Apocalipse 10
CMO vs ARIB
1 Jêh ri gâp say du huê tông păr i dăng jât jŭr bơh lơ trôk ti, jŭm săk păng ri geh tŭk, ta kalơ bôk păng geh bêh chŭng tâng, i muh măt păng tâm ban ma nar, jêh ri i jŏng tâm ban ma n'gŏng hit ŭnh.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Ta ti păng ndjôt du mlŏm samƀŭt klôn jê̆ lĕ jêh pơk, i jŏng bơh ma păng jot a nklang dak văch dak văr, i jŏng bơh chiao a kalơ kơh.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Jêh ri păng nter dŭt dăng tâm ban ma n'grông yao mŭr, jêh păng nter nây geh bŏr ngơi tâm ban ma ntŏr mih pơh tơ̆ đŏng.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Jêh tăng nteh ngơi ntŏr mih pơh tơ̆ kơt nây, gâp gay ma ndrăp nchih, yơn ma tăng nteh bŏr tă bơh trôk lah ma gâp: “Nau ntŏr mih pơh tơ̆ i nây lĕ lah, lơi ăn bu gĭt, may lơi ôh nchih.”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Jêh ri tông păr i gâp say dâk ta dak văch dak văr, ndrel ma ta kalơ kơh ri nơh,
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 N'ho ma ton ta rnha Nơm i gŭ rêh ƀaƀơ n'ho ro,
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 ta nôk tông păr i tŏl pơh ndrăp ôh nŭng, lĕ geh jêh ndơ Kôranh Brah i hôm ndŏp mpôn a lor nơh, kơt Kôranh Brah lĕ mbơh ăn gĭt lor ma phung ntơyh nau ngơi Păng nơm, i phung sơm kơl jan kar ma Păng nơm nơh.”
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Jêh ri nteh bŏr i gâp tăng tă bơh kalơ trôk nây nơh, lah tay ma gâp du tơ̆ jât kơt nđa: “Hăn may sŏ hŏm samƀŭt klôn jê̆ i lĕ jêh pơk ta ti tông păr i dâk ta dak văch dak văr, ndrel ma ta kalơ kơh i nây.”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Jêh ri gâp hăn a tông păr i nây, dăn sŏ samƀŭt i nây. Păng lah: “Dja samƀŭt, may sŏ sa hŏm. Samƀŭt dja jan ăn may tăng ta ndŭl, yơn ma ta mbung may njŭng tâm ban ma dak sŭt.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Gâp sŏ samƀŭt i nây bơh tông păr sa, lŏng ta mbung gâp ri njŭng tâm ban ma dak sŭt ngăn, tât ma jêh sa ri, geh tăng ta ndŭl.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Jêh ri bu đă gâp: “Iăt ma may ntơyh tay du tơ̆ jât nau ngơi Kôranh Brah ma ŏk phung ndŭl mpôl bunuyh, ma ŏk bri dak, ma ŏk phung bunuyh nau ngơi êng êng, ndrel ma ŏk kađăch jât.”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?