João 6

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Brah Yêsu hăn glăt kăl ti nglao kuŏng Galilê, i bu kuăl đŏng dak nglao Tipêriah.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Geh bunuyh phung ŏk ngăn hăn tâng Păng nâng, yor ma say nau khlay Păng jan bah bunuyh ji kuet nơh.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Brah Yêsu hao ta yôk ndrel mpôl oh mon Păng gŭ rơp gơp ta nây.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Nôk nây nau nhêt ƀŭn n'hot phung Israel lĕ bơi tât.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Brah Yêsu ngơk măt say phung ƀon lan ŏk ngăn hăn ta Păng, jêh ri Păng lah ma Philip: “Ah ntŭk bân rvăt ndơ sông sa ma ăn phung ƀon lan i nây sa?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Dâng Brah Yêsu ôp Philip kơt nây, gay ma rlong Philip, yorlah Păng lĕ ơm gĭt jêh moh ndơ Păng ŭch jan.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Philip ơh ma Brah Yêsu: “Bol lah sŏ prăk 200 prăk kăk rvăt nŭmpăng ăn khân păng sa mâu tŏng ôh, bol lah tâm pă đê̆ đê̆ kađôi mâu ăp bunuyh đŏng.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Geh du huê oh mon rnha Ŏndrê, i oh Pêtrôs, mbơh ma Brah Yêsu:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Ta dja geh du huê kon se bu klô, păng geh prăm mlŏm nŭmpăng, ndrel ma bar mlŏm ka jê̆. Yơn ma lah geh du nây dơm, gĭt ma tŏng lah bunuyh dŭt ŏk dja?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Brah Yêsu lah: “Mbơh ăn khân păng gŭ.” Ta ntŭk nây geh ŏk rêp nse, jêh ri khân păng leo băl gŭ rơp gơp ta rêp i nây. Ŏk bunuyh klăp lah 5000 nuyh, kơp phung bu klô dơm.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Brah Yêsu sŏ nŭmpăng i nây, lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri pă ăn ma dâng lĕ bunuyh gŭ ta nây, Păng pă ka jê̆ kơt nây đŏng, dah khân păng nơm ŭch.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Tât lĕ hơm khân păng sa, Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Khân may hăn rgum nŭmpăng i rmeh tă sa, lơi ôh ăn roh đê̆.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Jêh ri mpôl oh mon hăn rgum nŭmpăng rmeh tă sa prăm mlŏm nŭmpăng i phung ƀon lan sa nây nơh geh 12 sah bêng bêng.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Tât ma phung ƀon lan say nau khlay Brah Yêsu de jan i nây, khân păng tâm lah: “Păng i nây ngăn ro bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i Môsê lĕ nchih kăl e nơh: ‘Păng mra văch ta neh ntu dja’.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Jêh ri phung ƀon lan geh nau mân ŭch nchâp Brah Yêsu jan kađăch. Păng gĭt nau mân khân păng nây, ndri dâng Păng du lôh bơh ntŭk nây hao tay ta kalơ yôk gŭ du huê êng.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Tât bri lĕ kêng măng, mpôl oh mon Brah Yêsu hăn jŭr a dak nglao kuŏng.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Tât trôk lĕ ngo, ê hŏ ôh say Brah Yêsu hăn ta khân păng. Jêh ri khân păng hao ncho duk hăn ta ƀon Kapơnŭm kăl ti dak ri.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Geh sial phŭt dŭt hô, jêh ri dak rbuh dŭt dăng.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Tât khân păng vah duk lĕ ngai klăp lah geh prăm prao kilômet, say Brah Yêsu brô̆ ta kalơ dak nây, hăn dăch jât duk dja, khân păng klach nsŏr dŭt hô ngăn.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp ya, lơi ta klach ôh.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Jêh nây mpôl oh mon ŭch rom Păng ncho ta kalơ duk nây, jêh ri dô ma tât kăl ti dak ro ta ntŭk khân păng ŭch hăn nây.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tât ôi tay phung ƀon lan hôm gŭ ta ntŭk khân păng sa nŭmpăng nơh, mâu vât ôh mâu say Brah Yêsu, yorlah a măng nơh dơn geh du mlŏm duk mpôl oh mon ncho dơm, mâu đŏng say Brah Yêsu ncho ndrel mpôl oh mon Păng ta duk i nây.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Jêh ri geh duk aƀă tă bơh ƀon Tipêriah, nsrŭng dăch kêng ntŭk phung khân păng sa nŭmpăng jêh Brah Yêsu lah ueh ma Kôranh Brah ri nơh.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Nôk phung ƀon lan uănh mâu ôh say Brah Yêsu, ndrel ma mpôl oh mon ta nây, phung khân păng leo băl ncho duk hăn ta ƀon Kapơnŭm, gay ma tâng joi Brah Yêsu.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Tât ma say Brah Yêsu mpeh kăl ti dak ri, khân păng ôp Brah Yêsu: “Hơi Nơm Nti, dah ơm tât May ta dja nơh mêh?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, khân ay may tâng joi Gâp, mâu geh ôh yor ma khân ay may lĕ say nđâp ma gĭt vât nau khlay. Khân ay may tâng joi Gâp, yor ma khân ay may lĕ hơm sa nŭmpăng nây nơh dơm.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Lơi ôh jan kar gay ma geh ndơ sông sa i blao ôm, jan hŏm kar gay ma geh ndơ sông sa hôm n'ho ro, ndrel ma ăn nau rêh n'ho ro, jêng ndơ sông sa Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah ăn ma khân ay may, yorlah Kôranh Brah i Bơ̆ Gâp ăn nau dơi ma Gâp jan.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Khân păng ôp Brah Yêsu: “Lah ndri mơm hên jan, gay ma jan kar Kôranh Brah ŭch ri mêh?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ăn khân ay may nsing ma Gâp i nơm Kôranh Brah de lĕ njuăl ăn văch, i nây jêng nau jan kar Păng ŭch.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Khân păng ôp tay Brah Yêsu: “Lah ndri moh ndơ nau khlay May jan ăn hên gĭt say, gay ma hên nsing ma May? Moh ƀă ndơ May jan mêh?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Phung u che bân lĕ jêh sa ndơ sông sa i rnha ‘Mana’ ta bri rdah, jêng di đah Nau Kôranh Brah Ngơi: ‘Môsê ăn ndơ sông sa Mana tă bơh kalơ trôk khân pre ma sa’.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, mâu geh ôh Môsê ăn nŭmpăng tă bơh kalơ trôk i nây, i ngăn Bơ̆ Gâp ăn. Jêh ri aƀaơ dja Păng ŭch ăn ma khân ay may nŭmpăng tă bơh kalơ trôk i jêng nŭmpăng ngăn ngên.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nŭmpăng i Kôranh Brah de ăn aƀaơ dja nây, jêng Nơm jŭr tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah, gay ma ăn nau rêh n'ho ro ma dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Khân păng lah ma Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, dăn nŭmpăng i May ngơi i ri ăn ma hên mro mrăng ơ.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Brah Yêsu lah: “Gâp dja jêng tâm ban ma nŭmpăng i ăn nau rêh. Bu moh tâng joi Gâp mâu hôm ôh ji ngot, bu moh nsing ma Gâp mâu hôm đŏng ji hir.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Yơn ma lĕ Gâp mbơh ma khân ay may: ‘Khân ay may lĕ say Gâp, tih ma hôm mâu nsing ma Gâp’.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Bu moh lĕ Bơ̆ Gâp de ăn ma Gâp, hăn ran a Gâp ro, jêh ri bu moh hăn ran a Gâp, n'hêl nanê̆ ngăn Gâp mâu ôh ntrŭt păng.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Gâp jŭr tă bơh kalơ trôk i ntŭk Kôranh Brah nơh, gay ma jan tâng nau Kôranh Brah ŭch Nơm tơm njuăl ăn Gâp văch, Gâp mâu ôh văch gay ma jan tâng nau Gâp nơm ŭch.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Dja nau ŭch Kôranh Brah Nơm tơm njuăl Gâp văch: Dâng lĕ bunuyh i Păng ăn ma Gâp, Păng ŭch Gâp ăn dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt tay, Păng đă Gâp lơi ta ăn roh khân păng, du huê mâu ơm.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Dja nau ŭch Bơ̆ Gâp: Bu moh say Gâp i Kon Păng, jêh ri nsing ma Gâp, geh nau rêh n'ho ro. Jêh ri Gâp jan bunuyh i nây ăn dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ta nây mpôl kôranh phung Israel geh nau ngơi ŏk bâr njâr sêk ma Brah Yêsu, yor ma tăng nau Păng lah: “Gâp jêng nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Khân păng tâm lah: “Ơm mâu di lah Păng i nây rnha Yêsu hiah? Păng kon Yôsep, mê̆ bơ̆ Păng lĕ bân năl đŏng. Mơm dâng Păng lah êng săk Păng nơm jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Brah Yêsu lah khân păng: “Khân may lơi hôm ôh ngơi ŏk bâr njâr sêk ndrăng khân may nơm!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mâu geh ôh du huê bunuyh hăn văch ta Gâp, lah Bơ̆ Gâp Nơm tơm njuăl Gâp mâu leo păng văch ta Gâp. Jêh ri Gâp jan ăn păng dâk rêh tay tât nar n'glĕ dŭt.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Du huê bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lĕ nchih jêh kăl e nơh: ‘Dâng lĕ bunuyh Kôranh Brah nơm mra ntŭm nti dadê’. Bu moh tăng nau Bơ̆ Gâp, jêh ri sŏ dơn nau Păng ntŭm nti, bunuyh i nây hăn ran a Gâp đŏng.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Mâu geh ôh du huê bunuyh lĕ say Bơ̆ Gâp. Geh Nơm i Kôranh Brah njuăl i nây, Nơm i nây dơm lĕ say Kôranh Brah.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may: Bu moh nsing ma Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Gâp dja nŭmpăng ăn nau rêh.