Gênesis 18

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Brah Yêhôva tâm mpơl ăn ma Abrahăm say tay ta tơm jri Mămrê ri, dôl Abrahăm gŭ ta bôk mpông chun păng nơm ri, nôk nar nklang bôk.
1 Depois apareceu o Senhor a Abraão junto aos carvalhos de Manre, estando ele sentado à porta da tenda, no maior calor do dia.
2 Jêh ri Abrahăm ngơk say bunuyh pe nuyh dâk bơh năp păng ri. Tât ma say khân păng, păng nchuăt bơh mpông chun păng nơm nây hăn ran a khân păng păn a neh su, tâng nau vay ôp ueh lăng ma kôranh.
2 Levantando Abraão os olhos, olhou e eis três homens de pé em frente dele. Quando os viu, correu da porta da tenda ao seu encontro, e prostrou-se em terra,
3 Jêh ri păng lah: “Ơ kôranh, lah khân may rŏng ma gâp ngăn, dăn ƀŏt hŏ ôh n'hot bơh gâp jêng bunuyh ta nâm khân may.
3 e disse: Meu Senhor, se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que não passes de teu servo.
4 Ăn gâp đă bu sŏ dak đê̆ ma rao jŏng khân may, dăn khân may gŭ rlu ta nâm tơm si dja ƀŏt.
4 Eia, traga-se um pouco d'água, e lavai os pés e recostai-vos debaixo da árvore;
5 Gâp hăn sŏ ndơ sông sa đê̆ đă khân mre ma sông, ma geh suan khân may ma hăn jât năp jât, lĕ khân may ma tât ta ntŭk gâp dja”. Jêh ri pe nuyh khân păng nây lah ma păng: “Jan hŏm kơt nau may lah ri”.
5 e trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, e depois passareis adiante; porquanto por isso chegastes ate o vosso servo. Responderam-lhe: Faze assim como disseste.
6 Jêh ri Abrahăm hăn ta chun ri ro, mbơh ma Sara i ur păng nơm: “Ay sŏ rnih môi pe ƀuăt, mon jan nŭmpăng ăn gơnh oi”.
6 Abraão, pois, apressou-se em ir ter com Sara na tenda, e disse-lhe: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze bolos.
7 Abrahăm nơm ri hăn nchuăt ta phung mpômpa (siŭm) joi du mlŏm kon ndrôk lây ueh ngăn, ăn bunuyh jan kar ma păng du huê jan, bunuyh jan kar i nây sŏ jan ro.
7 Em seguida correu ao gado, apanhou um bezerro tenro e bom e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 Jêh ri Abrahăm sŏ ngi dak toh ndrôk, sŏ dak toh ndrôk, ndrel ma sŏ puăch kon ndrôk i bu jan trao ri nơh, leo ăn ta năp mpôl pe nuyh nây sông sa. Jêh ri khân păng i nây sông sa, Abrahăm nơm ri hôm gŭ ndrel, ma sơm sŏ ndơ sông sa ma khân păng ta nâm tơm si ri đŏng.
8 Então tomou queijo fresco, e leite, e o bezerro que mandara preparar, e pôs tudo diante deles, ficando em pé ao lado deles debaixo da árvore, enquanto comiam.
9 Jêh ri mpôl pe nuyh nây ôp Abrahăm: “Ah Sara ur may nây?” Abrahăm ơh ma khân păng: “Păng gŭ a trôm chun to”.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde está Sara, tua mulher? Ele respondeu: Está ali na tenda.
10 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma Abrahăm: “Năm jât năp klăp lah ta khay dja đŏng, Hên hăn mâp may du tơ̆ tay jât, ta nôk ri tay Sara lĕ geh du mlŏm kon bu klô”. Sara gŭ iăt tăng nau khân păng ngơi ta bôk mpông bơh kơi Abrahăm ri.
10 E um deles lhe disse: certamente tornarei a ti no ano vindouro; e eis que Sara tua mulher terá um filho. E Sara estava escutando à porta da tenda, que estava atrás dele.
11 Abrahăm, ndrel ma Sara lĕ ranh ranh ngăn, Sara lĕ bah geh săk đŏng.
11 Ora, Abraão e Sara eram já velhos, e avançados em idade; e a Sara havia cessado o incômodo das mulheres.
12 Ndri Sara gơm lah êng ta nuih n'hâm ri: “Săk lĕ ranh dah dja jêh, lŏng sai gâp lĕ ranh ngăn đŏng, gâp ơm hôm rŏng ma nau maak lah?”
12 Sara então riu-se consigo, dizendo: Terei ainda deleite depois de haver envelhecido, sendo também o meu senhor já velho?
13 Brah Yêhôva lah ma Abrahăm: “Mơm dâng Sara gơm? Nđâp ma lah «Gâp lĕ ranh ngăn ơm hôm geh kon lah?»
13 Perguntou o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: É verdade que eu, que sou velha, darei à luz um filho?
14 Ơm geh lah ndơ Brah Yêhôva jan mâu blao? Tât ăp khay ri tay Hên hăn mâp tay may, nôk nây Sara geh du huê kon bu klô”.
14 Há, porventura, alguma coisa difícil ao Senhor? Ao tempo determinado, no ano vindouro, tornarei a ti, e Sara terá um filho.
15 Yơn ma Sara rlăch lah: “Mâu ôh, gâp mâu ôh prot gơm” dâng păng lah kơt nây, yorlah păng lĕ klach. Brah Yêhôva lah ma păng: “Mâu ôh, ay lĕ gơm ngăn”.
15 Então Sara negou, dizendo: Não me ri; porquanto ela teve medo. Ao que ele respondeu: Não é assim; porque te riste.
16 Jêh ri pe nuyh khân păng nây dâk hăn, khân păng n'gâl uănh jât ƀon Sôđŭm ri, Abrahăm hăn ndrel đŏng gay ma njŭn khân păng nây.
16 E levantaram-se aqueles homens dali e olharam para a banda de Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Nôk nây Brah Yêhôva lah: “Nau Gâp ndrăp ŭch jan dja, Gâp mâu ôh mo ma Abrahăm
17 E disse o Senhor: Ocultarei eu a Abraão o que faço,
18 yorlah Abrahăm tay jêng bơ̆ ma du phung bri dak i dŭt kuŏng, nđâp ma geh nau dơi đŏng, lĕ rngôch bri dak ta neh ntu dja mra sŏ dơn nau geh jêng tă bơh păng dadê.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e por meio dele serão benditas todas as nações da terra?
19 Lĕ Gâp kơih jêh păng gay ma ăn păng ntŭm nti kon bu klô păng, ndrel ma tât kon tât sau păng bơh kơi bơh kơi tay, ăn ndjôt nâp trong Brah Yêhôva, gay ma gŭ ngao tâm di, ndrel ma ăn sŏng. Lah kon sau păng jan kơt nđa ngăn, Gâp jan dâng lĕ nau Gâp ton ma păng”.
19 Porque eu o tenho escolhido, a fim de que ele ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, para que guardem o caminho do Senhor, para praticarem retidão e justiça; a fim de que o Senhor faça vir sobre Abraão o que a respeito dele tem falado.
20 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Yorlah nau bu lah ma ƀon Sôđŭm, ndrel ma ƀon Kômôra lĕ hô ngăn bunuyh ta ƀon nây jan tih dŭt ŏk đŏng.
20 Disse mais o Senhor: Porquanto o clamor de Sodoma e Gomorra se tem multiplicado, e porquanto o seu pecado se tem agravado muito,
21 Lah ndri Gâp ŭch hăn jŭr uănh, gay ma gĭt nau bu jan ta nây jêng di kơt nau Gâp lĕ tăng lah mâu. Lah mâu ngăn Gâp ŭch gĭt đŏng”.
21 descerei agora, e verei se em tudo têm praticado segundo o seu clamor, que a mim tem chegado; e se não, sabê-lo-ei.
22 Jêh ri bar hê hăn rƀŏng jât ƀon Sôđŭm ri. Abrahăm ri hôm dâk ndrel ma Brah Yêhôva ta ri đŏng.
22 Então os homens, virando os seus rostos dali, foram-se em direção a Sodoma; mas Abraão ficou ainda em pé diante do Senhor.
23 Abrahăm hăn dăch ôp Brah Yêhôva: “Ơm May lơh lơi ngăn lah, bunuyh sŏng, ndrel ma bunuyh tih?
23 E chegando-se Abraão, disse: Destruirás também o justo com o ímpio?
24 Lah geh 50 nuyh bunuyh sŏng gŭ ta ƀon i nây, ah May lơh lơi đŏng ƀon i nây ƀah? Lah ndri May mâu yô̆ ma ƀon i nây yor ma geh bunuyh sŏng 50 nuyh gŭ ta ƀon i nây?
24 Se porventura houver cinqüenta justos na cidade, destruirás e não pouparás o lugar por causa dos cinqüenta justos que ali estão?
25 Lah May lơh kơt nây, jêng lơh lơi bunuyh sŏng ndrel ma bunuyh tih mâu jêng vă, lah lơh kơt nây May hôm tê̆ dôih bunuyh sŏng jêng tâm ban ma bunuyh tih, mâu jêng vă. Jan kơt nây ơm di kôranh phat dôih ma lĕ rngôch neh ntu lah?”
25 Longe de ti que faças tal coisa, que mates o justo com o ímpio, de modo que o justo seja como o ímpio; esteja isto longe de ti. Não fará justiça o juiz de toda a terra?
26 Jêh ri Brah Yêhôva lah: “Lah Gâp say geh 50 nuyh bunuyh sŏng gŭ ta ƀon Sôđŭm nây, Gâp mâu lơh ôh, Gâp yô̆ ma ƀon i nây yor ma bunuyh 50 nuyh i nây”.
26 Então disse o Senhor: Se eu achar em Sodoma cinqüenta justos dentro da cidade, pouparei o lugar todo por causa deles.
27 Abrahăm ngơi ma Brah Yêhôva jât: “Gâp dja jêng neh môi, ndrel ma ŭnh buh dơm mâu geh nau khlay, dăn May lơi klăp ndăng nau tih gâp hôm ngơi jât ma May dja.
27 Tornou-lhe Abraão, dizendo: Eis que agora me atrevi a falar ao Senhor, ainda que sou pó e cinza.
28 Lah ta ƀon i nây mâu ôh tât 50 nuyh, geh 45 nuyh dơm, lah ndri May lơh ƀon nây yor ma hôm e prăm nuyh ê hŏ râng nây bơh?” Păng ơh: “Lah Gâp say geh 45 nuyh bunuyh sŏng, Gâp mâu lơh ôh”.
28 Se porventura de cinqüenta justos faltarem cinco, destruirás toda a cidade por causa dos cinco? Respondeu ele: Não a destruirei, se eu achar ali quarenta e cinco.
29 Abrahăm ngơi tay ma Brah Yêhôva: “Klăp lah geh 40 nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung 40 nuyh nây”.
29 Continuou Abraão ainda a falar-lhe, e disse: Se porventura se acharem ali quarenta? Mais uma vez assentiu: Por causa dos quarenta não o farei.
30 Abrahăm ngơi jât: “Dăn May lơi ji nuih ma gâp, gâp dăn ngơi ma May du tơ̆ jât. Klăp lah geh 30 nuyh dơm”. Păng lah: “Lah Gâp say geh 30 nuyh, Gâp mâu lơh ôh”.
30 Disse Abraão: Ora, não se ire o Senhor, se eu ainda falar. Se porventura se acharem ali trinta? De novo assentiu: Não o farei, se achar ali trinta.
31 Abrahăm ngơi jât: “Dăn May lơi klăp ndăng nau gâp hôm ngơi ndrel May dja, klăp lah geh 20 nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung 20 nuyh nây”.
31 Tornou Abraão: Eis que outra vez me a atrevi a falar ao Senhor. Se porventura se acharem ali vinte? Respondeu-lhe: Por causa dos vinte não a destruirei.
32 Abrahăm ngơi jât: “Dăn Kôranh Brah lơi ji nuih ma gâp, gâp dăn ngơi hôm du tơ̆ dja dơm. Klăp lah geh jât nuyh dơm”. Păng lah: “Gâp mâu lơh ôh, yor ma phung jât nuyh nây”.
32 Disse ainda Abraão: Ora, não se ire o Senhor, pois só mais esta vez falarei. Se porventura se acharem ali dez? Ainda assentiu o Senhor: Por causa dos dez não a destruirei.
33 Jêh lĕ phiao Brah Yêhôva ngơi ndrel Abrahăm ri, Păng hăn yot klŏk bơh ntŭk nây, jêh ri Abrahăm plơ̆ sât tay ta chun păng nơm.
33 E foi-se o Senhor, logo que acabou de falar com Abraão; e Abraão voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra