Gênesis 47
CMO vs ACF
1 Yôsep hăn mbơh nkoch ma kađăch Pharaon: “Bơ̆ gâp, ndrel ma oh nô gâp, khân păng lĕ lôh tă bơh bri Kanan, leo nđâp ma ndrôk, ma be biăp, ndrel ma dâng lĕ ndơ khân păng geh, aƀaơ dja khân păng lĕ tât ta bri Kôsen”.
1 Então veio José e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai e os meus irmãos e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, são vindos da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 Yôsep leo oh nô păng prăm nuyh hăn mâp kađăch Pharaon.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco homens, e os pôs diante de Faraó.
3 Pharaon ôp khân păng: “Moh ndơ khân may vay jan?” Khân păng ơh: “Ơ kôranh, hên jêng phung chiăp kơt phung che hên kăl e nơh đŏng”.
3 Então disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Khân păng ngơi tay ma kađăch: “Ơ kôranh, hên dăn gŭ ta bri dja du ƀlât, yorlah ta bri Kanan geh nau ji ngot kuŏng, rêp ja ma ăn mpômpa (siŭm) sa mâu hôm geh đŏng. Kơt ndri hên dăn may rom hên ăn hên gŭ ta bri Kôsen”.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Pharaon lah ma Yôsep: “Bơ̆ may, ndrel ma oh nô may lĕ tât ta may.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Ăn may kơih bri i ueh rlao bu ăn ma bơ̆ may, ndrel ma oh nô may, moh bri i may ŭch, lah may ŭch, ăn khân păng gŭ ta bri Kôsen nây dô. Ta phung khân păng i nây bu moh may say i blao, ăn păng jan kôranh mât uănh ma mpômpa (siŭm) gâp nơm đŏng”.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen, e se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Jêh ri Yôsep leo bơ̆ păng hăn mâp kađăch Pharaon đŏng, Yakôp dăn nau geh jêng Kôranh Brah ăn ma Pharaon.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Pharaon ôp Yakôp: “Dah ŏk năm may che?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakôp mbơh nkoch ma kađăch Pharaon: “Năm gâp gŭ rêh aƀaơ dja lĕ geh 130 năm. Năm gâp đê̆ dơm, nau rêh gâp mâu geh nau ueh đŏng, gâp rêh mâu ôh jŏ jong kơt phung che gâp”.
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos, poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Yakôp dăn nau geh jêng Kôranh Brah ăn ma Pharaon du tơ̆ jât, jêh ri păng lôh bơh ntŭk nây.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Jêh ri Yôsep ăn neh dŭt ueh ta bri Êsip ăn ma bơ̆ păng, ndrel ma oh nô păng, jêng ndơ ma khân păng nơm, păng ăn khân păng gŭ ta bri Kôsen dăch kêng ƀon Rămseh, kơt nau Pharaon de lah.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yôsep mât siăm bơ̆ păng, ndrel ma oh nô păng, nđâp ma dâng lĕ bunuyh gŭ ta rnăk vâl khân păng ri, tâng ŏk bunuyh khân păng.
12 E José sustentou de pão a seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Nau ji ngot kuŏng hô ngăn, lam bri dak mâu ôh geh piăng sông, bunuyh ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanan geh nau jêr jŏt hô ngăn, yor ma ji ngot kuŏng i nây.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yôsep lĕ tăch ba ăn ma bri Êsip, ndrel ma bri Kanan, păng rgum dâng lĕ prăk tăch ba i nây, jêh ri njŭn ta jay kađăch Pharaon, tât ma mâu hôm ôh geh prăk ta dâng lĕ bri i nây.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Prăk ma rvăt ba mâu hôm ôh ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanan lĕ phiao, dâng lĕ phung ƀon lan Êsip khân păng hăn mâp ma Yôsep dadê, ngơi đah păng: “Dăn may ăn piăng ba ma hên, lah may mâu ăn, hên khât ta năp may ngăn ro, yorlah hên mâu hôm geh prăk ma rvăt”.
15 Acabando-se, pois, o dinheiro da terra do Egito, e da terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yôsep ơh ma khân păng: “Lah khân may mâu hôm geh prăk, khân may ăn mpômpa (siŭm) khân may ma gâp, tay gâp ăn piăng ba ma khân may sông”.
