Atos 8
CMO vs ARC
1 — ausente —
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 — ausente —
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Lŏng Sôl ri ŭch n'groh lơi phung nsing ma Brah Yêsu, păng lăp ăp nhih rông mpông jay bu, nhŭp têk bu tê̆ ndrung, bu ur mâu lah bu klô, nhŭp dâng lĕ ro.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Lĕ mpôl i nchuăt nhhing nhhang ri nơh, khân păng hăn ăp ntŭk, ndrel ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Philip i bu lĕ kơih ndrel Satêphan nơh, păng hăn ta du ƀon ta bri Samari. Ta ƀon nây păng mbơh nkoch nau Brah Yêsu jêng Brah Krist i nơm rklaih Kôranh Brah de njuăl.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Lĕ phung ƀon lan ta nây nđơr ŭch iăt ngăn nau Philip ngơi, yorlah lĕ nau khân păng tăng khân păng say Philip jan nau khlay nơh lĕ nau ngăn.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 Geh ŏk bunuyh geh brah djơh lăp, khân păng nter dŭt dăng ngăn, n'ho ma brah djơh du lôh bơh khân păng i nây. Geh bunuyh kuet rven, ndrel ma bunuyh khât jŏng khât ti ŏk đŏng bah.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Yor ri bunuyh ta ƀon nây geh nau răm maak hô ngăn.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Ta ƀon nây, geh đŏng du huê bunuyh rnha păng Simôn, păng gŭ ta nây lĕ jŏ năm jêh. Păng jêng bunuyh mât n'ang jan ndơ ma nau dơi brah djơh, păng nkoch êng săk păng nơm jêng bunuyh khlay. Dâng lĕ phung Samari ta ƀon i nây, khân păng ndrŏt nhhih ngăn ma ndơ păng jan.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Dâng lĕ bunuyh, ntơm bơh bu jê̆ tât ma bu kuŏng, iăt păng ueh ngăn, bu lah: “Păng dja ro geh nau brah Kôranh Brah, i bu kuăl lah ‘Nau brah kuŏng ngăn’.”
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Dâng bu iăt ma păng kơt nây, yorlah lĕ jŏ năm ngăn bu ndrŏt hih rhŏl ma ndơ i păng jan nây.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Yơn ma dôl Philip mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma nau Kôranh Brah ŭch mât uănh ma bunuyh, ndrel ma mbơh nkoch Brah Yêsu Krist, bu tâng iăt nau păng ngơi i nây ro, jêh ri khân păng ăn Philip jan ƀăptem yŭk khân păng ma dak nđâp ma bu ur bu klô.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Lŏng i Simôn ri iăt nau Philip ngơi đŏng, n'ho ma dơn jan ƀăptem yŭk ma dak ro, jêh ri păng gŭ ndrel Philip mro. Nôk nây păng ndrŏt hih rhŏl ngăn say nau mbên, ndrel ma nau khlay i Philip jan nây.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Mpôl kôranh oh mon hôm gŭ ta ƀon Yêrusalem ri. Tât khân păng tăng lư ta bri Samari ri geh bunuyh sŏ dơn nau Kôranh Brah, khân păng đă Pêtrôs, ndrel ma Yôhan hăn ta bri nây.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Tât ta nây, bar hê kôranh oh mon ri mbơh sơm dăn ma Kôranh Brah, gay ma Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh jŭr gŭ ta mpôl lĕ nsing nây,
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 yorlah bar hê khân păng nây ê ôh say Brah Huêng Ueh jŭr gŭ ta du huê ta mpôl lĕ nsing nây. Man ma geh jan ƀăptem yŭk ma dak ta rnha Kôranh Yêsu.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Ndri dâng Pêtrôs, ndrel ma Yôhan tê̆ ti ta khân păng, jêh ri mơ Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Dôl Simôn say Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh gŭ ta khân păng ri, yor ma mpôl kôranh oh mon tê̆ ti nây, păng sŏ prăk gay ma ăn bar hê kôranh oh mon nây
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 n'ho ma lah: “Ăn gâp ƀă nau dơi nây ơ, gay ma bu moh gâp tê̆ ti, Kôranh Brah ăn Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta păng đŏng.”
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Pêtrôs lah păng: “Ăn may, ndrel ma prăk may hăn gŭ ta ndrung ŭnh, yorlah may mân prăk dơi rvăt ndơ Kôranh Brah ăn!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 May mâu ôh dơi lăp ndrel ta nau kar dja, du ntil mâu dơi đŏng, yorlah nuih n'hâm may mâu sŏng ôh ta năp Kôranh Brah.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Ăn may mƀăr hŏm nuih n'hâm djơh nây, jêh ri mbơh sơm dăn ma Kôranh Brah. Nkhêp lah Păng ma yô̆ nđach mâu hôm kơp nau tih may mân kơt nđay.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Gâp lĕ say may geh nuih n'hâm tâm mâu nach hô ngăn, ndrel ma hôm khan jan tih nâng mâu blao bah jan djơh, tâm ban ma nau tih kât may ma rse rvăk.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Simôn ơh: “Lah ndri đă may sơm dăn ma Kôranh Brah, gay ma lơi ăn gâp gŭ ta ndrung ŭnh, nau i may lah nây nơh.”
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Pêtrôs, ndrel ma Yôhan, khân păng mbơh nkoch nau Kôranh Yêsu ma bu, ndrel ma lĕ ndơ i khân păng say khân păng tăng ta Păng nơh, jêh ri khân păng plơ̆ sât tay ta ƀon Yêrusalem, n'ho ma mbơh nau mhe mhan ueh ŏk ƀon đŏng rŏ trong bri Samari nây.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Jêh ri du huê tông păr Kôranh Brah lah ma Philip: “Hơi Philip, may dâk hŏm, hăn mpeh jât dŏng ri, hăn rŏ trong i jŭr bơh ƀon Yêrusalem hăn jât ƀon Kasa, ta trong i bu mâu hôm ôh vay hăn.”
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Jêh ri Philip dâk hăn ro, tât a trong ri mâp ma du huê mpôl bri Êthiôpi, bunuyh bu char. Păng jêng kôranh kuŏng ta bri Êthiôpi, păng mât uănh lĕ drăp ndơ khlay, lĕ prăk kađăch ta bri i nây. Bri i nây bu ur jan kađăch, rnha kađăch i nây ‘Kănđês’. Kôranh kuŏng i nây păng hăn ta ƀon Yêrusalem ri nơh, gay ma yơk mbah ma Kôranh Brah.
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Tât ma sât, dôl păng ncho ta rdeh seh, păng rŏ nteh Nau Kôranh Brah Ngơi ta samƀŭt Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Nôk nây Brah Huêng Ueh lah ma Philip: “Hăn hŏm, ăn dăch ma rdeh seh nây.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Jêh ri Philip nchuăt tâng rdeh nây ro, tât ta nây păng tăng kôranh i nây rŏ samƀŭt Êsai i bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah, păng ôp: “Hơi kôranh, may vât đŏng nau may rŏ i nây?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Kôranh i nây ơh lah: “Mơm blao vât êng, lah mâu geh bunuyh ma rblang?” Jêh ri păng jă Philip ncho ndrel kalơ ri gŭ dăch păng.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Trong ntŭk păng uănh nây lah kơt nđa:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 Bu mưch Păng ƀăch ƀoch, bu mâu ôh phat dôih di ma Ôbăl.
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Jêh ri kôranh nây ôp Philip: “Lŏng may mbơh ma gâp, nau bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lah kơt nđa, bu moh păng ŭch lah? Lah ma săk păng nơm, mâu lah ŭch lah ma du huê bunuyh êng?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Philip mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu ăn păng gĭt, ntơm bơh trong Nau Kôranh Brah Ngơi nây.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Bar hê khân păng i nây hôm ncho ndrel ta rdeh ri dadê. Tât a năp ri say geh dak, kôranh nây lah: “Dak ta dja geh, moh hôm geh nau ma buay gâp, mâu ôh ăn gâp yŭk ƀăptem ma dak?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Philip lah ma păng: “Lah may nsing ma lĕ nuih n'hâm ngăn, may mâu chrao ôh, ƀăptem dơi.” Păng ơh: “Lĕ gâp nsing Kôranh Yêsu Păng Brah Krist Păng Kon Kôranh Brah ngăn ro.”]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Păng đă bu nsrŭng rdeh seh. Jêh ri bar hê khân păng jŭr a dak su, Philip jan ƀăptem yŭk păng ma dak.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Dôl khân păng hao a kơh dja, Brah Huêng Ueh sŏ Philip roh klŏk, uănh păng mâu hôm ôh say. Jêh ri kôranh bri Êthiôpi i nây ntơm hăn tay jât, nuih n'hâm păng răm maak ngăn, yor ma Kôranh Brah lĕ rklaih păng.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Lŏng Philip, say Brah Huêng Ueh sŏ păng gŭ ta ƀon Asôt ri. Jêh bơh nây, păng brô̆ mbơh nkoch nau mhe mhan ueh rŏ ƀon, n'ho ma tât ƀon Sêsara.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?