Atos 4
CMO vs ARC
1 Dôl Pêtrôs ndrel Yôhan hôm e ngơi ma phung ƀon lan, jêh ri geh mpôl kôranh jan brah, mpôl Sađôsi, ndrel ma i kôranh tahen nhih jan brah hăn tât ta nây.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Khân păng ji nuih hô ngăn ma bar hê kôranh oh mon nây, say khân păng ntŭm nti phung ƀon lan ma Brah Yêsu mbơh ma bu lah: Bunuyh khât hôm dâk rêh đŏng yor ma lĕ geh Brah Yêsu khât dâk rêh.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Jêh ri khân păng nhŭp bar hê kôranh oh mon nây krŭng ta trôm ndrung du năng raang, yorlah nôk nây bri lĕ ŭch ngo mâu hôm ôh blao phat dôih.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Yơn ma ŏk ngăn bu sât nsing ma Brah Yêsu, bunuyh i tăng nau kôranh oh mon ngơi nây. Bunuyh i nsing ma Brah Yêsu aƀaơ dja, dâng lĕ bu klô klăp lah geh 5000 nuyh, jêh ri geh bu ur kon se đŏng.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tât ôi tay ri, geh mpôl kôranh jan brah, phung nơm nti nau vay phung Israel, ndrel ma mpôl kôranh aƀă êng jât, khân păng văch rƀŭn du ntŭk ta ƀon Yêrusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Ta nây geh kôranh jan brah rnha Anas, rnha Kaiphas, rnha Yôhan, rnha Alêksăntrus, ndrel ma lĕ rnăk vâl mpôl kôranh jan brah lăp rƀŭn ndrel ta ri đŏng.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Khân păng đă bu leo bar hê kôranh oh mon nây gŭ ta nklang n'gul ri, jêh ri ôp khân păng: “Bơh tă nau dơi khân may jan kar i nây mêh? Bu moh ăn khân may jan kar i nây?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta Pêtrôs, ăn păng ngơi kơt nđa: “Dăn kôh mbah ma kôranh bri Yuđa, ndrel ma dâng lĕ mpôl kôranh êng jât.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Nar dja khân may ôp hên ma ndơ ueh hên jan ma du huê bunuyh rven dja bơh tă nau dơi.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Dăn ma khân may, ndrel ma dâng lĕ ƀon lan phung Israel ăn gĭt ma nau dja: Bu klô i dâk bơh năp khân may dja păng geh ueh săk jăn, nau dơi i nây tă bơh Kôranh Yêsu Krist ƀon Nasaret, i khân may lĕ nkhât ta si tâm rkăng nơh, yơn ma Kôranh Brah rklaih ăn Păng dâk rêh đŏng.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih kơt nđa:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Mâu hôm ôh geh bunuyh êng jât ma dơi rklaih bunuyh ta neh ntu dja, mâu hôm ôh geh bunuyh êng jât Kôranh Brah ăn ma bunuyh gay ma rklaih bân.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Say Pêtrôs ndrel Yôhan geh nuih n'hâm bănh ngơi kơt nây, khân păng mâu vât ôh ndrŏt hih rhŏl ta nuih n'hâm ngăn, yorlah bu gĭt bar hê khân păng nây jêng bunuyh ƀon lan dơm, mâu ôh prot lăp nti. Yơn ma bu gĭt khân păng nơh vay gŭ ndrel Brah Yêsu.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Bu joi nau ma ơh mâu hôm geh ôh, yorlah say bunuyh rven i lĕ bah ri nơh dâk ndrel ta ri đŏng.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Jêh ri bu đă khân păng pe nuyh nây lôh bơh ntŭk phat dôih nây du ndŏm, gay ma tâm nchră nau.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Phung kôranh i nây lah kơt nđa: “Mơm bân jan ma bar hê bunuyh nây? Dâng lĕ ƀon lan ta ƀon Yêrusalem dja lĕ bu gĭt n'hêl ngăn nau khlay khân păng jan nây lĕ nau ngăn, bân mâu hôm ôh dơi rlăch đŏng.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Gay ma lơi ăn nau dja tăng tât ma bunuyh a êng đŏng, lah ndri ăn bân buay mbram lơi hôm ăn khân păng mbơh ma Yêsu nây jât.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Jêh ri kuăl bar hê khân păng nây lăp, buay mâu ăn khân păng mbơh nkoch, ntŭm nti bu ma Brah Yêsu, buay dŭt hô ro.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Jêh ri Pêtrôs ndrel Yôhan ơh ma khân păng: “Lŏng khân may mân heh, moh nau i di ta năp măt Kôranh Brah: Ăn hên iăt tâng nau khân may, mâu lah iăt tâng nau Kôranh Brah?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Hên mâu blao ôh gŭ iăt săk hŏ nau i hên say hên tăng nây.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Bu joi nau ma tê̆ dôih mâu say ôh, yorlah lĕ ƀon lan i gŭ ta ri rnê Kôranh Brah dadê yor ma say nau i nây. Bu klach phung ƀon lan jan nau uh ah, kơt ndri bu de buay mbram khân păng du tơ̆ jât dơm, jêh ri ƀơk ăn sât.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Bunuyh i bah yor ma nau dơi lĕ nau nây, păng lĕ rlau 40 năm.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Jêh bu ƀơk khân păng nây, Pêtrôs ndrel Yôhan, hăn mâp ta mpôl khân păng nơm, mbơh nkoch i nau mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung kôranh êng jât i buay khân păng ri nơh.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Jêh mpôl khân păng tăng kơt nây, khân păng mbơh sơm kuăl Kôranh Brah drơu du ntôr nau: “Hơi Kôranh Brah, May nơm njêng trôk, njêng neh ntu, njêng dak văch dak văr, ndrel ma dâng lĕ ndơ i gŭ ta nây đŏng.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Lĕ May ngơi ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh ta kađăch Đavid hên kăl e nơh jêng bunuyh jan kar ma May, May lah ăn păng nchih kơt nđa:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Mpôl kađăch ta neh ntu dja,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 N'hêl nanê̆ ngăn ta ƀon dja, kađăch Hêrôt, ndrel ma kôranh kuŏng Pŭntês-Pilat, nđâp ma mpôl mâu di phung Israel, ndrel ma mpôl ƀon lan phung Israel, nôk nây nơh khân păng tâm di nau, gay ma nkhât Kôranh Yêsu, i bunuyh kloh ueh jan kar ma May, i May lĕ kơih ăn jêng Brah Krist.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 May geh nau dơi ma khân păng dâng lĕ, ndri khân păng i nây leo băl jan kơt lĕ ndơ i May lĕ ŭch khân păng jan bơh kăl e nơh dơm.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Aƀaơ dja, hơi Kôranh Brah, dăn May uănh lĕ nau bu mbram nây, jêh ri dăn May ăn ma hên i bunuyh jan kar ma May, ăn hên nuih n'hâm bănh mbơh nkoch nau May ngơi.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Dăn May nhhơ nau dơi May ăn hên jan bah nau ji bu, ndrel ma ăn hên jan ndơ lĕ nau êng êng. Dăn May jan ndơ i nây yor ma Kôranh Yêsu i bunuyh kloh ueh jan kar ma May ƀaƀơ.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Lôch jêh nau khân păng mbơh sơm ri, ta jay khân păng gŭ rƀŭn nây geh n'gơ, n'ho ma Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân păng dadê ngăn. Jêh ri khân păng geh nuih n'hâm bănh ngăn, gay ma mbơh nkoch nau Kôranh Brah.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Jêh ri dâng lĕ phung nsing, khân păng geh nuih n'hâm nau mân du ntôr nau dơm, mâu geh ôh du huê bunuyh uănh drăp ndơ păng geh, prăp dŏng ma săk păng nơm dơm. Khân păng sŏ lĕ drăp ndơ geh nây dŏng ndrel dadê.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Mpôl kôranh oh mon geh nau brah ngăn, khân păng leo băl mbơh nkoch Brah Yêsu dâk rêh. Kôranh Brah ăn nau ueh lăng ŏk ngăn ma khân păng.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Lĕ mpôl i nây mâu geh ôh du huê gŭ ăt ji ngot, yorlah bu moh i geh neh, geh jay, khân păng tăch lơi, jêh ri leo prăk i nây
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ăn ta mpôl kôranh oh mon ri. Phung nsing sŏ prăk i nây tâm pă moh ndơ khân păng mâu geh mâu tŏng.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Geh du huê bu klô rnha Yôsep, mpôl Lêvi, tă bơh gôl dak Kipros, mpôl kôranh oh mon rnha păng Ƀarnaƀas, rnha i nây geh nau khlay lah ‘Bunuyh kơl bonh leng bu’.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Păng i nây geh neh đŏng, jêh ri păng tăch neh păng nơm, sŏ prăk ăn ta mpôl kôranh oh mon ri.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?