Atos 7

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri i kôranh jan brah dŭt kuŏng ôp Satêphan: “Di kơt nây ngăn đŏng ƀah?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Satêphan ơh lah: “Hơi phung kôranh, hơi phung oh nô kônh va, dăn khân may iăt gâp hŏm! Kôranh Brah ta nau chrêk lơp Păng nơm, Păng lĕ tâm mpơl ma che Abrahăm bân kăl e nơh, dôl păng hôm gŭ ta bri Mêsôpôtamia, ê lor ma păng gŭ ta ƀon Charan.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Kôranh Brah lah kơt nđa: ‘May dâk hŏm lôh bơh bri dak may nơm, bơh ndŭl mpôl may, jêh ri hăn ta ntŭk bri dak i Gâp nchŏng ma may’.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Jêh ri Abrahăm du bơh bri Khalđê, hăn gŭ ta ƀon Charan. Jêh khât bơ̆ păng ta nây, Kôranh Brah leo păng du bơh bri nây, hăn ta bri i khân may gŭ aƀaơ dja.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ta bri dja, Kôranh Brah mâu ôh ăn neh mir ma păng, neh dâng mpang jŏng Kôranh Brah mâu ăn đŏng. Yơn ma Kôranh Brah ton bri dja jêng bri păng, n'ho ma tât kon tât sau păng nơm a kơi tay, bol lah nôk nây Abrahăm mâu hŏ ôh geh kon.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Kôranh Brah lah ma păng kơt nđa: ‘Kon sau may mra gŭ jêng bu năch ta bri dak bu êng. Bunuyh ta bri i nây sŏ khân păng jan dâk, ndrel ma tŭn jot khân păng jŏ 400 năm’.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Kôranh Brah lah đŏng: ‘Yơn lah Gâp tê̆ dôih ma bri dak i sŏ kon sau may nây jan dâk. Jêh ri kon sau may du lôh bơh ntŭk nây, gŭ yơk mbah Gâp ta bri dja’.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Jêh ri Kôranh Brah tâm rnglăp ma Abrahăm đă păng koh ntô dâng lĕ phung bu klô i gŭ ta nhih păng. Ndơ i nây jêng nau mbên nau tâm rnglăp i nây. Ndri dâng dôl Isăk i kon păng nơm deh geh pham nar, Abrahăm i bơ̆ ri koh ntô ma păng. Jêh ri Isăk koh ntô ăn ma Yakôp i kon păng, Yakôp koh ntô ăn ma 12 nuyh i kon bu klô păng đŏng, ndri dâng lĕ phung bân jêng i kon sau 12 nuyh khân păng nây.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Khân păng i nây geh nuih n'hâm mâu nach ma Yôsep i oh khân păng, ndri dâng tăch lơi ôbăl ăn gŭ jan dâk ta bri Êsip. Yơn ma Kôranh Brah gŭ ndrel păng,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 rklaih lĕ nau jêr jŏt ta păng, ăn păng geh nau mân gĭt blao ngăn, ndrel ma ăn Pharaon i kađăch bri Êsip nây di nuih n'hâm ma păng đŏng. Pharaon ăn păng jêng kôranh mât uănh ta bri Êsip, ndrel ma ăn mât uănh dâng lĕ drăp ndơ păng nơm đŏng.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Bơh kơi nây geh nau ji sŏt ji ngot kuŏng ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanaan, geh rêh rnhăl lam ntŭk. Phung u che bân kăl e nơh joi ndơ sông sa mâu geh ôh.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Dôl Yakôp tăng lư lah hôm geh ba ta bri Êsip ri, păng đă i kon kon păng hăn ta bri nây bôk dak.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Tât ma hăn bar tơ̆, ri mơ Yôsep ăn oh nô păng gĭt năl păng, n'ho ma Pharaon gĭt ndŭl mpôl Yôsep ri đŏng.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Jêh ri Yôsep đă bu hăn sŏ Yakôp i bơ̆ păng bơh ri, ndrel ma băl mpôl păng, dâng lĕ nây geh 75 nuyh.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Ndri Yakôp hăn ta bri Êsip, gŭ n'ho ma khât ta bri nây, nđâp ma kon bu klô păng khât ta bri nây đŏng.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Jêh ri bu rdeng săk jăn Yakôp, ndrel ma Yôsep leo tŏp ta ƀon Sikem ta bri bân nơm dja, ntŭk môch Abrahăm de rvăt bơh kon sau Hêmor, ta ntŭk ƀon Sikem nây nơh.”
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Phung bân lơ ma bâk lơ ma ŏk ta bri Êsip ri, tât bơi di năm Kôranh Brah de ton ma Abrahăm nây nơh.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Jêh ri geh kađăch mhe ntrŏ jan kađăch ta bri Êsip ri, kađăch i nây mâu ôh gĭt ndơ Yôsep vay jan ma phung Êsip nơh.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Kađăch i nây geh nau mân djơh mhĭk ngăn ma phung bân, păng tŭn jot phung u che bân, n'ho ma tât đă khân păng mƀăr lơi kon mhe deh, mâu ăn ôh rong rêh.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Môsê deh nôk nây đŏng, păng jêng oh bê ueh reh ngăn. Mê̆ bơ̆ mât păng ta jay geh pe khay.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Dôl ri iăt ma i mê̆ bơ̆ mƀăr păng, geh kon bu ur Pharaon i kađăch bri Êsip sŏ mât, jêng tâm ban ma kon păng nơm ngăn.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ndri dâng Môsê lăp nti dâng lĕ nau gĭt blao phung Êsip, jêh ri păng mbơh ngơi blao ngăn, ndrel ma blao jan kar ŏk ntil đŏng.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Tât păng geh 40 năm, păng ŭch hăn khŏl phung Israel i oh nô băl mpôl păng nơm.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tât ta nây păng say du huê mpôl Êsip jan djơh lơh băl păng du huê, păng kơl nking băl păng ri, jêh ri plơng mbang mpôl Êsip i nây tât khât ro.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Môsê mân êng săk păng nơm, phung oh nô mân ma păng ro Kôranh Brah de ăn gay ma rklaih khân păng, tih ma bu mâu geh ôh mân kơt nây.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Tât nar ôi tay, Môsê say mpôl Israel aƀă tâm lơh ndrăng khân păng nơm, păng buay, ăn khân păng tâm rnglăp băl, păng lah: ‘Hơi oh nô, moh jan tâm lơh djơh ndrăng nơm, ơm bu êng lah khân may nây heh?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Păng i jan djơh ma oh nô chiao meng ri, nklơ̆ Môsê n'ho ma lah păng: ‘Bu moh ăn may jan kôranh, ndrel ma jan kôranh phat dôih ma hên? Mâu geh ôh.
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 May ŭch nkhât gâp, kơt may lĕ nkhât du huê mpôl Êsip ntri nơh bơh?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Jêh Môsê tăng nau kơt nây păng klach phung Êsip plơng nkhât păng đŏng, jêh ri păng nchuăt du gŭ jêng bu năch ta bri Mađên jŏ năm ngăn. Ta ntŭk bri nây păng geh kon bu klô bar hê.”
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Tât geh 40 năm, geh du huê tông păr Kôranh Brah tâm mpơl săk ăn ma Môsê say ta bri rdah yôk Sinai ri. Ta bri rdah nây geh du pŭm lok, jêh ri tông păr i nây tâm mpơl ma păng jêng mpiăt ŭnh ta pŭm lok i nây.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Dôl Môsê say kơt nây, păng geh nau ndrŏt hih rhŏl ngăn mâu vât ôh ma ndơ tâm mpơl i nây, yor ma pŭm lok i nây mâu geh ôh ŭnh sa ngăn. Jêh ri păng hăn dăch gay ma uănh n'hêl ndơ nây, păng tăng Kôranh Brah lah ma păng:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Gâp jêng brah Abrahăm yơk mbah, jêng brah Isăk yơk mbah, jêng brah Yakôp yơk mbah’. Môsê nsŏr ngăn, păng klach mâu hôm ôh bănh uănh.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Kôranh Brah lah ma păng: ‘Droh lơi ntô jot may nây, yorlah ntŭk may dâk nây jêng ntŭk kloh ueh.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Lĕ Gâp say ngăn nau bu tŭn jot ma ƀon lan Gâp ta bri Êsip, lĕ Gâp tăng ngăn nau khân păng rđêng đŏng, jŭr Gâp dja gay ma rklaih khân păng i nây. Dâk hŏm! Gâp đă may hăn ta bri Êsip aƀaơ dja ro’.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 A lor nơh Môsê dja ƀon lan Israel lĕ rlăch mâu ôh gĭt năl păng, bu de lah păng: ‘Bu moh ăn may jan kôranh, ndrel ma jan kôranh phat dôih hên?’, yơn ma Kôranh Brah de đă păng hăn jan kôranh, ndrel ma rklaih khân păng. Tông păr Kôranh Brah i lĕ tâm mpơl jêh ma păng ta pŭm lok nây nơh kơl păng jan kar i nây.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Môsê dja leo phung ƀon lan Israel du lôh bơh bri Êsip, păng jan nau khlay, ndrel ma nau mbên lĕ nau ngăn ta bri Êsip, ta dak văch dak văr chăng, ta bri rdah dôl 40 năm khân păng gŭ ta nây.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Môsê i dja lah ma phung Israel: ‘Jât năp tay Kôranh Brah ăn geh du huê Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tă bơh oh nô khân ay may, tâm ban ma gâp [, ăn khân ay may iăt nau Păng dô]’.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Môsê i dja gŭ ndrel phung ƀon lan i rgum ta bri rdah nơh, tông păr i nây mbơh nkoch ma păng ta yôk Sinai, jêh ri păng ntơyh nau i nây ăn ma phung u che bân. Păng sŏ dơn nau ngơi Kôranh Brah i ăn nau rêh, ăn tât ma phung bân.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Tih ma phung u che bân mâu iăt ôh nau păng, khân păng mâu hôm ŭch păng jan kôranh, geh nuih n'hâm ŭch plơ̆ tay ta bri Êsip jât chrao.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Khân păng lah ma Arôn i nô Môsê kơt nđa: ‘Đă may jan mon rup brah êng êng ma leo phung hên, yorlah Môsê i leo hên lôh tă bơh bri Êsip nơh, hên mâu gĭt ôh moh nau geh ma păng’.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Jêh ri khân păng jan mon du mlŏm kon ndrôk, khân păng jan brah yơk mbah ma rup i nây, khân păng răm maak ma ndơ ti khân păng nơm jan.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Kơt ndri Kôranh Brah mâu hôm ôh mât uănh khân păng, ƀok gor khân păng ăn yơk mbah ma lĕ ndơ ta kalơ trôk, jêng tâm di đah nau geh nchih ta samƀŭt bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kơt nđa:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Khân ay may tung chun bok jan brah ma brah Môlŭk,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Ta bri rdah, phung u che bân nôk nây nơh geh jêh chun bok jan brah ma Kôranh Brah, khân păng jan chun i nây kơt nau Kôranh Brah đă ma Môsê, kơt pre i say ri nơh.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Phung u che bân ndjôt đơn chun i nây, n'ho ma tât Yôsuê leo lăp ta ntŭk bri dak i khân păng dơi pit bơh bu, bri dak i Kôranh Brah de ntrŭt bu du lôh ta năp măt khân păng nây nơh. Chun i nây hôm tât ma kađăch Đavid đŏng.”
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 “Kôranh Brah rŏng ngăn ma kađăch Đavid, Đavid ŭch jan du mlŏm nhih ma yơk mbah Kôranh Brah, Brah i che Yakôp bân kăl e nơh yơk mbah.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan nhih i nây, kađăch Salômôn i kon păng dâng hoch jan nhih jan brah i nây.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Yơn ma Kôranh Brah dŭt prêh, mâu gŭ ôh ta nhih ti bunuyh jan. Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ geh nchih đŏng:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Kôranh Brah lah: ‘Trôk hôm jê̆ tâm ban ma rnơl Kađăch ntŭk Gâp gŭ,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Yorlah trôk, ndrel ma neh ntu, dâng lĕ ndơ i nây nơh, ti Gâp nơm dadê njêng’’.”
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Hơi bunuyh dăng ko! Khân may tâm ban ma bunuyh i mâu di phung Israel, geh tôr mâu ŭch iăt Kôranh Brah. Khân may tâm rdâng đah Brah Huêng Ueh i kloh ueh nâng neng dơm, tâm ban ma phung u che khân may kăl e ri nơh đŏng!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Yorlah lĕ mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, phung u che khân may jan jêr ma khân păng dadê. Khân păng nkhât lơi lĕ phiao mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah i nkoch lor ma nau văch Brah Krist i du huê Bunuyh sŏng. Aƀaơ dja khân may lĕ nhŭp Brah Krist i nây njŭn ma bu, jêh ri nkhât lơi Ôbăl đŏng.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Khân may lĕ sŏ dơn jêh nau vay Kôranh Brah i tông păr lĕ ăn ma Môsê, ndrel ma phung u che bân, tih ma khân may mâu ôh jan tâng nau Păng đă nây!”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Jêh bu tăng nau Satêphan ngơi nây, bu ji nuih dŭt hô, kăp rchiăt sêk neng ma păng ngăn.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Lŏng Satêphan ri, Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta păng ngăn, ăn păng n'gơr uănh jât trôk ti, say nau chrêk lơp Kôranh Brah, ndrel ma say Brah Yêsu dâk bơh ma Kôranh Brah ri đŏng.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Păng lah: “Uănh ri! Gâp say trôk pơk lahưr, ndrel ma say Kôranh Yêsu i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dâk bơh ma Kôranh Brah ri đŏng.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Dôl nây bu nter dŭt hô, n'ho ma sŏ lau ti nsêt tôr khân păng nơm gay ma mâu hôm tăng nau păng đŏng, dâng lĕ bu rdôh ta păng ri dadê.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Bu mphŏk têk păng du lôh bơh dih ƀon Yêrusalem nây, gay ma klŭp păng ma lŭ tât khât. Mpôl i gŭ uănh nây, drih ao kuŏng khân păng nơm ăn ta jŏng du huê bu klô ndăm, rnha Sôl.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Dôl bu ntŭp Satêphan ma lŭ ri, păng mbơh sơm: “Hơi Kôranh Yêsu, dăn May sŏ dơn huêng gâp.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Jêh ri păng chon kômŏk, nter dŭt nteh ngăn: “Hơi Kôranh! Lơi ôh kơp nau tih dja tât ma khân păng.” Jêh păng lah kơt nây, n'ho ma roh n'hâm klŏk.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra