Marcos 2

CFM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni tawkfang a rei hnukah Jesuh cu Kapernaum khua ah a ban sal ih, inn ah a um tih thu cu mi nih an fiah.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Mi tamngai cu hmunkhat ah an hmuakkhawm fak ruangah khan lawng a um lo ih suahka hram tiangin mi an khat colh. Cun Jesuh nih an sinah thu a sim.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Minung pali nih taksaze pa cu an zawn fa ih Jesuh sinah an tian pit.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Mi an tam tuk ih Jesuh ih hram an tian pit thei lo ruangah Jesuh umnak zawn inn tlun khuh cu an bal; an bauh colh ih taksaze pa cu a tangthah thawn an ron ṭhum.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Jesuh nih an zupnak a hmuh tikah, taksaze pa sinah, “Ka fapa, na sual pawl cu ngaihthiam na i cem,” tiah a ti.
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Cun cuvai hmun ih a to ve mi daanthiam hrekkhat pawl nih an thinlung te in,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Zangruangah hivai pa cu aitin a ṭon? Pathian thangsiat a i. Pathian hrel lo hutu nih sual pawl a ngaihthiam thei?” tiah an ti.
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Jesuh nih an thinlung te in himang thu an ruah cu hmakhatte ah a thlarau nih a fiah ih an sinah, “Zangruangah nan thinlung te in himang thu cu nan ruat?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 ‘Na sual pawl cu ngaihthiam na i cem,’ tih maw, ‘Hang tho la na tangthah la pit in feh,’ tih, khoitu sawn hi hivai taksaze pa sinah sip bai sawn?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Asinain Minung Fapa nih leitlun ah sual pawl ngaihthiam theinak thuneihnak a nei tih nan fiahnak dingah hihi tuah a i,” tiah a sim. Taksaze pa sinah,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Na sinah ta sim, hang tho, na tangthah la piʼn na inn ah ṭin,” tiah a ti.
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Cun taksaze pa cu a hang tho ih hmakhatte ah a tangthah la pit in an zate hmuhhngan ah a feh. Curuangah an zatein an mangbang tuk ih, “Aimang thil cu kan hmu kel lo,” tiah an ti ih Pathian an thangṭhat.
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Jesuh cu Galilee tili kam ah a va feh sal; mi tamngai a sinah an tiang ih thu a zirh hnei.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 A feh pah ah Alfias ih fapa Levi cu a siahkhong zung sungih a to cu a hei hmu. Cun Jesuh nih, “Ka thlun,” tiah a ti. Levi cu a hang ding ih Jesuh cu a thlun.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Cun Jesuh cu Levi ih inn ah caw a ei. Siahkhongtu pawl le misual pawl khaw Jesuh le a dungthluntu pawl thawn caw an ei khat. Minung an tamngai ih Jesuh cu an thlun.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Farasi mi daanthiam pawl nih Jesuh cu siahkhongtu pawl le misual pawl thawn caw an ei khat lai an hmuh tikah, a dungthluntu pawl sinah, “Zangruangah Jesuh cu siahkhongtu pawl le misual pawl thawn caw an ei khat?” tiah an ti.
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Cun Jesuh nih a thei hnei ih an sinah, “Mi fimdam pawl nih sibawi an ṭul lo, mifak pawl kau nih an ṭul. Mi dingfel pawl ko dingah ka tiang lo, misual pawl ko dingah ka tiang,” tiah a let hnei.
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Johan ih dungthluntu pawl le Farasi pawl cu caw an ul. Minung pawl cu Jesuh sin an feh ih, “Johan ih dungthluntu pawl le Farasi dungthluntu pawl cu caw an ul, zangruangah na dungthluntu pawl cu caw an ul ve lo?” tiah an sut.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Cun Jesuh nih an sinah, “Mo neitu an sinih a um laiah, mo lawmtu pawl caw an ul thok maw? Mopuai ah mo neitu an sinih a um sung cu caw an ul thei thok lo.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Asinain an sin in mo neitu laksak ni a tiang leh thok, cuvai ni ah caw an ul leh thok.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Hutu khaw nih hnipuan hlun cu puanthan thar thawn a dap kel lo. A dap asihle a thar nih a hlun cu a duk thok ih hnem hlehhlo in a pat thok.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Cun hutukhaw nih sabit ti thar cu thawl hlun sungah an se kel lo. An siah asihle sabit ti thar nih thawl hlun cu a pak ter thok ih sabit ti le a thawl cu an siat colh thok. Sabit ti thar cu thawl thar ah siah sawn thok a i,” tiah a let hnei.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Sabbath ni ah Jesuh cu sangvut lo lakin a feh; cule a dungthluntu pawl cu an feh pah ah sangvut vui pawl cu an zut.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Cun Farasi pawl nih Jesuh sinah, “Zohhnik, Sabbath ni ah tuah lo dingah daan ih a khammi cu zangruangah na dungthluntu pawl nih an tuah?” tiah an ti.
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Cun Jesuh nih an sinah, “David nih a rualpi pawl thawn ei ding nei lo in le cawṭam ih an um lai ah zang a tuah tihmi nan siar kel lo maw?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Puithiam lubik Abiathar sanah Pathian ih inn songah lut in, puithiam pawl kau ih ei ding tiah daan ih a sianmi sang cu David nih a ei ih a rualpi pawl khaw a pe hnei,” tiah a let hnei.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Cun Jesuh nih an sinah, “Sabbath cu minung hrangah tuahmi a i; minung hi Sabbath hrangah tuahmi a i lo.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Curuangah Minung Fapa cu Sabbath tlun khawah bawi a i,” tiah a ti hnei.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra