Apocalipse 6
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVI
1 Na ma ŋu ka Bɔmbaa n aba acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nso n bo bu fa mataari kadasi n nu kun. Na ma ti deke ŋgɔɔfɔ nnam n nu kun konvi ŋga, kabo nzue tiɛntiɛn barasu ni, ka, “Fite.”
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 M niɛɛri na ma ŋu ka, kpɔŋgɔ fofoe lɛɛ. Bo i fun i n bita taa ni awiɛ, na ba butu i fɛmɛya kere, na wɔ kɔ ka luɛkunfɔ na i di nasara.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nnyɔ su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔfɔ nnyɔ su ni suse ka, “Fite.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Na kpɔŋgɔ kɔkɔrɛ afite, na ba ma i funfɔ n takobe tintiin, na ba ma i yiko ka i yi tanalaifiɛ fite durunya n nu, na minɛm kun bu beŋgum.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nsan su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔfɔ nsan su n suse ka, “Fite.”
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Na ma ti akonvi be ŋga deke ŋgɔɔfɔ nnam n nu, i ŋa, “Ŋgani ayaba ŋgboroko kun ti jumayofɔ lekun ŋkatɔ ɔ. Na abuwe ayaba ŋgboroko nsan ti jumayofɔ lekun ŋkatɔ. Ama, má am saaki ŋguin ni nzan ni.”
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nna su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔfɔ nna su n suse ka, “Fite.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 M niɛɛri na ma ŋu kpɔŋgɔ nzuin faa, i funfɔ n duma la Yiwee, na bo bu fere i ka Yiweefɔm Woobiri n gusu su i su. Na Nyɛmɛ ama bu durunya kpaaki nu nna buekun yiko ka bu fa luɛ, ni ahɔɛ, ni tukpaki, ni boro neŋgendɔrɛ tiɛm, na bu kun bu.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nnu su ni, na ma ŋu minɛm awiɛwiɛ Mikun yoowa yoobiri n bu, bɛrɛ la minɛm bo bu yo kuunri bu fa kɔ bu Nyɛmɛ jɔrɛ kaanwa, ni bu daani diiwa n dɛɛ ti.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Na bu sutiɛn faŋga su ka, “Ya Mi Nyɛmɛ Fɛmɛ casi, nahɔrɛfɔ, cɛɛn nzu ye a dí minɛm bo bu yo kuunri ya n jɔrɛ na a cín bu sui ma ya?”
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Na Nyɛmɛ awura bu kun kun kɛrɛ sutura fofoe, na wɔ se bu ka, “Am yi am ŋumi kaan ka, na bu bá kun am beŋgu akɔɔm, ni am beŋgu Kristofɔm kɛrɛ kɔ wie ka, kabo bu yo kuunri am barasu ni, na m dí bu jɔrɛ.”
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Na ma ŋu ka Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nsɛn su ni, na asiɛn akpisi faŋga su, na wiɛ akaaki biri didiki ka nambiri ŋuma, na sara n akaaki kɔkɔrɛ ka mbunja dɛɛ su.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Na asarambaam afite aŋgoro ati atɔtɔ kabo aŋuma ba kpisi damba baka na i poorim titi tɔtɔ barasu ni.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Na aŋgoro n kɛrɛ anyanya kabo bu nyanya biɛ ni, na wɔ mini, na bukam, ni nzue nu lui bambakam kɛrɛ ayasu bu tanaabiri.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Na durunya n nu nfɛmɛm, ni tereterefɔm, ni soja nkpiɛnkpiɛnm, ni neŋgefɔm, ni nfaŋgafɔm, ni akɔɔm, ni sɔnɔ kɛrɛ akɔ afiɛ yabuɛ ŋgbiŋgbirim buɛm nu, ni yabuɛ bambakam bu, bukam su.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Na ba se ka, “Má bukam bereki gɔ ya ŋu, na má yabuɛ ŋgbiŋgbirim kata ya ŋu, má i ti ye, adena má sɔnɔ n bo i tana fɛmɛya biɛ n su n ŋu ya, na má Bɔmbaa n gusu cin ya sui.
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Dama cɛɛn bo Nyɛmɛ ni Bɔmbaa ni cin sɔnɔ kɛrɛ sui n aju, ye ŋma koro jina bu nyunu a?”
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.