Marcos 5
CAPNT vs ARC
1 Nekztanaqui kotz̈ najwctuñtan irantichic̈ha Gadara cjita yokquin.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Kjaz̈ wilta kjojchami kjarami carinz̈tan c̈hejlz̈inzpantac̈ha. C̈hejlz̈tiquiztan carinaqui kjoksñipankaztac̈ha; t'una kjolzñipankaztac̈ha. Anaz̈ jecmi nii z̈oñz̈ azquiziqui alcansatc̈ha, nii atipzjapaqui.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ween majiñ campu santuran cururan ojklayñitac̈ha kjawcan. Maztan persun janchi chjojritsñitac̈ha.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Az̈quiztan nii z̈oñiqui Jesusa cherz̈cu, zajtz̈quichic̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzlaki.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Nekztan altu jorz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tuquiqui Jesusaqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican:
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Niz̈aza Jesusaqui pewczic̈ha:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nekztan nii zajranacaqui Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, ana najwcuñ ojklayskatajo.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Nekziqui tsjii lumquiz tama cuchinacaqui lulatc̈ha.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Niz̈taqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nekztanac Jesusac cjichic̈ha:
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Nekztanaqui nii cuchi itzñi z̈oñinacaqui tsucaña zajtchic̈ha. Wajtquinami jochquinami cwint'ichic̈ha cuchi kjazquiz katta quintu. Nekztan z̈oñinacaqui ojkchic̈ha, nii paatanaca cherzñi.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 — ausente —
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 — ausente —
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nekztanaqui z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha:
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Nekztan Jesusa walsiquiz luznan nii z̈ejtchi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha:
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesusaqui ana munchic̈ha, tuz̈ cjican:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Nekztanaqui Tunca Wajtanaca cjita yokaran ojklaychic̈ha nii z̈ejtchi z̈oñiqui. Nicjuñ jaknuz̈ Jesusaqui nii c̈hjetinchiz̈laja, jalla nii mazmazquichic̈ha. Jalla nekztanaqui nii maztiquiztan tjapa z̈oñinacaqui tsucchic̈ha.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Nekztanaqui Jesusaqui kot najwctuñtan quejpz̈quichic̈ha walsiquiz. Kot ataran z̈elan, nekziqui muzpa tama z̈oñinacaqui niiz̈ muytata ajczic̈ha.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha. Judionacz̈ ajcz kjuy jiliritac̈ha niiqui. Jesusa cherz̈cu niiz̈ yujcquiz ezlaki quillzic̈ha.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Nekztan Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nekztanac Jesusaqui niiz̈tan chica nii z̈oñz̈ kjuya ojkchic̈ha. Okan tama z̈oñinacaqui Jesusiz̈ wirquiz apzic̈ha, ts'acjascan tejwc tejwcwarascan.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Z̈oñinacz̈ taypiquiz tsjaa laa z̈on z̈elatc̈ha. Tuncapan wata ljoc okiñtac̈ha.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Tsjii kjaz̈ kullñi z̈oñinacz̈quin ojkchinc̈ha. Juc'anti sufriskatchic̈ha ninacaqui. Nuz̈quiz inapankaz tjappacha naaz̈a cusasa castassinc̈ha. Naa z̈onqui juc'anti laa cjisnatc̈ha; ana wira z̈eti atatc̈ha.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Lanz̈cu nii orapacha tsijtsic̈ha naaz̈a ljoc ojkñiqui. Z̈ejtchinc̈ha. Persun janchiquiz naychinc̈ha, nii laaquiztan z̈ejtchi.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jesusaqui persun kuzquiz naychic̈ha, niiz̈ aztan naa z̈on c̈hjetinchic̈ha, nii. Nayz̈cu wir kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nekztanac niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui cjichic̈ha:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nekztan Jesusac z̈oñinacz̈ kjutñi chercherzic̈ha, jectc̈halaj nii lanzi, nii pajzjapa.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Nekztan naa z̈onqui persun curpu z̈ejtchi nayz̈cuqui, ekekscan cjarcatcan macjatchinc̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha. Nekztan naaqui tjapa werara mazzinc̈ha.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Nekztanaqui Jesusiz̈ naa z̈onaquiz chiyan, tsjii z̈oñinacaqui tjonchic̈ha; Jairo cjita judio jilirz̈ kjuyquiztan tjonchic̈ha. Nii jilirz̈quiz cjichic̈ha:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Jesusazti nii z̈oñinacz̈ chiita taku ana catokchic̈ha. Nekztan nii jilirz̈quiz cjichic̈ha:
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈tan Santiaguz̈tan Juanz̈tan (Santiaguz̈ lajk) ninacakaz apskatchic̈ha. Partinaca ana apskatchic̈ha Jesusaqui.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nekztan judío jilirz̈ kjuyquin irantiz̈quichic̈ha. Nekzi z̈oñinacaqui ancha kjawcanz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈ta cherchic̈ha Jesusaqui. Ancha arnatc̈ha nii kaañi z̈oñinacaqui.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Kjuyquin luzcu, Jesusaqui cjichic̈ha:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha, nii nonz̈cu. Jesusazti zancuñ nii z̈oñinaca ulanskatchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui maa ejpz̈tan niiz̈ mazinacz̈tan luzzic̈ha, jakziquin naa uz z̈elatc̈haja, nicju.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Nekztan Jesusaqui naa uza kjara tanzic̈ha. Niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Nekztanac nii orapacha naa uzqui z̈aaziñc̈ha. Ojklaychiñc̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa uzqui. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui kuz kata tsucchic̈ha. Ancha ispantichic̈ha.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Nekztan Jesusaqui zuma iwjt'ichic̈ha, tuz̈ cjican:
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?