Mateus 22
CBCNT vs ACF
1 Tunu ape wãme camasãrẽ ĩcõñarĩ na quetibʉjʉnemowĩ:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Dios cʉ̃ carotimasĩrĩpaʉ atore bairo niña: Jĩcãʉ̃ quetiupaʉ rey cʉ̃ macʉ̃ cʉ̃ cawãmojiyaparo bose rʉ̃mʉrẽ qũẽnobojayupʉ.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Bairo qũẽnorĩ yua, cʉ̃ capiiatanarẽ cʉ̃ ʉ̃mʉarẽ na piirotijoyupʉ. Bairo cʉ̃ caĩrõrẽã bairo cʉ̃ ʉ̃mʉa narẽ na caquetibʉjʉnetõmiatacʉ̃ãrẽ, cʉ̃ capiiatana pʉame atígaesuparã.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Bairi cabero aperã cʉ̃ ʉ̃mʉarẽ tunu na piirotijonemoñupʉ̃: ‘Bairo mʉjãã ĩgarã yʉ capiiatanarẽ: “Merẽ marĩ caʉgaparo etaya. Yʉ wecʉare, aperã waibʉtoa caroaro cariicʉna cʉ̃ãrẽ na pajĩãrĩ, na riire yʉ ãsʉ̃ñaioyaparoya. Ñe ũnie rʉsaetiya. Bairi tãmurĩ mʉjãã apá,” na ĩ quetibʉjʉnetõrájá,’ na ĩ joyupʉ quetiupaʉ rey cʉ̃ ʉ̃mʉarẽ.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Cʉ̃ capiimiatana pʉame cʉ̃ yʉeticõãñuparã. Jĩcãʉ̃ na mena macããcʉ̃ cʉ̃ wesepʉ acoásúpʉ. Apei cʉ̃ caapeye nunirõpʉ acoásúpʉ.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Aperã pʉame quetiupaʉ rey ʉ̃mʉarẽ ñerĩ, roro na ásuparã. Jĩcããrãrẽ na pajĩãreyuparã.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Bairo quetiupaʉ rey pʉame roro na caáto tʉ̃go yua, asiajãñuñupʉ̃. Cʉ̃ ʉ̃mʉa soldaua pajĩãrĩ majã pʉamerẽ natʉ joyupʉ, na pajĩãrerotijoʉ. Na ya macã cʉ̃ãrẽ joerocacõã rotiyupʉ.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Bairo átirotiri bero, atore bairo cʉ̃ ʉ̃mʉa aperãrẽ na ĩñupʉ̃: ‘Yʉ macʉ̃ cʉ̃ cawãmojiyaparo bose rʉ̃mʉrẽ ñe ũnie merẽ rʉsaetiya. Yʉ capiijomiatana pʉame roro na caátie jʉ̃gori na yʉ boetiya.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Bairi maarĩpʉ mʉjãã caátó yʉ boya tunu. Maapʉ caãna tocãnacãʉ̃pʉrea mʉjãã cabocaetarãrẽ, “Ʉgarasá quetiupaʉ rey macʉ̃ bose rʉ̃mʉrẽ,”’ na mʉjãã ĩwã.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃go, cʉ̃ ʉ̃mʉa cʉ̃ caĩrõrẽã bairo maarĩpʉ ásuparã. Á yua, nipetiro na cabocaetarãrẽ na neñoñuparã, camasã na caĩroarã, na caĩroaena cʉ̃ãrẽ. Bairo na caátoi, quetiupaʉ rey bose rʉ̃mʉ cʉ̃ caqũẽnorĩ arʉare camasã jeto jiracoasuparã yua.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Bairo quetiupaʉ rey pʉame cʉ̃ capiijoatanarẽ na jẽnigʉ, ti arʉapʉ etayupʉ. Eta yua, jĩcãʉ̃ na mena macããcʉ̃rẽ qũĩñabocayupʉ. Cʉ̃ pʉame jutii, wãmo jiyarica bose rʉ̃mʉ macããjẽ mee jutii jãñañupʉ̃.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Bairo tie mee cʉ̃ cajãñarõ ĩñarĩ quetiupaʉ rey atore bairo qũĩñupʉ̃: ‘Yʉ yaʉ, wãmo jiyarica bose rʉ̃mʉ macããjẽrẽ mʉ jutii jãnaẽtĩña. Bairi, ¿noa na carotiro mena yʉ ya wiire mʉ jãáti?’ qũĩñupʉ̃. Caʉ̃mʉ pʉame quetiupaʉre dope bairo qũĩ masĩẽsupʉ.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Bairi quetiupaʉ rey pʉame cʉ̃ mesarire caĩñarĩcãnʉgõrĩ majãrẽ atore bairo na ĩñupʉ̃: ‘Ãnirẽ cʉ̃ ñeña. Cʉ̃ wãmorĩ, cʉ̃ rʉporire jiyari, jõ macã canaitĩãrõpʉ cʉ̃ rocawiyocõã joya,’ na ĩñupʉ̃. To canaitĩãrõpʉ camasã capããrã otigarãma. Na opire bacarʉpotugarãma, bʉtioro yapapuarã.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Capããrã niñama Dios cʉ̃ capiijorã. Bairo na caãnimiatacʉ̃ãrẽ, na mena macããna jĩcããrã jeto cʉ̃ yʉyama, cʉ̃ cabeserã pʉame,” na ĩ quetibʉjʉwĩ Jesús.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Cabero fariseo majã jĩcãrõrẽ bairo ãmeo bʉsʉpẽnirã neñañuparã. “¿Dope bairo rorije cʉ̃ bʉsʉo joroque marĩ ánaati? Bairo roro Jesús cʉ̃ cabʉsʉata, cʉ̃ marĩ bʉsʉjãmasĩgarã,” ĩrã neñañuparã.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Bairo bʉsʉpẽni yaparo, na cabuerã, bairi Herodes yarã cʉ̃ãrẽ Jesutʉ na joyupa, atore bairo qũĩ jẽniñagarã:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Bairo cabai ãnirĩ, ¿dope bairo mi tʉ̃goñañati romano majã marĩrẽ na carotirijere? ¿To ñuñati quetiupaʉ emperadore camasã yaye dinerore jeri, jãã cajoata, o to ñuẽtĩñati? —qũĩ jẽniñawã.
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Jesús pʉame roro na caĩtʉ̃goñarĩjẽrẽ masĩcõãrĩ, atore bairo na ĩwĩ:
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Jaʉ, yʉre joñijate moneda tiire, emperadore mʉjãã cajonucũrĩ tii ũnorẽ —na ĩwĩ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Bairo na canunirõ, atore bairo na ĩwĩ:
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Bairo cʉ̃ caĩrõ, na pʉame bairo qũĩwã:
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Bairo cʉ̃ caĩrõ tʉ̃gorã, cʉ̃ caĩquetibʉjʉrijere tʉ̃go acʉacoama. Bairo bairã, cʉ̃ witiweyocoámá.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Ti rʉ̃mʉa caãno jĩcããrã saduceo majã na caĩrã qũĩñarámá Jesure. Mai, saduceo majã pʉame atore bairo caĩtʉ̃goñarĩ majã niñama: “Camasã cariacoatana, nopẽ bairo catitunu masĩẽnama,” caĩtʉ̃goñarã ãma. Bairi atore bairo qũĩwã Jesure:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Cabuei, Moisés ãnacʉ̃ atore bairo marĩrẽ ĩ woacũñañupĩ tirʉ̃mʉpʉre: “Ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ cawãmojiyaricʉ cʉ̃ nʉmo mena pũnaa mácʉ̃ã cʉ̃ cariacoapata, cʉ̃ ãnacʉ̃ bai pʉame cʉ̃ buiacore cõ cʉ̃ wãmojiyaáto. Bairo cʉ̃ caáto, cʉ̃ pũnaa caãniparã pʉame cʉ̃ ãnacʉ̃ pũnaarẽ bairo ãnibujiorãma,” ĩcũñupĩ. Tiere mʉ masĩĩ. Bairi jĩcã wãme ĩcõñarĩ jãã quetibʉjʉpa mai:
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ãñuparã jĩcãni, jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacãʉ̃ jĩcãʉ̃ pũnaa. Bairi cajʉ̃gocʉ pʉame wãmojiya jʉ̃goyupʉ. Cabero pũnaa mácʉ̃ã riacoásúpʉ. Bairi cʉ̃ ãnacʉ̃ bai pʉame cʉ̃ buiacore wãmojiyayupʉ tunu. Cabero pũnaa mácʉ̃ã riacoásúpʉ cʉ̃ cʉ̃ã.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Bairi torea bairo cʉ̃ bai cabero macããcʉ̃ cʉ̃ã cõ wãmojiyamii, riacoásúpʉ. Bairo jetoa aperã cʉ̃ bairã cʉ̃ã na buiacore nʉmocʉtimii, pũnaa mána jeto riapeticoásúparã.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Cabero na ãnana nʉmo caãnimirĩcõ cʉ̃ã riacoásúpo.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Bairo ati yepapʉ nipetirã nʉmo caãnacõ ãnirĩ yua, cariaricarã tunu na cacatiropʉ na caãno, ¿ni majũ jĩcã wãmo peti pʉga pẽnirõ cãnacãʉ̃ mena macããcʉ̃ nʉmo cõ ãnicʉti? —qũĩ jẽniñawã saduceo majã Jesure.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Bairo na caĩjẽniñarõ tʉ̃go, atore bairo na ĩ quetibʉjʉwĩ Jesús:
