Gálatas 2

CMO vs NVT

Sair da comparação
CMO
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tât 14 năm bơh kơi nây, gâp hăn tay ta ƀon Yêrusalem du tơ̆ jât, ndrel ma Ƀarnaƀas, nđâp ma leo Titus hăn ndrel đŏng.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Gâp hăn ta ƀon Yêrusalem kơt nây, yorlah Kôranh Brah nhhơ ăn gâp hăn. Nôk gâp hăn, gâp mâp êng ma phung kôranh phung nsing ma Brah Krist, mbơh nkoch ma khân păng nau i gâp lĕ nti nôk mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel nơh, gay ma lơi ăn nau i gâp dôl hôm nti ma bu, nđâp ma nau i gâp lĕ jêh nti nây nơh nkhơng ma mâu geh nau khlay chrao.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Khân păng tâm di du ntôr nau ma gâp. Bol lah ê lor ma Brah Krist dâk rêh nơh, bu moh i mâu di phung Israel, jêh ri sât nsing ma Kôranh Brah, iăt ma koh ntô gay ma jêng ƀon lan Kôranh Brah, lŏng Titus i oh nô bân ta nau nsing i hăn ndrel hên nây, bol lah păng jêng phung Grek, bu kŏ mâu nchâp păng koh ntô đŏng.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Geh đŏng bunuyh aƀă i ndra jan nsing ma Brah Krist, lăp ntŭng ta phung hên, ŭch Titus koh ntô kađôi, yơn ma phung kôranh ta phung nsing kŏ mâu nchâp păng đŏng. Khân păng man ma lăp gay ma mêt uănh gĭt hên hôm jan tâng dâng lĕ nau vay Môsê mâu lah mâu, khân păng ŭch dâng lĕ phung nsing jan tâng nau vay i nây tâm ban ma jêng dâk ma nau vay i nây, tih ma yorlah Brah Krist lĕ rklaih bu moh i nsing ma Păng, lah ndri mâu hôm khăch ôh jan tâng dâng lĕ nau vay i nây.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Hên mâu ôh tâm di nau ma khân păng i nây, bol lah đê̆ kŏ mâu ơm đŏng, gay ma nau ngăn i nau mhe mhan ueh hôm geh nâng ta khân ay may.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Lŏng phung i bu yơk i bu kơp khân păng jêng kôranh ta phung nsing, mâu ôh đă gâp ntop ndơ ta nau gâp nti ma bu. Bol lah khân păng kôranh dah kuŏng kađôi, kŏ gâp mâu ji bôk ji tôr đŏng, yorlah Kôranh Brah mâu ôh kơih bunuyh.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Khân păng lĕ say jêh, Kôranh Brah đă gâp mbơh nkoch nau mhe mhan ueh dja ăn ma phung i mâu di phung Israel, tâm ban ma Kôranh Brah lĕ đă jêh Pêtrôs ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung Israel đŏng,
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 yorlah Kôranh Brah i lĕ ăn jêh Pêtrôs geh nau dơi jêng kôranh oh mon mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung Israel, Păng ăn gâp geh nau dơi jêng kôranh oh mon mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma phung i mâu di phung Israel tâm ban kơt nây đŏng.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Lŏng Yakơ, Pêtrôs, ndrel ma Yôhan i bu kơp khân păng dŭt khlay jêng tâm ban ma meh ta phung nsing, tât khân păng lĕ say jêh Kôranh Brah lĕ ăn ma gâp nau dơi i nây, khân păng nhŭp ti tâm rnglăp ndrel gâp, nhŭp ti tâm rnglăp ndrel Ƀarnaƀas đŏng, tâm di nau hên ma hăn mbơh nkoch ăn ma phung i mâu di phung Israel, jêh ri khân păng ma mbơh nkoch ăn ma phung Israel.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Geh du nau dơm khân păng ntĭnh ma hên, lơi ta chuêl kơl ma phung kro o ach ta phung nsing ta ƀon Yêrusalem, ndơ i nây jêng ndơ i gâp nđơr jan nâng.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Yơn ma nôk Pêtrôs hăn tât ta ƀon Ŏntiyôk bri Siri, gâp tâm rdâng đah păng ta nklang bu băl, yorlah păng lĕ jan tih.