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Jêh ri khân păng leo mpômpa (siŭm) khân păng nơm ăn ma Yôsep, Yôsep ăn piăng ba ma khân păng, tâm rgâl đah seh, đah be biăp, đah ndrôk, đah seh lia. Yôsep ăn piăng ba ma khân păng năm nây, tâm rgâl đah mpômpa (siŭm) khân păng.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Năm nây lĕ lôch jêh, lăp năm êng, khân păng hăn mâp tay Yôsep du tơ̆ jât, khân păng ngơi đah păng: “Ơ kôranh, hên dăn mbơh nkoch ma may, hên mâu ôh pôn mo, prăk ta săk hên lĕ phiao, mpômpa (siŭm) hên lĕ hên njŭn ăn may lĕ phiao đŏng, hên mâu hôm ôh geh ndơ du ntil, hôm e neh, ndrel ma săk hên nơm du ri dơm hôm.
18 E acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro acabou; e meu senhor possui os animais, e nenhuma outra coisa nos ficou diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Ơ kôranh, gay ma hên hôm rêh, dăn may rvăt neh hên, ndrel ma săk hên nơm tâm rgâl đah piăng ba may nây, ăn hên gŭ jan dâk Pharaon, ndrel ma neh hên ăn jêng drăp ndơ păng, yorlah, lah hên khât lĕ phiao neh hên nây bu moh ma ndơn? Dăn kôranh ăn ba ntil ma hên, gay ma hên hôm rêh, mâu khât, lơi ôh ăn bri dak rngot rngăt”.
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; e dá-nos semente, para que vivamos, e não morramos, e a terra não se desole.
20 Yôsep rvăt lĕ phiao neh ta bri Êsip ăn ma kađăch Pharaon, dâng lĕ phung Êsip tăch neh mir khân păng nơm yor ma nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô ngăn, kơt ndri neh lam bri i nây jêng neh Pharaon dadê.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome prevaleceu sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Jêh ri dâng lĕ phung ƀon lan lam bri Êsip nây jêng dâk dadê.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até a outra extremidade.
22 Neh phung bunuyh jan brah dơm Yôsep mâu rvăt, yorlah phung i nây geh Pharaon sơm ăn piăng ba, kơt ndri dâng neh khân păng mâu tăch.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó, e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Yôsep lah ma phung ƀon lan: “Nar dja lĕ gâp rvăt jêh săk khân may nơm, ndrel ma neh khân may ăn ma kađăch Pharaon. Aƀaơ dja gâp ăn ntil ba ma khân may, khân mre ma tuch tăm.
23 Então disse José ao povo: Eis que hoje tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Tât khay lĕ kăch lĕ rek tay, khân may ăn du kô̆ tâm prăm (1/5) ma Pharaon, jêh ri puăn kô̆ ma khân may nơm, gay ma geh ntil, ndrel ma ndơ sông sa ma khân may nơm, ma oh kon khân may, nđâp ma bunuyh gŭ ta nhih jay khân may đŏng”.
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos filhos.
25 Phung ƀon lan lah ma Yôsep: “May lĕ rklaih nau rêh phung hên. Lah may ŭch, tay hên gŭ jan dâk ma Pharaon”.
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Yôsep ăn nau vay ta bri Êsip n'ho ma tât aƀaơ dja, đă phung Êsip ăn ma Pharaon du kô̆ tâm prăm ndơ khân păng geh tă bơh neh nây, neh phung bunuyh jan brah dơm mâu jêng ndơ Pharaon.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito, que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Phung Israel gŭ rêh ta bri Êsip, khân păng gŭ ta ntŭk Kôsen, geh neh ta ntŭk nây, khân păng bă oh bă kon ŏk bâk rơ̆ ngăn ta ntŭk nây.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Yakôp gŭ rêh ta bri Êsip geh 17 năm. Dâng lĕ năm păng rêh geh 147 năm.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos, de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Tât Israel i bu kuăl Yakôp đŏng, bơi ma khât, păng kuăl kon păng Yôsep, ntĭnh ma păng: “Ơ nô, lah may rŏng ma gâp, may tê̆ ti may i nây ta nâm tâm blu gâp dja, nđâp ma ton, ăn may jan ueh, jan sŏng ma gâp, may lơi ôh tŏp gâp ta bri Êsip dja!
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça em teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que não me enterres no Egito,
30 May tŏp gâp ta ntŭk tŏp phung che gâp, may rdeng gâp lôh bơh bri Êsip dja, jêh ri tŏp gâp ta ntŭk môch phung che gâp nơm”. Yôsep ơh ma păng: “Tay gâp jan kơt nau may lah bơ̆”.
30 Mas que eu jaza com os meus pais; por isso me levarás do Egito e me enterrarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Yakôp lah tay ma păng: “Lah ndri may ton ma gâp” ndri Yôsep ton ma păng. Jêh ri Yakôp i bu kuăl Israel đŏng yơk mbah Kôranh Brah ta bôk bêch păng nơm ri.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?