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ape ʉmʉrecóore caʉ̃mʉa, carõmia cʉ̃ã catiri caetaparã pʉame nʉmo manigarãma. Ángelea majã, ʉmʉrecóo macããna na caãnorẽ bairo nigarãma.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Apeyera tunu mʉjããrẽ yʉ quetibʉjʉgʉ: ¿Cariacoatana nimirãcʉ̃ã tunu na cacatirore Dios cʉ̃ caquetibʉjʉcũrĩcã tutipʉ mʉjãã ĩñaetinucũñati atiwẽrẽ? Mʉjãã masĩrã:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Yʉa, yʉ ãniña Abraham, cʉ̃ macʉ̃ Isaac, bairi cʉ̃ macʉ̃ Jacob quetiupaʉ caãnacʉ̃,’ ĩñupĩ. Bairo cʉ̃ caĩrõĩ, marĩ masĩña: Dios pʉame cayasirã ãnana ũna quetiupaʉ mee niñami. ¡Cacatirã majũ quetiupaʉ roque niñami! —na ĩ quetibʉjʉwĩ Jesús saduceo majãrẽ.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Bairo camasã pʉame cʉ̃ caĩquetibʉjʉro tʉ̃go, tʉ̃gocõã maniáma caroaro Jesús cʉ̃ caĩquetibʉjʉrijere yua.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Bairo Jesús caroaro cʉ̃ caĩquetibʉjʉro jʉ̃gori, pʉgani cʉ̃ jẽniñanemo masĩẽma saduceo majã pʉame yua. Bairo tiere tʉ̃gorã, fariseo majã pʉame na majũ ãmeo bʉsʉpẽnigarã neñañuparã.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Bairo bʉsʉpẽni yaparo yua, jĩcãʉ̃ na mena macããcʉ̃, Moisés ãnacʉ̃ cʉ̃ caroticũrĩqũẽrẽ cajʉ̃gobueire Jesutʉ cʉ̃ joyupa. Bairi cʉ̃ pʉame Jesús roro cʉ̃ bʉsʉáto ĩrã na cajoatacʉ, atore bairo qũĩ jẽniñawĩ:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —Cabuei, Moisés ãnacʉ̃ cʉ̃ caroticũrĩqũẽ mena macããjẽ, ¿dise pʉame caãnimajũrĩjẽ cʉ̃ caroticũrĩqũẽ to ãniñati? —qũĩ jẽniñawĩ.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Bairo cʉ̃ caĩjẽniñarõ tʉ̃go, atore bairo qũĩwĩ Jesús caʉ̃mʉrẽ:
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Atie Moisés cʉ̃ caroticũrĩqũẽ tocãnacã wãme netõrõ caãnimajũrĩjẽ niña.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Atie rocajãñurĩ cʉ̃ caroticũrĩqũẽ torea bairo jãñurĩ niña tie cʉ̃ã. Bairo ĩña: ‘Mʉjããtʉ macããna cʉ̃ãrẽ mʉjãã rupaʉre mʉjãã camairõrẽã bairo na maiña.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Tie pʉga wãme cʉ̃ caroticũrĩqũẽ caãnimajũrĩjẽ niña. Moisés ãnacʉ̃ ape wãme cʉ̃ caroticũrĩqũẽ bairi profeta majã na caroticũrĩqũẽ tocãnacã wãme netõrõ caãnimajũrĩjẽ niña. Tie camanicõãta, ape wãme carotirije manibujioro —qũĩ quetibʉjʉwĩ Jesús cajʉ̃gobueire.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 — ausente —
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 — ausente —
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Bairo na caĩrõ tʉ̃go, atore bairo na ĩ jẽniñanemowĩ tunu:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Dios pʉame yʉ Quetiupaʉre atore bairo qũĩwĩ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Bairo Mesíare, “Yʉ Quetiupaʉ,” cʉ̃ caĩmiatacʉ̃ãrẽ, ¿dope bairo cʉ̃ pãrãmi majũ cʉ̃ ãnibujiocʉti? —na ĩ jẽniñawĩ Jesús cʉ̃tʉ caãnarẽ.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Bairo cʉ̃ caĩjẽniñarõ tʉ̃go, ni jĩcãʉ̃ ũcʉ̃ cʉ̃ yʉmasĩẽmi jĩcã wãmeacã ũno. Bairi yua pʉgani cʉ̃ jẽniñanemo masĩẽma.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?