Gênesis 45
CMO vs ARIB
1 Yôsep mâu hôm ôh dơi ăt rdâng nuih n'hâm ta năp phung gŭ kêng păng ri, jêh ri păng đă bu du lôh bơh ntŭk nây lĕ phiao. Nôk Yôsep nhhơ săk păng nơm ăn ma oh nô păng năl, bu aƀă mâu ôh gŭ ta nây.
1 Então José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei a todos sair da minha presença; e ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Yôsep nhŭm lŭng loch ngăn, tăng tât ta phung Êsip, ndrel ma phung gŭ ta jay kađăch Pharaon ri ngăn.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviram, bem como a casa de Faraó.
3 Yôsep lah ma oh nô păng: “Gâp dja Yôsep! Ah bơ̆ gâp hôm rêh đŏng?” Mpôl oh nô păng mâu hôm ôh blao ơh, khân păng klach dadê, yorlah lĕ say Yôsep bơh năp khân păng nơm ri.
3 Disse, então, José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois estavam pasmados diante dele.
4 Yôsep lah ma khân păng: “Gâp dăn khân may hăn dăch a gâp dja” khân păng hăn dăch a Yôsep to. Jêh ri lah ma khân păng: “Gâp dja Yôsep oh khân may, i khân may tăch ăn ma phung Êsip nơh.
4 José disse mais a seus irmãos: Chegai-vos a mim, peço-vos. E eles se chegaram. Então ele prosseguiu: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Ơ nô, khân may lơi rvê, lơi hôm ôh rngot nau khân may lĕ tăch gâp dja nơh, yorlah jêng Kôranh Brah nơm njŭn ăn gâp hăn lor ta dja, gay ma kơl khân may.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos aborreçais por me haverdes vendido para cá; porque para preservar vida é que Deus me enviou adiante de vós.
6 Lŏng aƀaơ dja nau ji ngot kuŏng i nây lĕ geh bar năm, yơn ma hôm prăm năm jât năp jât, mâu ôh geh bunuyh ma tuch tăm, ma kăch roih.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 Kôranh Brah njŭn ăn gâp hăn lor ta dja, gay ma rgum prăp piăng ba ma ăn khân may hôm rêh ta neh ntu dja, dja jêng nau rklaih dŭt kuŏng ngăn.
7 Deus enviou-me adiante de vós, para conservar-vos descendência na terra, e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 Lah ndri mâu geh ôh khân may njŭn gâp hăn ta dja, Kôranh Brah i năk njŭn gâp, Kôranh Brah ăn gâp jan kôranh dŭt kuŏng ma kađăch Pharaon, ăn gâp mât uănh dâng lĕ ta nhih jay păng, ndrel ma ăn gâp jan kôranh mât uănh lam bri Êsip dja.
8 Assim não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como governador sobre toda a terra do Egito.
9 Ơ nô, khân may hăn plơ̆ a bơ̆ ri ăn gơnh hŏm, mbơh nkoch ma păng kơt nđa: «Ơ bơ̆, Yôsep kon may dăn ntĭnh, Kôranh Brah ăn kon jan kôranh mât uănh lam bri Êsip, dăn bơ̆ hăn tâm mâp đah kon ta dja ro, lơi ôh kŏp jŏ.
9 Apressai-vos, subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim disse teu filho José: Deus me tem posto por senhor de toda a terra do Egito; desce a mim, e não te demores;
10 May gŭ ta bri Kôsen tâm dăch đah ntŭk gâp gŭ, nđâp ma may nơm, nđâp ma kon ma sau may, nđâp ma ndrôk ma be biăp may, ndrel ma dâng lĕ ndơ may geh.
10 habitarás na terra de Gósem e estarás perto de mim, tu e os teus filhos e os filhos de teus filhos, e os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens;
11 Tay gâp pêt siăm may ta bri i nây, ndrel ma rnăk vâl may, mâu ôh ăn khân may khât ji ngot sa, yorlah hôm prăm năm jât nau ji ngot kuŏng dja».
11 ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não sejas reduzido à pobreza, tu e tua casa, e tudo o que tens.
12 Ơ nô, dâng lĕ khân may, ndrel ma oh Ƀenjamin lĕ say jêh gâp ta dja, gâp ngăn ngơi ndrel khân may.
12 Eis que os vossos olhos, e os de meu irmão Benjamim, vêem que é minha boca que vos fala.
13 Ơ nô, khân may mbơh nkoch ma bơ̆ bân ri tay, dâng lĕ nau dơi gâp jan ta bri Êsip dja, ndrel ma dâng lĕ ndơ khân may lĕ say. Ăn gơnh khân may leo bơ̆ hăn ta dja”.