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Phung u che khân may sa ndơ sông sa Mana nôk gŭ ta bri rdah, yơn ma dâng lĕ khân păng khât lĕ phiao đŏng.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Lŏng nŭmpăng nau Gâp ngơi dja, jêng nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah. Bu moh sa, păng i nây mâu khât ôh.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Gâp i dja nŭmpăng ăn nau rêh jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah. Bu moh sa nŭmpăng i dja, geh nau rêh n'ho ro. Nŭmpăng dja, jêng săk jăn Gâp nơm khât sơm ntang, gay ma ăn dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja geh nau rêh.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Mpôl kôranh phung Israel tâm rlăch hô ngăn, khân păng tâm lah: “Mơm dâng Bunuyh i nây Păng blao ăn bân sa săk jăn Păng nơm?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Brah Yêsu lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah khân may mâu ôh sa săk jăn Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah, ndrel ma mâu ôh nhêt mham Gâp, khân may mâu ôh geh nau rêh.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Bu moh sa săk jăn Gâp, ndrel ma nhêt mham Gâp, păng i nây geh nau rêh n'ho ro, jêh ri tât nar n'glĕ dŭt tay Gâp jan ăn păng dâk rêh tay đŏng.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yorlah săk jăn Gâp jêng ndơ sông sa ngăn ngên, ndrel ma mham Gâp jêng ndơ nhêt ngăn ngên đŏng.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Bu moh sa săk jăn Gâp, ndrel ma nhêt mham Gâp, păng i nây gŭ ta Gâp nâng, jêh ri Gâp gŭ ta păng i nây đŏng.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Bơ̆ Gâp nơm i tơm nau rêh, Păng njuăl Gâp văch ta dja. Gâp rêh yor tă bơh Păng, tâm ban đŏng bu moh sa săk jăn Gâp, bunuyh i nây rêh yor tă bơh Gâp.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Gâp dja nŭmpăng jŭr tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah, bu moh sa nŭmpăng dja geh nau rêh n'ho ro. Nŭmpăng i dja mâu di ôh kơt nŭmpăng phung u che khân may sa ta bri rdah nơh, khân păng sa, jêh ri hôm khât lĕ phiao.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Brah Yêsu ngơi dâng lĕ nau i nây, dôl Păng gŭ nti bu ta nhih rƀŭn phung Israel ta ƀon Kapơnŭm.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Lôch jêh nau Brah Yêsu nti nây, geh ŏk oh mon Păng tâm lah: “Dâng lĕ nau nti i nây jêr ngăn, mâu geh ôh bunuyh blao sŏ dơn.”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yơn ma Brah Yêsu lĕ gĭt moh ndơ oh mon Păng ngơi ŏk bâr njâr sêk, Păng lah: “Lah ndri dâng lĕ nau i nây, jan ăn khân ay may roh nau nsing ma Gâp bơh?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Lah ndri mơm khân ay may mân, lah khân ay may say Gâp i kon bunuyh tă bơh Kôranh Brah hao sât gŭ ta ntŭk Gâp gŭ a lor nơh?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Brah Huêng Ueh ăn geh nau rêh n'ho ro, ndơ bunuyh jan ta neh ntu dja mâu ôh kơl ma nau rêh n'ho ro. Dâng lĕ nau Gâp nti ma khân ay may i nây, tă bơh Brah Huêng Ueh, jêh ri ăn geh nau rêh n'ho ro.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Yơn ma geh bunuyh aƀă ta phung khân ay may mâu ôh nsing ma Gâp.” Brah Yêsu ngơi ndri, yor ma Păng lĕ ơm gĭt bơh ntơm bu moh mâu nsing ma Păng, bu moh du huê bunuyh rlăng ma Păng.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Brah Yêsu lah tay: “Kơt ndri dâng Gâp lĕ mbơh ma khân ay may, lah Bơ̆ Gâp mâu ăn ôh, mâu geh ôh bunuyh hăn văch ta Gâp, du huê mâu ơm.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ta nây geh ŏk bunuyh ta mpôl oh mon Păng nây ntơm plơ̆ jât kơi, mâu hôm tâng Păng.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Ndri dâng Brah Yêsu ôp 12 nuyh mpôl kôranh oh mon: “Ah khân may ŭch du bơh Gâp đŏng?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng ơh ma Păng: “Ơ Kôranh, hên mâu hôm ôh geh bunuyh êng đŏng. Nau May ngơi ăn hên geh nau rêh n'ho ro.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Hên lĕ nsing ma May, hên lĕ gĭt May i Nơm kloh ueh Brah Krist tă bơh Kôranh Brah.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lĕ kơih jêh khân may 12 nuyh, tih ma geh du huê ta mpôl khân may jêng bunuyh kôranh mpôl brah djơh.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Brah Yêsu ŭch ngơi ma Yuđas kon Simôn-Isakariyôt, yorlah ta 12 nuyh mpôl kôranh oh mon nây, geh du huê păng nuih ta nâm n'hâm kalơ ma Brah Yêsu.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra