Apocalipse 6

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri gâp uănh say Kon Be Biăp plôk tra tŏl nguai ta pơh ơ̆ tra i nây, jêh bơh nây gâp tăng nteh bŏr du huê ndơ ta puăn nuyh ndơ i geh nau rêh i nây nter tâm ban ma ntŏr nglayh lah: “Hăn ta dja hŏm!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Gâp uănh say du mlŏm seh nglang, păng i ncho seh nây ndjôt na đut. Bu ăn ma păng du mlŏm môk kađăch jêng mbên ma nau dơi păng, păng lôh bơh nây gay ma tâm lơh dơi, jêh ri dơi ngăn.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Nôk Kon Be Biăp plôk tra tŏl bar, gâp tăng nteh ndơ i geh nau rêh tŏl bar lah: “Hăn ta dja hŏm!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Dô ma say du mlŏm seh jât brô̆ ta nây, seh i nây dŭm kơt ŭnh. Păng i ncho ta kalơ seh nây bu ăn geh nau dơi ma rhuăt lơi nau đăp mpăn ta neh ntu, gay ma ăn bunuyh tâm nkhât ndrăng nơm. Bu ăn ma păng du n'gŏr đao kuŏng ngăn.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nôk Kon Be Biăp plôk tra tŏl pe, gâp tăng nteh ndơ i geh nau rêh tŏl pe lah: “Hăn ta dja hŏm!” Gâp uănh say du mlŏm seh krăk, păng i ncho ta kalơ seh nây ndjôt du mlŏm ndơ njing.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Jêh ri gâp tăng nteh lôh bơh nklang n'gul bơh puăn nuyh ndơ i geh nau rêh i nây lah: “Ăn hao khlay phe Ba Prăng, tât ma dơi rvăt du kilôgram dơm ma prăk nkhôm jan kar bêng du nar, jêh ri ăn hao khlay phe Ba Prăng ntil thok tât ma dơi rvăt pe kilôgram dơm ma prăk nkhôm jan kar bêng du nar, yơn ma lơi gŏ ôh dak ngi Ôlive, ndrel ma ndrănh play yŭng yar ƀon.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Nôk Kon Be Biăp plôk tra tŏl puăn, gâp tăng nteh ndơ i geh nau rêh tŏl puăn lah: “Hăn ta dja hŏm!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Gâp uănh say du mlŏm seh, seh i nây âr pal, păng i ncho ta kalơ seh nây rnha ‘Nau khât’, jêh ri phung bunuyh i lĕ khât jêh i gŭ ta ntŭk phung khât tâng păng bơh kơi. Nơm rnha ‘Nau khât’, ndrel ma phung bunuyh i lĕ khât nây sŏ dơn nau dơi ma nkhât ŏk bunuyh ta neh ntu, puăn nuyh nkhât lơi du huê, gay ma khân păng nkhât lơi bunuyh ma đao, ma ji sŏt ji ngot kuŏng, ma ji khât rŭng khât răng, ndrel ma nkhât lơi bunuyh ma mpômpa (siŭm) janh ta neh ntu.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Nôk Kon Be Biăp plôk tra tŏl prăm, ta nâm nsưng gŭch pur ndơ jan brah ri, gâp say huêng bunuyh i lĕ bu nkhât lơi yor ma tâng iăt nau ngơi Kôranh Brah, ndrel ma mbơh nkoch răp jăp Brah Yêsu jêng Kôranh khân păng nơm.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Huêng khân păng i nây nter dŭt dăng dăng lah: “Ơ Kôranh, Nơm i kloh ueh, Nơm i răp jăp, dah hôm jŏ dâng May phat dôih, jêh ri plơng lơh bu ta neh ntu dja, yor ma khân păng nchai mham hên nơh?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Jêh ri geh bu ăn ao nglang jong du huê nguay nguay ăp khân păng i nây, n'ho ma bu mbơh ma khân păng: “Kŏp hôm du ƀlât jât dơm, kŏp bu nkhât lơi bunuyh i sơm kơl jan kar kơt khân ay may, ndrel ma oh nô khân ay may ta nau nsing tât râng, bu nkhât khân păng kơt khân ay may đŏng.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Tât gâp say Kon Be Biăp plôk tra tŏl prao, jêh ri geh neh n'găr dŭt hô, nar jêng ngo tâm ban ma bok krăk, khay jêng dŭm dadê ngăn tâm ban ma mham.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Lŏng mănh ta kalơ trôk tŭp a neh, tâm ban ma rŭng play Rvi nse nôk sial khôm i tơm păng n'gơ dŭt dăng.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Trôk jêng roh klŏk tâm ban ma bu klôn samƀŭt prăp, jêh ri dâng lĕ yôk, ndrel ma gôl dak geh trơn bơh ntŭk ơm khân păng nơm nây đŏng.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Mpôl kađăch ta neh ntu, phung kuŏng, phung kôranh tahen, phung ndrŏng, phung geh nau dơi, phung dâk bu, phung kon me, dâng lĕ phung bunuyh leo băl nchuăt krap rŏ trôm yôk, rŏ ta nâm pư̆ lŭ dadê.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Khân păng lah ma yôk, ma lŭ i nây: “Rlŏm ntŭn hŏm bơh lơ hên dja, kơl nking hên bơh trôm măt Nơm i gŭ ta rnơl kađăch, ndrel ma bơh nau ji nuih Kon Be Biăp nơm,
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 yorlah nar i dŭt kuŏng ngăn jêng nar Khân Păng tê̆ dôih lĕ tât jêh, mâu geh ôh bunuyh dơi klaih bơh nau i nây.”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra