Jonas 3
CMO vs ARIB
1 Brah Yêhôvađă ma Yônais du tơ̆ jât:
1 Pela segunda vez veio a palavra do Senhor a Jonas, dizendo:
2 “Dâk hŏm, hăn ta ƀon Ninivê i ƀon dŭt kuŏng ri, jêh ri mbơh ma bunuyh gŭ ta ƀon ri ăn gĭt, kơt nau Gâp ntĭnh đă ma may nơh!”
2 Levanta-te, e vai à grande cidade de Nínive, e lhe proclama a mensagem que eu te ordeno.
3 Yônais iăt nau Brah Yêhôva đă, jêh ri păng dâk đơp bơh nây, hăn ta ƀon Ninivê, ƀon i nây dŭt kuŏng ngăn, brô̆ pe nar ri mơ lôch.
3 Levantou-se, pois, Jonas, e foi a Nínive, segundo a palavra do Senhor. Ora, Nínive era uma grande cidade, de três dias de jornada.
4 Yônais tât ta ƀon i nây, păng ntơm hăn lăp rŏ ƀon i nây du nar, păng mbơh lah: “Hôm puăn jât nar jât năp Kôranh Brah mra lơh ăn hêng lơi ƀon dja!”
4 E começou Jonas a entrar pela cidade, fazendo a jornada dum dia, e clamava, dizendo: Ainda quarenta dias, e Nínive será subvertida.
5 Jêh ri bunuyh ta ƀon Ninivê nây iăt nau Kôranh Brah i mbơh ntĭnh tâng Yônais i nây, khân păng nduih tôr lĕ lăn nau khân păng jan tih, ŭch nhhơ khân păng mƀăr lơi lĕ nau tih a lor nơh, kơt ndri khân păng leo băl mbơh nkoch nau i nây ăt sông sa, nsoh n'gut bok ƀao chiăt, ntơm bơh bunuyh ndrŏng tât ma bunuyh o ach ngăn ro.
5 E os homens de Nínive creram em Deus; e proclamaram um jejum, e vestiram-se de saco, desde o maior deles até o menor.
6 Nau dja lư tăng tât a kađăch Ninivê ngăn, păng nduih tôr ŭch nhhơ lĕ nau păng jan tih nơh, ndri dâng păng jŭr bơh lơ rnơl kađăch păng i nây, droh lơi i ao kađăch nây, nsoh n'gut bok ƀao chiăt, jêh ri gŭ ta ntŭk ŭnh buh si so.
6 A notícia chegou também ao rei de Nínive; e ele se levantou do seu trono e, despindo-se do seu manto e cobrindo-se de saco, sentou-se sobre cinzas.
7 Jêh ri lôh nau tă bơh kađăch đă bu mbơh lam ta ƀon Ninivê i nây lah: “Dja nau kađăch, ndrel ma phung kôranh kơl jan kar. Dâng lĕ bunuyh mâu ôh ăn sông sa nhêt dak, ndrel ma mpômpa (siŭm) ndrôk be mâu ăn đŏng sa mpa nhêt dak.
7 E fez uma proclamação, e a publicou em Nínive, por decreto do rei e dos seus nobres, dizendo: Não provem coisa alguma nem homens, nem animais, nem bois, nem ovelhas; não comam, nem bebam água;
8 Ăn dâng lĕ bunuyh, ndrel ma mpômpa (siŭm) nsoh n'gut bok ƀao chiăt dadê, jêh ri nhŭm nter, ăn dâng lĕ bunuyh mbơh sơm kuăl Kôranh Brah ăn hô ngăn, nklơi lơi nuih n'hâm djơh, ndrel ma nau hăt janh tâm lơh tâm nkhât i khân ay may vay jan.
8 mas sejam cobertos de saco, tanto os homens como os animais, e clamem fortemente a Deus; e convertam-se, cada um do seu mau caminho, e da violência que há nas suas mãos.
9 Nkhêp lah Kôranh Brah rgâl nuih n'hâm Păng, mâu hôm nuih ma bân, lah ndri bân mâu ôh mra khât hêng”.
9 Quem sabe se voltará Deus, e se arrependerá, e se apartará do furor da sua ira, de sorte que não pereçamos?
10 Kôranh Brah say nuih n'hâm rgâl lơi dadê lĕ nau djơh khân păng jan nơh, jêh ri Kôranh Brah rgâl nuih n'hâm Păng nơm ăn ma phung i nây, bah lơh hêng ma khân păng, mâu ôh lơh kơt nau Păng thăm bơh ntơm nơh.
10 Viu Deus o que fizeram, como se converteram do seu mau caminho, e Deus se arrependeu do mal que tinha dito lhes faria, e não o fez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?