Atos 19

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dôl Apôlôs gŭ ta ƀon Kôrĭntô, Pôl lôh bơh bri Prikia hăn glăt rŏ bri Asi, jêh ri tât ta ƀon Êphêsô. Ta ƀon nây păng mâp ma phung oh mon aƀă,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 păng ôp phung nây: “Ntơm bơh khân ay may sât nsing, ah khân ay may lĕ geh Brah Huêng Ueh i kloh ueh gŭ ta khân ay may đŏng bơh?” Khân păng ơh: “Mâu ôh, hên mâu prot ôh tăng bu lah geh Brah Huêng Ueh i kloh ueh.”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Pôl ôp tay khân păng: “Lah ndri moh ntil nau ƀăptem khân ay may dơn?” “Hên dơn nau ƀăptem tâng nau nti Yôhan-Ƀaptem.”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pôl lah ma khân păng: “Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem ăn ma bunuyh i lĕ rgâl lơi nuih n'hâm djơh, n'ho ma mbơh nkoch ăn ma phung ƀon lan nsing ma Bunuyh i văch bơh kơi păng nây, jêng Kôranh Yêsu [Krist].”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Jêh tăng Pôl lah kơt nây, khân păng dơn nau ƀăptem ma rnha săk Kôranh Yêsu jât.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Jêh Pôl tê̆ ti ta khân păng ri, Brah Huêng Ueh i kloh ueh jŭr gŭ ta khân păng, ăn khân păng blao ngơi nau ngơi êng êng, n'ho ma ntơyh nau ngơi Kôranh Brah đŏng.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Dâng lĕ phung nây klăp lah 12 nuyh bu klô.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Geh pe khay Pôl gŭ nti ta nhih rƀŭn phung Israel, păng nti bănh ngăn. Păng nchră păng mbơh nkoch nau Kôranh Brah mât uănh ma bunuyh ăn bu iăt.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Tih ma geh bunuyh aƀă nuih n'hâm dăng ko, mâu ŭch iăt, nđâp ma ngơi nau djơh jât ma nau nsing ma Brah Yêsu ta năp bunuyh ŏk. Jêh ri Pôl du rnglah bơh phung i nây leo phung oh mon rƀŭn ta ntŭk êng. Jêh ri păng tâm nchră ma bu ăp nar ăp nar ta nhih rƀŭn du huê bunuyh, rnha bunuyh i nây Tiranus.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Păng nti bu ta nây jŏ bar năm, ndri dâng ŏk bunuyh ta bri Asi nây tăng nau Kôranh Yêsu dadê, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel đŏng.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Nôk nây Kôranh Brah jan ndơ nau khlay êng êng ta Pôl ri lĕ nau ngăn.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Bu man ma sŏ bok i păng n'gut bơh săk păng ri, jêh ri tê̆ ta bunuyh ji, bunuyh ji bah, brah djơh i gŭ ta bunuyh lôh bơh khân păng đŏng.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Geh phung Israel aƀă, khân păng brô̆ nsong ăp ntŭk gay ma mprơh brah djơh du bơh bunuyh. Ta mpôl khân păng i nây geh aƀă jan dŏng rnha săk Brah Yêsu, khân păng lah brah djơh kơt nđa: “Gâp đă khân may ta nau dơi Kôranh Yêsu, i Pôl de nti, ăn khân may du hŏm!”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Ta phung jan kơt nây, geh nđâp ma kon bu klô Sakêva pơh nuyh đŏng. Sakêva jêng mpôl kôranh jan brah phung Israel.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Brah djơh ơh ma phung i nây: “Kôranh Yêsu, hên lĕ năl jêh, ndrel ma Păng geh nau dơi ma hên. Pôl hên lĕ năl đŏng, ndrel ma păng geh nau dơi ma hên đŏng. Tih ma khân may i nây bơh tă geh nau dơi ma gâp?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Jêh ri bunuyh i brah djơh lăp nây, rdôh tom lơh khân păng ri, dơi păng đah ma khân păng dâng lĕ nây, n'ho ma tât nchuăt nđâp ma lahôk lahak, sôt găt dadê.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Lĕ bunuyh ta ƀon Êphêsô, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel tăng lư nau i nây. Jêh ri khân păng klach nsŏr, n'ho ma yơk ma rnha săk Kôranh Yêsu.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Geh ŏk bunuyh lăp nsing ma Brah Yêsu, jêh ri hăn mbơh nau tih khân păng nơm ta năp bu, moh nau i khân păng lĕ geh jan a lor nơh mâu hôm mo.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Ta phung i nây a lor nơh geh ŏk jêng tă jan n'ang, khân păng sŏ gŭn nglar khân păng nơm ri, su pur lơi ta ŭnh ta năp băl phung ri đŏng. Lĕ ndơ khân păng su pur nây nau khlay 50000 prăk kăk.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Yor ma nau khlay i nây, bu mbơh nkoch ma nau Kôranh Yêsu lơ ma lam ntŭk, jêh ri bu sât nsing ma Păng lơ ma ŏk.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Jêh geh nau nây, Pôl mân ŭch hăn ta ƀon Yêrusalem, păng ŭch hăn glăt rŏ bri Masêđôn, ndrel ma bri Akhây, păng lah: “Jêh hăn ta ƀon nây, iăt ma gâp hăn ta ƀon kuŏng Rôm đŏng.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Jêh ri păng đă bar hê bunuyh kơl jan kar păng hăn lor ta bri Masêđôn, đă Timôthê, ndrel ma Êrastus. I păng nơm ri hôm gŭ ta bri Asi jŏ oi ƀŏt.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Nôk nây geh nau uh ah dŭt kuŏng, yor ma nau nsing ma Brah Yêsu jan ăn bu mâu hôm yơk mbah ma rup brah êng êng.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Geh du huê bunuyh bu klô rnha Đêmêtrus, păng jêng bunuyh blao jan ndơ ma prăk, mon rup nkưp jan brah ma prăk ma jan brah bu ur Đian, yor ma kar păng phung i blao jan geh prăk ŏk.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Jêh ri păng rgum phung blao jan nây, ndrel ma lĕ phung êng i jan kar kơt păng nây đŏng. Păng lah ma khân păng: “Hơi oh nô, khân may lĕ gĭt jêh, bân geh prăk ŏk yor ma ndơ jan kar dja.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Păng i rnha Pôl nây, khân may lĕ gĭt lĕ năl păng đŏng, păng lah rup brah ti bunuyh jan mâu ôh di brah ngăn. Păng jă nsŭk nsôr ŏk phung ƀon lan iăt tâng păng, mâu ôh dơn ta ƀon Êphêsô dja dơm, lam bri Asi dja ngăn.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Lah ndri bân klach mâu ôh dơn ma nau kar phung bân dja dơm bu mâu hôm yơk. Klach lah bu mâu hôm yơk tât ma nhih jan brah ma brah Đian i dŭt kuŏng dja. Brah bu ur i nây i bu vay yơk mbah lam bri Asi, nđâp ma lam dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, aƀaơ dja klach lah roh nau bu lư păng đŏng.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, dâng lĕ phung ta nây ji nuih dŭt hô ngăn, khân păng nter drơu lah: “Brah Đian ta ƀon Êphêsô dja dŭt kuŏng ngăn!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Nôk nây lam ƀon geh nau uh ah tah tŏr ngăn, khân păng hăn grŭng grăng jât ntŭk bu pâl, khân păng têk mphŏk Gaiyus, ndrel ma Arisđarkus hăn ta ri đŏng. Khân păng i nây jêng phung bri Masêđôn, vay hăn ndrel Pôl.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pôl ŭch hăn mâp phung ƀon lan nây đŏng, yơn ma phung oh mon buay mâu ôh ăn păng hăn.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Nđâp ma phung jan kar kuŏng ta bri Asi nây, i tâm năl măt păng, đă bu hăn mbơh păng, bonh mâu ôh ăn păng hăn ta ntŭk bu pâl nây.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Lĕ phung ƀon lan ta nây, aƀă nter lah nđa, aƀă nter lah nto, geh nau uh ah tah tŏr ngăn bêng ntŭk bu pâl nây. Geh ŏk bunuyh mâu ôh gĭt moh nau tâm rƀŭn nây.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Geh phung Israel aƀă ntrôl du huê ta băl mpôl khân păng nơm rnha păng Alêksăntrus, đă păng dâk bơh năp bu ri. Păng yơr ti gay ma ăn bu bah ngơi, yor ma păng ŭch mbơh nkoch ma phung ƀon lan phung Israel mâu ôh geh jan tih.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Tât ma bu năl păng jêng phung Israel i mâu yơk mbah ma brah Đian, bu nter drơu lah: “Brah Đian ta ƀon Êphêsô dja dŭt kuŏng ngăn!” Bu nter drơu lah kơt nây jŏ klăp lah geh bar mong ngăn.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Tât n'glĕ dŭt kôranh nchih samƀŭt ta ƀon i nây buay phung ƀon lan ăn gŭ rklăk, păng lah: “Ơ phung oh nô kônh va ta Êphêsô! Bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt dadê jêh jêng phung mât nhih jan brah ma brah Đian i brah dŭt kuŏng, ndrel ma rup păng i lĕ tŭp tă bơh kalơ trôk ti.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Mâu ôh geh bunuyh rlăch nau nây, lah ndri ăn khân ay may gŭ rklăk hŏ. Lơi dâng ôh khân ay may dah ma jan lă jan lêng.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Khân ay may leo mpôl i nây ta dja, yơn ma khân păng mâu geh ôh ntŭng bơh nhih jan brah, mâu lah ngơi rak suai ma brah bu ur Đian phung bân.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Lah ndri, lah Đêmêtrus, ndrel ma phung i jan kar đah păng nây, geh nau tâm ntôn ma bu, ăn khân păng hăn tâm ngơi dôih ta bơh năp kôranh phat dôih ta nhih phat dôih.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Lah khân ay may geh nau ŭch ôp ma nau êng jât, kŏp tât mong bu rƀŭn kuŏng tâng ma nau vay, ăn bu nchră.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Kơt ndri ăn bân njrăng, klach lah bu ntôn bân nar dja jan nau uh ah, jêh ri bân joi nau ma tâm ơh đah bu mâu hôm blao vă ma nau jan uh ah dja.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Jêh păng lah kơt nây, păng đă phung rƀŭn nây sât lĕ phiao.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra