Gênesis 4

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Ađăm gŭ đah Êva i ur păng ri, Êva ntreo gŭ oh geh kon nguai, jêh ri Êva lah: “Dja Brah Yêhôva ăn gâp geh du huê kon bu klô, gâp be tê̆ rnha păng «Kain»”.
1 Conheceu Adão a Eva, sua mulher; ela concebeu e, tendo dado à luz a Caim, disse: Alcancei do Senhor um varão.
2 Jêh ri păng geh tay du huê kon bu klô jât, păng tê̆ rnha Abel. Tât khân păng lĕ ndăm, i oh ri bunuyh chiăp be biăp, i nô ri bunuyh jan mir.
2 Tornou a dar à luz a um filho-a seu irmão Abel. Abel foi pastor de ovelhas, e Caim foi lavrador da terra.
3 Geh du nar i nô sŏ ƀă ndơ i geh tă bơh mir păng nơm nây, jêh ri ndjôt nhhơr ăn ma Brah Yêhôva.
3 Ao cabo de dias trouxe Caim do fruto da terra uma oferta ao Senhor.
4 Lŏng i oh ri nhhơr đŏng, păng sŏ i kon dak bôk ta phung mpômpa (siŭm) i pre chiăp nây ƀă, ndrel ma i ngi ta săk, jêh ri păng nhhơr ăn ma Brah Yêhôva. Nôk păng nhhơr nây, Brah Yêhôva răm ngăn ma păng, ndrel ma ndơ nhhơr păng nây.
4 Abel também trouxe dos primogênitos das suas ovelhas, e da sua gordura. Ora, atentou o Senhor para Abel e para a sua oferta,
5 Tih ma Kain i nô păng ri, Brah Yêhôva mâu răm ôh, ndrel ma ndơ nhhơr păng. Ndri dâng Kain nuih hô ngăn, muh măt păng chăng rhŏnh.
5 mas para Caim e para a sua oferta não atentou. Pelo que irou-se Caim fortemente, e descaiu-lhe o semblante.
6 Brah Yêhôva lah ma păng: “Hơi Kain, moh nuih may i nây? Moh jan muh măt may chăng rhŏnh nây mêh?
6 Então o Senhor perguntou a Caim: Por que te iraste? e por que está descaído o teu semblante?
7 Lah may jan ueh, geh nau răm ngăn, lah may mâu ôh jan ueh, jan nkhơng ndơ djơh chrao, nau djơh i nây păng gŭ kŏp ta bôk mpông may nây, tâm ban ma yao gŭ nsan kŏp sa hêk du mlŏm mpômpa (siŭm). Ndơ djơh ŭch jan kôranh kŏp đă may jan djơh, lah ndri ăn may dơi đah nau djơh i nây hŏm”.
7 Porventura se procederes bem, não se há de levantar o teu semblante? e se não procederes bem, o pecado jaz à porta, e sobre ti será o seu desejo; mas sobre ele tu deves dominar.
8 Kah du nar nây, Kain jă i oh păng nây hăn lôh a mir. Tât ta mir ri, Kain rdôh nkhât lơi oh păng nây tât khât ro.
8 Falou Caim com o seu irmão Abel. E, estando eles no campo, Caim se levantou contra o seu irmão Abel, e o matou.
9 Jêh ri Brah Yêhôva ôp: “Hơi Kain, ah oh may nây mêh?” Kain ơh: “Gĭt eh, gâp mâu gĭt ôh Kôranh Brah mê, gâp gĭt ma bunuyh mât păng lah?”
9 Perguntou, pois, o Senhor a Caim: Onde está Abel, teu irmão? Respondeu ele: Não sei; sou eu o guarda do meu irmão?
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Moh si kô̆ may jan kơt nây mêh? Yorlah mham oh may i may nkhât nơh hoch ta neh, mham i nây tâm ban ma nter kuăl đă Gâp kôh may ngăn.
10 E disse Deus: Que fizeste? A voz do sangue de teu irmão está clamando a mim desde a terra.
11 Aƀaơ ri Gâp rtăp may, ntrŭt may du lôh ngai tă bơh ntŭk neh dja ngăn ro, bơh ntŭk neh i mham oh may hoch dja nơh.
11 Agora maldito és tu desde a terra, que abriu a sua boca para da tua mão receber o sangue de teu irmão.
12 May tay lơh mir jan sre, mâu ôh geh mâu ôh jêng ma may đŏng, may gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri”.