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Yakơ njuăl phung Israel i nsing ma Brah Krist aƀă ăn hăn ta nây đŏng. Nôk khân păng i nây ê hŏ tât, Pêtrôs lĕ vay gŭ sông sa ndrel phung i mâu di phung Israel, yơn ma nôk khân păng i nây lĕ tât ta ri, Pêtrôs bah gŭ ndrel phung i mâu di phung Israel, yorlah păng klach khân păng i phung Israel nây lah.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Lŏng phung Israel i nsing ma Brah Krist aƀă êng leo băl jan nau ndŏp mpôn kơt Pêtrôs nây đŏng, nđâp ma Ƀarnaƀas jan ntut nau ndŏp mpôn tâng khân păng i nây jât.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Tât ma gâp say khân păng mâu hôm tâng nau ngăn i nau mhe mhan ueh nây, gâp ôp Pêtrôs ta nklang bu băl: “Lah may i phung Israel, mâu hôm ôh jan tâng nau vay phung Israel, jan gŭ ngao tâm ban ma phung i mâu di phung Israel chrao, lah ndri mơm may dơi nchâp phung i mâu di phung Israel ăn jan tâng nau vay phung Israel?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Lŏng bân dja phung Israel bơh ndŭl me ngăn, bân mâu ôh jêng phung i mâu di phung Israel i mâu gĭt năl nau vay Môsê, i jan rlau nau vay i nây nâng.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Bân lĕ gĭt jêh, Kôranh Brah mâu ôh kơp bunuyh lĕ sŏng yor ma jan tâng nau vay i nây, Păng kơp lĕ sŏng jêng yor ma nau nsing ma Brah Yêsu Krist dơm. Lah ndri bân lĕ nsing ma Brah Yêsu Krist đŏng, gay ma Kôranh Brah kơp bân lĕ sŏng yor ma nau nsing ma Brah Krist dơm, mâu ôh lĕ kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay. Mâu geh ôh bunuyh lĕ kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay i nây, du huê mâu ơm.”
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Aƀaơ dja hên i phung Israel i lĕ nsing ma Brah Krist, ŭch Kôranh Brah kơp hên lĕ sŏng tă bơh nau nsing i nây. Hên lĕ vât jêh, hên jêng bunuyh tih tâm ban ma phung i mâu di phung Israel đŏng, bol lah hên nsrôyh jan tâng nau vay Môsê kađôi. Hên nsing ma Brah Krist, ndri hên mâu hôm ôh jan tâng nau vay Môsê, gay ma Kôranh Brah kơp hên sŏng. Lah ndri ơm hên jêng bunuyh tih, yor ma mâu hôm jan tâng nau vay i nây bơh? Lah ndri ơm Brah Krist leo ăn hên jêng bunuyh tih, yor ma mâu hôm jan tâng nau vay i nây bơh? Mâu di ôh!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Yơn ma lah du huê bunuyh lĕ jêh mƀăr lơi nau vay i nây, jêh ri aƀaơ dja ŭch jan tâng tay nau vay i nây gay ma Kôranh Brah kơp sŏng, păng i nây tâm ban ma bunuyh ŭch rdŏk tay jât ndơ i a lor nơh lĕ lơh rlŏm lơi. Lah ndri păng i nây nhhơ săk păng nơm lĕ jan tih đah nau vay i nây.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Lŏng gâp, nôk gâp nsrôyh jan tâng nau vay nơh, gâp hôm geh dôih yor ma nau vay i nây. Nôk bu nkhât Brah Krist ta si tâm rkăng, gâp tâm ban ma khât ndrel Păng, lah ndri aƀaơ dja gâp tâm ban ma khât mpeh ma nau vay, nau vay mâu hôm ôh geh nau dơi ma gâp jât, gâp gŭ rêh gay ma geh khlay ma Kôranh Brah nơm.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Gâp mâu hôm gŭ rêh tâng nau ŭch gâp nơm, aƀaơ dja gâp gŭ rêh tâng nau ŭch Brah Krist i gŭ ta gâp. Nau rêh i gâp gŭ rêh aƀaơ dja, gâp rêh nđâp ma nsing ma Kon Kôranh Brah nơm dơm, i Păng lĕ rŏng jêh ma gâp, lĕ jao săk Păng nơm khât ma ntrŏ gâp.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Lah gâp hôm jan tâng tay nau vay Môsê, gay ma Kôranh Brah kơp gâp sŏng, gâp jêng mƀăr lơi nau ueh Kôranh Brah. Yơn ma gâp lĕ gĭt jêh Kôranh Brah mâu ôh kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay Môsê, kơt ndri dâng gâp mâu ôh mƀăr nau ueh Kôranh Brah i nây. Lah Kôranh Brah kơp sŏng tă bơh jan tâng nau vay, nau khât Brah Krist jêng dơm dam, mâu ôh geh khlay.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra