Marcos 2
CKO vs ARIB
1 I yoori lennyɔ na Yesu akpie i nyi aba Kapɛnam miɛ kpiri n nu, na labari abara ayɛ ka i wo awuru,
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 na minɛ atiɛn bu nɔɔ i dɔ agaya haari fofoe anya má anɔ n bo bu fa wura sɔɔ n nu mmɔɔ, na Yesu akan Nyɛmɛ jɔrɛ sukere bu.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 I wo bu kere su ni, na minɛ nbem aba i dɔ, bu nu minɛ nna sɔ sɔnɔ bo i saam ni i jaam awu.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Jama n sunnuuri sɔ n dɛɛ ti, ba koro anya má fofoe bo bu fa sɔnɔ n dodo Yesu, na ba fiiti sɔɔ n bo Yesu wo nu n aŋgoro buekun, na ba fa i ni i dasu n kɛrɛ acɔɔndi afa i ada sɔɔ n nu. Landurifɔ n bo bu fiitiiri sɔɔ aŋgoro fa i seeri ni|src="WA03824b.tif" size="col" loc="MRK2:3‑12" copy="Graham Wade, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marako 2:4"
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Yesu ŋuuri kabo bu yoori i yarada n sɔ ni, na wɔ se sɔnɔ n bo i saam ni i jaam awu n ka, “M dɔn, ma fa u satiɛ ace u.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Tɔ. Yudafɔm Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm nbem tana bɛrɛ, na ba sunsun bu ahore su ka,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Ahin sɔnɔ n la atin bɔnɔ ye i jɔjɔ wura Nyɛmɛ ŋgasi nu sɔ a? Be wo má bɛrɛ bo i koro fa minɛm satiɛ ni bu ŋgasi ce, sin Nyɛmɛ ŋu.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Na Yesu afa nu i ahore su fa kɔ bu sunsunni bo bu bita i n su, na wɔ bisa bu ka, “Nzu ti ye am bita nyini sunsunni ni am ahore su a?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Bɔnɔ ti kekereke a, bo m se sɔnɔ n ka, ‘Ma fa u satiɛ ace u,’ nzɛn, ‘Yasu fa u dasu n na a nati n a’?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 M kére am ka mini Adamande Wa n la yiko durunya n nu bo m fa minɛm satiɛ ni bu ŋgasi ce bu.” Na wɔ se sɔnɔ n ka,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Wɔrɔ, yasu fa u dasu n na a kɔ awuru.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 I kaba yasu faari i dasu n wɔ, na wɔ fite jama n kɛrɛ nyumbaa nu. Na bu kɛrɛ ayo alekutura, na ba kansi Nyɛmɛ, na ba se ka, “Ya nya ŋu má ahin sa n ŋusu cɛɛn be.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Na Yesu akaaki akpie i nyi akɔ Galili kunma kpiri n nɔɔ su, na jama beberebe akɔ atiɛn bu nɔɔ i dɔ, na wɔ kan Nyɛmɛ jɔrɛ akere bu.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 I wo natiiri su susin ni, na wɔ ŋu lampodefɔ be bo bu fere i ka Levi, Alafeyo wa ni, ka i tana i juma yoobiri, na Yesu ase i ka, “Yasu bra na a ba su m su.” Na wɔ yasu asu i su.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Na Yesu akɔ Levi dika ka i kɔ di diire. Na satiɛyofɔm, ni lampodefɔm beberebe asu i su. Diire n diibiri dɔ ni, na bu dɔŋgu aba atana Yesu ni i susufɔm n dɔ, na ba saŋga adi diire.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Na Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔ nbem bo bu su Farasifɔm dɛɛ atin su ni, aŋu ka Yesu ni satiɛyofɔm, ni lampodefɔm tana sudi diire, na ba bisa i susufɔm ni ka, “Nzu ti ye Yesu ni lampodefɔm, ni satiɛyofɔm saŋga di diire a?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Na Yesu ati bu jɔjɔɔwa n na wɔ bɔ bu nu ka, “Minɛm bo bu la laifiɛ n koro má ayirifɔ, má ka bo bu la má laifiɛ ni koro a. Ma ba má ka m bá fere minɛm bo bu ŋa bu yo sa bo i kɔ atin su Nyɛmɛ dɔ n wɔ, ama, m baari satiɛyofɔm n dɛɛ ti wɔ.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Cɛɛn be na Yohane dɛɛ susufɔm ni Farasifɔm sucici bu nɔɔ, na minɛ nbem aba na ba bisa Yesu ka, “Nzu ti ye Yohane susufɔm ni Farasifɔm dɛɛ susufɔm cici bu nɔɔ, ye u dɛɛm bɛrɛ cici má?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Am sunsun ka konyayafɔm koro cici bu nɔɔ saŋga bo konyafan n toko wo bu dɔ ni, nzɛn sɛ? Ai, saŋga bo konyafan n wo bu dɔ ni, bu yo má nyini.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Ama, saŋga suba bo bu bá yi konyafan n fite bu nu, nyini saŋga n ye bu nyá cici bu nɔɔ a.”
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Na Yesu akaaki ase ka, “Be koro fa má sanvuin fɔfɔrɛ kpa tɔ má tani dawa kunma, nzɛn i yoori sɔ, sanvuin fɔfɔrɛ ni sɔ́n tani dawa n wɔ, na i téke i kunma n agaya buka su.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 I kaaki ti sɔ ɔ bekun ka be koro fa má nzan nyiiwa faŋgafɔ gɔ má dundu dawa bɛbɛtɛ nu, nzɛn i yoori sɔ, dundu ni tíɛ wɔ, na i ká ŋgbɛɛn, na nzan n kɛrɛ sóŋgi. Ama, i ti ye ni ka bu fá nzan nyiiwa faŋgafɔ gɔ dundu fɔfɔrɛ biiwa nu.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Yudafɔm Ŋumiyi cɛɛn be, na Yesu ni i susufɔm ni sunati sin alɛmbaa fie be nu, na i susufɔm n abubu be akpɛsɛ.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Na Farasifɔm n ase i ka, “Niɛ fɛn. Nzu ti ye u susufɔm ni suyo sɔ a? Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n kere ka má be yo sɔ, Ŋumiyi cɛɛn ni.”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Am nya kan má Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu, kabo Fɛmɛ Davidi yo yoori saŋga bo i ni i minɛm miɛɛri diire busu n wɔ, nzɛn sɛ?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Nyini saŋga Abiyata yo ti Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kɛrɛ kpiɛn n a. Ahɔɛ n ti, na Fɛmɛ Davidi akɔ awura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na wɔ di kpɔnɔ n bo ba fa ama Nyɛmɛ ni, na wɔ ma i minɛm be. Ama, am si ka ya dɛɛ atin n su, Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm ŋgumi di nyini kpɔnɔ n a.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Na Yesu akaaki ase bu ka, “Adamande dɛɛ ti ye Nyɛmɛ yiiri Ŋumiyi cɛɛn n a, má Ŋumiyi cɛɛn n dɛɛ ti ye Nyɛmɛ yiiri adamande a.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Nyini ti, Ŋumiyi cɛɛn ni mmɔɔ, mini Adamande Wa ni ti i Mibiɛ a.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?