12 Quando lavrares a terra, não te dará mais a sua força; fugitivo e vagabundo serás na terra.
13 Kain ơh: “Ơ Kôranh Brah, dôih May tê̆ ma gâp dja jŏk ngăn, Kôranh Brah mê, gâp mâu ôh dơi dôr.
13 Então disse Caim ao Senhor: É maior a minha punição do que a que eu possa suportar.
14 Lŏng nar dja May ntrŭt gâp du bơh ntŭk neh dja, du ngai bơh măt May đŏng, gâp gŭ rêh n'glă n'glơt lam ntŭk dja ntŭk ri, lah geh bu mâp, bu mra nkhât gâp ngăn ro”.
14 Eis que hoje me lanças da face da terra; também da tua presença ficarei escondido; serei fugitivo e vagabundo na terra; e qualquer que me encontrar matar-me-á.
15 Brah Yêhôva ơh: “Mâu ôh, lah bu nkhât may, Gâp mra plơng păng pơh tơ̆”. Jêh ri Brah Yêhôva pla kep du mlŏm ndơ ta kalơ Kain nây, gay ma lơi ôh ăn bu lơh nkhât păng.
15 O Senhor, porém, lhe disse: Portanto quem matar a Caim, sete vezes sobre ele cairá a vingança. E pôs o Senhor um sinal em Caim, para que não o ferisse quem quer que o encontrasse.
16 Jêh ri Kain du lôh bơh nây, păng du bơh măt Brah Yêhôva ngăn, gŭ ta ntŭk bri Nôt mpeh lôh nar ma ntŭk Êđen, ndri păng Kain i ri heh.
16 Então saiu Caim da presença do Senhor, e habitou na terra de Node, ao oriente do Éden.
17 Jêh ri Kain gŭ đah i ur păng ri, ur păng ntreo gŭ oh du huê kon bu klô, rnha Hênŏk. Jêh ri păng jan du mlŏm ƀon, păng kuăl ƀon i nây Hênŏk kơt rnha kon păng nơm đŏng.
17 Conheceu Caim a sua mulher, a qual concebeu, e deu à luz a Enoque. Caim edificou uma cidade, e lhe deu o nome do filho, Enoque.
18 Jêh ri Hênŏk geh kon bu klô rnha Irat, Irat bă Mhuiael, Mhuiael bă Matusael, Matusael bă Lamêk.
18 A Enoque nasceu Irade, e Irade gerou a Meujael, e Meujael gerou a Metusael, e Metusael gerou a Lameque.
19 Lamêk geh ur bar, ur tơm rnha Ađa, ur chông rnha Sila.
19 Lameque tomou para si duas mulheres: o nome duma era Ada, e o nome da outra Zila.
20 Ađa geh bar ơ̆ kon, i nô rnha Yapal, păng i bunuyh dak bôk gŭ ta chun, gŭ chiăp ta ntŭk dja ntŭk ri.
20 E Ada deu à luz a Jabal; este foi o pai dos que habitam em tendas e possuem gado.
21 I oh Yapal, rnha Yupal, păng i bunuyh dak bôk nkrêh ndơ tâm ban ma gong rêng, ndrel ma ôh ndơ tâm ban ma rlet.
21 O nome do seu irmão era Jubal; este foi o pai de todos os que tocam harpa e flauta.
22 Jêh ri Sila geh kon đŏng, rnha Tupal-kain, păng i bunuyh dak bôk blao drep chiăr kông, ndrel ma loyh. Oh bu ur Tupal-kain, rnha Naama.
22 A Zila também nasceu um filho, Tubal-Caim, fabricante de todo instrumento cortante de cobre e de ferro; e a irmã de Tubal-Caim foi Naamá.
23 Jêh ri Lamêk lah ma lĕ bar hê i ur păng nây:
23 Disse Lameque a suas mulheres: Ada e Zila, ouvi a minha voz; escutai, mulheres de Lameque, as minhas palavras; pois matei um homem por me ferir, e um mancebo por me pisar.
24 Lah bu nkhât du huê Kain, bu mra plơng nkhât pơh tơ̆
24 Se Caim há de ser vingado sete vezes, com certeza Lameque o será setenta e sete vezes.
25 Ađăm hôm gŭ đah ur păng jât, jêh ri ur păng gŭ oh tay du huê kon bu klô, păng lah: “Kon dja Kôranh Brah ăn tay ma gâp, gay ma ntrŏ Abel i Kain de nkhât nơh” kơt ndri rnha păng «Sêt».
25 Tornou Adão a conhecer sua mulher, e ela deu à luz um filho, a quem pôs o nome de Sete; porque, disse ela, Deus me deu outro filho em lugar de Abel; porquanto Caim o matou.
26 Jêh ri Sêt bă du huê kon bu klô, păng rnha kon i nây Ênôs. Ntơm bơh nây bu kuăl Kôranh Brah: «Brah Yêhôva», nôk bu yơk mbah Păng.
26 A Sete também nasceu um filho, a quem pôs o nome de Enos. Foi nesse tempo, que os homens começaram a invocar o nome do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra