Mateus 22

CKO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na Yesu akaaki abo miɛɛnu be bekun, i ŋa,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti yaa. Fɛmɛ be yo sɛsɛɛri i wa konyaya di ni nu su fa seeri a.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Na wɔ sunma i akɔɔm ka bu kɔ fere minɛm bo wɔ du mɔ abaandi bu ka bu ba konyaya di ni nu ni, ka bu bra. Ama, na ba kete ka bu ba má.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Na wɔ kaaki asunma akɔɔ nyiŋgam ka bu kɔ se bɛrɛ n bo wɔ du mɔ abaandi bu n ka, ‘Am bra, dama ma yo m di ni nu n siriya kɛrɛ awie. Haari ma kun m tooram, ni neŋge­ndɔrɛ bo bu la lui ni, ayo siriya kɛrɛ awie. Am bra na am ba konyaya di ni nu ni.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Ama, bu be mmɔɔ abɔ má bu nu. Na ba ka bu juma n yo su. Kun kɔɔri i fiesu wɔ, na nyiŋga gusu akɔ i juma yoo­biri.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Na nyiŋgam n atara i akɔɔm ni, na ba kere bu wuwuruwa, na ba kun bu.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Dɔ na yaa ati fɛmɛ n agaya, na wɔ sunma i sojam, na ba kɔ akun nyini minɛ kun­fɔm ni kɛrɛ, na ba yara bu miɛ ni.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Na wɔ fere i akɔɔm ni, na wɔ se bu ka, ‘Konyaya di ni nu n ayo siriya, ama, minɛm bo m duuri mɔ baandiiri bu ka bu ba di i ni, i ti má ye ni ka bu dí i kun.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Nyini ti, am fite kɔ atiŋgberem su, na am kɔ fere minɛm barasu kɛrɛ bo am ŋuuri bu ni, ka bu bra konyaya di ni nu ni.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Na akɔɔm n akɔ atiŋgberem su, akɔ atiɛn minɛm kɛrɛ bo bu kɔ ŋuuri bu n nɔɔ aba, minɛ kpam ni tiɛm kɛrɛ. Na konyaya awuru n ayi ni jama beberebe.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Na fɛmɛ n akɔ, ka i kɔ niɛ jama ni, na wɔ ŋu ka sɔnɔ kun be wo jama n nu, i wura má konyaya sutura.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Na fɛmɛ n abisa i ka, ‘M dɔn, a yo sɛ wuraari awuru n nu fɛn, ye a wura má konyaya sutura a?’ Ama, sɔnɔ n akoro abɔ má i nu.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Na fɛmɛ n ase i ngbɛfɛnɛm ka, ‘Am tara i, na am cici i saam, ni i jaam nyama, na am fa i tu dasin dɔ, awosin n nu. Dɔ na i sún, na i kán i saa.’”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Na Yesu anya ase bu ka, “Minɛm bo Nyɛmɛ afere bu n sunnu, ama, bo wɔ yi bu n sunnu má.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Na Farasi­fɔm n afite akɔ asɛsɛ su kabo bu sɔ Yesu ŋgɛɛ, na bu nya i taraa­biri fa kɔ i nɔaniɛ jɔjɔɔ­wa su.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Na ba sunma bu susu­fɔm, ni Fɛmɛ Herode minɛm Yesu dɔ, na ba kɔ ase i ka, “Ya Kere­fɔ, ya si ka a ti nahɔrɛ se­fɔ ɔ, na a kere minɛm kabo Nyɛmɛ atin ti nahɔrɛ su, na u cɛcɛ wo má kabo minɛm jɔjɔ nu, dama a niɛ má sɔnɔ jinaa­biri ti.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Tɔ, a ŋa sɛ wɔ? Ya dɛɛ atin n su, atin wo nu ka ya tɔ lampo ma Roma­fɔm Fɛmɛ Kpiri Siza, nzɛn atin wo má nu?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ama, na Yesu asi ka bu bita sunsunni tiɛ wɔ, na wɔ se bu ka, “Ambɛrɛ burukɔɔ­nu­fɔm ni, nzu ti ye am sukoro ka am sɔ m ŋgɛɛ a?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Am fa ŋwaa n bo bu fa tɔ lampo kaari n bra na m niɛ.” Na ba fa ŋwaa n aba ama i,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 na wɔ de ŋwaa n aniɛ, na wɔ bisa bu ka, “Ŋma dɛɛ tii ni i duma wo ŋwaa n su n a?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Na ba bɔ i nu ka, “Fɛmɛ Siza dɛɛ a.” Na Yesu ase bu ka, “Tɔ, deke bo i ti Fɛmɛ Siza dɛɛ, am fa ma Fɛmɛ Siza, na deke bo i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am fa ma Nyɛmɛ.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Saŋga bo bu tiiri ahin nɔaniɛ n sɔ ni, na ba miɛ, na ba kɔ ayaki i. Bu ŋwaa bo bu di i lɛɛ|src="hk00166b.tif" size="col" loc="MAT22:15‑22" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Matio 22:15"
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Nyini cɛɛn n gbingbin na Sadusi­fɔ nbem aba Yesu dɔ. Bu dɛɛ keree­wa la ka Nyɛmɛ téŋge má minɛm bu yiwee n nu n a. Na ba ba abisa i jɔrɛ be, bu ŋa,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Ya Kere­fɔ, Moyisi yo seeri ka, nzɛn sɔnɔ wu yakiiri i yi, na i ni bara n anya má baa, wɔ yo daka ka i niɛma n fa kuna­fɔ n na bu wu nbaam ma yiri n bo wɔ wu ni.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Tɔ, sɔnɔ be yo laari nbaa­biɛsɔm nso wɔ, ya nu fɛn, na baa­kpiɛn n aja bara, na wɔ wu ayaki bara ni, ba wu má baa.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Sɔ ye bo i tɔ i su nnyɔ su, ni nsan su n yoori a, haari fa kɔ kpuraari nso su ni.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Na bara n ni i tii aba aka sin awu.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Tɔ, kabo bu minɛ nso n kɛrɛ aja bara n na ba wu sɔ ni, cɛɛn bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, bara ni ká ŋma dɛɛ tenle su a?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Am amini atin. Dama am ti má deke bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu n bu, na am kaaki si má kabo Nyɛmɛ yiko n ti barasu.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Dama saŋga bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, ajaa wo má bɛrɛ kun. Ama, nyini cɛɛn ni, sɔnɔ kɛrɛ kaaki ka Nyɛmɛ mɛrɛkɛm bo bu wo aŋgoro n wɔ, dama bu ja má ajaa kun.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Na fa kɔ kabo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu barasu ni, am akan má Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu kabo i yo seeri am n wɔ, nzɛn sɛ? I ŋa,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Mini ti Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu dɛɛ Nyɛmɛ n a.’” Na Yesu asa su ase bu ka, “Tɔ, kabo Nyɛmɛ ŋa i ti nyini minɛm n dɛɛ Nyɛmɛ ni, nyini kere ka bu toko la ŋgɔɔ lɛɛ, dama Nyɛmɛ ti má bo ba wu n dɛɛ Nyɛmɛ, ama, i ti bo bu la ŋgɔɔ ni dɛɛ Nyɛmɛ a.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Minɛm n tiiri i keree­wa n sɔ ni, na ba yo alekutura.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Saŋga bo Farasi­fɔm tiiri ka Yesu ajɔjɔ ayi Sadusi­fɔm ni, na ba tiɛn bu nɔɔ i dɔ.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Na bu nu kun be, bo i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔ n abisa Yesu bisaa­wa be ka i sɔ i ŋgɛɛ. I ŋa,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Ya Kere­fɔ, Nyɛmɛ nɔaniɛ maa­wa n bo i wo i nɔaniɛ kpamaa­wa n nu ni, bɔnɔ tara bu kɛrɛ a?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Na Yesu abɔ i nu ka, “Ba kɛrɛ ka, ‘Koro Micɛra u Nyɛmɛ ni, ni u ahore­mbaa kun, ni u awiɛwiɛ, ni u sunsunni kɛrɛ.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ahin ti nɔaniɛ maa­wa n bo i tara i kɛrɛ a.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Bo i tɔ su nnyɔ su n ti ka nyini n wɔ. Ka o, ‘Koro u beŋgu kabo a koro u ŋu ni.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Kabo ba kɛrɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wam n kadasi n nu, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm n dɛɛ n nu ni, i kɛrɛ jina ahin nɔaniɛ maa­wa nnyɔm n su wɔ.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Saŋga bo Farasi­fɔ nbem ba tiɛntiɛɛnri bu nɔɔ ni, na Yesu abisa bu jɔrɛ be fa kɔ Kristo Tii­de­fɔ n su. I ŋa,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Am fa Kristo Tii­de­fɔ n bu ŋma a? Am sunsun ka i ti ŋma dɛɛ anuma a?” Na ba bɔ i nu ka, “I ti Fɛmɛ Davidi anuma a.”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Na Yesu abisa bu ka, “Ye nzu ti ye Nyɛmɛ Awiɛwiɛ n ba wuraari Fɛmɛ Davidi ŋu, ye i fereeri i ka i Mibiɛ a? I ŋa,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Na Micɛra n ase m Mibiɛ n ka,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Tɔ, nzɛn Fɛmɛ Davidi mmɔɔ ni i tii yo fereeri Kristo n ka i Mibiɛ, ye Kristo n yo sɛ kaaki yo Fɛmɛ Davidi anuma a?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Be akoro anya má nɔaniɛ be abɔ má i nu. Nyini ti, fite nyini cɛɛn n sin, be abo má su ka i bisa Yesu jɔrɛ bekun.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra