm Păng jan ăn măt may say ang nây nơh mêh? Mă ndơ Păng jan mêh?”
26 Perguntaram-lhe pois: Que foi que te fez? Como te abriu os olhos?
27 Bunuyh cheh măt nây ơh: “Gâp lĕ jêh nkoch ma khân may, tih ma khân may mâu ŭch iăt ôh. Aƀaơ dja mơm dâng khân may ŭch đă gâp nkoch tay du tơ̆ jât? Khân may ŭch jan oh mon Păng đŏng ƀah?”
27 Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não atendestes; para que o quereis tornar a ouvir? Acaso também vós quereis tornar-vos discípulos dele?
28 Khân păng mưch rmot ôbăl: “May i lah oh mon Păng, hên dja oh mon che Môsê.
28 Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele és tu; nós porém, somos discípulos de Moisés.
29 Hên gĭt Kôranh Brah lĕ ngơi ma Môsê ngăn, yơn ma Bunuyh i nây hên mâu gĭt ôh, bơh tă nau dơi Păng!”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés; mas quanto a este, não sabemos donde é.
30 Bunuyh i tă cheh măt i nây lah: “Gâp mâu vât ôh khân may lah mâu gĭt bơh tă nau dơi Păng, yơn ma Păng lĕ jan ăn măt gâp say ang.
30 Respondeu-lhes o homem: Nisto, pois, está a maravilha: não sabeis donde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos;
31 Bân lĕ gĭt, lah bunuyh jan tih, Kôranh Brah mâu iăt ôh. Bunuyh blao klach yơk ma Păng, ndrel ma jan tâng nau Păng ŭch mơ Păng iăt.
31 sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém for temente a Deus, e fizer a sua vontade, a esse ele ouve.
32 Ntơm bơh Kôranh Brah rhăk njêng neh ntu, ê hŏ prot tăng geh bunuyh blao jan bunuyh cheh măt bơh ndŭl me ăn say ang.
32 Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.
33 Lah Bunuyh i nây mâu geh lôh tă bơh Kôranh Brah, Păng mâu ôh dơi jan ndơ kơt nây.”
33 Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.
34 Bu lah ma păng: “May jêng bunuyh jan tih hô ngăn bơh ndŭl me, mơm may bănh nti lah ma hên!” Jêh ri bu mprơh ôbăl lôh a dih.
34 Replicaram-lhe eles: Tu nasceste todo em pecados, e vens nos ensinar a nós? E expulsaram-no.
35 Brah Yêsu tăng bu mprơh bunuyh i tă cheh măt nây nơh lôh a dih, jêh ri Brah Yêsu joi mâp păng, ôp: “Ah may nsing đŏng ma Kon Bunuyh i tă bơh Kôranh Brah?”
35 Soube Jesus que o haviam expulsado; e achando-o perguntou-lhe: Crês tu no Filho do homem?
36 Păng ơh: “Ơ Kôranh, ah Păng i ri mêh, sơm mbơh ăn gâp, gâp be ma nsing ma Păng.”
36 Respondeu ele: Quem é, senhor, para que nele creia?
37 Brah Yêsu lah: “May lĕ say Păng, Păng dja heh i lĕ tâm ngơi ma may aƀaơ dja.”
37 Disse-lhe Jesus: Já o viste, e é ele quem fala contigo.
38 Bunuyh cheh măt nây lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, gâp nsing ma May.” Jêh ri bunuyh cheh măt nây yơk mbah Brah Yêsu ta nây ro.
38 Disse o homem: Creio, Senhor! E o adorou.
39 Brah Yêsu lah: “Gâp văch ta neh ntu dja, gay ma phat dôih dâng lĕ bunuyh, jêh ri ăn bunuyh cheh măt jêng say ang, nđâp ma nhhơ ma bunuyh i kơp êng măt khân păng nơm say ang, khân păng ƀêng ma cheh, yorlah bunuyh gĭt năl Kôranh Brah ngăn tâm ban ma say ang.”
39 Prosseguiu então Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Phung Pharisi i gŭ ndrel Brah Yêsu ta nây, tăng Păng lah kơt nây, jêh ri ôp Păng: “Lah ndri May kuăl hên dja bunuyh cheh măt ƀah?”
40 Alguns fariseus que ali estavam com ele, ouvindo isso, perguntaram-lhe: Porventura somos nós também cegos?
41 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah khân may bunuyh cheh măt ngăn ta nau mân, mâu gĭt vât nau Kôranh Brah, khân may mâu ôh geh dôih, tih ma khân may kơp êng măt khân may say ang lĕ gĭt vât nau Kôranh Brah, yơn ma mâu ôh rom Gâp, kơt ndri dôih hôm krêp mro ta khân may.”
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fosseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Nós vemos, permanece o vosso pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?