Marcos 3

CFM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cun Jesuh cu Sinakok ah a lut sal ih, cuva ah kutze pa pakhat a um.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Mi hrekkhat nih Jesuh cu sual an puh theinak dingah, Sabbath ni ah cupa cu a damter thok maw damter thok lo tiah ṭhangai in an zoh.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Jesuh nih cuvai kutze pa cu, “Hang ding la, hmai ah va suak hnik,” tiah thu a pe.
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Cun Jesuh nih an sinah, “Daan nih Sabbath ni ah thil ṭha tuah maw, thil ṭha lo tuah hi a kham? Mi nunnak run maw, thah hi a kham?” tiah a sut hnei.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Cun Jesuh nih thinsia in a zoh hnei vivo ih an thinlung a ruh tuk ruangah a riah a se ngai. Cun cuvai kutze pa cu, “Na ban cu pharh,” tiah a ti.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Farasi pawl cu lengah an suak ih Herod ih milai pawl thawn Jesuh thah thei dan ding an relkhawm lohli.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Jesuh cu a dungthluntu pawl thawn Galilee Tili ah an va feh; miburpi nih Jesuh cu an thlun. Anni cu Galilee peng, Judea peng,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Jerusalem khua, Idumea peng, Jordan tikua kiangkap, Tai-ar le Sidon khua kiangkap in a tiangmi pawl an i. Jesuh ih thil tuahmi pawl an theih ruangih a tiangmi pawl an i.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Minung an tamtuk ih mipi pawl nih an pah lonak dingah lawng fate timlam sak cia dingin Jesuh nih a dungthluntu pawl cu a forh hnei.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Mifak tamngai a damter ruangah mifak pawl cu Jesuh tham ngah dingin an cuh fa deido.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Cun thlarau sia pawl nih Jesuh an hmuh cangcangin a hmai ah an bok ih, “Nang cu Pathian ih Fapa na si,” tiah an hek.
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Cun Jesuh nih ama cu hutu a si tih khi mi an sip lonak dingah cuvai thlarau sia pawl cu ralrinnak a pe hnei.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Cun Jesuh cu tlang cungah a kai ih a duh mi pawl a sinah a ko hnei; cule a sinah an tiang.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Cun a sinih umtu dingah le thusimtu dingih a thlah hnei theinak dingah minung hleinih a hril.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Cule khawsia pawl dawisuah theinak thuneihnak khaw a pe hnei.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Cun minung hleinih a hril mi ih hmin pawl cu: Simon (Peter tiah hmin a sakmi),
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Zebedi ih fapa James le a naupa Johan (Jesuh nih Boanerges tiah hmin a sak hnei, Khawhri ih fale tinak a i),
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Andru, Philip, Bartholomeo, Matthai, Thomas, Alfias ih fapa James, Thaddaeus, Phunṭan Simon le,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Jesuh zuarthlaitu Judas Iskariot pawl an si.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Cun Jesuh cu inn ah a ṭin. Mipi cu a sinah an tiang sal sei ruangah Jesuh le a dungthluntu pawl cu caw hman an ei man lo.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Cuvai thu cu a sungkua pawl nih an fiah ih, mi nih “Jesuh cu a aa i,” tiah an tih ruangah, Jesuh kilkhawi dingah an feh.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Jerusalem ih a tiangmi daanthiam pawl nih, “Hi pa hi Beelzebul ih luhhnawhmi a i. Khawsia uktu bawi ih thuneihnak thawn khawsia pawl a dawisuak,” tiah an ti.
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Cun Jesuh nih a sinah a ko hnei ih tahṭhipnak hmangin thu a sim hnei, “Zangtin Seihtan nih Seihtan lala a dawisuak thei thok maw?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ram pakhat cu ṭhenṭhek fa in ama le ma a dohfak ahcun, cuvai ram cu rei a ding thei thok lo.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Innsang pakhat cu ṭhenṭhek fa in ama le ma a dohfak ahcun, cuvai sungkua cu rei a ding thei thok lo.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Cun Seihtan cu ama le ma do fa in a ṭhenṭhek fak a sih ahcun, rei a ding thei thok lo ih a siatral thok.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Asinain thaṭha pa cu hri thawn an khih hmasak lo ahcun, hutukhaw nih a inn songah lut pit in a thil an laksak thei thok lo.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Thutak in nan ta sim, minung pawl ih sualnak hmahhmah le zangmang midang thangsiatnak an ṭonmi pawl cu ngaihthiam an i thok.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Asinain hutukhaw Thlarau Thianghlim a thangsiattu cu ngaihthiam a i kel thok lo, zangahtihle kumkhua daih sualnak a tuah,” tiah a ti.
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Zangruangah tih le “Hi pa hi thlarau thianglo a sungah a um,” tiah an tih ruangah a si.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Cun Jesuh ih nu le a unau pawl cu an tiang, inn lengah an ding ih, Jesuh kawhsak dingah mi an forh.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Jesuh ih hramah minung tamngai an to ih an ni nih, “Zohhnik, na nu le, na naunu le, na naupa le pawl nih ta hrawl eng, inn leng ah an um,” tiah an ti.
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jesuh nih, “Ka nu le ka unau pawl cu hutu le an si?” tiah a sut hnei.
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 A hramih totu pawl cu a zoh hnei ih, “Ka nu le ka unau pawl cu hiva ah an um.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Hutu khaw sisehla Pathian ih duhnak a tuahtu hmahhmah cu ka nu le ka unau pawl an si,” tiah a ti.
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra