Gênesis 43
CMO vs ARIB
1 Nau ji ngot kuŏng ta bri Kanan nây lơ ma hô lơ ma hô ngăn.
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 Tât ma lĕ sa ba rvăt tă bơh bri Êsip nây nơh, Yakôp lah ma oh kon păng: “Hăn plơ̆ rvăt tay ba aƀă ta bri Êsip ri hŏm”.
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Yuđa ơh ma bơ̆ păng: “Bunuyh i nây lah ma hên nđa ngăn: «Lah khân may mâu leo oh dŭt khân may hăn ta dja, gâp mâu ăn khân may mâp gâp ôh».
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 Ơ bơ̆, lah may ăn păng hăn ndrel hên, ndri mơ dâng hên hăn rvăt ba.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Yơn ma lah may mâu ăn păng hăn, hên mâu hăn đŏng, yorlah bunuyh nây lĕ lah ma hên: «Lah khân may mâu leo oh dŭt khân may hăn ta dja, gâp mâu ăn khân may mâp gâp ôh!»”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Israel i bu kuăl Yakôp đŏng lah ma khân păng: “Hay, moh njô lah khân may jan djơh ma gâp, mbơh nkoch ma bunuyh nây lah hôm geh oh dŭt du huê hay!”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Khân păng ơh: “Bunuyh i nây ôp hên hăch mpơ̆ lơ̆ ntil ngăn, ndrel ma ôp ndŭl mpôl bân, păng lah: «Bơ̆ khân may hôm rêh đŏng? Khân may hôm geh oh nô đŏng?» Jêng hên ơh kơt nau păng ôp nây, ơm hên gĭt lah păng đă oh hăn ta bri Êsip lah?”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Yuđa dăn ma Israel bơ̆ păng ri: “Ơ bơ̆, may ăn oh nây hăn ndrel gâp dô. Ndri hên hăn aƀaơ dja ro, gay ma bân rêh, lơi ăn khât, nđâp ma may, nđâp ma sau sau may, nđâp ma hên đŏng.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 Gâp bănh ton păng ma may, lah mâu ôh say gâp njŭn păng ma may, lah ndri gâp geh dôih đah may lĕ du njăr rêh gâp.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Lah hên mâu gŭ njong, hên brô̆ lĕ geh bar tơ̆ plơ̆ ro”.
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Dŭt ma dêl Israel i bơ̆ ri lah ma khân păng: “Lah ndri nđa dô, khân may ndjôt ndơ dŭt ueh tă bơh bri bân dja ăn ma bunuyh i nây ƀă, khân may ndjôt ndơ ƀô kah ăp ntil ƀă, dak sŭt ƀă, nđâp ma găr tôh ăp ntil ƀă đŏng.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Khân may ndjôt prăk ta săk ăn ŏk rlao khân mre bơh năp nơh bar tơ̆, prăk i ma rvăt tay ba, ndrel ma prăk i khân may say ta ƀao nơh đŏng, klăp lah bu vĭ dăp.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Jêh ri leo oh khân may nây hăn aƀaơ dja mâp bunuyh i ri hŏm.
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Dăn Kôranh Brah nơm i dŭt geh nau dơi jan ăn ma bunuyh nây geh nau yô̆ nđach ma khân may, gay ma ƀơk ăn Simôn, ndrel Ƀenjamin plơ̆ sât ndrel ma khân may đŏng. Gâp dja lah mâu hôm geh kon, phalah dơm”.
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Jêh ri khân păng ndjôt ndoh ndơ nây, nđâp ma prăk ŏk bar tơ̆, ndrel ma leo Ƀenjamin đŏng, hăn ta bri Êsip, hăn tâm mâp đah Yôsep ri.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Tât ta bri Êsip, Yôsep say Ƀenjamin hăn ndrel nô nô păng, păng lah ma bunuyh mât uănh nhih jay păng ri: “Leo khân păng lăp ta jay gâp, jêh ri mbang mpômpa (siŭm) jan trao, yorlah dâng lĕ khân păng i nây sông nar ndrel ma gâp”.
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Păng jan kơt nau Yôsep de đă ma păng, jêh ri leo khân păng i nây hăn lăp ta jay Yôsep.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Khân păng klach hô ngăn, say bu leo lăp ta jay Yôsep, khân păng tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Dâng bu njŭn bân hăn ta dja a, yor ma prăk ta trôm ƀao nơh ro. Bu leo bân hăn ta dja a, yorlah bu gay ma tê̆ dôih bân, gay ma sŏ lơi seh lia bân, n'ho ma sŏ bân gŭ jan dâk jât”.
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 Tât ta bôk mpông jay ri, khân păng hăn dăch ma bunuyh mât uănh nhih jay Yôsep, jêh ri ngơi đah păng:
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Ơ kôranh, nar bơh kơi nơh hên hăn rvăt ba ta dja lĕ du tơ̆.
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 Hên sât tât ta ntŭk rlu ri, hên drih ƀao, say dŭng prăk ta trôm ƀao ba hên nơm ri dadê, râng kơt ơm. Nar dja hên ndjôt tay prăk nây ndơ̆ ma may,
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 yorlah hên mâu gĭt, bu moh tê̆ prăk nây ta trôm ƀao ba hên. Jêh ri hên ndjôt tay prăk a êng jât ma rvăt tay ba”.
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Bu klô i nây ơh ma khân păng: “Lơi ôh rvê, gŭ đăp mpăn hŏ, Kôranh Brah khân may nơm, Kôranh Brah bơ̆ khân may nơm sơm ăn prăk nây ta trôm ƀao khân may. Yorlah prăk khlay khân may rvăt ba nơh lĕ râng ta gâp dja dadê”. Jêh ri păng ƀơk Simôn ăn gŭ ndrel khân păng.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Jêh ri păng leo khân păng i nây lăp ta trôm jay Yôsep ri, sơm sŏ dak ăn khân pre ma rao jŏng, ndrel ma sŏ mpa ma ăn seh lia khân păng de sa đŏng.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Khân păng lĕ ndrăp lơi dâng lĕ ndơ ma ăn Yôsep, dôl gŭ kŏp Yôsep tât ta nây, yorlah khân păng lĕ gĭt khân păng gŭ sông nar ta ntŭk nây.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Tât sât Yôsep ta jay ri, dâng lĕ khân păng sŏ ndơ nây njŭn ăn ma Yôsep, jêh ri păn mbah păng.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Yôsep ôp nau ueh lăng khân păng: “A lor nơh khân may mbơh ma gâp lah geh bơ̆ lĕ ranh ngăn, ah ueh lăng đŏng păng? Păng hôm rêh đŏng bơh?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Khân păng ơh: “Bơ̆ hên hôm rêh, kôranh mê, păng ueh lăng đŏng”. Jêh mbơh nây, khân păng păn mbah păng dadê.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Jêh ri Yôsep uănh say Ƀenjamin, oh du ndŭl deh đah păng nơm, păng ôp khân păng: “Dja oh dŭt khân may mbơh nkoch ma gâp nơh ƀah? Dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma may oh”.
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Yôsep rngot hô ngăn say oh păng, jêh ri păng hăn nhŭm ta trôm jrô păng nơm ri, yorlah păng mâu ôh dơi ăt.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Păng rpôh muh măt phiao, lôh a dih dja, păng nsrôyh ăt ngăn, jêh ri đă bu pư piăng trao.
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Bu pư piăng trao ma Yôsep ăn êng, phung Êsip i gŭ ta ri gŭ sông êng, mpôl oh nô păng ri ăn gŭ sông êng. Nau vay ta phung Êsip mâu ôh ăn sông ndrel phung Hêbrơ, yorlah khân păng uănh nau nây ƀơ̆ ngăn.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Mpôl oh nô Yôsep gŭ sông rle măt jât păng ri dadê, bu ăn khân păng gŭ tâng bôk nô, ntơm bơh nô bôk dak, tât ma oh dŭt, dâng lĕ khân păng ndrŏt dadê ngăn, mâu vât ôh mơm dâng bu gĭt.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Yôsep đă bu sŏ ndơ sa bơh năp păng nơm ri, ăn ma mpôl oh nô păng, yơn ma Ƀenjamin bu ăn ŏk rlao prăm tơ̆ đah ma khân păng aƀă. Khân păng nhêt sông ndrel Yôsep maak ngăn.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?