Atos 17

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Pôl, ndrel ma Silas hăn glăt rŏ ƀon Ămphipôli, ndrel ma glăt rŏ ƀon Apŭlôni, khân păng hăn tât ta ƀon Têsalônik. Ta ƀon nây geh du mlŏm nhih rƀŭn phung Israel.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Tâng ma nau vay Pôl nơh, păng lăp ta nhih rƀŭn ri, ndrel ma tâm rlăch tâm nchră uănh Nau Kôranh Brah Ngơi đah bu pe pơh, ăp nar Saƀăt i nar rlu phung Israel.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Păng dŏng Nau Kôranh Brah Ngơi i nây mbơh nkoch ăn bu n'hêl nanê̆, Brah Krist i nơm rklaih i Kôranh Brah lĕ ton ma phung Israel iăt ma geh nau rêh rnhăl, n'ho ma tât khât, jêh ri dâk rêh tay. Păng lah: “Brah Krist i nây, Păng Kôranh Yêsu i gâp mbơh ma khân ay may nơh.”
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Geh phung Israel aƀă iăt tâng Pôl, ndrel ma Silas. Geh phung Grek i yơk mbah Kôranh Brah ŏk đŏng, nđâp ma phung bu ur jan kuŏng ŏk đŏng iăt tâng khân păng.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Lŏng phung Israel i mâu iăt tâng khân păng, phung i nây mâu nach yor ma say ŏk bunuyh tâng bar hê khân păng nây. Jêh ri phung i nây rgum phung bunuyh djơh i ƀlao jan kar, phung dah ma gŭ rŏ trong, leo băl jan uh ah ta ƀon nây. Phung i nây hăn njueng jay du huê bu klô rnha Yasŭn, joi nhŭp Pôl, ndrel ma Silas, gay ma njŭn khân păng ăn phung ƀon lan phat dôih.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Yor ma joi khân păng ta nây mâu say, jêh ri nhŭp ndă Yasŭn i bunuyh tơm jay, ndrel ma nhŭp bunuyh aƀă i nsing ma Brah Yêsu têk njŭn ăn ma kôranh ƀon nây, n'ho ma nter dŭt dăng dăng lah: “Pôl, ndrel ma băl păng jêng phung i jan ăn lam neh ntu geh nau uh ah, lĕ tât ta dja jêh!
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Yasŭn dja rom phung i nây gŭ ta jay păng. Phung i nây jan tih ma nau kôranh kađăch ta ƀon Rôm lĕ đă ƀon lan, yorlah khân păng mbơh nkoch ăn bu iăt du huê kađăch êng jât rnha Yêsu.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Tât tăng nau ngơi phung i nây, phung ƀon lan, ndrel ma kôranh ƀon geh nau rvê hô ngăn.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Jêh ri kôranh ƀon nây đă ăn prăk ma chuai Yasŭn, ndrel ma bunuyh aƀă êng nây, ri mơ bu mƀơk khân păng ăn lôh bơh ntŭk nây.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Jêh ri phung nsing njuăl Pôl, ndrel ma Silas lôh ntŭng bơh ƀon nây dâng măng ro, hăn ta ƀon Ƀêra. Tât ta ƀon nây khân păng hăn ta nhih rƀŭn phung Israel.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Phung Israel ta ƀon nây geh nuih n'hâm ueh rlau ma phung Israel ta ƀon Têsalônik, yorlah khân păng iăt nau bar hê khân păng nây mbơh nkoch ma lĕ nuih n'hâm, mêt uănh Nau Kôranh Brah Ngơi ăp nar, gay ma ŭch gĭt n'hêl nau Pôl, ndrel ma Silas nti nây, ngăn mâu lah mâu.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Geh ŏk ta phung khân păng nây sât nsing, nđâp ma phung bu ur Grek jan kuŏng, ndrel ma phung bu klô Grek ŏk đŏng.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Yơn ma tât phung Israel ta ƀon Têsalônik tăng lah Pôl mbơh nkoch nau Kôranh Brah ta ƀon Ƀêra đŏng, khân păng hăn nsôch phung ƀon lan ta nây jan nau uh ah.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Tât ma say kơt nây, phung nsing ma Brah Yêsu leo Pôl hăn ta meng dak văch dak văr ro, hôm gŭ ta ri Silas, ndrel ma Timôthê.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Phung i njŭn Pôl ri nơh, khân păng ncho duk kuŏng njŭn tât ta ƀon kuŏng Athen, ri mơ khân păng plơ̆ sât n'ho ma mbơh nau Pôl de ntĭnh Silas, ndrel ma Timôthê đă hăn tâng păng ăn gơnh.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Dôl Pôl gŭ kŏp Silas, ndrel ma Timôthê ta ƀon Athen, nuih n'hâm păng geh nau rvê rngot hô ngăn, yor ma păng say ta ƀon nây geh rup brah êng êng dadê ngăn.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Kơt ndri păng tâm nchră ma phung Israel, ndrel ma phung i mâu di phung Israel i yơk mbah ma Kôranh Brah ta nhih rƀŭn phung Israel ri, jêh ri ăp nar păng tâm nchră đŏng ma bunuyh i păng mâp rŏ trong ta ƀon nây.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Jêh ri geh phung nơm nti mpeh nau nti Êpikur, ndrel ma phung nơm nti mpeh nau nti Satôĭk, phung nây blao tâm nchră. Khân păng tâm nchră đah Pôl, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Moh nau nti bunuyh ƀŏch ƀŏr dja hiah?” Bu aƀă jât lah kơt nđa: “Tâm ban ma păng ŭch mbơh nkoch ma brah bu năch.” Khân păng ngơi ndri yorlah khân păng tăng Pôl mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Brah Yêsu, ndrel ma nkoch nau dâk rêh tay.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Jêh ri bu njŭn leo păng bơh năp kôranh ƀon ta ntŭk rƀŭn kalơ yôk Ariyus, bu lah ma păng: “Lŏng may mbơh ăn hên gĭt nau nti mhe may nây,
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 yorlah nau nti may ăn hên ndrŏt ngăn. Hên ŭch gĭt nau khlay i nây đŏng.”
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Lŏng dâng lĕ bunuyh ta ƀon Athen, ndrel ma phung bu năch gŭ ta ƀon nây, khân păng ru ma ngơi, ru ma gŭ iăt nau mhe êng êng dơm, mâu hôm ôh jan ndơ êng jât.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Jêh ri Pôl dâk bơh năp phung kôranh ƀon i nây, păng lah: “Hơi phung oh nô kônh va i gŭ ta ƀon Athen, gâp lĕ say khân ay may nsrôyh yơk mbah ma brah êng êng ngăn,
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 yorlah dôl gâp hăn rsong ta ntŭk dja, gâp uănh ntŭk ma yơk mbah brah êng êng. Jêh ri gâp say du nsưng jan brah geh nchih lah kơt nđa: ‘Yơk mbah ma Brah i bunuyh mâu gĭt năl’. Kơt ndri gâp ŭch mbơh nkoch ăn ma khân ay may, ma Brah i khân ay may yơk mbah yơn ma mâu gĭt năl nây.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Păng Kôranh Brah rhăk njêng neh ntu dja, ndrel ma dâng lĕ ntil ndơ geh ta neh ntu dja. Păng i Kôranh ma trôk ma neh ntu, Păng mâu gŭ ôh ta nhih bunuyh jan.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Păng mâu khăch ôh đă bunuyh sơm kơl jan kar ma Păng, yorlah Păng nơm i ăn dâng lĕ bunuyh geh nau rêh, geh n'hâm, ndrel ma ăn lĕ ntil ndơ.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Kôranh Brah njêng bunuyh nơh lôh tă bơh du huê bunuyh dơm, dâng geh ma bunuyh gŭ lam bri dak lam neh ntu dja. Dâng lĕ lam bri dak i nây Kôranh Brah ăn dah ŏk nar khay năm du njăr nau rêh, ndrel ma ăn n'hăr bri ma khân păng gŭ, dah Păng nơm ŭch.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Păng jan kơt nđa gay ma dâng lĕ bunuyh joi Păng, jêh ri lah nsrôyh joi Păng klăp lah gĭt năl Păng đŏng. Yơn ma Păng mâu ôh gŭ ngai đah ma bunuyh bân.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Yor tă bơh Kôranh Brah ăn, dâng bân geh nau rêh, dâng bân blao mpŏt, ndrel ma dâng bân jêng bunuyh. Geh đŏng bunuyh blao mprâng ta phung khân ay may nơm lah kơt nđa:
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Lah ndri, lah bunuyh bân jêng rnoi deh tă bơh Kôranh Brah, bân lơi ôh mân Kôranh Brah jêng tâm ban ma rup mayh, ma rup prăk, mâu lah jêng tâm ban ma lŭ tâng ma nau gĭt blao bunuyh blao jan.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Bơh ntơm Kôranh Brah mâu ôh klăp ndăng ma bunuyh gŭ rêh ê hŏ gĭt năl Păng, yơn ma aƀaơ dja Kôranh Brah đă dâng lĕ bunuyh ta neh ntu dja, đă khân păng rgâl lơi nuih n'hâm djơh sât nsing ma Păng,
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 yorlah Kôranh Brah lĕ ndrăp jêh nar phat dôih dâng lĕ bunuyh ta neh ntu ma nau sŏng. Păng lĕ jêh kơih du huê Bunuyh jêng kôranh phat dôih, Păng lĕ jan ăn Bunuyh i nây dâk rêh gay ma ăn dâng lĕ bunuyh gĭt n'hêl nanê̆ Bunuyh i nây jêng kôranh phat dôih i nây ngăn.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Tât ma bu tăng Pôl nkoch nau bunuyh khât dâk rêh tay kơt nây, geh bu aƀă mưch ma ôbăl, yơn ma bu aƀă jât lah kơt nđa: “Nar jât năp tay, hên hăn iăt nau may jât.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Jêh ri Pôl du lôh bơh khân păng nây.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Geh bunuyh aƀă tâng păng, n'ho ma sât nsing. Ta nây geh du huê rnha Đêunis, jêng kôranh phat dôih ta ƀon nây, ndrel ma geh du huê bu ur rnha Đamaris, nđâp ma geh bunuyh êng êng đŏng.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra