Mateus 15

Chru (CJE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tŭ nư̆n, hũ du mơnih Pharisi sơ̆ng du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia mư̆ng plơi-prŏng Jerusalem truh sơ̆ng Yàng Jêsu, bloh đờm lài:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Kơđa hơgĕ du mơnih tui-mơgru Pô-Pơto ngă sŭng pơnuaĭ adăt-lơđăp mơnih yau c̆ĕ luơi? Kơyoa buơl guñu 'buh rào tơngàn dơlhơu tŭ 'bơ̆ng.”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Pô đờm: “Nư̆n kơđa hơgĕ buơl guhã kŭng kơyoa pơnuaĭ adăt-lơđăp yau drơi bloh ngă sŭng pơnuaĭ adăt-pơđăr Yàng Pô Lơngì?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ đờm pơto: ‘Păl thơu-adăt bĕ tơ ame ama hã’ sơ̆ng ‘aràng sơi alĕ-aluah ame ama nư̆n păl kŏng pơmơtai!’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Bloh buơl guhã đờm lài: ‘Yah aràng sơi đờm sơ̆ng ame ama lài: Tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ anà hũ rơgơi dŏng ame ama, anà hũ pơyă tơ Yàng Pô Lơngì bơjơ,’ nư̆n mơnih nư̆n 'buh c̆àng păl thơu-adăt ame ama tra.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Yơu nư̆n, kơyoa mư̆ng adăt-lơđăp yau drơi, buơl guhã hũ klà luơi pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Ơ du mơnih hơtai-hơtiàn mơthĭ-lơ̆r! Mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai hũ đờm hwơ̆r mư̆ng buơl guhã la tơpă iơŭ biă, tŭ ñu đờm lài:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘Buơl làng mĭn păng-duh Kơu sơ̆ng kàng-bơbah;
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Bruă guñu duh-dơlbăt Kơu la 'buh kwơ,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Pô iơu tơrpuơl buơl làng truh, bloh đờm lài: “Păng bĕ sơ̆ng wờng tô loh-làng:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 'Buh iơŭ phơ̆n hơgĕ tơma lăm kàng ngă tơ anà mơnih tơbiă jiơ̆ng sơŭ-sơnoh; bloh pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng kàng tơbiă, pơnuaĭ nư̆n ka ngă tơ anà mơnih tơbiă jiơ̆ng sơŭ-sơnoh.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Du mơnih tui-mơgru Pô truh jĕ đờm sơ̆ng Pô: “Pô-Pơto hũ thơu lài du mơnih Pharisi anok hơtai biă tŭ mơhư̆ Pô-Pơto đờm yơu nư̆n ơu?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Pô đờm: “Kơyơu lơi Ama Kơu tơ ngŏ lơngì 'buh pla, nư̆n păl buĭ prah.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Kừ luơi mơti buơl guñu. Buơl guñu la du mơnih bồm dùi mơnih bồm. Yah mơnih bồm dùi mơnih bồm, nư̆n abih dua rơŭ lĕ lăm lơbàng.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Pier đờm lài: “Yòng Pô-Pơto mơblàng tơbiă pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu nư̆n tơ buơl dơlhă.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Yàng Jêsu tơnia: “Buơl guhã kŭng ka wờng ơu rơi?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Buơl guhã 'buh thơu lài phơ̆n hơgĕ tơma lăm kàng, rơŭ trŭn lăm tŭng, bloh nư̆n kŏng pơtơbiă tơ agàh ơu?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Bloh tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng kàng tơbiă, la tơbiă mư̆ng hơtai-hơtiàn, tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n ka ngă sơŭ-sơnoh anà mơnih.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Kơyoa mư̆ng dơrlăm hơtai-hơtiàn bloh tơbiă du pơnuaĭ sơnư̆ng jơhà, du glài pơmơtai mơnih, klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ, dri-sơnoh bŭng-pơkăl, klĕ blơ̆, ngă grơh lơ̆r, sơ̆ng pơtăt-bơrlơi mơnih pơkơ̆n.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Nư̆n ka la tơgrơ̆ pơnuaĭ ngă sơŭ-sơnoh anà mơnih; dò bruă 'bơ̆ng bloh 'buh rào tơngàn, 'buh ngă sơŭ-sơnoh anà mơnih ơu.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Mư̆ng nư̆n, Yàng Jêsu nau tơma lăm c̆àr-tơnah plơi-prŏng Tirơ sơ̆ng Siđôn.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Dih, hũ sa aràng mơnih kơmơi Kanaan mư̆ng c̆àr nư̆n truh, sơ̆ng iơu yòng lài: “Khoai Yàng, Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr dơlhă, anà kơmơi dơlhă kơđòng kơmlài ngă, gleh-glăr biă.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Bloh Pô 'buh đờm sơđồ sa boh pơnuaĭ. Du mơnih tui-mơgru truh jĕ bloh đờm sơ̆ng Pô lài: “Yòng Pô-Pơto đờm sơ̆ng mơnih kơmơi nư̆n nau wơ̆ bĕ, kơyoa ñu kừ nau tui gah rŏng buơl gudrơi bloh lơkơu-yòng mĭt.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Pô đờm: “Kơu hũ pơđăr truh, mĭn kơyoa du abo c̆ơrlah lơhiă sàng Israel soh.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Bloh mơnih kơmơi nư̆n truh, c̆ĕ-khoai tơ anaŭ Pô sơ̆ng đờm: “Khoai Yàng, yòng Yàng anĭt-dŏng dơlhă!”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Pô đờm: “Mă pah du anà bloh prah brơi tơ asơu 'bơ̆ng, la pơnuaĭ 'buh iơŭ adăt.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Mơnih kơmơi đờm: “Khoai Yàng, iơŭ biă yơu nư̆n, bloh du asơu kŭng hũ 'bơ̆ng du pĕt pah mơrùi mư̆ng ngŏ c̆ơnừng mơnih pô hŏ trŭn tơ ala.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Tŭ nư̆n Yàng Jêsu đờm: “Ơ mơnih kơmơi dih, hã hũ pơnuaĭ păng-tui prŏng! Bruă păl tơbiă truh tui yơu pơnuaĭ hã lơkơu-khiăng.” Kŭng lăm jơ nư̆n, anà kơmơi ñu hũ pơsồ-pơsaih.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Yàng Jêsu mư̆ng anih nư̆n nau truh tơ gah ia-tơsì Galile; Pô đì tơ ngŏ c̆ơ̆ sơ̆ng dò guh tơ anih nư̆n.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Tŭ nư̆n hũ tơrpuơl mơnih lô biă truh sơ̆ng Pô. Buơl guñu ba tui du mơnih kwĕt-kơlte, mơnih bồm, mơnih kơmlo, mơnih joh-je găm sơ̆ng lô mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì pơkơ̆n. Buơl guñu daŭ du mơnih nư̆n tơ anih tơkai Pô, sơ̆ng Pô pơsồ-pơsaih tơ buơl guñu.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Buơl làng mă ngă c̆rih-takơtuă biă tŭ 'buh mơnih kơmlo đờm jiơ̆ng, mơnih joh-je hũ pơsồ-pơsaih, mơnih kwĕt-kơlte nau jiơ̆ng, mơnih bồm 'buh jiơ̆ng. Sơ̆ng buơl guñu mơyòm-pơglòng Yàng Pô Lơngì buơl làng Israel.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu iơu du mơnih tui-mơgru truh, sơ̆ng đờm lài: “Kơu anĭt-anăr buơl làng ni, kơyoa buơl guñu hũ dò sơ̆ng Kơu klơu hơrơi bơjơ, sơ̆ng 'buh hũ phơ̆n hơgĕ tô 'bơ̆ng. Kơu 'buh khiăng luơi buơl guñu tŭng lơpa bloh nau wơ̆, huơĭ lài buơl guñu rơŭ lơphuơi-gleh bloh lơbuh rò jơlàn.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Du mơnih tui-mơgru đờm: “Tơkrah anih 'blàng-jơhua ni, buơl gudrơi duah anih lơi tơ̆l pah tô brơi tơrpuơl buơl làng lô ni 'bơ̆ng?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Pô tơnia du mơnih tui-mơgru: “Buơl guhã hũ hơdùm boh pah?” Buơl guñu đờm: “Hũ tơjuh boh pah sơ̆ng du drơi akàn tìt.”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Tŭ nư̆n, Pô đờm pơđăr tơrpuơl buơl làng dò guh tơ ala lơ̆n.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Pô mă tơjuh boh pah sơ̆ng du drơi akàn, ưnjơmừn, bloh nư̆n 'bĕt brơi tơ du mơnih tui-mơgru; du mơnih tui-mơgru pơrpha tơ tơrpuơl buơl làng.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Abih tơgrơ̆ mơnih 'bơ̆ng trơi. Du pĕt pah dơlah, buơl guñu duơ̆n wơ̆ hũ tơjuh bài baŭ.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Khà mơnih 'bơ̆ng la pà rơbơu, 'buh kơrhia mơnih kơmơi sơ̆ng lơ-ơneh tìt.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Hơdơi tŭ brơi tơrpuơl buơl làng nau wơ̆, Pô trŭn lăm gơlài, tô nau tơ c̆àr Magadan.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.