Gênesis 32
CMO vs ACF
1 Yakôp dâk hăn jât năp jât, jêh ri geh phung tông păr Kôranh Brah tâm mâp đah păng.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Tât ma Yakôp say phung tông păr nây, păng lah: “Ntŭk dja jêng ntŭk phung tông păr Kôranh Brah gŭ ro” jêh ri păng rnha ntŭk nây: «Mahanem», geh nau khlay lah «Geh bar phung gŭ ta nây».
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 Yakôp đă mpôl bunuyh ntơyh nau păng hăn lor tâm mâp đah Êsao nô păng ta ntŭk Êđŏm, bri Sêir ri.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakôp lah ma mpôl i nây: “Khân may mbơh kơt nđa ma Êsao kôranh gâp tay: «Yakôp i bunuyh sơm kơl jan kar may, păng đă hên mbơh kơt nđa: «Gâp man ma gŭ ndrel Laƀan tât nar dja.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 Gâp geh ndrôk, geh seh lia, geh be biăp, geh be, ndrel ma geh bunuyh sơm kơl jan kar bu ur bu klô ŏk đŏng. Aƀaơ dja gâp đă bu hăn mbơh ma may i kôranh gâp, gay ma may yô̆ gâp»”.
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Jêh ri mpôl i păng đă hăn nây, plơ̆ sât mbơh nkoch ma Yakôp: “Lĕ jêh hên tâm mâp đah Êsao nô may. Păng hăn tâm mâp đah may đŏng, ndrel ma leo băl 400 nuyh hăn ndrel păng nơm”.
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakôp klach rvê hô ngăn, jêh ri păng tâm pă ntŭk gŭ bar mpôl, ndrôk, be biăp, be, ndrel ma seh samô păng tâm pă bar mpôl đŏng,
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 yorlah păng mân, lah Êsao lơh du ntŭk, hôm du ntŭk đŏng klaih.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Yakôp mbơh sơm ma Kôranh Brah: “Ơ Kôranh Brah i Abrahăm che gâp yơk mbah, i Isăk bơ̆ gâp yơk mbah, ơ Brah Yêhôva, May lĕ lah jêh ma gâp: «Hăn may plơ̆ sât hŏm ta bri che may nơm, ta ndŭl mpôl may nơm ri, Gâp mra jan ndơ ueh ma may».
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Gâp dja bunuyh sơm kơl jan kar May dơm, mâu di May rŏng ma gâp răp jăp, ndrel ma gŭ ta gâp răp jăp tât dah dja ir ma gâp. Yorlah dôl gâp hăn glăt dak rlai Yôrđăn dja, gâp geh du mlŏm mŏng jra dơm, yơn ma aƀaơ dja gâp lĕ jêng bar mpôl ngăn.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Dăn May kơl gâp, ăn gâp klaih bơh ti Êsao nô gâp, yorlah gâp klach păng tât ta dja, păng nkhât nhhang rnăk vâl gâp, nđâp ma bu ur kon se.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Yơn ma May lĕ lah jêh ma gâp: «Tay Gâp ăn nau ueh maak đăp mpăn ma may, tay Gâp jan rnoi deh may ăn bâk rơ̆ ŏk tâm ban ma choyh rŏ dak văch dak văr, mâu hôm blao kơp»”.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Măng nây păng bêch ta ntŭk nây. Păng sŏ drăp ndơ păng geh ƀă, ma ăn Êsao nô păng ri,
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 geh be me 200, be nkuŏng 20, be biăp me 200, be biăp nkuŏng 20
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 seh samô nđâp ma hôm kon pu toh 30, ndrôk me 40, ndrôk nkuŏng 10, seh lia me 20, ndrel ma seh lia nkuŏng 10.
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Păng ăn dâng lĕ mpômpa (siŭm) i nây ma phung bunuyh sơm kơl jan kar ma păng ri, tâng phung tâng phung êng êng, jêh ri păng lah ma mpôl sơm kơl jan kar ma păng nây: “Khân may hăn lor, leo mpômpa (siŭm) dja ăn tâm ƀah tâng phung tâng phung, gâp hăn bơh kơi”.
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Yakôp ntĭnh ma phung bunuyh sơm kơl jan kar ma păng nây, păng lah: “Lah Êsao nô gâp mâp khân may tay, lah păng ôp: «Bu moh kôranh may? Ah ntŭk brô̆ ntŭk hăn may? Mpômpa (siŭm) phung hăn bơh năp may nây bre moh?»
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Ăn khân may lah ma păng kơt nđa: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja, mpômpa (siŭm) Yakôp bunuyh sơm kơl jan kar ma may nơm, păng ăn dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja ma may, kôranh. Păng nơm hôm e brô̆ bơh kơi hên ri»”.
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Yakôp đă ma dâng lĕ bunuyh i veng bơh kơi bơh kơi dâng lĕ phung mpômpa (siŭm) nây păng đă kơt nây dadê. Păng lah ma phung khân păng: “Nôk khân may mâp Êsao ri tay, ăn khân may mbơh ma păng kơt nây dadê yơ̆.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Khân may mbơh ma păng: «Yakôp bunuyh sơm kơl jan kar may hôm e brô̆ bơh kơi gâp ro»”. Yakôp jan kơt nây, yorlah păng mân: “Dâng lĕ ndơ gâp ăn bu leo ndjôt lor ma ăn nô gâp nây, gâp ŭch păng bah ji nuih ma gâp ro. Jêh ri tât gâp tâm mâp đah păng nơm tay, klăp lah păng rom gâp ma nau ueh”.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Dâng lĕ mpômpa (siŭm) pre ăn nây bu leo ndjôt lor dadê, Yakôp nơm ri hôm bêch ta chun bok nây du măng.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Ta măng nây đŏng, Yakôp dâk leo lĕ ur păng bar hê, lĕ bu ur i sơm kơl jan kar ma bar hê ur păng nây, ndrel ma kon bu klô păng 11 nuyh ri hăn glăt n'hong dak Yapŭk plăng ntŭk thơl bu vay hăn.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Jêh păng njŭn ur kon păng nơm tât kăl ti dak ri lĕ phiao, păng đă bu hăn ntôh drăp ndơ păng nơm ri đŏng.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Yakôp hôm gŭ păng du huê êng ta nây. Ta măng nây geh du huê bu klô hăn tâm nhăt đah păng n'ho ma tât ang ôi.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Tât ma bu klô nây Păng gĭt lah, Păng mâu ôh dơi đah Yakôp, jêh ri Păng lơh Yakôp ta plăng n'gang bŭt. Yakôp n'ho ma glet ro nôk khân păng tâm nhăt nây.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Bu klô nây lah ma păng: “Ƀơk ăn Gâp sât, yorlah bri lĕ ang”. Yakôp ơh: “Gâp mâu ôh ƀơk May, tât May lĕ ăn nau geh jêng ma gâp ƀŏt mơ”.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Bu klô nây ôp Yakôp: “May mơm rnha?” Păng ơh: “Gâp rnha Yakôp”.
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Bu klô nây lah tay: “May mâu hôm ôh ntơ Yakôp jât, may ntơ Israel, yorlah may tâm nhăt đah Kôranh Brah, tâm nhăt đah bunuyh đŏng, lĕ dơi may”. «Israel», geh nau khlay lah «Păng tâm nhăt đah brah».
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Yakôp ôp bu klô nây: “Dăn May mbơh rnha May ăn gâp gĭt”. Bu klô nây lah ma păng: “Moh may ôp ŭch gĭt rnha Gâp?” Jêh ri Păng ăn geh jêng ma Yakôp ta ntŭk nây.
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Yakôp tê̆ rnha ntŭk nây «Pêniel», geh nau khlay lah «Muh măt brah», yorlah păng lah: “Gâp lĕ say ma măt ngăn muh măt Kôranh Brah, yơn ma săk gâp nơm hôm e rêh”.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Nar lĕ lôh, Yakôp lôh hăn bơh ntŭk Pênuel nây. Păng hăn đâl ndât đâl ndât, yorlah n'gang bŭt păng glet.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Kơt ndri dâng phung kon sau Israel tât aƀaơ dja, khân păng mâu ôh sa puăch mlay ta n'gang bŭt, yorlah lĕ Kôranh Brah lơh Yakôp ta plăng n'gang bŭt.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?