13 Fareis, pois, saber a meu pai toda a minha glória no Egito; e tudo o que tendes visto; e apressar-vos-eis a fazer descer meu pai para cá.
14 Yôsep ut Ƀenjamin n'ho ma nhŭm ta oh păng ri, Ƀenjamin kơt ndri đŏng.
14 Então se lançou ao pescoço de Benjamim seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao pescoço dele.
15 Yôsep ut nô nô păng dâng lĕ, nhŭm đŏng, jêh ri khân păng tâm mbơh ngơi nkoch bri đah păng.
15 E José beijou a todos os seus irmãos, chorando sobre eles; depois seus irmãos falaram com ele.
16 Nau i nây tăng tât ta jay kađăch Pharaon ri ngăn, lah oh nô Yôsep lĕ tât ta ri, Pharaon, ndrel ma phung kôranh păng răm maak ngăn.
16 Esta nova se fez ouvir na casa de Faraó: São vindos os irmãos de José; o que agradou a Faraó e a seus servos.
17 Kađăch Pharaon lah ma Yôsep: “May lah ma oh nô may kơt nđa: «Ndrăp seh lia khân may nây plơ̆ sât hŏm ta bri Kanan ri,
17 Ordenou Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti, tornai à terra de Canaã;
18 jêh ri leo bơ̆, ndrel ma rnăk vâl khân may hăn ta dja, tay gâp ăn ntŭk ueh rlao bu ta bri Êsip dja ma khân may, jêh ri khân may sa ndơ i kah rlao bu đŏng ta bri dja».
18 tomai o vosso pai e as vossas famílias e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis da fartura da terra.
19 May lah đŏng ma khân păng: «Ăn khân may ndjôt rdeh bơh bri Êsip dja ma nchuăn rdeng ur kon khân may, ndrel ma bơ̆ khân may hăn ta dja.
19 A ti, pois, é ordenado dizer-lhes: Fazei isto: levai vós da terra do Egito carros para vossos meninos e para vossas mulheres; trazei vosso pai, e vinde.
20 Lơi ôh pơh drăp ndơ khân may, yorlah ndơ ueh rlao bu ta bri Êsip dja jêng ndơ khân may»”.
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Jêh ri mpôl oh kon Israel jan tâng kơt nây. Yôsep sŏ rdeh ăn ma khân păng kơt nau Pharaon lah ma păng, ndrel ma ăn ndơ khân păng sông sa rŏ trong đŏng.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó, e deu-lhes também provisão para o caminho.
22 Yôsep ăn bok ao mhe ma nô nô păng du blah du huê du huê, yơn ma păng ăn prăk ma Ƀenjamin 300 kăk prăk, ndrel ma prăm blah bok ao.
22 A todos eles deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa.
23 Păng njuăl ndơ ma bơ̆ păng, seh lia jât ơ̆, geh nđâp ma ndơ ueh ueh tă bơh bri Êsip, seh lia me jât ơ̆, geh nđâp ma ba dăp ta kalơ ri, ndrel ma ndơ ăn bơ̆ păng sông sa rŏ trong tay.
23 E a seu pai enviou o seguinte: dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisão para seu pai, para o caminho.
24 Jêh ri Yôsep ăn oh nô păng sât, n'ho ma ntĭnh khân păng: “Lơi ta khân may tâm rlăch tâm lŏk rŏ trong ri tay”.
24 Assim despediu seus irmãos e, ao partirem eles, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Khân păng lôh bơh bri Êsip, sât ta Yakôp bơ̆ khân păng nơm, ta bri Kanan ri.
25 Então subiram do Egito, vieram à terra de Canaã, a Jacó seu pai,
26 Tât ta bri nây, khân păng mbơh nkoch ma bơ̆ khân păng: “Kon may Yôsep hôm rêh, păng jan kôranh mât uănh lam bri Êsip ngăn”. Yơn ma Yakôp mâu ôh ji bôk ji tôr, yorlah păng mâu ôh iăt nau khân păng mbơh nkoch nây.
26 e lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive, e é governador de toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Tât ma khân păng mbơh nkoch dâng lĕ nau Yôsep de ntĭnh ri nơh, say rdeh Yôsep de njuăl gay ma rdeng păng hăn ta bri Êsip, ri mơ Yakôp ntơm ndrŏt săk.
27 Quando, porém, eles lhe contaram todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reanimou-se-lhe o espírito;
28 Jêh ri Israel i bu kuăl Yakôp đŏng lah: “Lĕ gâp iăt hơyh! Yôsep kon gâp păng hôm rêh, gâp ŭch hăn mâp păng ê lor ma gâp khât”.
28 e disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?