Gênesis 28

CMO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ndri Isăk kuăl Yakôp, păng ăn geh jêng ma kon păng nây, jêh ri buay păng: “May lơi ôh sŏ ur tă bơh kon bu ur phung Kanan dja.
1 E Isaque chamou a Jacó, e abençoou-o, e ordenou-lhe, e disse-lhe: Não tomes mulher de entre as filhas de Canaã.
2 May hăn ta bri Pađan-Aram, ta jay Ƀêthuel che i bơ̆ mê̆ may ri, may sŏ ur đah kon va Laƀan i nô mê̆ may nây hŏ.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher das filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Dăn Kôranh Brah nơm i dŭt geh nau dơi ăn geh jêng ma may, jan ăn may geh oh geh kon bâk rơ̆ ăn dŭt ŏk, jêh ri ăn rnoi deh may jêng ŏk phung bunuyh êng êng.
3 E Deus Todo-Poderoso te abençoe, e te faça frutificar, e te multiplique, para que sejas uma multidão de povos;
4 Dăn Kôranh Brah ăn ma may geh jêng i Kôranh Brah de ăn ma bơ̆ gâp Abrahăm nây nơh, ndrel ma tât kon tât sau may đŏng, gay ma bri i may veh gŭ dja jêng ndơ may, yorlah bri dja lĕ Kôranh Brah de ăn ma bơ̆ gâp Abrahăm nơh”.
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua semente contigo, para que em herança possuas a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Jêh ri Isăk ăn Yakôp hăn, ndri păng hăn ta bri Pađan-Aram, hăn ta jay Laƀan kon Ƀêthuel phung Aram, jêng i nô Rêbêka nơm i mê̆ Yakôp, ndrel Êsao.
5 Assim, enviou Isaque a Jacó, o qual se foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Êsao say Isăk ăn geh jêng ma Yakôp, ndrel ma đă păng hăn sŏ ur ta bri Pađan-Aram, ntĭnh păng mâu ôh ăn păng sŏ ur đah phung bu ur Kanan,
6 Vendo, pois, Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar mulher para si dali, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher das filhas de Canaã;
7 say Yakôp iăt nau mê̆ bơ̆ hăn ta bri Pađan-Aram ri.
7 e que Jacó obedecera a seu pai e a sua mãe e se fora a Padã-Arã;
8 Tât Êsao gĭt jêh i bơ̆ păng mâu tâm di ma bu ur phung Kanan,
8 vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque, seu pai,
9 jêh ri păng hăn ta Ismaêl kon Abrahăm, sŏ ur nguai jât đah kon Ismaêl ri, păng sŏ Mahalat i oh Nêƀayôt, păng geh ur pe.
9 foi-se Esaú a Ismael e tomou para si por mulher, além das suas mulheres, a Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, e irmã de Nebaiote.
10 Yakôp du bơh ƀon Ƀêrsêƀa hăn ta ƀon Charan.
10 Partiu, pois, Jacó de Berseba, e foi-se a Harã.
11 Păng hăn tât ta du ntŭk, jêh ri păng rlu ta ntŭk nây, yorlah nar lĕ nhŏp, păng sŏ du mlŏm lŭ ta ntŭk nây ma dŏm bôk, jêh ri păng bêch hăk khêr.
11 E chegou a um lugar onde passou a noite, porque já o sol era posto; e tomou uma das pedras daquele lugar, e a pôs por sua cabeceira, e deitou-se naquele lugar.
12 Păng mbơi geh du mlŏm ntung gung rdŏk ta neh, i chông ntung gung nây ndăl tât a trôk ri, jêh ri geh phung tông păr Kôranh Brah brô̆ nsong jŭr hao rŏ ntung gung nây.
12 E sonhou: e eis era posta na terra uma escada cujo topo tocava nos céus; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela.
13 Brah Yêhôva dâk ta kalơ ntung gung nây, lah ma păng: “Gâp dja Brah Yêhôva, i brah Abrahăm che may yơk mbah, i brah Isăk bơ̆ may yơk mbah đŏng. Neh ntŭk may bêch dja Gâp ăn ma may, n'ho tât kon tât sau may.
13 E eis que o Senhor estava em cima dela e disse: Eu sou o Senhor , o Deus de Abraão, teu pai, e o Deus de Isaque. Esta terra em que estás deitado ta darei a ti e à tua semente.
14 Kon sau may tay ŏk tâm ban ma neh môi, khân păng mra gŭ lam ntŭk tât jât nhŏp nar, tât jât lôh nar, tât jât dŏng, ndrel ma tât jât lơ. Jêh ri dâng lĕ ndŭl mpôl bunuyh ta neh ntu dja bu geh jêng tă bơh kon sau may dadê.
14 E a tua semente será como o pó da terra; e estender-se-á ao ocidente, e ao oriente, e ao norte, e ao sul; e em ti e na tua semente serão benditas todas as famílias da terra.
15 Gâp gŭ ndrel may, ah ntŭk may hăn Gâp mât njrăng may, ndrel ma leo may plơ̆ tay ta bri dja đŏng, Gâp mâu ôh mƀăr may, yorlah moh nau Gâp lĕ jêh ton ma may, Gâp jan ăn tât jêng ngăn ro”.
15 E eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra, porque te não deixarei, até que te haja feito o que te tenho dito.
16 Tât Yakôp kah rngăl bêch, păng lah: “ Brah Yêhôva gŭ ta ntŭk dja ngăn ro, yơn ma gâp mâu gĭt ôh”.
16 Acordado, pois, Jacó do seu sono, disse: Na verdade o Senhor está neste lugar, e eu não o sabia.
17 Păng klach, jêh ri lah: “Klach ngăn ntŭk dja ưh! Ta dja ro jay Kôranh Brah, ndrel ma ntŭk mpông mpêr trôk i ntŭk Păng”.
17 E temeu e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a Casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Yakôp dâk ơm ôi, păng sŏ lŭ i pre dŏm bôk ri nơh păng rdŏk jan n'gŏng ta ri, jan ndơ gĭt năl geh Kôranh Brah gŭ, jêh ri păng tŏ dak ngi bơh lơ ri.
18 Então, levantou-se Jacó pela manhã, de madrugada, e tomou a pedra que tinha posto por sua cabeceira, e a pôs por coluna, e derramou azeite em cima dela.
19 Păng tê̆ rnha ntŭk nây «Ƀêtel», geh nau khlay lah «Jay Kôranh Brah». Bơh ntơm nơh bu kuăl ntŭk nây rnha «Luh».
19 E chamou o nome daquele lugar Betel; o nome, porém, daquela cidade, dantes, era Luz.
20 Jêh ri Yakôp ton, păng lah: “Lah Kôranh Brah gŭ ndrel gâp, mât njrăng gâp rŏ trong gâp hăn dja, ăn piăng trao ma gâp, ndrel ma ăn bok n'gut ao nsoh ma gâp,
20 E Jacó fez um voto, dizendo: Se Deus for comigo, e me guardar nesta viagem que faço, e me der pão para comer e vestes para vestir,
21 ăn gâp plơ̆ sât tât ta jay bơ̆ gâp đăp mpăn, lah ndri gâp mra yơk mbah ma Brah Yêhôva ngăn ro.
21 e eu em paz tornar à casa de meu pai, o Senhor será o meu Deus;
22 Lŭ gâp rdŏk jan n'gŏng dja jêng ntŭk ma yơk mbah May, moh ndơ May ăn ma gâp, tay gâp sŏ ndơ nây du kô̆ tâm jât nhhơr ma May Nơm”.
22 e esta pedra, que tenho posto por coluna, será Casa de Deus; e, de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra