João 20
CMO vs ARIB
1 Ơm ôi nar tŏl nguai pơh nây bri hôm ngo, Mari tă bơh ƀon Mađala hăn a môch. Tât ta nây păng say lŭ bu rdŏl ntu môch lĕ rlă lơi.
1 No primeiro dia da semana Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora removida do sepulcro.
2 Jêh ri păng plơ̆ nchuăt mbơh ma Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng, ndrel ma du huê oh mon êng i Brah Yêsu de rŏng nây nơh, Mari lah: “Săk Kôranh bân lĕ bu sŏ, mâu hôm say ôh, hên mâu gĭt ôh ah ntŭk ăn bre!”
2 Correu, pois, e foi ter com Simão Pedro, e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Jêh ri Pêtrôs, ndrel ma du huê oh mon êng nây, hăn a môch.
3 Saíram então Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Bar hê khân păng nây hăn nchuăt ndrel, yơn ma du huê oh mon êng nây nchuăt tât lor ta môch.
4 Corriam os dois juntos, mas o outro discípulo correu mais ligeiro do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Păng kŭnh uănh say dơm bok nglang bu put Brah Yêsu, yơn ma păng ê hŏ ôh lăp ta trôm môch.
5 e, abaixando-se viu os panos de linho ali deixados, todavia não entrou.
6 Simôn i bu kuăl Pêtrôs đŏng hăn tât bơh kơi, păng lăp ta trôm môch say bok nglang bu put Brah Yêsu ta nây đŏng.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro e viu os panos de linho ali deixados,
7 Jêh ri bok bu nkŭm bôk Brah Yêsu nây, mâu geh ôh ăn ndrel bok put săk Păng, lĕ bu klôn ăn êng.
7 e que o lenço, que estivera sobre a cabeça de Jesus, não estava com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Jêh ri oh mon i tât lor ta môch nây, păng lăp đŏng, păng say, jêh ri păng iăt lah Brah Yêsu lĕ dâk rêh ngăn.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu e creu.
9 Nôk nây bar hê khân păng i nây ê vât ôh Nau Kôranh Brah Ngơi nchih lah, iăt ma Brah Yêsu dâk rêh jêh Păng khât.
9 Porque ainda não entendiam a escritura, que era necessário que ele ressurgisse dentre os mortos.
10 Jêh ri khân păng plơ̆ sât ta jay khân păng gŭ nơh.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Yơn ma Mari hôm gŭ nhŭm bơh dih ntu môch, păng hôm nhŭm kŭnh uănh jât trôm ntu su,
11 Maria, porém, estava em pé, diante do sepulcro, a chorar. Enquanto chorava, abaixou-se a olhar para dentro do sepulcro,
12 say tông păr bar hê nsoh bok ao nglang, gŭ rơp gơp ta plăng ntŭk bu njor Brah Yêsu nơh, du huê bơh bôk, du huê bơh jŏng.
12 e viu dois anjos vestidos de branco sentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Tông păr i nây ôp păng: “Ơ yôh! Moh lơh nhŭm ay nây?” Păng ơh: “Yorlah săk Kôranh gâp lĕ bu sŏ, gâp mâu gĭt ôh ah ntŭk ăn bre.”
13 E perguntaram-lhe eles: Mulher, por que choras? Respondeu-lhes: Porque tiraram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Jêh păng ngơi kơt nây, păng n'gâl jât kơi say Brah Yêsu dâk ta nây, yơn ma păng mâu ôh gĭt năl lah Brah Yêsu.
14 Ao dizer isso, voltou-se para trás, e viu a Jesus ali em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Brah Yêsu ôp păng: “Ơ yôh, moh lơh nhŭm ay nây? Bu moh joi ay nây?” Mari nđôn lah bunuyh mât mir, jêh ri păng ôp: “Ơ Nô, lah lĕ May sŏ săk Bunuyh ta dja, dăn May mbơh ma gâp, ah ntŭk May ăn, gâp be ma hăn sŏ.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, julgando que fosse o jardineiro, respondeu-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Brah Yêsu lah ma păng: “Mari!” Mari n'gâl jât Brah Yêsu, jêh ri ngơi ma Păng ma nau ngơi Hêbrơ: “Rabuni!” Geh nau khlay lah: ‘Nơm nti!’
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, virando-se, disse-lhe em hebraico: Raboni!-que quer dizer, Mestre.
17 Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi kuăn kŏn Gâp, yorlah Gâp ê hŏ ôh sât a Bơ̆ Gâp. Dăn ay hăn mbơh nkoch ma phung oh nô Gâp: ‘Gâp sât a Bơ̆ Gâp, jêng Bơ̆ khân may đŏng, Gâp sât a Păng i Kôranh Brah, jêng Brah i khân may yơk mbah đŏng’.”
17 Disse-lhe Jesus: Deixa de me tocar, porque ainda não subi ao Pai; mas vai a meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Jêh ri Mari tă bơh ƀon Mađala hăn, păng mbơh nkoch ma mpôl oh mon: “Gâp lĕ say Kôranh bân” ndrel ma mbơh nkoch ma khân păng nau Brah Yêsu đă păng ntơyh nây.
18 E foi Maria Madalena anunciar aos discípulos: Vi o Senhor!-e que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ta nar tŏl nguai pơh i nây đŏng, nar lĕ nhŏp, mpôl oh mon gŭ rƀŭn ta trôm jay, khân păng ntâl mpông dŭt nâp, yorlah klach mpôl kôranh phung Israel. Jêh ri dô ma Brah Yêsu hăn dâk ta nklang n'gul khân păng nây, lah ma khân păng: “Ăn nau đăp mpăn ma khân may!”
19 Chegada, pois, a tarde, naquele dia, o primeiro da semana, e estando os discípulos reunidos com as portas cerradas por medo dos judeus, chegou Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Jêh Brah Yêsu lah kơt nây, Păng nhhơ đŏng ti Păng nơm, ndrel ma pŭng dak Păng ăn ma mpôl oh mon say. Mpôl oh mon say Kôranh Yêsu, khân păng răm rhơn hô ngăn.
20 Dito isto, mostrou-lhes as mãos e o lado. Alegraram-se, pois, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Ăn nau đăp mpăn ma khân may! Gâp đă khân may hăn ta ntŭk êng êng, kơt ma Bơ̆ lĕ đă Gâp hăn dja đŏng.”
21 Disse-lhes, então, Jesus segunda vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Jêh Păng ngơi kơt nây, Păng khôm jât khân păng, n'ho ma lah: “Sŏ hŏm Brah Huêng Ueh i kloh ueh!
22 E havendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Lah khân may yô̆ ma bu mâu hôm kơp nau tih khân păng, Kôranh Brah yô̆ ma khân păng đŏng. Yơn ma lah khân may mâu yô̆ hôm kơp nau tih bu, nau tih khân păng hôm e kơt ơm.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; e àqueles a quem os retiverdes, são-lhes retidos.
24 Nôk Brah Yêsu nhhơ săk ma mpôl oh mon, Thômas bu kuăl Điđim đŏng mâu geh ôh gŭ ta nây, păng jêng oh mon ta mpôl 12 nuyh kôranh oh mon nây đŏng.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Mpôl oh mon aƀă mbơh nkoch ma păng: “Hên lĕ say Kôranh bân.” Yơn ma Thômas ơh: “Lah gâp ê hŏ say têl ntŭk bu pŏng đek gôl ta ti Păng, lah gâp ê hŏ lŏk ôh ma lau ti ta ntŭk bu pŏng ti Păng nây, ndrel ma lah gâp ê hŏ pah ôh ta têl ntŭk bu ntŏp Păng ta pŭng dak Păng nây, gâp mâu iăt ôh.”
25 Diziam-lhe, pois, ou outros discípulos: Vimos o Senhor. Ele, porém, lhes respondeu: Se eu não vir o sinal dos cravos nas mãos, e não meter a mão no seu lado, de maneira nenhuma crerei.
26 Pham nar bơh kơi nây, mpôl oh mon gŭ rƀŭn tay ta trôm jay, nôk nây geh Thômas gŭ ndrel ta nây đŏng. Bol lah khân păng ntâl mpông dŭt nâp, Brah Yêsu hôm lăp dâk ta n'gul khân păng, lah ma khân păng: “Ăn nau đăp mpăn ma khân may!”
26 Oito dias depois estavam os discípulos outra vez ali reunidos, e Tomé com eles. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, pôs-se no meio deles e disse: Paz seja convosco.
27 Jêh ri Brah Yêsu lah ma Thômas: “Lŏng may uănh ti Gâp, lŏk lau ti may nây ta ti Gâp dja hŏm, jêh ri pah ti may nây ta pŭng dak Gâp dja đŏng. Iăt hŏm! Lơi hôm rlăch ôh!”
27 Depois disse a Tomé: Chega aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; chega a tua mão, e mete-a no meu lado; e não mais sejas incrédulo, mas crente.
28 Thômas lah: “Ơ, May Kôranh gâp, May Brah gâp ngăn!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu, e Deus meu!
29 Brah Yêsu lah ma păng: “Ơ Thômas! Dâng may nsing ma Gâp, yorlah may lĕ say Gâp, yơn ma geh nau ueh ngăn ma bu moh nsing mâu ôh say.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Brah Yêsu jan nau khlay ŏk jât ăn ma mpôl oh mon Păng say, yơn ma mâu geh ôh nchih ta samƀŭt dja.
30 Jesus, na verdade, operou na presença de seus discípulos ainda muitos outros sinais que não estão escritos neste livro;
31 Ndơ i geh nchih ta samƀŭt dja gay ma ŭch ăn khân ay may rŏ, n'ho ma iăt Brah Yêsu jêng Brah Krist i Kon Kôranh Brah ngăn, jêh ri ŭch ăn khân ay may nsing, gay ma khân ay may geh nau rêh n'ho ro yor ma Păng.
31 estes, porém, estão escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?